Cześć! Problem dotyczy mojego chłopaka Tomka który ma 19 lat, tak samo jak i ja.
Jesteśmy razem 7 miesięcy, ale nasze relacje nieco się zmieniły, i nie wiem co jest tego przyczyną.
Tomek niestety nie ma rodziców (8 miesięcy temu zmarł jego tata), ma siostrę która mieszka w Holandii więc jak już pewnie wiadomo mieszka sam (z babcią). Na początku naszego związku bardzo mu zależało na mnie, tęsknił za mną i szczerze to okazywał. Dzwonił, pisał, byle powód był okazją żeby się zobaczyć. Często mowił że chce zostać ze mną już do końca i żebym ja była tą ostatnią kobietą w jego życiu. ( Ja także tego bym chciała ).
Bardzo potrzebował bliskości i tego żebym koło niego była. Z czasem zaczęło się to zmieniać. Mam wrażenie że trzyma mnie jakoś na dystans. Zdaje sobie sprawę z tego że on ma na głowie cały dom, firmę i inne rzeczy. Widujemy się niemal codziennie, ale prawie w ogóle nie jesteśmy SAMI, ciągle jest ktoś inny. I cokolwiek zaplanuje to zawsze wychodzi inaczej, Tomasz teraz w ogóle nie domyśla się że ja chciałabym być z nim sama, wyżalić się, przytulić. A kiedy mówię mu że chciałabym jakoś widywac się "z nim" a nie z osobami trzecimi, i więcej rozmawiaćm czy to przez telefon czy w realu, to powiedział mi że on też chce mieć czas dla innych. A roznie można to odebrać. Nie wiem czy jestem przewrażliwiona, ale jestem osobą która także potrzebuje bliskości, a od dłuższego czasu tego nie dostaję, i sama musze na nim jakby to powiedzieć... wymuszac bliskość. Pytac czy się spotkamy, czy nawet prosic zebysmy sami spedzili czas bez świadków. Wiem że mnie kocha, bo mi o tym mówi. Ale niestety nie pokazuje. Ja z siebię daję MAX, codzień dbam o to by niczego mu nie brakowalo, jak trzeba to robię bezinteresowne zakupy.
Jest mi przykro, bo ja go potrzebuje na dlużej, tylko dla siebie... Tomek byl zawsze taki, że nie zwracał uwagi na żadne dziewczyny, nie ważne jaka by koło niego przeszła. A teraz? Chętnie zawiesi oko, mało tego jeśli ma aparat to zrobi zdjęcie (bynajmniej tak było jak byliśmy razem w Paryżu miesiąc temu). Jeśli zwrócę mu uwagę to odpowiada mi że po to ma oczy. Nie wiem co mam o tym wszystkim myśleć... 
Niby mówi mi że za jakiś czas się zaręczymy, że weźmiemy ślub. Ale już nie wiem jak to się ma do tego wszystkiego. Naprawdę nie wiem...
Podobne tematy
Jesteście razem dopiero 7 miesięcy także no te uczucie dopiero w Was się rozwija i chyba nie warto już myśleć o zaręczynach czy ślubie. Zrozum swojego chłopaka,że ma teraz trudną sytuacje. Jak piszesz wiele ma na głowie. Choć fakt mógłby chociaż raz w tygodniu zaaranżować spotkanie gdzie będziecie tylko razem. Ja tu nie widzę nic innego jak rozmowa,rozmowa,rozmowa.
Co do patrzenia na inne. Tym bym się nie przejmowała. Faceci lubią popatrzeć na coś/kogoś ładnego,estetycznego. Gdy jesteśmy w związku nie stajemy się automatycznie ślepi tylko nadal zauważamy inne osoby 
No właśnie, chociaż raz w tygodniu mógłby. On troszkę stał się ślepy na moje potrzeby. Oczywiście rozmawiam z nim, otwarcie mu mówię jak to wszystko widzę, i wtedy jest dobrze na 2 dni, a poźniej znów zapomina czego oczekuję. A ja naprawdę o wiele nie proszę.
Tylko nadal nie mogę zrozumieć, czemu na początku było inaczej, dużo lepiej, a teraz to wszystkie takie chłodne się zrobiło? Moja mama takze zauważyła że Tomasz jest taki "zimny".
To,że on stał się inny nie wzięło się znikąd. Musisz od niego wyciągnąć co jest tego przyczyną.
To wcale nie jest takie łatwe. Raz pytałam - stwierdził że on jest taki sam jak kiedyś...
Często myślę o tym czy dalej mam powtarzać jak ja widzę to wszystko?
Czy mam cierpliwie czekać aż sam zauważy że jest coś nie tak...
Skoro on uważa,że wszystko to nie liczyłabym,że on zauważy to. Może wycofaj się w cień trochę. Może jak zobaczy,że się oddalasz zacznie coś działać.
Też właśnie myślałam żeby jakoś też pokazać trochę chłodu. Tylko problem jest taki że ja tego nie umiem. Kocham to kocham i staję na głowie żeby drugiej osobie bylo jak najlepiej nawet jeśli ta osoba z siebie tego nie daje... Nie wiem czy pisałam wcześniej czy nie ale staram mu się pomagać z każdą rzeczą o jaką mnie poprosi. Nagle powinnam przestać? Wtedy by pewnie zauważył, że skoro nie zrobię czegoś to jest coś nie tak. Ale poźniej ja bym tylko miała wyrzuty. Jak się się powinnam zachowywać?
Ale po co aż tak się w nim zatracasz? Masz jakieś swoje hobby? Znajomych? Zajmujesz się czymś innym? Czy tylko chłopak?
Jestem osobą która bardzo się angażuje. Kontakty ze znajomymi potraciłam, właśnie ze względu na chłopaka, pozatym koniec szkoły i każdy idzie w swoją stronę... Moim hobby są samochody, a że swój sprzedałam to narazie nie mam się czym zająć.
Ehhh jesteś kolejną dziewczyną która dla chłopaka poświęciła znajomych. Więc pora odnowić te kontakty i porobić coś tylko dla SIEBIE moja droga 
Chłopak nie jest najważniejszy
hehe nie jestem jedyna Głupio trochę po takiej ciszy się nagle odezwać i sprawić by było jak dawniej. To już nie to samo. Ale oczywiście coś tam odnowić można.
Nie lubię mieć bałaganu w swoim życiu, chciałabym żeby bylo w miarę łatwo, bez problemów.
Zależy mi żeby z nim zostać. Bo go kocham i jest naprawdę wspaniałym człowiekiem, tylko że jednak ta drobniutka wada o którą mi chodzi troszkę go psuje
Nie lubię skakać z kwiatka na kwiatek, jak ten mi nie pasuje to może inny, a jak nie inny to jeszcze jakiś jeden. NIE! nie należę do takich ludzi... Dlatego za wszelką cenę chciałabym jakoś polepszyć to wszystko.
Jednak czasami lepsze jest rozstanie niż męczenie się w obecnym związku
Tego w ogóle nie biorę pod uwagę, bo nie męczę się nie wiadomo jak żeby odrazu zrywać.
Trzeba w nim obudzić trochę ciepła.
14 2012-08-21 00:22:12 Ostatnio edytowany przez czekoladka7 (2012-08-21 00:22:43)
Ja nie mówię,że masz z nim teraz zerwać. Ale gdy rozmowy nie pomagają albo pomagają na chwilę a taki stan trwa dłigo uważam,że taką kwestię też trzeba wziąć pod uwagę
Zobaczymy. Na chwilę obecną powiem, że będę musiała jeszcze raz z nim pogadać otwarcie, przedstawić wszystko jak należy. I może nawet postraszyc delikatnie Być może zadziała. Bo tak jak mówię jest wspaniały!
Ja bym się zajęła sobą,żeby zauważył moje oddalenie się 