Witam. Mam 20 lat, mój narzeczony jest 10 lat starszy ode mnie. Zakochałam się w nim od razu. Szybko zostaliśmy parą. Po krótkim czasie przyznał się, że pije. Pije od paru lat, bo zostawiła go kobieta z która był 8 lat w związku i się załamał. Powiedział że jak będę przy nim to poradzi sobie z problemem alkoholowym. I faktycznie, długo to trwało ale teraz pije duzo mniej, nie pije po kryjomu, nie kłamie , zawsze pyta czy moze jedno piwo kupic. Chciałam mu bardzo pomóc , cierpiałam i płakałam jak sie upijał. Nie robił mi nigdy nic zlego, nigdy nie podniósł ręki ani nie był agresywny, denerwowało mnie tylko to ze nie moge sie z nim dogadac jak wypije. ogólnie to on robi wszystko dla mnie. o co go tylko poprosze to to zrobi. ale nie wiem czy jeszcze cos do niego czuje. ale nie potrafie go zostawic. jestem uzalezniona od niego. czasem zaluje ze w ogole go poznalam. i czasem mysle ze lepiej by mi bylo bez niego. ale nie wiem czy potrafie go zostawic. mieszkamy razem, to tym bardziej trudne. zbyt wiele rzeczy mi w nim przeszkadza. wiem ze i tak juz pije malo. codziennie tez siedzi przed komputerem i gra w gry. a ma 29 lat ! i gra w jakies gry dla dzieci, mowi ze to go odpręża. nie podoba mi sie to ze nosi spodnie tak nisko ze ciagle mu gacie widac. czy na ulicy czy w sklepie czy w domu czy w gosciach jak jestesmy. i on powiedzial ze mu tak wygodnie i ze tego nie zmienie. codziennie sie zastanawiam po co z nim jestem a i tak nie umiem go zostawic !
a jak wyjezdzam do rodzicow to oglada porno i sie tlumaczy tym ze mial ochote na seks a mnie nie bylo. ale jak ja jestem to nie ma ochoty. prosze niech mi ktos cos mądrego doradzi bo ja niedlugo do psychiatryka sie zglosze chyba
1 2012-08-18 11:09:27 Ostatnio edytowany przez mulberry1524 (2012-08-18 15:36:41)
Podobne tematy
Witaj moim zdaniem sama widzisz,że twój związek stał się męczarnią.Więc nie możesz patrzec na to, że nie odejdziesz bo ci go szkoda.Związek nie polega na tym,żeby być z kims ze współczucia drugiej osobie.CZemu nie mówisz mu?Że nie poddoba ci się jak nosi te spodnie.?Niezle go podłamał ten 8-letni związek...Powinnyście iśc razem do jakiejś poradni,żeby ratowac wasz związek..Jesli jescze widzisz szanse na to,że możesz z nim byc..On opowie o swoich problemach,ty powiesz o swoim punkcie widzenia i problemach..Bo inaczej sama nie poradzisz,tym bardziej że alkochol to zły wróg.Więc zapiszcie się jak najszybciej,a tam specjaliści pomogą wam rozwiązać problem,może pokieruja cie jak masz postępować..Sama nie dasz rady.
mówie mu o tych spodniach ciągle. ale on nie słucha i mówi ze tego nie zmienie bo tak mu wygodnie i musze to zaakceptowac. ja rozumiem ze 8 lat związku to duzo i ze jak go tamta zdradziła to sie załamał i wpadł w nałóg. ale skoro mowi ze mnie kocha, oswiadczył sie jakis czas temu, planujemy przyszłosc, on robi co moze zeby zapewnic nam jak najlepsze warunki i mieszkalne i zyciowe to powinien juz chyba sie pozbyc zlych wspomnien . moze sie boi ze ja go tez tak potraktuje jak tamta. ja to rozumiem ze jest niepewny, bo jak ja bym takie cos przeszla to bym chyba juz w zaden zwiazek nie weszla inny. tylko moze ja za duzo wymagam? wiadomo ze facet lubi sobie wypic piwo. on pracuje caly dzien no i moze powinnam zrozumiec ze chce wypic piwo po pracy. i teraz naprawde pije malo, bo albo jedno dziennie albo co 2 dni jedno. jego mama mi mowila ze kiedys potrafil wypic 15 piw dziennie. nie pije nic innego oprocz piwa. zadnej wodki ani nic. moze jestem przewrazliwiona. nie upija sie do nieprzytomnosci. on mowi ze lubi smak piwa. i mowi jeszcze ze mi sie nic w nim nie podoba i ze ciagle go potępiam i ze czuje sie przy mnie jak śmiec ktory do niczego sie nie nadaje. moze to moja wina ?
4 2012-08-18 15:11:18 Ostatnio edytowany przez Asteroida24 (2012-08-18 15:13:07)
Nie obwiniaj się,bo to nie jest żadna twoja wina..I tak duzo tolerujesz pozwalasz mu na piwo,jesteś wyrozumiała co do tego że tak go tamta potraktowała.Problem tkwi w nim..Nie w tobie..On cię nie może traktowac jak twojej tearpeutki która pomoże mu sie uporać z jego problemami.Widać,że on ma niską samoocene o sobie skoro uważa ,że masz go za nic itd..Co ty możesz za to?Że masz faceta z kompleksami który sobie z nimi nie umie poradzic..A że rzuciła go laska po 8 latach to co ty za to mozesz?Przeciez to nie jest twoja wina,że mu się związek nie udał..Ale jeśli zamierza z tobą żyć musi zapomnieć o tamtym..A nie że próbuje...Nie da ci takiej miłości jak chcesz,skoro nie potrafi sie wyleczyc z tamtej..Będzie z tobą,a będzie rozpaczał, co mu tamta zrobiła.Tak nie idzie..Poprostu się nieda.I jesli jest tak jak jest,nie radziłabym brac jescze slubu,bo bedzie jescze gorzej..Niech narazie skonczy sie na zaręczynach...On najpierw musi się uporac ze swoimi komplekasami i problemami z przeszlości i musi ją całkowicie zamknąc.A wtedy może stworzyć szczęsliwy związek.
mówie mu o tych spodniach ciągle. ale on nie słucha i mówi ze tego nie zmienie bo tak mu wygodnie i musze to zaakceptowac. ja rozumiem ze 8 lat związku to duzo i ze jak go tamta zdradziła to sie załamał i wpadł w nałóg. ale skoro mowi ze mnie kocha, oswiadczył sie jakis czas temu, planujemy przyszłosc, on robi co moze zeby zapewnic nam jak najlepsze warunki i mieszkalne i zyciowe to powinien juz chyba sie pozbyc zlych wspomnien . moze sie boi ze ja go tez tak potraktuje jak tamta. ja to rozumiem ze jest niepewny, bo jak ja bym takie cos przeszla to bym chyba juz w zaden zwiazek nie weszla inny. tylko moze ja za duzo wymagam? wiadomo ze facet lubi sobie wypic piwo. on pracuje caly dzien no i moze powinnam zrozumiec ze chce wypic piwo po pracy. i teraz naprawde pije malo, bo albo jedno dziennie albo co 2 dni jedno. jego mama mi mowila ze kiedys potrafil wypic 15 piw dziennie. nie pije nic innego oprocz piwa. zadnej wodki ani nic. moze jestem przewrazliwiona. nie upija sie do nieprzytomnosci. on mowi ze lubi smak piwa. i mowi jeszcze ze mi sie nic w nim nie podoba i ze ciagle go potępiam i ze czuje sie przy mnie jak śmiec ktory do niczego sie nie nadaje. moze to moja wina ?
No ja Cie nie chce straszyć, ale jeżeli musi wypić jedno piwo dziennie to jest to uzależnienie od alkoholu i to samo jakby wypił 15, tyle tylko, że może nie jest pijany, ale uzalezniony to na pewno. No i między Wami to miłośći to ja nie widze, jest obustronne uzależnienie, Ty od niego jak sama mówisz, a on od Ciebie. Jakby Cie kochał to nie byłby nieszczęśliwy moim zdaniem. On ma juz 29, wie, że powinien się ustatkowac, pracuje na Was, ale oby kiedyś się nie ocknął, że to nie była miłość, albo Ty możesz kiedyś żałować, bo jestes młoda. Powiedz mu jasno co Ci się nie podoba i jakie masz wątpliwości,jak będzie mu na Tobie zależało to zobaczysz sama.
moze jestem przewrazliwiona. nie upija sie do nieprzytomnosci. on mowi ze lubi smak piwa.
Ale skoro tak lubi ten smak piwa,to niech sobie kupuje bezalkocholowe..Tym bardziej ,że był uzależniony.Smak piwa jest,tylko że alkocholu w tym niema..Bo pamiętaj jeden wiekszy problem i może znów ucieć w kilkanaście piw...Skoro to był jego lek na tamto cierpienie przez tamtą kobiete..Pamietaj w każdy nałóg można z powrotem wrócic.A ty się bedziesz pózniej obwiniała ,że to przez ciebie..Ale każdy kto ma problem z nałogiem,zwala winę na kogoś,żeby oczyścic swoje sumienie..Ja np nie paliłam rok papierosów ,głuia większa porządna kłotnia i zaczęłam palić,zgoniłam winę na tego przez kogo była ta kłotnia i te wielkie problemy..A tak naprawde cały czas mnie ciągło do palenia i nieraz miałam ochote...Więc nadarzyła się okazja....I zaczęłam palić..Każdy nałóg jest tłumaczony przez uzależnionego tak,żeby nie przyznać się do tego że jest nałogowcem..
7 2012-08-18 16:04:43 Ostatnio edytowany przez iruda (2012-08-18 16:05:24)
Po krótkim czasie przyznał się, że pije. Pije od paru lat, bo zostawiła go kobieta z która był 8 lat w związku i się załamał. Powiedział że jak będę przy nim to poradzi sobie z problemem alkoholowym. I faktycznie, długo to trwało ale teraz pije duzo mniej, nie pije po kryjomu, nie kłamie , zawsze pyta czy moze jedno piwo kupic.
To jest jedno wielkie kłamstwo osoby uzależnionej: piję (palce, ćpam, zdradzam itp.), bo... bo ona, bo mama, bo tata, bo praca, bo wiatr zawiał z lewej strony, bo deszcz pada, bo słonce świeci.
Zamiast: piję, bo muszę, bo jestem uzależniony, bo to choroba.
To, co pokazuje, ze on NADAL jest uzależniony, to próba "kontrolowania nałogu", poprzez tzw. "picie kontrolowane" i jeszcze Ciebie w to wciągnął, tak jakby Twoje przyzwolenie powodowało, ze jest trochę mniej alkoholikiem.
Do tego dołącza sie uzależnienie od pornografii i gier komp., czyli cały komplet kompulsywnych zachowań, które same z siebie nie znikają, tylko mają tendencję do eskalacji.
Poczytaj o nałogu alkoholowym na stronach AA, poczytaj o współuzależnieniu na Al-anon, poczytaj o uzależnieniu od seksu i miłości na stronach SLAA i współuzależnieniu. Im krócej bedziesz sie oszukiwac, tym dla Ciebie lepiej.
Chciałam mu bardzo pomóc , cierpiałam i płakałam jak sie upijał. (...)ale nie potrafie go zostawic. jestem uzalezniona od niego(...)
Jesteś klasycznie współuzależniona.
Znajdź grupę dla kobiet współuzależnionych albo "kochających za bardzo", idź do psychologa; jesteś młoda - ratuj siebie, zanim bedzie za późno; odkryj swoje wewnętrzne motywy, które powodują to, ze nadal jestes z tym czlowiekiem i masz przekonanie, że mozesz go zmienic.
Jezeli ktoś zmienia sie "dla miłości" czy z powodu jekiejś osoby, to jak im sie przestaje układac, albo wkrada sie szara rzeczywistość - nałogi wyskakują jak wulkan ze zdwojoną siłą.
Uzależniony musi stoczyć wewnętrzna walkę ze sobą i podjąć LECZENIE, a nie kontrolować ilość wypijanych piw czy obejrzanych stron porno.
Współuzależniona musi sie LECZYĆ, aby jej nieracjonalne zachowania nie były dla uzależnionego usprawiedliwieniem i pożywką do rozwijania nałogu.
zgadzam się z postem powyżej w 100%; poza tym zawsze miej czerwone światło dla osoby która Ci mówi "jak będziesz ze mną to rzucę...to przestane...to skończę z tym". Nie zrobi tego, a ściągnie Ciebie w dół tak jak widzisz. Dodatkowo takie zdanie jest zrzucaniem odpowiedzialności na Ciebie za jego nałogi/niepowodzenia/stresy itd. Wiem co mówię bo przechodziłam to przez dwa lata. Nie daj sobie wmówić, że on z tym skończy dla Ciebie; jeśli on sam sobie nie uzmysłowi że ma problem, że ma ciągi uzależnień i jemu jest z tym źle i on chce to zmienić dla siebie to nic z tym nie zrobi. Uwierz mi. Co nie znaczy że nie będzie popadał w wyrzuty sumienia że Cię krzywdzi, co w dalszym ciągu może się odbijać na Tobie.
A poza tym:) masz 20 lat, całe życie przed Tobą. Musisz wziąć głęboki oddech i zrobić pierwszy krok. Nie piszesz nic że go teraz kochasz... Po co masz być z kimś kogo nie kochasz, kogo masz dość? Weź sobie kartkę wypisz dlaczego się boisz odejść, ale tak szczerze i postaw się w każdej tej sytuacji, czy na pewno nie dasz rady sobie jak one nastąpią? Na pewno dasz!! A skoro tak, to wykreślaj punkt po punkcie:) fajnie by było jakbyś miała jakąś osobę w realu,która będzie wiedziała co się dzieje, myślała tak jak Ty i wspierała Cię. Bo ciężko będzie. Ale uwierz mi- grasz o największą wartość- Twoje Życie!!:)
moim zdaniem póki masz czas, póki nie jesteście malżeństwem to zastanów się poważnie czy ten związek ma rację bytu, jeśli teraz tak o Nim mówisz co będzie jak będzie starym dziadkiem i jeszcze bardziej zacznie Ci coś w Nim przeszkadzać, bo Ty ewidentnie nie tolerujesz Jego 'nawyków' , a On jest tego świadomy, ale nie chce ich zmienić i tyle. Tutaj nie będzie kompromisu..
no właśnie o to chodzi, że go kocham. I wolę walczyc niż go zostawic
Bycie partnerem osoby uzależnionej wymaga zwielokrotnionej pracy nad sobą!
Koniecznie do psychologa! I na grupę wsparcia dla uzależnionych.
Bez tego - jesteś na równi pochyłej, bo masz w głowie nierealistyczny idealizm.
Gdzie to było, że miłośc wszystko uleczy, wszystko pokona?
W której powieści? Bo w życiu to tak nie ma.
na moje oko po prostu zostaw go bo z tego co piszesz to wasz związęk to kwestia zamieszkania razem i uzależnienia się od siebie a to nie jest już miłość ;-( wiem coś o tym lepiej zakończyć to wcześniej przeboleć bo z czasem będzie coraz gorzej wiem co piszę a dodam też że jeżeli mężczyzna cię kocha to stara się kobiecie przypodobać czyli zmienia swe zachowanie i dostosowuje się do jej wymagań a jeżeli on świeći tyłkiem ;-(
no właśnie o to chodzi, że go kocham. I wolę walczyc niż go zostawic
a po czym wnioskujesz, że go kochasz?
dobrze sie czuje w jego towarzystwie, zawsze mamy o czym rozmawiac. wspiera mnie jak mam problem, stara sie znalezc rozwiązanie. jest przy mnie gdy go potrzebuje. uwielbiam spedzac z nim czas, jak na niego patrze to wewnetrznie sie usmiecham, ciesze sie, ze po prostu jest. problemem jest ten alkohol . od trzech miesiecy jak mieszkamy razem nie byl ani razu pijany. ale jak czasem pije przez tydzien jedno piwo dziennie to mnie szlag trafia. jak wiem, ze on bardzo chce z tym skonczyc tylko sam nie bardzo wie jak. ale ja tez widze ze on mnie kocha. mozna to zobaczyc w jego zachowaniu, slowach, czynach .
Myślę, że powinnaś pojść na terapie z nim, nie mówiąc mu, że jest uzależniony, myslę, że Ty znasz najlepszy sposób, aby go to tego przekonać, a tak aby go nie zabolało. Może ten problem z alkoholem jest źródełkiem innych złych rzeczy a w przyszłości może uderzyć z kilkukrotną siłą.