Witajcie. jestem z moim narzeczonym rok czasu. niedawno urodził nam sie synek. Ale od dłuższego czasu niezbyt nam sie układa.... Otóż straciłam ochote na seks. Kompletnie nic mnie nie rusza, niewiem co ze mną jest nie tak, moze powinnam isc do lekarza?? Juz w czasie ciąży straciłam na to ochote. Przed zajsciem bylo cudownie i nie mialam takich problemow. Jednak Myslalam ze po ciąży to minie ale jednak nie. Mój partner strasznie sie przez to wkurza i mnie nie rozumie:( ogolnie dobrze sie dogadujemy, jest dla mnie dobry, bez nałogów i czuje sie bezpiecznie przy nim, mowi ze mnie kocha bardzo. Ale gdy poruszamy temat seksu to juz jest gorzej. Narzeczony nie rozumie czemu go nie chce. Klocimy sie strasznie przez to. Bo kiedy mamy próbowac sie kochac to ja w ostatniej chwili mu czaasem odmawiam bo poprostu tego nie chce, choc myslalam wczesniej ze sie przelamie, ze cos poczuje...i kiedy mu odmowie mimo ze obiecalam ( bo naprawde myslalam ze dam rade, ze cos poczuje) to odrazu jest wielka złosć z jego strony, wielka obraza i zaczyna sie klotnia padaja przykre slowa typu ze zalezalo mi tylko na dziecku , ze jego mam gdzies, ze nawet sie nie staram, ze mi nie zalezy na kochaniu sie.. Nie zrozumie mnie nawet ze jestem zwyczajnie zmeczona i naprawde nie mam checi.Staram sie go zrozumiec ze mu ciezko z tym ale powoli mnie to przerasta. Nie chce by seks stal sie jakims obowiazkiem bo on by chcial codziennie po kilka razy. A ja tak juz nie mam,cos mi sie odmoienilo.... 
jak myslicie co zrobic?? czy faktycznie isc do seksuologa , czy moze znalezc inne wyjscie?? czy mamy sie rozstac tylko dlatego ze mamy kryzys zwiazany z seksem?? ja go naprawde kocham i nie chce stracic...
Podobne tematy
Witajcie. jestem z moim narzeczonym rok czasu. niedawno urodził nam sie synek. Ale od dłuższego czasu niezbyt nam sie układa.... Otóż straciłam ochote na seks. Kompletnie nic mnie nie rusza, niewiem co ze mną jest nie tak, moze powinnam isc do lekarza?? Juz w czasie ciąży straciłam na to ochote. Przed zajsciem bylo cudownie i nie mialam takich problemow. Jednak Myslalam ze po ciąży to minie ale jednak nie. Mój partner strasznie sie przez to wkurza i mnie nie rozumie:( ogolnie dobrze sie dogadujemy, jest dla mnie dobry, bez nałogów i czuje sie bezpiecznie przy nim, mowi ze mnie kocha bardzo. Ale gdy poruszamy temat seksu to juz jest gorzej. Narzeczony nie rozumie czemu go nie chce. Klocimy sie strasznie przez to. Bo kiedy mamy próbowac sie kochac to ja w ostatniej chwili mu czaasem odmawiam bo poprostu tego nie chce, choc myslalam wczesniej ze sie przelamie, ze cos poczuje...i kiedy mu odmowie mimo ze obiecalam ( bo naprawde myslalam ze dam rade, ze cos poczuje) to odrazu jest wielka złosć z jego strony, wielka obraza i zaczyna sie klotnia padaja przykre slowa typu ze zalezalo mi tylko na dziecku , ze jego mam gdzies, ze nawet sie nie staram, ze mi nie zalezy na kochaniu sie.. Nie zrozumie mnie nawet ze jestem zwyczajnie zmeczona i naprawde nie mam checi.Staram sie go zrozumiec ze mu ciezko z tym ale powoli mnie to przerasta. Nie chce by seks stal sie jakims obowiazkiem bo on by chcial codziennie po kilka razy. A ja tak juz nie mam,cos mi sie odmoienilo....
To Ty jego nie rozumiesz i wcale się nie dziwie, że on się wkurza. To przecież z Tobą jest coś nie tak. Idż do lekarza. Ogólnego - zrób wyniki. Endokrynologa - zbadaj poziom hormonów. Ginekologa - kontrola. Seksuologa - wzbudzenie pożądania. Psychologa- jeśli masz opory emocjonalne.
Niesamowite, posiadacie kryzys w małżeństwie i zamiast starać się go zażegnać, chcesz odejść od męża.
Co jest łatwiejsze: pójście do lekarza, zbadanie się i ewentualna terapia lekowa, czy wzięcie rozwodu i wychowywanie osobno dziecka?- Myślę, że to było (a w zamiarze miało być) pytanie retoryczne.
Kochasz męża? To idź do lekarza, bo robisz to także dla siebie.
Myślę, że wizyta u lekarza będzie najlepszym rozwiązaniem, jeżeli chcesz być z mężem to musisz się na to zdecydować:)