Mój facet - mój problem

Witam wszystkie forumowiczki, jestem tutaj nowa
Mam pewien problem (lub nie, dlatego tutaj piszę). Mam 22 lata, jestem z facetem prawie 5 lat. Planujemy wspólnie przyszłośc, kiedy wspominam o zaręczynach mówi, że to kwestia czasu, aczkolwiek rok temu wymówką dla niego były pieniądze, teraz uważa, że potrzebuje do tego właściwej chwili, bo oboje mamy to zapamiętac jako wspaniałą i niepowtarzalną sytuację. Ja studiuję dziennie, on pracuje. Rozmawiamy o wspólnym zamieszkaniu, podchodząc do tematu naprawdę poważnie. To mnie napawa optymizmem. Jednak mój facet zbyt często bywa jak dziecko. Na ostatnim wspólnym urlopie (dodam, że żadnego nie zorganizował on, ogranicza się do sfinansowania tzn. daje mi kasę i mówi rządź się) ani razu nie zrobił nam zakupów, nie zamówił jedzenia, sam nie kupił sobie nawet loda. Przymykam zawsze na to oko, jednak nie znam powodu dlaczego jest tak a nie inaczej. Dodatkowo, facet w towarzystwie mojej rodziny czy też znajomych często nie wie co ma odpowiedziec, jakby natłok ludzi i pytań wprawiał go w zakłopotanie. Dodatkowo, po tylu latach znam jego rodzinę jedynie z opowiadań. Zawsze odsuwa temat ich poznania na bok, albo wręcz mówi, że to ja nie chcę ich poznac i jestem uprzedzona. Kiedyś usłyszałam od niego, że to chłopak ma odwiedzac swoją dziewczynę a nie odwrotnie. Pogląd jak za średniowiecza, myślę, że każdy z nas powinien miec szanse poznania rodziny drugiej połówki.  Nie wiem co mam o tym myślec, czy jest to w jakimś sensie jego niedojrzałośc, nie jest gotowy, wstydzi się czy to może tylko moja imaginacja? Parę miesięcy temu, zaraz po urlopie, padły z jego ust nawet słowa, że chyba powinien odejśc, bo z bardziej dojrzałym facetem będzie mi lepiej. Odpowiedziałam, żeby nie gadał głupstw bo to jego przecież kocham, ale wyszedł z mieszkania.