Praca z samymi kobietami.

Ja wcześniej też pracowałam z mężczyznami i było dobrze.Szanowali kobiety.

Też pracowałam kiedyś prawie z samymi kobietami w sklepie odzieżowym...to była najgorsza praca jaką miałam...trafiłam na bardzo wredne i chamskie dziewczyny, które nie znały słowa "proszę", "przepraszam"...były wulgarne i ciągle narzekały na wszystko...
Najpierw je olewałam...ale jak zaczęły mnie atakować, nie dałam się - pokazałam pazurki...atmosfera po tym była nieciekawa, ale ja zajmowałam się tylko pracą i co je jeszcze bardziej zdenerwowała najlepiej mi szło i zostałam sprzedawcą miesiąca
Niestety, wolałam zrezygnować z tej pracy, bo to była w sumie praca dorywcza, bo studiuje dziennie, a kasa była mi potrzebna na prawko...
I na szczęście znalazłam potem inne prace, w których byli zupełnie inni ludzie - zarówno kobiety, jak i mężczyźni - mili, uśmiechnięci i pomocni...

Jeśli znowu miałabym pracować w takiej toksycznej atmosferze - szybko powiedziałabym sobie DOŚĆ.
Ja bardzo cenie sobie swoje zdrowie psychiczne i dobrą atmosferę w pracy!

Ale jeśli jak piszesz Selena, wolałabym tam zostać - radzę robić swoje, a je po prostu "olewać".
Innego sposobu chyba nie ma.

czy z tego wynika że w grupie nie jesteśmy tak wspaniałe ;) ??? hehe
No chyba trzeba przyznać ze faceci się lepiej dogadują nie ma tej takiej nie wiem zawiści zazdrości kompleksów hormonów
nie wiem co to jest że sprawia ze my czasem nie potrafimy żyć same ze soba o dobrej współpracy nie mówiąc chociaż nie mówie ze zawsze chodzi mi właśnie o te przypadki o których mowa:)

Selena....Święte Słowa :-)

Niestety też mam "przyjemność" pracować z samymi kobietami.To znaczy w moim dziale są same panie.A że tofirma,która istnieje wiele lat to i pracownice niektóre pracują tutaj po 20 lat. I własnie te panie są najgorsze. Niemiłe,obgadują, wymyślają niestworzone histopie, nie znają podstawowych zasad kultury i przede wszystkim są leniwe i kłamią. I przeszkadza im wyższe wykształcenie. Teraz kilka osób robi kolejną podyplomówkę (taka jest praca w księgowości - trzeba się cały czas uczyć) i niestety panie z wykształceniem średnim wyśmiewają się, lekceważą itp.To nie jestmiłe. Wykształcenie nie jest dla mnie najważniejsze,ale to jest wkurzające. Na początku chciałam pokazać się z jak najlepszej strony i byłam bardzo chętna do pracy i otwarta do ludzi. Zależało mi na tej pracy, więc chciałam wyrobić sobie dobrą opinię.Ale niestety moje "koleżanki" to wykorzystywały. I w rezultacie dostawałam jakąś durną robotę, której nikt nie chciał.Teraz już jest lepiej bo się troszkę postawiłam.Dla mnie pomóc komuś to nie jest wielki problem,ale niektóe moje koleżanki wiedzą o tym i jak ktoś przyjdzie do nich po pomoc to wysyłają do mnie. Ech...szkoda gadać...sama święta nie jestem, ale irytuje mnie takie zachowanie.
Z mężczyznami natomiast o wiele lepiej się pracuje.

Zatem drogie Panie-bądźmy dla siebie milsze,lepsze.Po co zatruwać codzienne życie.Dziękuję za Wasze opinie.

aktualnie pracuję z samymi dziewczynami, wcześniej pracowałam z samymi facetami, ale w mojej branży nawet faceci są ....... "kobiecy" :] a z takimi gorzej niż z babami.....co do pracy w takim babskim zespole--jest wiele minusów, ale staram się zawsze,żeby atmosfera była przyjazna, ja plotek nie toleruję, wszyscy o tym wiedzą, więc przy mnie ten problem nie istnieje, jeśli plotkują o mnie, to ich sprawa , mało mnie to obchodzi.......zawiści też nie zauważyłam, moje stanowisko jest bardzo czysto określone jeśli chodzi o współpracę, powiedziałam, że nie życzę sobie sytuacji, w których jedna osoba gada na drugą, obiecałam,że będę to tępić i takie zjawisko u mnie w pracy nie występuje, dziewczyny nauczyły się pracować ze sobą i "obgadywać do znudzenia" swoje niesnaski, tak,że w końcu przestają one istnieć, ale chyba po prostu trafił mi się dobry zespół :]

Ciągle pozostajemy w czasach jaskiniowców.
Działają te same instynkty i nic na to nie poradzisz, jeśli samice z twojej pracy czy innego środowiska do którego przynależymy z konieczności  nie maja tej świadomości. A szczerze mówiąc jesteśmy o wiele  gorsze od facetów bo potrafimy bardzo wyrafinowanych metod używać aby osiągnąć swoje cele.

Pracuję z kobietami, ale bardzo dobrze się dogadujemy. Nasza szefowa to również świetna babka i to ona wprowadziła koleżeńską atmosferę. Jest miejsce na życzenia urodzinowo-imieninowe, gwiazdkowe czekoladki i plotki o książkach, filmach i facetach. Jest też miejsce na prośbę o pomoc, często bierzemy za siebie zastępstwa - zwłaszcza za te z nas, które mają swoje rodziny i małe dzieci.

Ale doskonale Cię rozumiem, bo pracowałam kiedyś w pewnej dużej firmie, w której wypłata była prowizyjna i wszystkie koordynatorki sprzedaży ostro ze sobą walczyły. Nie było miejsca na uprzejmości, nie dość, że okręgi ze sobą rywalizowały, to jeszcze w każdym okręgu dziewczyny były w stanie się zachlastać, byle wyróżnić się na tle własnej grupy. Mimo to bardzo mile wspominam szefową (była to zresztą moja pierwsza w życiu praca i spędziłam w niej 4 lata, mam do niej sentyment ), do dzisiaj utrzymujemy kontakt. To ona organizowała przemiłe spotkania wigilijne i zapraszała swoje pracownice na okazjonalną kawę, gdzie na pół godziny można było normalnie porozmawiać i zapomnieć o tym durnym wyścigu.

Hmm, nic, tylko mieć nadzieję, że może dojdzie do Was jakaś fajna babeczka, z którą złapiesz wspólny język i która podobnie jak Ty nie będzie zachwycona towarzystwem tamtych dziewczyn

Domyślam się. Ale może któraś z tych dziewczyn odejdzie wkrótce z pracy i zastąpi ją ktoś o wiele milszy?

Kilka lat temu pracowałam w dziale, gdzie pracowały same kobiety, spotykałyśmy się  wszystkie raz, dwa razy w miesiącu na naradach i szkoleniach. Było miło, nikt się nie wymądrzał, choć każda miała dużą wiedzę na temat swojej pracy. Nasza szefowa była panną i z nią było trochę gorzej, nie rozumiała problemów młodych matek. Wszystko się zmieniło gdy wyszła za mąż i urodziła dziecko. Dzisiaj w moim zespole pracuje 12 osób,  jest to grupa mieszana. Bezpośrednio w biurze mam dwóch młodszych kolegów, w wieku mojej starszej córki.  Atmosfera jest miła, dobrze się nam pracuje ale co oni sobie myślą o starszej pani nie wiem.

Też się cieszę. Ale w mojej pracy nikt nic nie sprzedaje, niczym nie handluje, może dlatego nie ma niezdrowej konkurencji.

No i ciąg dalszy-pracy z samymi kobietami.Wróciłam po urlopie i dziewczyny się nie odzywają,bo musiały przejąć cześć moich obowiązków.Zaznaczam,że od czerwca 2008r nie miałam ani jednego dnia urlopu.Teraz wzięłam 5 i jest wielkie larum.Czy to ludzkie?Czy praca z samymi kobietami musi być koszmarem?Czy nadal mam ustępować młodszym koleżankom?Gdzie tzw kultura?

To młode dziewczyny,nie znające życia.Dla nich liczy się tylko zabawa.Dzięki nim odeszły już 2 koleżanki.Szefostwo o tym wie,ale to nic nie znaczy.Praca jest dobra,blisko,ale atmosfera fatalna.Znoszę to jakoś....

Ja tez sie z tym zgadzam ,bo pracowalam i w gronie mieszanym i  same kobiety ...wybieram mieszane ..obecnie pracuje w sklepie i jest nas 5 i nie mozemy sie dogadac ...ciagle zazdrośc,kłotnie itp...

otóż to jak się zejdzie kilak kobiet naraz i pracuja nad tym samym to każda chce po swojemu i zaraz jest kłótnia a z facetami jakoś łatwiej się dogadać

Niedawno przeszłam z pracy w typowo męskim gronie, do pracy z samymi kobietami. Jak dla mnie to dosc szokujace, atmosfera jest nie do porownania. Teraz na co dzien slysze wieczne utyskiwania i obgadywanie kolezanek. Codziennoscia jest marudzenie i robienie igiel z widel. To dla mnie meczace. Nie wiem czy i jak dlugo to zniose.  Nie chce mi sie byc nawet mila dla takich osob. Dopiero zaczelam ta prace, a juz mi sie nie chce do niej chodzic, bo to zadna przyjemnosc.

Też od dwóch lat pracuję w zdecydowanej wiekszośći panów, nas kobiet jest 8 n do 50, i musze przyznac że panowie w pracy sa super, potrafia poradzić pomóc, mozna na nich liczyć, choć sa wyjątki. Generalnie jest super.Moje pierwsze dni były straszne, atmosfera w moim biurze grobowa, zero uśmiechu, ja czulam sie jak zwierzę w zoo ktore pod byle pretekstem przychodzili ogladać panowie( nowy nabytek) a ja z jestem osobą bardzo pogodna, lubie ludzi, jestem otwarta i uśmiecham się do wszystkich no i nie zrezygnowalam z uśmiechu mimo wielu przeciwnościa i widzę że warto bylo, nawet moja koleżanka zza biurka która rzadko sie uśmiechala teraz jest pogodna i też wesoła, radość sie udziela, nawet ponuraki sie nia zarażają więc warto ją propagować i polecam zarażać nią innych na siłę:)=)

Oj dziewczyny, musze Wam napisac, ze praca jedynie z kobieta to nie jest mila sprawa i pisze to z doswiadczenia. Ile w dziewczynach/kobietach jest zazdrosci i nawisci to sie w glowie nie miesci! Jedna madrzejsza od drugiej Jestes atrakycna i masz w glowie poukladane, to odrazu stajesz sie ofiara nieskonczonych plotek. Nie wazne co masz w glowie i jak sie zachowujesz. A jesli chodzi o wiek, to nawet nie wiecie ile razy starsza kobieta ma mniej inteligencji i kultury niz ta mlodsza. Pracowalam z dwoma kobietami, ktore wrecz zyly plotkami. Najmadrzejsze z calej firmy! Nie pytalam ich nigdy o wiek, ale wygldaly na ok. 35 lat i to mnie najbardziej dziwilo, ze kobieta w tym wieku nie ma swojego zycia tylko obchodza ja inni Byly bezczelne do tego stopnia, ze usiadly obok siebie i w glos nasmiewaly sie z innych! Wlasnie tym pokazaly ile w nich inteligencji i kultury. Jaki mialam sposob na nich? Nie komentowalam, wystarczylo, ze zasmialam sie z nich, czasami prosto w twarz, a slowa byly juz zbedne Pozdrawiam.

Chcialam jeszcze dodac, ze wiedza nie idzie w parze z intelginecja. Przekonalam sie o tym nie jeden raz

kobiety sa zazdrosne i zawisne-mówię to z całą odpwoiedzialnością i świadomością, że sama jestem kobietą, aleprawda jest taka, że cechuje nas zawiść i nic tego nie zmieni.

Seleno myślę, że niestety możesz (bo takie odnoszę wrażenie po przeczytaniu tematu, ale mogę się mylić), być osobą słabą psychicznie.. kimś kogo wszyscy muszą lubić. Co to w ogóle za zwyczaj obchodzenia imienin z obcymi ludźmi? To mi się kojarzy z jakimiś dawnymi firmami.. z paniami zajadającymi się ciastkami w urzędach. Trzeba robić swoje i mieć twardą dupę.