ile jeszcze dam się zwodzić chłopakowi?

Nie zachowuj się jak żona przed ślubem bo inaczej facet się nie oświadczy. Bo po co ma to robić, skoro już ma "żonę" która mu gotuje, sprząta etc? Skoro już mu tak wygodnie to nie będzie potrzebował dawac Ci pierścionka. I bez ślubu Ty go traktujesz jak meża.  Zresztą, należałoby pewne obowiązki podzielić nawet po ślubie.

Bo może facet po prostu nie chce zobowiązań?
Nie słuchaj rodziny. Przecież nie masz obowiązku być sprzątaczka i kucharką.... Jeżeli ze sobą nie mieszkacie to tym bardziej. Gdybyście mieszkali razem to wiadomo, że wypadałoby posprzątac i ugotować czy ogólnie jakieś tam obowiązki domowe. Ale nie mieszkacie razem to nie rozumiem czemu miałabyś robić za jego darmową pomoc domową.

Pewnie, że dobrze robisz. Gdybyście mieszkali razem to owszem, rodzina mogłaby mieć pretensje że nic nie robisz. Ale skoro nie mieszkacie... No ja rozumiem, że czasem możesz go zaprosić na obiad, pomóc w czymś tam, pewnie. Nie mówię żeby facet nie mógł na Ciebie liczyć, czasem możesz zaoferować że np. ugotujecie razem. Ale odwalać całą robotę za niego? Nie, bo będziesz się zachowywać wtedy jak prywatna sprzątaczka
Gdybyś z nim mieszkała to co innego. Ale zadecydowałaś, że nie chcesz bo nie było oświadczyn z jego strony.
Pogadaj z tym swoim facetem. Powiedz, ze już masz 31 lat i chciałabyś niedługo mieć dzieci. Ciekawe jak na to zareaguje... Uważam, ze nie ma sensu naciskać na niego, ale z drugiej strony masz prawo znać jego stanowisko w tej sprawie. Jeżeli jesteście parą musicie rozmawiać o takich rzeczach i wspolnie planowac przyszłość.

Edit: Bo tu nie chodzi o pralkę, w ten sposób faceta do ślubu nie zaciągniesz.  Wręcz przeciwnie, wydaje mi się że jeżeli mu będziesz usługiwać to będzie Cie traktował bardziej jak pomoc domową niż małżonkę Zresztą, pomyśl o sobie. Przecież Ty też masz swoje obowiązki, też musisz sobie ugotowac, uprać etc. Czy on Ci w tym pomaga?

witaj tajemnico ) opowiem ci moja historyjke ktróra jest bardzo podobna , ja mam podobny probelm do twojego !!! dotychczas myslam ze tylko ja trafiam na nieodpowiednich facetów. Ze swoim jestem juz ponad 5 lat i faktycznie za rok bedzie podbnie jak u ciebie ze 6 rok minie , tez sie dalam wpakowac jak ty, ze mu piore,gotuje ( choc sam tez to robi i mi tez uszykuje jedzenie no ale prowadzimy pprostu zycie jak mazlenstwo) i choc wielokrotnie sie zareczal to pierscionka nie ma ... slub by chcial wzias ale nie duzy z tego co ja teraz sie dowaduje a pare lat wczesniej wymowka bylo to ze nie wyda pieniedzy na wesele jak sa wazniejsze rzeczy niz rozpieprzyc kase ( ze jak wrocimy do polski ,bo bylismy za granica, to wtedy zobaczymy jak sie zyje i pomyslimy nad wszystkim), ale tak sie nie stalo (a w polsce bylismy wiekszosc czasu osobno on u swojej mamy a mielsimy mieszkac razem ,to wymowka bylo ze u mnie nudno ,ze on nie ma co robic, a mial szukac pracy bysmy nie musilei wracac ,to caly czas wyjezdzal na handel z ojcem) ,worcilismy za granice z powrotem i kiedy juz mialm iskierke nadziei ze to wlasnie ten moment kiedy sie ulozy miedzy nami - niestety wszystko zgaslo , myslam ze bedziemy mieli dziecko, ze wyremontujemy miszkanie ( bo parner kupil), oczywiscie ja mialam caly czas plan taki ze nawet jak za pierwszym razem wracalismy to klocilam sie czesto o to ze chce wyremontowac mieszkanie ze w polsce tego nie zrobimy i tak stoi od 4 lat niezrobione ... co wracam do tematu to ciagle jakies wymowki slysze jak  nie o remoncie to o slubie to o pierscionku ze nie bylo okazji odpowedniej itd ,to ze jak juz chce sie zareczyc to ja to psuje bo sie poklocimy itp ,itd ( co do mieszkania rok temu powiedzial mjemu ze chce wyremontowac bedac tutaj,zajsc w ciaze i worcic do kraju , to powiedzial ze on jest dm mraca 2012 i wraca a jak widac dalej siedzi a mieszkanie bylo by juz zrobione !!!)
Poznalm go w wieku 19 lat po 6 mies zamieszkalismy razem i choc powinnismy byc szczesliw to moj parter tylko szukal wad u mnie ... staralm sie nie tylko w domu ,a za nastolatki raczej za wiele nie pomagalm mamie wiec tez pierwsze obiady byly kiepskie ,to chcialm na spacery chodzic, to na dyskoteki ,to podrozowac - wszystko bylo na nie ,skupiony byl tylko na oszczedzaniu pieniedzy (owszem dzis ma 3miszkania ale ja nie czuje ze mam jakas wladze na tym, ze moge decydowac o remontach itp)... trzyma mnie przy nim tylko to ze potrafi byc mily i cieply, ze przytuli ale fakt, w wielu nawet blachych sprawach nie bylo go przy mnie lub nie potrafil pocieszyc kiedy tego potrzebowalam, dzis mam25 lat ,slubu ,dalej nie ma, zareczyn tez ,mieszkamy razem za granica, ale czasami mam dosc i wybucham ile jeszcze tak , jak dlugo dam sie oszukiwac ??? ZWODZIC ...
... bylam gotwa na tyle poswiecen i sama sie poswiecalam dla niego ,przez 5 lat nie szalam sama po klubach ,potraktowalm go powaznie ,nie wloczylam sie po kolezankach ... nie czatowalm ,ani nie podrywalam ( zawsze byl z tego dumny ze nie jestem latwaica ze teraz trudno o taka dziewczyne) ... to dlaczego nie ma pierscionka !! dlaczego nie ma slubu !!!  przeicez ja szykowalm romantyczne kolacje, ubieralm seski bielizne, nawet smsy pisalm ,pomimo ze mieszkalismy razem ale nie potrafil tego docenic, zagrac w moje karty... ciagle tylko slyszlam pretensje ze jak dziecko sie zachowuje przeciez nie ma y dzieci ,mozemy sobie na tyle pozwolic, na zabawe, podroze ...
Nie wiem co mam robic czekac ??? ile tak trudno zebrac sily powiedz jak ty to zrobilas ,spkowals wszystkie rzeczy i co bez slowa, kartka na stole ??
ty przynajmniej zerwalas zwiazek ja nie potrafie ,juz sobie mowilam w 2010 ze jak do 2012 nie bedzie nic zalatwione to  zostawiam to wszystko i rzucam caly ten syf ,ale jak widac tkwie w tym CO TO JEST ZEBY NIE PODAZAC ZA MARZENIAMI ,BAC SIE WSZYSTKIEGO ,OGRANICZAC SIE DLA KOGOS (
P.S  teraz szaleje,wychodze do klubów, pisze z facetami, mam kogos do kogo bym mogla odejsc by chociaz przezyc romans chwilowy i nie byc sama w ciezkich chwilach ale sie boje,ze sie zaangazuje,ze bede robila wlasnie ten sam blad ...boje sie ze facet mnie zostawi a ja bede zauroczona  lub zaangazowana  mocno...
no i moj parter chyba to wyczul ze cos jest nie tak ,coraz czesciej go odtracam,seks tez nie ten sam, mniejsza ochota, bo tyle co sie wyklocalm o swoje to juz mi sie nie chce, niby mam  juz tylko plan na siebie, bo co planowalm za nas dwojga nie wychodzilo
to nagle parter stal sie milusi ,i to bardzo , rozpiszecza mnie, niby zostal tutaj za granica dla mnie a mila zjechac, ale mi to nie wystarcza bo mi nie chodzilo o to by on zostal dla mnie tylko ja nie chce wrocic bo  nie chce zyc dalej bez obraczki, niby chce dziecko teraz ale ja chce szalec, nie czuje chyba nic do niego ,tylko sympatie naert juz malo co jestem zazdrosna ...
wiec gratuluje odwagi odejscia... a tak juz poza moja historia ... czy twoj partner nalega powortu ??  , miszaksz sama ale jakwidac nic sie nie zmienia tylko to gadka szmatka, taka ... proponuje sie spotykac z innymi  )

Posłuchaj, on nie jest dzieckiem, umie o siebie zadbac, więc dobrze, że skończyłaś z matkowaniem.
Jego rodzina się wtrąca, więc przy najbliższej okazji powiedz, że nie życzysz sobie, aby ktoś mówił Ci jak ma wyglądac Twoja rola.

Dziwi mnie to, że facet dorosły nie chce Ci się oświadczyc. Ja po 2 latyach dostałam pierścionek, miałam wtedy 18l, ale narzeczony był jest starszy. Za miesiąc ślub.

Zmień faceta, albo spróbuj na siłę zmienic.

dzieki Fairytale. Szaleć za bardzo się nie da.. po pierwsze nie mam z kim (koleżanki mają dzieci), po drugie kiedy iść chciałam zrobić sobie paznokcie do kosmetyczki powiedziałam, że to potrwa.. stwierdził że poczeka. Innym razem kiedy chcę iść pomierzyć spódnice on znów chce iść ze mną..mieszkając na jednym osiedlu jeździmy do i wracamy z pracy razem, więc jedyną opcją by poszaleć (czyli spędzać czas bez niego) będzie wracanie po pracy od razu do mnie a nie najpierw do niego a potem do siebie.
złośnica nie było łatwo.. z perspektywy czasu widze, ze to była stagnacja a nie zycie razem.. raczej obok siebie. On miał komputer a ja wykonywałam obowiązki domowe.. punktem zwrotnym, ktory otworzył mi oczy była informacja, że on chce kupić mieszkanie.. kiedy chciałam razem z nim je kupić ( np większe) nie chciał.. mówił, że on kupi.  Jak do oglądania mieszkania przyjechali jego rodzice i pojechali oglądać mieszkania beze mnie wszystko stało się jasne. tego dnia od razu zarezerwowałam mieszkanie dla siebie. z czasem je kupiłam on kupił swoje. i kiedy wydawało się, że mamy już mieszkania to będzie coś więcej - nic się nie działo.. ja miałam swoje (wykończone ale bez mebli, łóżka) a mieszkałam u niego ( tu pomagałam wybierać szafy, łóżka) i znów wszystko wyglądało jak wcześniej. to trwało 8 m-cy. Najpierw się spakowałam i wyprowadziłam ale spędzałam w jego mieszkaniu czas. Potem postawiłam ultimatum.. usłyszałam, że będzie gotowy za 2 lata. już to kiedyś słyszałam więc spakowałam się i skończyłam ten związek. Po 6 latach razem nie było łatwo ochłonąć.. ale udało się. Jesteś jeszcze młoda więc postępuj rozważnie.. żebyś się nie obudziła jak ja w wieku 31 lat.

Edit: Fairytale dorwałam książkę na internecie, pewnie jakaś skrócona, bo ma tylko 29 stron. Jestem na 27 stronie i już wiem jestem całkowitym zaprzeczeniem tej książki i z tego co widzę nieświadomie postepowałam zupełnie wbrew sobie od jutra silna postawa zmiany.. mam nadzieję, że nie jest za późno

mozna tytul ksiazki
to jak umnie jak chcialm kupicmieszkanie ze swoim to nie, jak chcialm tam remontowac i mu pokazywalam co mi sie podoba to zawsze nie bylo czasu lub jakies glupie wymowki ,rok temu uslyszlam ze jak moglam cos ogladac jak nie bylo kasy na to ale teraz jest i nic, tez coagle tylko do mamy dzwoni i rozmawia z nia ze bedzie robil mieszkanie, (nawet kiedys jej zlecil wybranie kafelek do lzaienki, na samym poczatku naszego zwiazku)... teraz niby je chce robic razem ale jak zaczynam temat co tam che to tylko slysze : przeciez mowilas ,dobra,przeciez wiem albo jak bedziemky w polsce wtedy sie wybierze po co teraz rozmawiac o czyms i tak sie zrobi inaczej .... czujezezyje obok wlasnie
chcialabym zakonczyc myslam nawet ze  sam to zrozumie bo mial zjechac ale ja ciagle sie upieram ze nie chce ( nie ze w polsce mi sie nie podoba), ale dlatego ze tam bedziemy dalej zyc jak zyjemy. Ale zostal niby dla mnie ale palnu dalej nie ma
Poznalm kogos na wakacjach u brata, tyko przez internet sie kontaktujemy, i mam hustawke uczuc nie spotkalm sie jeszcze z tamtym facetem tak sam na sam (nawet  ubrata tylko w towarzystwie bylsimy,zawile nie rozmawialismy) ,cialgle pisze ze to niewypada...
ale z czasem chyba zaryzykuje i choc moj jest czuly i przemily to ja nie potrfie po tych wszystkich klotniach sie zaangazowac w to wszystko, czuje ze cos sie wypalilo i zostala tylko przyjazn

dziękuję.. choć trudno mi na szybko znaleźć porównanie siebie do mamy, cech i zachowań które chce/ nie chcę powielać. Ale pomyślę.. jednak wydaje mi sie, że błędem było moje zachowanie, a po przeczytaniu paru stron książki ( tu zołza dla Ciebie) "dlaczego mężczyźni poslubiają zołzy" coś czuję, że tu tkwi problem. Figury nie mam modelki, urody tym bardziej.. a jednak wcześniej byłam pewna siebie a teraz to nuda. Ta książka otworzyła mi oczy.

Wiesz... Ja bym zapytała wprost: kochasz mnie? A na twierdzącą odpowiedź: więc zrób to dla mnie. Daj mi pierścionek, kup kwiaty i oświadcz się. Teraz.

Mam takie podejście: jeśli on mnie kocha, robi to o co go proszę, żeby sprawić mi przyjemność. Wie, że mu nie każę wyskoczyć z okna albo napić się trucizny. Ufa, że gdy czegoś zechcę, to mu powiem, żebym ja była szczęśliwa, a On spełniony, bo potrafi uszczęśliwić swoją Kobietę.

Możliwe, że jestem zbyt radykalna; moja serdeczna przyjaciółka powiedziała, że  normalni mężczyźni uciekną przede mną i że muszę się zmienić. Nie zmieniłam się, tylko znalazłam Mojego Ukochanego, który myśli o relacjach damsko-męskich tak jak ja:
że mężczyzna ma Kobietę kochać nad życie,
że ma się o nią troszczyć
że ma być szlachetny
i rycerski
i gotów do poświęceń
a Kobieta taka być nie musi, natomiast jeśli chce z nim być,
powinna się o niego troszczyć,
NICZEGO NIE UDAWAĆ
wyraźnie mówić czego chce
doceniać jego oddanie
przyjmować z wdzięcznością to, co od niego dostaje
wymagać i nie odpuszczać (tzn. może być wyrozumiała, to miłe, ale nigdy nie pobłażliwa).

Pierwszego męża tłumaczyłam okolicznościami, wierzyłam w jego słowa nie poparte działaniami, współczułam i byłam nadmiernie wyrozumiała. To droga donikąd.

Jeśli jest dla Ciebie przykre oczekiwanie, on powinien o tym wiedzieć. Jeśli jesteś w rozterce, kochasz go ale licznik bije, chcesz męża i dziecko, powinien o tym wiedzieć. Oraz o tym, że nie jesteś pewna jego uczuć, gdy Ci odmawia.

Niech sobie wszyscy gadają co chcą. Mnie mówili, ze stosuję szantaż emocjonalny i manipuluję, ale czy powinnam kłamać? Co ma wspólnego prawda o uczuciach z szantażem emocjonalnym? Zostawiam przestrzeń innym - i jestem z nimi daleko. A jeśli ktoś chce być ze mną blisko, musi uważać na każdy swój ruch, żeby mnie nie poranić - najwyraźniej urodziłam się bez skóry i trzeba to respektować. Teraz milczę i tylko się uśmiecham gdy bzdurzą w moim towarzystwie.

TY rób tak, żeby było najlepiej dla Ciebie.

gratuluje kochana )
bądź szcześliwa
jak dalej posuniesz swoje kroki na przód podziel się tym z nami