czemu ona nie umie kochac mnie ani moich dzzieci?co ja jej zrobilam?

jaka szkole skonczylas? tzn czy udalo ci sie edukacje zakonczyc i zdobyc zawod?

ponieważ niektóre kobiety nie nadają się na matki. Co Ci poradzić? Żyj swoim życiem, nie oglądaj się na matkę, kontakt ogranicz do minimum lub w ogóle go zerwij. Nie trać czasu na ludzi, którzy nie mają go dla Ciebie. Masz wspaniałą rodzinę, tak jak napisałaś, męża, dzieci, teściową- ciesz się tym!

masz wiec prace i maturę:> niektóre z nas tego nawet nie mają...
wiesz co jest śmieszne aga? ze teściową docenia ten, kto ma taką matkę jak ty:) poza tym teściowa jest zawsze zła. pewnie zajmuje sie dzieciakami, co?

zadne plany. jutro mam termin a nie moge cos urodzic.
ciesze sie z takich ludzi jak ty wyszli z kiepskiego domu i swoj prowadza wzorowo:)

Agnieta, żeby odbudować relacje z matką, obie musiałybyście tego chcieć. Ty chcesz, ona nie. To przykre, ale ona Cię nie kocha. Ani Ciebie, ani Twoich dzieci. Ona nie ma nawet żadnego poczucia przyzwoitości.
Nie zasługuje na Ciebie.
Twoją matką była Babcia i Prababcia. One Cię wychowały i obdarzyły miłością. Dzieki ich miłości jesteś dzisiaj tym kim jesteś. Dzięki ich miłości sama potrafisz kochać. Potrafiłaś stworzyć fajną rodzinę. Życie Ci się ułożyło.
Jesteś bardzo pozytywnym człowiekiem, Agnieta.

Co do matki, to przestań dobijać się do zamkniętych drzwi. To nic nie da, najwyżej kolejne rozdrapywanie starych ran. Nikogo nie zmusisz do miłości. Żyj i ciesz się życiem. Pogódź się z faktem, że Twoja matka tylko Cię urodziła. Masz się na kim oprzeć. Masz męża, który jest dla Ciebie wsparciem, masz dzieci, a nawet teściową, która daje Twoim dzieciom miłość, a i Tobie daje to, czego nie dała Ci rodzona matka.
Jest dobrze, ciesz sie z tego!

Wiesz przeszło mi przez myśl co jest lepsze ,mieć matkę na odległość i nie mieć z nią kontaktu ,czy mieć matkę przy sobie która rzuca kłody dla własnego dziecka ? moim zdaniem to pierwsze rozwiązanie jest lepsze , nie chce córki mieć i wnucząt to jej strata . Oczywiście że  masz żal do matki ,ale powiedz w czym Tobie ona jest potrzebna tyle lat radziłaś sobie ,poradzisz i przez kolejne ...
Widzisz do czego wrzuciłam to porównanie , bo ja mam matkę ta drugą . Opiszę w wielkim skrócie .
Przed laty w zamian za rentę rodzice odpisali dla mnie ziemię ,miałam wtedy 19 lat, dom i działka pod nim na testament . Jako młoda dziewczyna nie widziałam na co się porywam ,zaraz wyszłam za mąż wspólne dorabianie ,bieda ,problemy -wiadomo jak to jest .Tato rok po odpisaniu ziemi zmarł ,no i zaczęło się . Mama swój testament zmieniła ,zaczęła się wtrącać wychowywać moje dziecko ,doprowadziła mnie do załamania nerwowego ,nękała do takiego stopnia że nie miałam ochoty wracać z pracy do domu  . Nie odzywałam się do niej przez 6 lat mieszkając na jednym podwórku ,między czasie odpisała swoją połowę domu na mojego brata a swojego faworyta nie mówiąc o tym z żadnemu z mojego rodzeństwa . W chwili obecnej nie mogę legalnie zrobić nic ,wszystko opiera się o zgodę brata ,a co jest najciekawsze że brat jest bardzo bogaty ,a ja jestem jego wrogiem nr1.
Po sześciu latach milczenia pogodziłam się z mamą ,ale z tego powodu nie jestem szczęśliwa ponieważ u niej ciągle jest intryga ,chociaż córka ma 20 lat ,zawdzięczając mamie nigdy od córki  nie dostałam szacunku. 
Tak więc matek się nie wybiera ,ale uważam że ty jesteś w lepszym punkcie .

Witaj 'agnieto',
z tego co przeczytałam wynika, że ojciec i mama nadużywają alkoholu. Osoby nadmiernie pijące pozbawione są uczuć wyższych, nie interesują się dobrem drugiego człowieka, a tym, żeby im było dobrze.
Myślę, że na naprawianie relacji z matką nie ma szansy, bo ona żyje swoim światem. Nawet jak napisałaś, nie widzi potrzeb mieszkającej z nią córki.
Są ludzie martwi emocjonalnie i czasem nie jest to ich wina.
Matka Twoja może tak została wychowana, że nie umie uczuć okazywać.
Nie chcę jej usprawiedliwiać, ale myślę, że może warto udać się do specjalistów, by rozeznali czy Ty aby nie jesteś dda /dorosłe dziecko alkoholików/ lub ddd
dysfunkcyjna rodzina/, co jest ewidentne.
Zdarza się, że w najbliższej rodzinie są osoby toksyczne i trzeba od nich odciąć się i może dobrze się stało, że zamieszkałaś z babciami, bo poznałaś co to znaczy kochać, a teraz umiesz tę miłość przekazać swoim dzieciom.
Ciebie jednak trapi brak bliskości z matką, a ta bliskość może być dla Ciebie trucizną.
Rozmowa z terapeutą i ewentualna terapia pomoże Ci wiele zrozumieć, na czym wszyscy Twoi bliscy mogą skorzystać,
a Tobie zapewni spokój wewnętrzny.

wcoraj maz mnie zapytal czym sie tak przejmuje?przeciez nigdy nie byla mna zainteresowana   i co ja teraz mialabym to zmienic?niestety nie mam czarodziejskiej rozdzki ......a fajnie by bylo.czy to ze pragne tylko odrobine zainteresowania dla nas to jest za duzo?

nawet nie wicie ile dla mnie znacza wase slowa kobietki,sadzilam ze napiszecie ze powinnam szukac sposobu zblizenia sie do niej porozmawiac dogadac sie to w koncu moja matka.dzisiaj moja cora skonczyla pierwszy rok przedszkola a dopiero ja urodzilam pamietam to jak wczoraj.....a bylo mi tak przykro ze nie moge isc z nia.Ale na szczescie poszedl pawel wiec nie byla sama.

czytalam twojego posta,no nic sie nie poradzi..ja zyje swoim zyciem ale czasem mysle ze nie umiem okazac metowi tego uczucia,jest mi bardzo trudno mu wyznac cokolwiek innego niz kocham cie a i to bylo bardzo trudne.Przez dlugie miesiace balam sie ze on sie mna znudzi i odstawi na polke.z matka kilka razy probowalam rozmawiac staralam sie mimo wszystko ja odwiedzac gadac w sumie o niczym a jak ja przestalam zabiegac o te spotkania to moglam zapomniec o niej i za kazdym razem sie czulam jak niepotrzebny smiec,a skoro tak traktowala mnie roczona matka to czemu jakis facet ktory zjawil sie znienacka mialby mnie kochac tak szczerze?wie ze to moze glupie,ale mysle ze to moje babcie mi go zeslaly zebym zaznala prawdziwej milosci.A twojego meza rozumiem bardzo dobrze,szkoda ze naprawde nie mozemy usiasc i pogadac o tym.a on zaglada tu czasem?

zapalam moze nie za czesto bo pracuje w DE ale jak tylko jestem w polsce to ide i gadam z nimi pale swieczki moje dzieci caluja krzyz bo daja tak babciom buziaki corka tak kiedys wymyslila ze beda tak dawac i tak zostalo.jak idziemy do tescia na grob to tez caluja dziadka na zdjeciu i jak sa kilka mertow przed grobem to wolaja"czesc dziadzius":fajne te moje potworki....dzisiaj moja cora zaczyna drugi rok przedszkola juz taka duza pannica.....

dobrze ze trafilam na to forum duzo mi to dalo do myslenia i jakos tak latwiej zyc ze swiaomoscia ze jednak nie tylko ja mam taka matke.damy rade w sumie do pelni szczescia brakuje nam tylko stalej pracy w polsce dla obojga....