Witam wszystkich użytkowników. Nigdy nie pisałam o swoich problemach, bo nie chciałam się do nich przyznać.
Mam 22lata, nie lubię swojego życia, wyglądu i charakteru raczej też nie. Nic specjalnego nie osiągnęłam w życiu. Obecnie studiuję na trzecim roku jak większość ludzi w moim wieku, nie mam szczególnych osiągnięć więc jestem raczej przeciętna.
Wydaje mi się, że problem odnośnie mojego wyglądu zaczął się już od dzieciństwa. Zawsze byłam chłopczycą, bawiłam się z chłopakami a jak to dzieci mówili mi, że jestem mała, gruba i brzydka. Żaden z chłopaków, który mi się podobał nie zwrócił nawet na chwile uwagi na mnie. W wieku 16 lat poznałam chłopaka, po jakimś czasie zaczeliśmy być parą. Wszystko ładnie pięknie do czasu aż on nie zaczął mi mówić np. " nie jedz tyle bo nie będziesz do mnie pasować", "przestań tak mówić bo się ośmieszasz", nawet jak byliśmy sami w domu to nie miał na nic ochoty (jeśli chodzi o sprawy damsko-męskie) i wiele tego typu uwag. Po tym stwierdziłam, że muszę być naprawdę brzydka pomimo, że nie należę do najgrubszych mam 163cm wzrostu i 57kg. Po 4 latach bycia razem stwierdził, że jego uczucie do mnie się wypaliło i nie powinniśmy być razem. Byłam załamana w ciągu 4dni schudłam ponad 4 kg. Miałam wsparcie rodziny i znajomych. W końcu postanowiłam, że starczy płaczu i pora wziąć się w garść. Niedługo po tym obiecałam sobie, że już nigdy nie będzie rządził mną facet. Wielu chłopaków zaczęło się mną interesować nie wiedząc właściwie czemu;/ Na dyskotece poznałam jednego, który i mi się spodobał, ponieważ wyróżnił się spośród reszty. Obecnie jesteśmy już 1,5roku. W planach mieliśmy zamieszkanie razem, ślub. Oświadczył mi się, po roku zamieszkał u mnie z moją rodziną. Nie wiem jak to możliwe, ale zmienił się do takiego stopnia, że przestał mi pomagać, był wiecznie niezadowolony ze mnie z tego co robię i ciągle mnie krytykował przy mojej rodzinie. Wszystkie te jego zachowania mnie dołowały więc postanowiłam się bardziej starać robiłam kanapki do pracy, sprzątałam itd. W końcu nie wytrzymałam i się rozstaliśmy. Nie byliśmy razem 3tygodnie cierpiałam ponownie schudłam ponad 4kg. Wróciłam do niego po jego wielkich zapewnieniach, staraniach, że się zmienił. Mija własnie ponad 2 tygodnie jest cudownie, boję się tylko czy to się nie zmieni. Teraz nie mieszkamy razem, o ślubie nie chcę słyszeć do czasu aż nie będę tego pewna. Obiecał, że się wyprowadzi od swojej rodziny i zamieszka sam i będzie czekał aż ja będę gotowa żeby się wprowadzić do niego. Cała rodzina jest przeciwko niemu, nie możemy nawet się spotykać u mnie. Obiecałam sobie, że po raz drugi nie pozwolę sobie "wejść na głowę", ale wcześniej też tak mówiłam, pomimo, że teraz jestem ostrożna.
Uważam, że mój brak wiary w siebie i negatywne nastawienie wynika właśnie z tych głupich doświadczeń. Co zrobić żeby nie popełnić po raz kolejny tego samego błędu?? Jak poprawić swoją samoocenę??
Podobne tematy
Masz słabą samoocene i nic w zyciu nie osiagnełaś? Jestes przecietna albo brzydka i z chlopakami Ci nie wychodzi? Posluchaj za duzo w Tobie negatywnych mysli.Weź to olej. Pomysl co w Tobie jest ok i skup sie jedynie na tym a nie na swoich wadach.Gust to sprawa subiektywna, dla jednego faceta mozesz byc najbrzdsza a dla drugiego piekna.Zależy to od tego za kogo sie masz.Dziewczyno ciesz sie.Wiesz ile jest osób, które nie zdały matury, nie poszły na studia, zaprzepasciły wszystkie marzenia czy pieniadze.Wiesz ile jest osób niepełnosprawnych.One nawet nie maja smiałosci walczyc o to, zeby ktos je pokochał.Ciesz sie, ze Ty normalnie sie poruszasz, mozesz studiowac a potem osiagac swoje cele.Nie musisz stawac sie nie wiadomo kim, zeby inni mieli Cie za niewiadomo kogo, dla Ciebie powinny liczyc sie Twoje małe sukceesy, wazne dla Ciebie-nie dla innych.Kolejna rzecz: ajk facet Cie wkurza i krytykuje to kopnij go w tyłek a nie staraj sie.Jestes jaka jestes i nie trzeba nic w Tb zmieniac, wiec jezeli komus cos nie pasuje to chyba jego problem, no nie? Nie liz facetowi tylka, to nie Ty powinnas sie o niego starac a on o Ciebie, wiec głowa do góry.Pamietaj, ze jestes wspaniała, nie wazne co inni mowia i myślą.
Najgorsze w tym wszystkim jest to, że mój obecny chłopak ciągle powtarza, że jestem idealna, piękna itp. A te wszystkie komplementy jak grochem o ścianę żaden z nich nie dociera 
Co do jednego na pewno masz rację już nigdy nie będę się tak starać dla faceta od czasu kiedy wróciliśmy do siebie jest mi obojętne to czy go wkurzę, czy chce gdzieś iść, czy też się obrazi i pójdzie w drugą stronę. Spróbował na początku odwrócić się i pójść w drugą stronę a po moich słowach " to idź" nie wiedział co się dzieje. Nie wiem tylko czy takie traktowanie jest w porządku, ale jeżeli to ma zadziałać na to żeby faktycznie się zmienił.
Wiem, że na świecie ludzie mają gorsze problemy ode mnie ale pomyśle o tym przez chwile a potem i tak wracają przygnębiające myśli.
Dzięki za odpowiedź.
- Klaudyna81
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
Hej! Mam wrażenie, że faceci wchodzą Ci na głowę i przestają okazywać należny szacunek, bo za bardzo się starasz. Metaforycznie rzecz ujmując - podajesz się na tacy. Nie trzeba Cię zdobywać. Poza tym, te wszystkie kanapeczki i nne pierdółki, którymi obsypujesz ukochanego są fajne, ale tylko wtedy, gdy idą w dwie strony. Mój mąż to cudowny facet, ale zawsze zapomina wstawić do zlewu szklankę po herbacie i jeszcze nigdy nie zdarzyło się, żeby z własnej woli zdjął panie z suszarki i poukładał swoje gacie w szufladzie. Nie musi się o to martwić, bo ja to robię choć czasem szlag mnie trafia, ale sama go do tego przyzwycziłam. To jedna sprawa. A druga - Twoje kompleksy. Gdy sama niezbyt przychylnie o sobie myślisz to ludzie natychmiast to wyczuwają. Każdy ma jakąś tam intuicję i lądujesz u nich w głowie w szufladce z napisem "szara mycha". Tylko w amerykańskich filmach dla mas, zawsze znajdzie się jakiś psycholog-filantrop, który pochyli się nad biedą, zachukaną żabką i uczyni z niej królewnę. A sama wiesz, życie tyle się ma do bajki ile kiełbasa podwawelska do zdrowej żywności. Znajdź coś tylko dla siebie i nie staraj się nikomu niczego udowadniać, zwłaszcza swojej wartości. Mówi Ci to jędza, która walczy ze swoimi demonami ładnych parę lat 
Za każdym razem jak mówię sobie, że już nie po pełnie tego samego błędu to z czasem nawet nie wiem kiedy a już facet mną rządzi a chyba nie o to chodzi w związku. Mówią, że to kobieta powinna rządzić w domu, bo niby lepiej wiele rzeczy zrozumie. Rodzina mówi mi, że to strach przed byciem samą pozwalam sobie na to wszystko:( Czemu im bardziej się starałam nie wychodziło?
Czasami patrząc w lustro mam łzy w oczach, bo nie widzę tam kogoś kim chciała bym być... Nigdy moje życie nie było takie jak bym chciała, nigdy nie byłam spontaniczna lecz zawsze wszystko poukładane i niezwykle ostrożne zachowania.... Czy to źle????
uważam że powinnaś być właśnie bardziej spontaniczna 
jesteś mloda, dziewczyno ciesz sie zyciem! studia? to duzy sukces uwierz mi powinnas byc z siebie dumna, naprawde. co do wygladu, to piekno jest pojeciem wzglednym moge sie zalozyc ze masz kilka cech ktorych zazdrosci Ci nie jedna dziewczyna. a facet? nie ten to inny. oczywiscie zawsze warto jest dac druga szanse ale jesli nie wyjdzie, nie ropaczaj. znajdzie sie wtdey ktos kto nie bedzie traktowal Cie jak sluzaca a jak ksiezniczke
Nawet nie wiem od czego zacząć żeby cokolwiek zmienić ;/ od kompleksów, spontaniczności czy ustawieniu faceta. Wszystko na raz chyba nie dam rady
Mam wrażenie, że życie jest przeciwko mnie...
Proponuję zacząć od przyczyny Twoich problemów, nie od objawów.
Dobre i to na początek.... tylko co to zmieni skoro to było w przeszłości przez chłopaka i pseudo przyjaciół? tego raczej już nie zmienię...
Oczywiście, że nie zmienisz przeszłości.
Możesz za to zacząć pracę nad sobą, nad swymi emocjami związanymi z tamtymi wydarzeniami.
Możesz tego dokonać samodzielnie, możesz pod okiem specjalisty.
Możesz, nie musisz, dokonywać zmian w swym sposobie myślenia o sobie i o innych.
wstydliwe rozmowy
witam niewiem gdzie zaczac o tym pisac jestem mezatka od 9 lat ale mam problem z rozmawianiem o ty z moim mezem bo sie wstydze mam 2 dzieci i 3 w drodze chodzi o to ze nietrzymam moczu mam zylaka odbytu i strasznie sie przez to wstydze pokazywac mezowi a co najgorsze kochac sie z nim niewiem jak ten wstyd mam przelamac bo widze jak w internecie oglada super laski a niestety ciaze robia swoje wiec niejestem juz tam taka atrakcyjna niewiem co mam robic.
- Anemonne
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
sama w sobie, załóż oddzielny wątek, w którym opiszesz swój problem. Ten wątek pozostawmy czarnejKasi.
Przy okazji proszę, byś nie dodawała postów jeden pod drugim i zapoznała się z regulaminem forum.
ok dzieki juz to zrobilam i sorki za blad ale jestem tu pierwszy raz
pierwszy wariant jest najbardziej rozsądny. Spróbuję od dzisiaj.