Panowie - czy potrzbujecie przyjaciółek poza związkiem?

Wszystko chyba zależy od tego jakiego charakteru są owe "przyjaźnie". Jeśli trwające w ukryciu przed partnerką, wymagające kłamstw i krętactwa - to specyficzne przyjaźnie. I doszukiwać można się w nich negatywnych - dla związku - następstw...
Ja takich "przyjaźni" nie potrzebowałem, a jeśli istniały takie znajome kobiety - to były znajomości oficjalne i akceptowane przez moją drugą połowę. Fakt, do czasu gdy jednak coś takiego się pojawiło w moim życiu, ale skończyło się katastrofą
Fakt zaistnienia takich "przyjaźni", jak ta, o której piszesz zależy od wzajemnej zażyłości w związku, od charakteru partnera i od jego uczciwości i lojalności wobec Ciebie...

Powiem ci jak ja to widzę, na przykładzie mojego znajomego z pracy i jego przyjaciółko- kochanki.
Zaczęło się oczywiście niewinnie- jakies pogaduchy w przerwie w pracy, na imprezie firmowej, pracowali na codzień ze sobą, często bywali całymi dniami sami w pokoju biura, więc mogli sobie pogadać.
A że facet nie był do końca szczęśliwy w małżeństwie (jak 90% innych małżeństw- zawsze są jakies problemy), to zaczął zwierzać się delikatnie koleżance- że żona leniwa, że źle opiekuje się dzieckiem, że nadpobudliwa i kłoci się jak on późno wraca z pracy, że on jej nie kocha, ale coś tam czuje, że przecież on tak sie stara utrzymać rodzinę, dlatego nie ma go całymi dniami, a ona ma pretensje.
No i jeszcze wtedy koleżanka, jak to koleżanka- "oj jaki by biedny, taki fajny facet jesteś, a tak się męczysz, dziwna ta twoja żona, ojej to straszne jak ty się z nią masz"
i tak się zaczęło- potem było coraz bliżej, a po roku okazało się, że mamy w pracy niezłą telenowelę i romans.
Ja obawiam się, czy mój mąż nie popadł w takie coś- studiuje w innym mieście, gdzie dojeżdzał w sobotę i wracał tego samego dnia, w niedzielę znów jechał. Póki ja się uczyłam i jeździliśmy razem, nigdy nie chciał zostawać tam na noce, imprezować z koleżankami. Jak tylko zaczął sam jeździć zaczęły się chęci nocnych libacji, a to on przespi się u kumpla albo koleżanki, a to on został i wrócił o 3 nad ranem, bo siedział u kolezanki ze znajomymi. Przestał interesowac się mną i dzieckiem, zaczął dbac o siebie, nowe ubranka zakładał tylko na studia, bo przecież tam musiał się stroić. i nagle odszedł ode mnie, bo coś się wypaliło i już nie kocha. I nie kochał od roku.. Pomijam fakt, że mamy 4-letnie dziecko, ale co tam dla niego rodzina, wazne że teraz ma wolność.
Nie sądze, że sam na to wpadł. Może "przyjaciółka" mu doradzała, może tam się w kimś zauroczył. Nie wiem już sama. Nie zostawia się rodziny od tak. Takie sa więc te całe "przyjaciółkI"

Nie pasuje mi, nie godze sie, nie podoba mi sie, nie fajne to jest, nie .. nie nie........

Jesteśmy w trakcie rozwodu. Po prostu próbuję zrozumieć mechanizm takiego zachowania, bo jest mi ono obce.

Kiedyś dawny znajomy zaproponował mi wyjście na piwo. Moją reakcją było: "Uzgodnię z mężem kiedy będziemy mieli czas, to się umówimy". Nie brałam pod uwagę wychodzenie gdzieś sam na sam z facetem bez męża, a już tym bardziej bez jego wiedzy - bo i po co?

Czasem mąż na zajęcia sportowe jechał w towarzystwie naszych wspólnych koleżanek - wiedziałam o tym, nie miałam nic przeciw temu. Bo ufałam jemu i im.
Natomiast żeby się spotykać ze swoją "przyjaciółką" potrzebował kłamać. I zaufanie diabli wzięli. I w zasadzie to był koniec naszego związku, bo mimo podjętych prób reszta posypała się lawinowo.

Niewesoła rozumiem Cie doskonale i w 100% popieram,że z taka przyjaźnią jest coś nie tak. Nie chcę tutaj nikogo obrazić, ale ja nie wierzę w przyjaźń kobiety i mężczyzny jeśli oboje są hetero. Uważam, że prędzej czy później staną się sobie dużo bliżsi i w tym momencie jedno albo oboje powinni odpuścić sobie tą przyjaźń jeśli są w związkach i zależy im na swoich partnerach.
Pozdrawiam

On po prostu znalazł w przyjaciółce coś, czego mu brakowało, a czego Ty mu nie dawałaś.
Zrozumienie, emocje, seks.
Nie mógł się porozumieć z Tobą - poszukał innej.
Co w tym niezrozumiałego?

Jest mąż/żona, przysięga małżeńska "do grobowej deski" przed ołtarzem lub w USC w imię miłości, wierności i uczciwości, do tego dochodzi zaufanie - budowane od samych podstaw na początku bycia razem w związku, to po co ten lub ta trzecia "na doczepkę".
Takie zachowanie i szukanie jakiegoś uzupełnienia, dodatkowych pseudoemocji poprzez skok w bok może świadczyć tylko o jednym - niedojrzałości do małżeństwa, do roli męża/żony. Bo jeśli ktoś na prawdę kocha partnera/partnerkę, to po jaką cholerę mu dodatkowe środki wspomagające?
"Jeśli kochasz i jesteś kochany(a) - to patrz w tą jedną parę oczu i nie zerkaj na boki" nic dodać, nic ująć.

Niekoniecznie. Często znajomości "na boku" są jedynie ubarwieniem, czymś nowym, kuszącym dreszczykiem emocji nawet gdy w związku jest dobrze. Ale to - jak napisałem wcześniej - zależne jest tylko od charakteru partnera i jego poczucia więzi...

No tak, same bysmy na to nie wpadly... Cale szczescie, ze nam to wytlumaczyles. NOW WE KNOW !!!

SmartFox - przyszedłeś na to forum, żeby zrozumieć zachowanie kobiety. Inne kobiety udzieliły Ci wielu odpowiedzi, które nieszczególnie Ci się spodobały. Mam wrażenie, że teraz uzewnętrzniasz silną wewnętrzną potrzebę udzielania odpowiedzi, które nieszczególnie spodobają się kobietom.

Bądź ponad to! nie musisz być jak przekupka! Wierzę, że masz w sobie dość inteligencji.

Sfrustrowany facet po prostu wszystkim jednakowo gra na nerwach;-) Zamiast skorzystać - zawalił sprawę. Ani on bystry (Smart) ani on sprytny jak lis (Fox). Jedyny sposób dla niego teraz, żeby się dowartościować to wymyślić sobie ambitny nick (SmartFox) i ujadać na innych jak zbity pies. Zostawmy mu zatem tę wirtualną satysfakcję, skoro szansę na prawdziwą sam sobie już odebrał.

U mnie miala miejsce taka sytuacja ze jakis czas temu okolo pol roku w miejscu pracy poznalem taka dziewczyne , a wlasciwie to kilku chlopakow poznalo kilka dziewczyn takie pracownicze wyjscie na piwko.
Jedna z tamtych dziewczyn chciala zostac moja kolezanka , jakies piwko , pisalismy czasem na facebooku glownie jakies pierdoly , zona oczywiscie o wszystkim od poczatku wiedziala bo dla mnie to naprawde mogla byc tylko kolezanka (fizycznie 0 pociag) , ale zona ostrzegala zebym uwazal bo cos moze chciec. I po czasie okazalo sie ze miala racje , na imprezie gdzie wychodzilismy paczka zabralem tez zone "kolezance" to nie przeszkadzalo zeby sie "przystawic" , rzucac spojrzenia i wyrywac mnie to tanca. Wyszlismy z zona z klubu , zona wkurzona chciala jej przywalic ja wszelki kontakty zerwalem z owa kolezanka od tej pory nie wierze ze mezczyzna z kobieta moga sie "przyjaznic". zawsze jedna strona cos chce tylko nie zawsze sie przyzna. Oczywiscie kolezenstwo czyste sie potrafi zdarzyc ale w przyjazn nie wierze i juz NIe potrzebuje zadnych przyjaciolek na boku , zona jest mi najlepsza przyjaciolka

Narazie nie ma czego zazdroscic. Walcze i staram sie akzda obietnice realizowac

Rety, strasznie przepraszam. To co napisałeś brzmiało tak aktualnie, że nie przypuszczałam - przeczytałam Twoje wpisy w innych wątkach i widzę, że palnęłam...
W każdym razie - serdecznie życzę powodzenia w walce. Trzymam kciuki, żebym mogła Wam wkrótce trafnie pozazdrościć.

wiem coś o tym bo sama przechodzę przez to. mam troje dzieci i co dalej??
ta jego  t y l k o przyjaciółka   nie wierzę w to.