Zdrada.. A co za tym idzie, uczucie do kochanka

Nie ma gotowego rozwiązania niestety. Trudno Ci będzie podjąć decyzję. Odpowiedz sobie na pytania,(najlepiej zapisz odp na kartce i glośno je sobie później przeczytaj):
- dlaczego zdradziłam swojego faceta?
- dlaczego zdradzam go nadal?
- dlaczego akurat z tym facetem?
- ile znam swojego faceta? ile znam kochanka?
- co mój facet robił dla mnie (dla nas)? co robi teraz?
- czego oczekuje od tego romansu?
- czego boję się najbardziej? dlaczego się tego boję?
- co bym doradziła swojemu facetowi gdyby oznajmił mi że ma kogoś i nie wie kogo wybrać
- dlaczego wybralam życie w kłamstwie?

.......... i jeszcze kilka na pewno przyjdzie Ci do głowy.
Domyślam sie, że się pogubiłaś i ważne jest abyś sobie uświadomiła co Ty teraz chcesz od swojego życia i od siebie. Uporządkowała myśli dopiero wtedy będziesz w stanie podjąć racjonalną decyzje.

Życzę Ci powodzenia i samych słusznych decyzji.
Pozdrawiam

uznałaś, że jak się przespisz z innym, to zaczniesz bardziej doceniać swojego faceta?/

szczerze mówiąc troche nie rozumiem twojej niefortunnej, jak ją nazwałaś, sytuacji (cóż za eufemizm)

1. zostaw w spokoju swojego narzeczonego, daj mu normalnie zyć
absolutnie nie rozumiem, czemu uważasz, że bycie z tobą ma dla niego jakąkolwiek wartość?
przecież zdradzasz, kłamiesz, oszukujesz, jesteś wobec niego nielojalna... - no pomysl -co on ma ze związku z tobą? czy komukolwiek polecałabys życie z kimś takim, kto zachowuje się jak ty?
nie mysl, że go w ten sposób unieszczesliwisz - tak naprawdę, zdecydowanie, dasz mu w ten sposób szanse na szczęście, prawdziwą miłość i zdrowe relacje

2. po drugie wreszcie -a nie możesz zacząc z czysta kartą?/ jedyna mozliwość to taka, że zostawić narzeczonego i pójdziesz do kochanka?/ z jednych portek w drugie??
a propos - skąd wiesz, że kochanek będzie tobą powaznie zainteresowany - przeciez wie, że bez skrupułów zdradzasz narzeczonego?? więc z jakich powodów mógłby pomysleć, że jestes kandydatką na partnerkę??
PARTNERKA A KOCHANKA- to naprawde dwie zupełnie inne role, inne oczekiwania inne relacje

ja myslę, że potrzebujesz.
Nie sądzę, że potrafisz być wobec siebie krytyczna. gdybys taka była, nie dopuściłabys do takiej sytuacji - no bo powiedz -co w twoim zachowaniu jest takiego, co cie usprawiedliwia, wybiela, nie zasługuje na krytykę?

Odpowiedziałaś sama sobie w pierwszym poście. To te zdania:

Niefortunna sytuacja, powiadasz? Interesujące i mało spotykane określenie zdrady.

To, że Twój chłopak kocha Cię, to wiadomo.
U Ciebie jednak nie ma ani odrobiny miłości do niego, jedynie odrobinę przywiązania (tak, jak do wygodnego mebla, z którym żal się rozstać).

bo ja się z całą twoja wypowiedzią zgadzam;))
ale chciałam królewnie osamotnionej pokazać trochę, że trzeba kurna miec jakieś zasady, etyke w sobie
kurcze, czy to takie młode pokolenie teraz jest? wszystklo łatwo, prosto, wszystko mi się nalezy, pełen konsumpcjonizm...

Nie mozna kochac i zdradzac jedna osobe ,bo jedno wyklucza drugie .Proste.

Dziękuję za radę, za pouczenie.. Masz cholerną rację, pogubiłam się.. Ale dzięki Waszym poradom/ (w większości krytyką.. najgorsza itp. jestem na dobrej drodze)

Łatwo się komuś mówi, że zdrada taka i owaka.. Sama byłam kiedyś na Waszym miejscu, też twierdziłam, że nigdy mnie to nie spotka.. Że zawsze będę tylko z tym i nikim więcej. Nie dopuszczałam takiej myśli do siebie.. A jednak się stało.. Nigdy nie mów hop póki nie przeskoczysz, bo potem można się rozczarować..

Witaj Osamotniona89
Przezylam podobna sytuacje...Bedac w dlugoletnim zwiazku poznalam kogos kto "zawrocil mi w glowie" niesamowicie z ta roznica,ze nie poszlismy ze soba do lozka ale doszlo do pocalunku i wyznania.Mimo prosby ze strony kochanka,nie odeszlam od chlopaka.Wyrzuty sumienia meczyly mnie niesamowicie i przyznalam sie mojemu mezczyznie...Zranilam dwoch naprawde warosciowych facetow...Zostalam sama czego skutkiem byla depresja,problemy w kazdej dziedzinie zycia etc.
Patrzac na to z perspektywy czasu doszlam do wniosku, ze z chwila kiedy moje serducho zaczelo "swirowac" na widok tamtego czlowieka ...nastapila zdrada i powinnam o ty zakomunikowac jak najszybciej mojemu partnerowi. Moglibysmy w ten sposob zaoszczedzic sobie wiele nieprzyjemnych,przykrych sytuacji ktorych konsekwencje ponosimy do dzis. Cierpi moj ex-partner, cierpi ex-kochaneki cierpie ja. Kazdemu z nas ciezko bedzie odbudowac swoje zycie na nowo, zwiazac sie z kims ,zaufac.Na szczescie wyciagnelam wniski z popelnionych przeze mnie bledow (a byla ich cala masa ) i postaram sie nie powtorzyc ich w przyszlosci.
Mam nadzieje,ze tobie rowniez sie to uda.
Przeanalizuj na spokojnie swoja sytuacje i uswiadom sobie co czujesz do kazdego z nich.Byc moze jeszcze nie spotkalas milosci swojego zycia- czlowieka przy ktorym bedziesz czula sie kochana,dowartosciowana kobieta i nie bedziesz musial uciekac w ramiona innego.
Byc moze ten JEDYNY czeka gdzies na ciebie..." Gdzie dwoch sie bije...tam trzeci korzysta".
Zycze ci tego z calego serca i glowa do gory.

Moim zdaniem jeśli zdradziłaś i zdradzasz nadal to wcale nie kochasz swojego narzeczonego ...
Nigdy nie uwierze w słowa "zdradziłam ale kocham". Może Ty tak lubisz? Nie potrafisz inaczej?
Musisz powiedzieć swojemu facetowi o tym , należy się mu szczerość. Jak Ty byś się czuła gdyby się okazało,że dziewczyna,którą lubisz,której się zwierzasz to kochanka Twojego chłopaka?
Postaw się w jego sytuacji.

poszłaś po prostu w schematy twojego pokolenia, korzystam ze wszystkiego, nalezy mi się wszystko - ja ja ja
to nie chodzi to, żeby o siebie nie dbać, albo nie pamiętac o sobie - ale oprócz dzisiaj mamy tez jutro

na jedyne co pewnie, jedyne, co może mieć dla nas wartość, jedyne co świadczy o nas samych- to JA
jaka jestem, jakie decyzje podejmuje, jak zyje jakie mam wartości

spotkasz różnych ludzi, różne sytuacje - ale jedyne co masz to ty sama - i tylko swoich decyzji i swoich wyborów, swoich intencji i motywacji będziesz pewna

dlatego o siebie trzeba dbać - o własną samoocenę i o włąsną wartość

Rozczaruję Cię.
Nie uważam Cię za najgorszą.

Myślę jednak, że zafundowałaś sobie, na własne życzenie, niezłą jazdę bez trzymanki. Jazdę, której konsekwencje właśnie ponosisz, a których nie przewidziałaś. Dlatego też tak zachęcałam i zachęcam do używania rozumu i kierowania się nim przy podejmowaniu decyzji.

Sama do końca nie wiem czego chcę.. Zgubiłam się we własnym życiu, we własnych myślach..  Ciężko mi dojść do ładu.. Wyrzuty sumienia nadal są, i nie pozbędę się ich szybko- najwyraźniej moja kara za to wszystko.
Przyznam się swojemu narzeczonemu, nawet jeżeli mnie zostawi, nie chcę życia z kochankiem. To byłoby nie fair. Będę musiała zacząć na nowo. Najgorsze jest to, że nie wiem co mną kierowało, sama kiedyś zostałam zdradzona i wiem co to za cholerne uczucie..
Wiem, że mieliśmy straszny kryzys, a ten drugi to wykorzystał- ale gdybym nie chciała to bym go nie pocałowała. Potem związek sypał nam się jeszcze bardziej, w każdym momencie był ten "drugi" który strasznie o mnie zabiegał...
Skończyłam z kochankiem, nawet ostatnio powiedział, że u niego to nie pierwsza sytuacja.. W tym się różnimy. Mam nadzieję, że jakoś się ułoży, a jeżeli nie to tylko i wyłącznie moja wina..

"Najgorsze jest to, że musimy udawać.. grać."  -Nie musicie. Sama sobie taki świat dramatu tworzysz.
Ja chyba wybrałabym jak na razie życie singielki:) Tak chyba najszybciej dojdziesz do ładu i skłądu, spojrzysz na wszystko z boku, zdystansujesz się:)