Mama i pieniądze...

irasiad Twoim problemem nie jest to co w tytule, ani sposób życia Twojej mamy, ale to, że nie potrafisz sobie w jakiś sposób poradzić z nią, prawdopodobnie u Ciebie jest tak, że złość czy niezrozumienie stylu życia mamy miesza się z poczuciem winy wobec niej i jesteś rozdarta, chciałabyś by wszyscy byli w tej historii zadowoleni.
Od razu Cie uprzedzę: tak nie będzie.
Z tego co piszesz, Twoja mama jest osobą roszczeniową, a takim nigdy nie jest mało, nic ich w zupełności nie zadowoli. Nawet gdybyś jej dała 1500 zł zamiast tych 500 zł, ona i tak znajdzie problem.

Czas byś zrozumiała i tak nastawiła się do tej sprawy, że Twoja mama jest osobą DOROSŁĄ i musi być samodzielna. Nie jest wdową, ma męża, w którym upatruje widocznie skarbonki i swojego sposobu na zycie. Czy Twoja mama pracuje? Jeśli nie, dlaczego?

Ty również jesteś osobą dorosłą, masz już SWOJE WŁASNE życie, wystarczy mamie powiedzieć" Nie pożyczę ci, bo nie mam"- co jest zgodne z prawdą. I uciąć temat. Na początku będzie Ci trudno, bo mama wyzwala w Tobie poczucie winy emocjonalnym szantażem, ale z czasem zobaczysz, że zadziała.

Tylko osoba niepoważna, niesamodzielna i infantylna notorycznie prosi o pomoc materialną dziecko, które w dodatku studiuje.
Wydaje mi się że mama jest zazdrosna o pieniądze, które przesyła Ci tata i "pożyczając" je po prostu chce je sobie zagarnąć. Na wieczne nieoddanie.

Nie ma też powodu byś była na każde zawołanie mamy i woziła ja tam, gdzie może dotrzeć autobusem- to równiez pewien sposób kontrolowania Cię.

Rozumiem to doskonale, mam koleżankę, która ma właściwie identyczną sytuację jak ty, z tym, że ona się już "dla mamy" zapożyczyła na ponad 15 tys. zł., komornik jej już usiadł na wypłacie,
dlatego piszę to, by Cię przestrzec, bys nie kierowała się emocjami choć wiem, że to trudne.

Im szybciej uświadomisz sobie że jest to szantaż emocjonalny tym lepiej.
Mamie jest ciężko ale pod jakim względem? Nie ma co jeść? Jeśli tak, oczywiście można zorganizować pomoc, ale....z doświadczenia wiem i powiem Ci, ze moja matka również często narzeka, a pieniądze pieczołowicie odkłada na konto i traktuje "jakby ich nie było" -ale z drżącymi ustami powie Ci, że musiała się zapożyczyć by kupić to czy tamto (nie jakieś drogie rzeczy) albo że WRESZCIE w tym roku mogła pojechać na tydzień na wczasy.
Wcześniej mnie to ruszało, dawałam się nabrać, myslałam "Moja biedna matka....całe życie pod górkę" -ale z czasem zrozumiałam, że wybrała sobie taki sposób na życie, że tak po prostu chce a problemy stworzyła sobie sama.

irasiad, a ja zadam dwa pytania...
Ile lat ma Twoja mama?
i drugie...podstawowe...
Kto tu jest matką a kto córką?
To tak apropo poniżej zacytowanej Twojej wypowiedzi:

Do licha...ponoć to Ty właśnie się usamodzielniasz...poszłaś "na swoje", studiujesz... kto tu o kogo powinien sie martwić... hmmm... a może zwyczajnie źle rozumuje...

moim zdaniem Twoja mama po prostu już nauczyła się tego, że zarówno Ty jak i jej mąż wszystko za nią zrobicie. Ona jest tą "biedna niezaradną kobietką", której TRZEBA pomagać. Jeśli tego nie przerwiesz, to ona na pewno będzie dalej z tego korzystać, bo w jej mniemaniu, tak właśnie ma być...

to co piszesz jest porażające!
Twoja mama szantażuje emocjonalnie wszystkich wokół, swą najbliższą rodzine, jakby wszyscy mieli całe życie żyć i pracować z powodu jej nieporadności.
Miłość....a pieniądze to dwie różne sprawy, pamiętaj o tym.

....to jako efekt! jak najbardziej.

Czytając Wasze posty uważam, że w 100% macie rację. Ale serduchem ciężko jest mi tak spojrzeć na moją mamę. Opiekowałam się nią od wczesnej podstawówki i nawet jak jechałam na kolonie to cały czas martwiłam się, że mama sama... Kurcze, dziwne to wszystko jakieś, wiecie?

Myślę, że mamusia jest dużą dziewczynką. Dotąd podejmowała decyzje a wszyscy ponosili konsekwencje. Teraz i ona powinna.
Czas dorosnąć - z dobrodziejstwem inwentarza - "trwonisz pieniądze - nie masz pieniędzy". Człowiek uczy się na doświadczeniach - może w przyszłości uniknie tych błędów.
Rób jak Wielokropek radzi. ODMÓW pożyczki.
POMAGAĆ to NIE WYRĘCZAĆ.

Bardzo mądre i pasujące do tematu stwierdzenie!
irasiad, uwierz mi...odmawiając mamie pożyczki nie zrobisz jej tym krzywdy, a wręcz odwrotnie. Może w końcu czegoś się nauczy, że sama musi trochę zacząć myśleć, a nie zmuszać wiecznie innych do myślenia za siebie...
Masz swoje życie, zajmij się nim... nie sądzę aby taka sytuacja jak teraz dobrze na nie wpływała, i żeby Twój chłopak (a w przyszłości mąż) całe życie spokojnie ją znosił...

To napiszcie mi jeszcze wszyscy, że mojej mamie nic się nie stanie i upewnijcie mnie, że nie jestem "wyrodnym" dzieckiem, a ja zaczynam tłamsić wyrzuty sumienia

Wyrodnym dzieckiem nie jesteś.

A co Twej mamie może się stać, gdy przestaniesz ulegać jej szantażowi emocjonalnemu?
Co może jej się stać, gdy zaczniesz ją traktować adekwatnie do jej wieku?

Powodzenia!

Na histerię się nie umiera (o ile wiem)
Na jaką to ciężką chorobę mama zapadła, że budzi to twoje obawy? Czy jest osobą niepełnosprawną lub upośledzoną, że wymaga opieki? Bo wiesz, osoby niezaradne do tego stopnia bywają sądownie częściowo ubezwłasnowolniane - w TROSCE o ich dobro. Czy twoja mama doszła do takiego stanu? Bo jeśli NIE... To może rozejrzyj się wokół siebie - czy wszystkie jej równolatki i koleżanki TEŻ pasożytują na swych dzieciach?
Obie jesteście dorosłe, nie TYLKO TY.

Wielokropku - mnie też bardzo miło

a ja chciałabym wiedzieć jeszcze, czy Twoja mama pracuje?? ?? Jak wygląda/ło jej zycie zawodowe?

Nawet właśnie rozmawiałam z tatą. Tata ostatnio w ciągu miesiąca wysłał jej 750 EUR bo miał kiepski miesiąc normalnie mama dostaje więcej. Na mieszkanie wydaje 1000 zł, papierosy 35 zł dziennie, podobo ma jakieś kredyty ale nikt nie wie gdzie, ile i na co wzięła....

Ale jak myśleć o mamie tak negatywnie. Co do niezapłacenia to też już miałam niespodziankę, bo wzięłam jej telefon na abonament, potem ona bez poinformowania wzięła na mnie drugi, nie popłaciła rachunków, a ja dowiedziałam się p tym z czerwonego pisma od Kruka. W zeszłym miesiącu spłaciłam ostatnią ratę z 3000 zł. Tata przysyłał mi na to pieniądze, ale fakt faktem mogła chociaż powiedzieć przepraszam, jak do niej roztrzęsiona zadzwoniłam...

Tak poza tymi historiami z pieniędzmi mam z mamą dobry kontakt i bardzo ją kocham...

Nie wiem simpleKarolina czy Twoja mama postąpiła tak z roztargnienia, czy specjalnie...
W każdym razie inaczej jest gdy sprawa dotyczy dziecka inaczej się to odbiera

Gdyby to byla jednorazowa sprawa, mysle o moim przypadku, a moja rodzicielka wykazalaby choc minimalna skruche i powiedziala przepraszam, bylabym w stanie jakos to przelknac. Jesli jednak ktos nagminnie Cie oszukuje, wyludza pieniadze uzywajac do tego metod o ktorych mi sie nawet nie snilo( moj pierwszy post byl wlasnie o tym, zapraszam do lektury RELACJE Z MAMA) itd zasluguje na milosc? A gdzie mysl o mnie i o moim synie? Nie bylo to z roztargnienia. Jesli ktos przez rok, ROK, twierdzi ze zaplacil ubezpieczenie, idzie do ZUSu po deklaracje rozliczeniowa w celu udowodnienia mi ze nie mam racji, z pelna swiadomoscia ze deklaracji pobierac nie powinien bo ubezpieczenie do ZUSu nie dotarlo, to chyba nie mozna mowic tu o roztargnieniu a o kombinowaniu, wyrachowaniu i cholernej obludzie. Mam prawo czuc do matki to co czuje... Bo matka tak nie spostepuje.

Dziwie sie ze po takich akcjach nie zrobilas z mama porzadku.