Chciałbym przeprosić że piszę tutaj o tym ale tylko kobiety mogą mi coś poradzić z tym...
Witam otóż mam straszny problem moja najbliższa jedyna przyjaciółka którą mam zerwała ze mną kontakt po 6-7 miesiącach przyjaźni mówiąc że nie chce mnie już znać i to koniec oraz mam jej dać spokój... zablokowała wszystkie drogi kontaktu do niej więc zwróciłem się do jej przyjaciółek co poskutkowało tym że napisała mi abym nie mieszał je w to i nie próbował się kontaktować i jakoś podszedłem ją że wymieniła parę słów ze mną... gdyż była ona dla mnie jak siostra a ja dla niej jak brat... tylko mnie miała a ja ją nie potrafię żyć bez niej ciągle płaczę i umieram powoli... dowiedziałem się jedynie że powodem zerwania wszystkiego co wspólne było to że za często do niej pisałem można ująć że byłem zbyt nachalny ale nie przeszkadzało jej to wcześniej i sama namawiała mnie do pisania oraz to że ją pocałowałem przed wakacjami i chciałem to kontynuować ale nie zrobiliśmy tego... teraz nawet nie chce mnie widzieć mówiąc że ją odpycham gdy mnie widzi i nie porozmawia w 4 oczy... stała się dla mnie zimna jak sopel... czasem na odczepnego odpisze na gg bo rozmawiałem z nią szczerzę prze gg bo inaczej nie chcę i powiedziała że ona nie chcę żebyśmy byli dla siebie już jak rodzeństwo najlepiej jakbyśmy wcale nie rozmawiali ani się nie widywali... ale ja tak nie umiem robię wszystko co tylko się da ale bez skutku... na pytanie czy będzie jak dawniej uzyskałem odpowiedź nie wiem ale raczej nie... nawet nie chcę dać mi szansy kolejnej nie wiem co mam robić... proszę podpowiedzcie mi chociaż co mogę z tym zrobić... zależy mi na tej przyjaźni najbardziej na świecie... co mogę zrobić żeby przestała się mną tak brzydzić i pozwoliła znów mi się zbliżyć do siebie... przeprosiny i przyznanie się do błędów oraz namowy nic nie dały więc proszę was o radę co mogę z tym zrobić bo nawet zaczepić nie mogę jej bo ucieka mi... proszę pomóżcie mi... dziękuje
Podobne tematy
A zależy Ci na jej przyjaźni czy raczej zakochałeś się w niej? Ja obstawiam na to drugie, może zobaczyła, że dla Ciebie to coś więcej i wiedząc, że z jej strony niczego nie będzie urwała drastyczne znajomość żebyś nie robił sobie nadziei i żebyś mógł się wyleczyć.
ogólnie było tak bo jest przyjaciółką z mojej klasy i podkochiwałem się w niej przed tym jak jeszcze ją poznałem ale potem mi przeszło... po prostu jest ona moją jedyną przyjaciółką jaką mam i jak ją stracą to chyba umrę... ona mnie zmieniła i wspierała każdego dnia... wspaniale się rozumieliśmy... chociaż zapytałem się jej ostatnio czy myśli że ja się w niej kocham to odpowiedziała mi że nie wie... ale zapewniłem ją że tak nie jest... nie wiem co mam robić... cierpię coraz bardziej
Wiesz co tam gdzie miłość nie ma miejsca na przyjaźń, to pierwsza zasada, oszukujesz się, czujesz się tak bo ją kochasz i każda cząstka Twojego ciała wzywa o nią będąc blisko niej miałeś kontrole* nad jej życiem a teraz to tracisz i jesteś przerażony.
Ja też miałam faceta przyjaciela, i dla mnie to cały czas był tylko przyjaciel, jednak jakiś diabeł mnie podkusił żeby przenieść tą relacje wyżej a raczej on mnie podkusił i co? Jemu się teraz znudziło a ja się zaangażowałam się i cierpię.
Boli mnie to, że z najważniejszego kobiety stałam się zupełnie nie ważną, nie potrzebną.
Jeśli potrzebujesz z kimś pogadać odezwij się do mnie na pocztę, w końcu razem raźniej. 
sara.mara@spoko.pl
* używając słowa kontrola miałam na myśli, że pisała do Ciebie czułeś się dla niej ważny wiedziałeś czy ktoś się nie pojawił w jej życiu a teraz nie wiesz nic.
- żyworódka
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Witaj.
(...) była ona dla mnie jak siostra a ja dla niej jak brat...(...)
(...) ją pocałowałem przed wakacjami i chciałem to kontynuować ale nie zrobiliśmy tego... teraz nawet nie chce mnie widzieć mówiąc że ją odpycham gdy mnie widzi i nie porozmawia w 4 oczy... (...)
Jedno drugiemu przeczy.
Ona widziała Ciebie TYLKO w roli przyjaciela, a Ty poszedłeś dalej.
Nie pocieszę Cię.
Przekroczyłeś pewną granicę w Waszych relacjach i jak dla mnie, to nie ma już odwrotu/ powrotu do przyjaźni...pozostaje tylko dobra znajomość.
Zostałeś odrzucony, ale to nie powód, żeby Twoje życie nie miało już sensu.
Trzymaj się i nie tragizuj.
Zgadzam się z Żyworódką. Przekroczyłeś granicę, której nie powinieneś był przekraczać. Czy jest odwrót - tego Ci nikt nie powie, oprócz niej samej. Ale ona pewnie się będzie spodziewać po Tobie powtórki z rozrywki, a na związek nie licz, skoro jej nie pociągasz i Ci to jasno zakomunikowała.
Chciałbym przeprosić że piszę tutaj o tym ale tylko kobiety mogą mi coś poradzić z tym...
Witam otóż mam straszny problem moja najbliższa jedyna przyjaciółka którą mam zerwała ze mną kontakt po 6-7 miesiącach przyjaźni mówiąc że nie chce mnie już znać i to koniec oraz mam jej dać spokój... zablokowała wszystkie drogi kontaktu do niej więc zwróciłem się do jej przyjaciółek co poskutkowało tym że napisała mi abym nie mieszał je w to i nie próbował się kontaktować i jakoś podszedłem ją że wymieniła parę słów ze mną... gdyż była ona dla mnie jak siostra a ja dla niej jak brat... tylko mnie miała a ja ją nie potrafię żyć bez niej ciągle płaczę i umieram powoli... dowiedziałem się jedynie że powodem zerwania wszystkiego co wspólne było to że za często do niej pisałem można ująć że byłem zbyt nachalny ale nie przeszkadzało jej to wcześniej i sama namawiała mnie do pisania oraz to że ją pocałowałem przed wakacjami i chciałem to kontynuować ale nie zrobiliśmy tego... teraz nawet nie chce mnie widzieć mówiąc że ją odpycham gdy mnie widzi i nie porozmawia w 4 oczy... stała się dla mnie zimna jak sopel... czasem na odczepnego odpisze na gg bo rozmawiałem z nią szczerzę prze gg bo inaczej nie chcę i powiedziała że ona nie chcę żebyśmy byli dla siebie już jak rodzeństwo najlepiej jakbyśmy wcale nie rozmawiali ani się nie widywali... ale ja tak nie umiem robię wszystko co tylko się da ale bez skutku... na pytanie czy będzie jak dawniej uzyskałem odpowiedź nie wiem ale raczej nie... nawet nie chcę dać mi szansy kolejnej nie wiem co mam robić... proszę podpowiedzcie mi chociaż co mogę z tym zrobić... zależy mi na tej przyjaźni najbardziej na świecie... co mogę zrobić żeby przestała się mną tak brzydzić i pozwoliła znów mi się zbliżyć do siebie... przeprosiny i przyznanie się do błędów oraz namowy nic nie dały więc proszę was o radę co mogę z tym zrobić bo nawet zaczepić nie mogę jej bo ucieka mi... proszę pomóżcie mi... dziękuje
Skoro nie chce mieć z toba nic wspólnego, to daj jej spokój. I nie użalaj się nad sobą, na pewno z tęsknoty nie umrzesz.
8 2012-09-14 17:42:38 Ostatnio edytowany przez szakisz (2012-09-14 17:47:10)
- szakisz
- Net-facet
- Nieaktywny
Stary współczuję ci naprawdę. Normalnie, jakbym siebie słyszał A teraz poważnie...
Jestem w tej samej sytuacji, więc coś ci powiem:
1.Cholernie ciężko jest facetowi przyjaźnić się z kobietą (rzadziej w drugą stronę).
Dlaczego? Można się z nią kumplować, poszaleć, pójść na piwo, ale przyjaźń to coś więcej. Od przyjaciółki oczekuje się (co jest całkiem normalne), że w razie problemu ona będzie z tobą. Oczekujesz, że gdy o 3-ciej nad ranem zadzwonisz do niej smutny, ona za 5 minut będzie u ciebie. Opowiadasz jej o swoich lękach pragnieniach i marzeniach. W tym momencie pojawia się problem, ponieważ ujawniasz swoje prawdziwe ja i otwierasz się. A kiedy mężczyzna otwiera się przed kobietą i ona go rozumie to w pewnym momencie stwierdza, że nigdzie nie jest mu tak dobrze, jak przy niej. A stąd tylko krok do zakochania!!
2.Musisz żyć w prawdzie sam ze sobą.
Pamiętaj, jeżeli ją kochasz nie oszukasz siebie. Możesz oszukiwać wszystkich innych wokoło, nawet jej możesz wmawiać, że jej nie kochasz, ale uwierz mi, to widać.
2.Zastanów się nad swoimi intencjami wobec niej.
Musisz zastanowić się czego od niej oczekujesz. Dziewczyna wyraźnie dała ci do zrozumienia, że nic między wami nie będzie, więc odpuść w zdobywaniu jej serca. Jeżeli masz siłę, możesz stać przy niej jak przyjaciel. Jeżeli nie, ODPUŚĆ, BO BĘDZIESZ SIĘ KATOWAŁ!!
3.Poproś ją o wsparcie w tej sytuacji.
Wytłumacz jej wszystko, niczego nie ukrywając. Powiedz jej, że zależy ci na tej przyjaźni i nic innego nie chcesz i potrzebujesz jej pomocy, by tą relację utrzymać.
Jeżeli ci nie pomoże to nie była przyjaciółką!!
4.To co zrobiłeś, było niedopuszczalne.
Jeżeli naprawdę chcesz wyłącznie przyjaźni, takiej prawdziwej, która przetrwa 10,20 czy 50 lat to nie wolno ci wywoływać dwuznacznych sytuacji, ani nawet ich dopuszczać. Nie dziwię się, że dziewczyna jest zmieszana, boi się, że w każdym momencie znowu poniosą cię uczucia. Nie mówię o tym, że chciałbyś zaciągnąć ją do łóżka, wierzę że twoja miłość jest jak najbardziej czysta i szczera. Jest to jednak coś na co w przyjaźni nie ma miejsca!! Pamiętaj, z przyjaciółką się nie całujemy, nie chodzimy na randki, nie sypiamy!!
Jeżeli da ci jeszcze szansę to życzę powodzenia i witaj w klubie!!!