Niskie poczucie własnej wartości ... przez faceta!!! POMOCY

Wczorjajeszcze leżąc razem w łózku ogladal sobie na facebook woje kursantki!!! Zapytalam czemu to robii czy zna je powiedzial: ze nie powie i ze bedzie sobie ogalad kiegy chce i co cche.
Ja jestem u kresu wytrzymalosci...
A on nadal kpi.
Czy to znaczy ze ten facet nic do mnie nie czuje juz!
Czego che skoro tak sie zachowuje!!!
Ja nawet stracialm wiare w siebie ze ktos mnie bedzie chcial,i poczuwam sie do winy ze to przez mnie tak jest przez moja zazdrosc, on mi powiedzial ze nie ma jego winy tylko jest moja. Ze ja to popsulam bo mu trulam ciagle o tych dziewczynach. Ale nie trulabym gdyby nie ogladal tak caly czas i nie mowil takich tekstow ktore tak rania...

Zadaję sobie pytanie, co trzyma Cię jeszcze przy nim trzyma ?
Przecież to jest jakiś koszmar, on Cię kompletnie nie szanuje. Wygląda mi to tak, iż jest pewny, że Tobie na nim zależy i sobie pogrywa w ten sposób.

Jak to, co się z Tobą dzieje ? Trochę dziwne pytanie. Sam czułbym się koszmarnie, gdyby podobnie zachowywała się moja ukochana.

Wiem, że jak nam na kimś zależy, to ciężko powiedzieć 'to koniec', ale zastanów się dobrze, czy chcesz być tak dalej traktowana. Z Twojego opisu nie odniosłem ani odrobimy wrażenia, że on mógłby się zmienić. A nawet gdyby, to na jak długo ?

6 lat to szmat czasu i zapewne ciężko podjąć taką decyzję, ale na prawdę wydaje mi się, że powinnaś z nim skończyć.
Można też spróbować odejść na jakiś czas, sprawdzić jego reakcję, ale prawdopodobieństwo, że po prostu się wyszaleje i będzie nalegał na powrót jest duże. Po czym jeśli wrócisz, to za jakiś czas sytuacja się powtórzy.

Sęk w tym, że ja mam rozchwiane uczucia raz nie moge już wytrzymac i chce się rozstać, a jak pomyślę o tym to łzy nachodza mi do oczu. Sama po trosze sie obwiniam, że to moja wina bo ciągle jestem zazdrosna i mu truje.

I jeszcze najważniejsze jak się zeszliśmy postanowiliśmy, że chcemy wziąść ślub bo sie kochamy poszukaliśmy sali weselnej i nawet znależliśmy salę na pażdziernik 2011!! ksiedza załątwiliśmy a reszta została na mojej głowie. Poniewaz ja bardzo chciałam ( mam 30 lat) on tez tak mówił z całego tego podeskcytowania zaczełam załatawiać resztę całą foografa, kamerzyste, nawet miare sukni już zrobiła, starsza itp. Po pewnym czasie ocnkęłam se, że czumu ja to robie sama!!! On powinien to załatwaić ze mną wszystkie pozostałe rzeczy. Po za tym nawet nie było zaręczyn!!! ( tzn. kiedyś wręczył mi pierścionek jako zaręczynowy , ale bez ificjalnych zaręczyn z rodzicami. Po za tym jak sie z nim rozstawałm oddałm mu ten pierścionek ). Wiec na dobra sprawę załatwaiłam formalności ślubne bez zaręczyn i ocknęłam se w pewnym momencie! Powiedziął jemu o tym i zaprzestałm załatwiać tego wszystkiego informująć, że jesli chce to trzeba jechac do kamerzysty i fotografa ustalić szczegóły! I nic zero reackji nie zaproponował mi dnia aby to zrobić. W końcu dni, miesiące mijały a tu coraz bliżej pazdziernika a tu nadal wszystko na takim etapie stało. W koncu wynikła taka sytauacja, ze sie pokłóciliśmy o cos tam ja barzo czuła sie urażona i milczałam chcial pokazać jemu ze zranił mnie i zle sie zachował. Po czy po kilku dniach nagle mu sie odmieniło i uzał ze jest juz wszystko ok umówiła sie z kolega i jego dziewczyna na grilla i mi oznajmil ze jedziemy na grilla w plener. My nadal sie nie odzywaliśmy i nie wyjasnilismy naszej kłótni. Oznajmnil mi ze albo ide albo jak nie to sam pójdzie. Nie zwarzajac na mnie i na nasze elacje kolega jest dla niego wazniejszy. Wie cwynikla taka sytuacja ze na tym griluu wynikął sprzeczka z jego winy. Ale ja sie wkurzyłam i ze względu na mój wybuchowy i nerwowy charakter nie wytrzymalam i wybuchałm. On sie odsunal ode mnie bo strwierdzil ze jestem nienormalna. Ale to wyniklo z tego ze kolega jest wazniejszy dla niego niz jego dziewczyna. Bo przeciez logiczne powinno byc, ze jesli jest spiecie w zwiazku to niegdzie sie nie wychodzi dopoki nie rowiaze sie sprawy.
No i po tym wydarzeniu on strwierdzil ze nie bedzie sie zenil. Z aproponowal zmiane terminu, bo w sumie i tak juz byo za pozno na cokolowiek. Przenieslimy termin na maj 2012 ( nawet zaliczke mamy zaplacona). no i w świeta miały by c zareczyny, ale moj kochany tak jak pisalm w poprzednik pierwszym mailu zachowuje sie tak jak sie zachowuje. I przepraszam bardzo po pieorwsze to z jego inicjatywy powinna wyjsc chec zareczyn powienin rzucic haslo konkretnie.
A tu nic ja musialm mu przypominac o tym i nic. W koncu mamy luty....

Radzę - Odejdź od niego. On Cię zniszczy psychicznie.
Kochasz za bardzo. Pozwalasz mu na za dużo. Czy wyobrażasz sobie takie życie po ślubie? A co, jak będziesz miała dziecko? Chciałabyś żeby miało zniszczone życie, przez słuchanie ciągłych kłótni i awantur?
Zacznij robić coś dla siebie, gdyż wydaje mi się, że całkowicie poświęcasz się temu związkowi. On się odsunął? Jak nie masz siły się rozstać - zrób jak on. Daj się ponieść pasji, znajdź ciekawe hobby, zaplanuj czas DLA SIEBIE np. z przyjaciółmi. Nie siedź w domu, nie zostawaj sama. Może on zrozumie wtedy swoje zachowanie? A może Ty znajdziesz wtedy siłę, żeby zakończyć związek.
Nie żyj wspomnieniami i tym, jaki był. On może się już nigdy nie zmienić.
Cokolwiek zrobisz, trzymam kciuki, żebyś była szczęśliwa

Przeczytałem Twój wątek i z jednej strony dziwię Ci się że chcesz być z takim chamem gdy po ulicach chodzi tylu fajnych wolnych facetów a z drugiej strony szkoda mi Cię, że trafiłaś na takiego typa. Zerwij kontakt, zajmij się jakąś pasją która pozwoli Ci trochę zapomnieć o tym co przeszłaś i rozglądnij się za kimś ciekawszym. Trwanie w tym co teraz trwa to tylko destrukcja Ciebie i problemy na przyszłość. Odetnij się od niego.

I jeszcze cos ja sie po prostu cholernie boje, że nikt nie będzie mnie chcial bo glębszym poznaniu mnie jaka jestem. cHODZI mi o to, że taka wrażliwia, aż za bardzo delikatn. Czy takie dziewczyny podobaja sie facetom w tych czasach?....
Boje sie ze jak powiem w jakim wieku jestem to pomylą, że ze mna jest co nie tak, że gdzie mam męża, dziecko itp.
Bo z reguły kobiety w moim wieku (30lat) uchodzą już za stare panny z wykrzywioną psychiką.
Boje się bo nie wierzę w siebie....

Dziewczęta ja mam problem trochę z innej beczki...Otóż jestem z facetem od 2 lat, znamy się od dziecka jesteśmy nawet sąsiadami...Walczyliśmy o ten związek od wielu lat...i udało się....Problem tkwi w tym,że ja mu nie mogę zaufać...Jestem strasznie zazdrosna, przeszkadza to i jemu i mnie. On twierdzi,że jest mi wierny ja jemu też. Jednak we wcześniejszych jego związkach nie był do końca wierny. Od miesiąca są ciągle kłótnie, on chce swobody, samotnych wyjść ja na to mu nie pozwalam. Doszłam do wniosku że udam się do psychologa.Jednak trochę za późno. Zrobiłam kolejną awanturę i nie wytrzymał...Powiedział że to koniec. Byłam na pierwszej wizycie. Psycholog kazał z nim porozmawiać powiedzieć że ona mi pomoże i żeby dał nam trochę czasu... Powiedział że ok ale przez jakieś dwa tygodni musi ode mnie odpocząć... Zgodziłam się... mamy kontakt telefoniczny...Mówi mi co się z nim dzieje jednak ja nie mogę wytrzymać...biorę tabletki uspokajające...Tomek-mój facet jest typem lowelasa, zawsze otoczony kobietami, podoba się im...Lubi być adorowany... Studjuje zaocznie, więc całe weekendy spędza na uczelni wychodz na piwa, obiady...A mnie krew zalewa bo chciałabym go mieć przy sobie...Nie wiem czy warto walczyć o ten związek...może lepiej iść na tą terapie żęby mi pomogła wyleczyć się z niego a nie walczyć o niego-bo taki miałam zamiar idąc do tego psychologa....żeby pomógł mi się zmienić... Po tej rozmowie z psychologiem okazało się że mam straszne poczucie własnej wartości co jest spowodowane mioimi złymi stosunkami z moją mama już od małego....Co mam robić???????????

Witaj.!
Po pierwsze to trochę wstrzeliłaś się nie tutaj gdzie trzeba, ale skoro już jesteś napiszę cos od siebie. Chodz w zasadzie nie wiem czy powinam se udzielać biorąc pod uwaę moje problemy, które ewidentnie przedstawiałam w swoich opisach i problemach z facetem.
Z Twojego wpisu nasunęły mi sie wnioski i pytania:
Czy skoro jesteś tak zazdrosna o swojego facata, czy on daje ci ku temu powody?
Czy jesteś zazdrosna tylko dlatego, że Twój facet jest po prostu przystojny i nie mozesz znieść innej kobiety obok niego oraz jego samotnych wyjść?
Czy skoro on wychodzi sam czemu Ty tego nie robisz?
Macie takie same prawa. Wystarczy ustalić zasady, kiedy wychodzicie razem, kiedy osobno i ustalić miejsca oraz godziny powrotu.
Jeśli już on sam ustalcie,że bedziecie dzwonić do siebie co jakiś czas aby utrzymac kontakt, abyś wiedziła że pamięta o Tobie będąc w innym towarzystwie.
Powiem mu o swoich obawach i zobacz jego reakcje ustalcie jakies zasady i granice.
I obserwuj jesli będzie dotrzymywał słowa odnosnie powrotów, kontktu w czasie wyjscia to bedzie ok i Tobie troche przejdzie.
Jeśli będzie się tego trzymał i okazywał, że Ty jestes dla niego najwazniejsza dacie rade. A co najważniejsze zacznij robic cos dla siebie i myslec o sobie zapisz sie na kurs, na fitness, basen itp. pokaz mu, że on nie jest dla ciebie całym światem, a jeśli będzie za tobą to zobaczysz, że on nagle stanie się zazdrosny o ciebie, o twoje samotne wyjscia i twoich nowych nzajomych.
To będzie dla was egzamin.
Jesli cos pomoglam zycze powodzenia.

Stań przed lustrem i powiedz sobie ?To ja jestem odpowiedzialny za to, co dzieje się w moim życiu i tylko ja mam siłę i moc aby to zmienić?. Problem ludzi z niskim poczuciem własnej wartości, to brak wiary w siebie, a więc niechęć do brania odpowiedzialności za swoje działania.

No i zrobiłam to zawiozłam jego rzeczy do jego matki, gdzie on własnie spal po nocnej eskapadzie z kolesiami ignorując mnie całkowicie, gdzie jest i z kim.
Powiedziałam mu wszystko co mysle, co czuje jak się czuje, jego matka to słyszala i co najlepsze, gdybym nie miała racji to by się wtrąciła do dyskusji, odparła argumentami swoimi, a ona nic tylko słuchała i kręciła się nerwowo z kąta w kąt.
Dostałam jakiejs siły jak siedziałam sama znowu kolejny wieczór, a on się dobrze bawił z kolesiami....
Nawet nie raczył napisać mi gdzie jest, jedynie odebrał telefon mój jeden jedyny i wypowiedział słowa takie: mam w dupie swoja matkę, mam w dupie ciebie!!! Po tych słowach cos we mnie pękło, i nie ma tłumaczenia, ze pijany był i nie wiedzial co mówi, mysle ze wiedział co mowi.
Jest ciężko jak cholera wszystko mi jego przypomina nawet koc którym się okrywalismy, kur....aaa wszystko
Ale mam sile nie pisze do niego, co lepsze on napisał: czy ja tęsknie za nim!!! No szok!!!!
Gdyby mu zależało napisałby: Kochanie tęsknie za Tobą, przepraszam Cię za wszystko, Chcę to wszystko wyjasnić, postarać się naprawić....
Nie padły takie słowa. Zadufany w sobie egoista....niestety...
Najgorzej jest wieczorami bo chcąc nie chcąc same nachodzą mi do głowy wspomnienia i co gorsze te dobre chwile....
I borykam się teraz z myslami czy dobrze zrobiłam, nie wiem czy taka kolej rzeczy?????

Na dobra sprawę na ta chwilę jedyne co mi do głowy przychodzi to to, że nie chce mieć nikogo.....

A on nadal przyjmuje sobie kursantki, nadal..., wciąż...
Czy można być aż takim skurczysynem i tak kompletnie się nie liczyć z drugim czlowiekiem....
Ja sobie tego nie wyobrażam...Zawsze jak moglam to pomagałam wszystkim w miarę swoich możliwosci i nigdy starałam sie nie krzywdzić ludzi... stosując się do swietych slów: nie rób drugiemu co Tobie niemile.....

Ciekawe co dalej będzie.....

Twój facet nie ma racji!!! Nie jesteś nienormalna, jesteś mądrą kobietą. A ja jako kobieta jestem z Ciebie dumna. Brawo! Trzymaj się, ja trzymam za Ciebie kciuki żebyś przetrzymała te ciężkie chwile. Na pewno Ci się uda i na pewno jeszcze znajdziesz mężczyznę , który Cię nie tylko pokocha ale także uszanuje...i będzie Cię nosiła na rękach jak swój największy skarb...życzę Ci tego i trzymaj się.

U mnie było podobnie, przez kilka pierwszych lat związku nic nie wskazywało, że mój mąż (no teraz już były) może się zmienić tak drastycznie. Ale się stało - stracił pracę i w domu zaczęło się piekło, a moje poczucie własnej wartości - zmalało do 0 . Było zupełnie inaczej - byłam pewną siebie osobą, pewną swojej fizyczności, śmiałą, ale widać, jak szybko może się to zmienić, w szczególności wtedy, gdy najbliższa Ci osoba tą pewność siebie ci odbiera..
Powoli to się zmienia, mam wielu przyjaciół, którzy pomagają mi odzyskać wiarę w siebie ;/
Trzymam za nas wszystkie kciuki!!

Witaj ;)Mam szczerą nadzieję ,że wytrzymałaś i nie wróciłaś do niego ?!Dziewczyno masz jedno życie ,nie pozwól się tak traktować .Przez niego wpadniesz w depresje  i zniszczysz siebie ;/Zrozumiałabym twoje postępowanie ,gdybyś miała z 17 lat ale nie tyle !!!Podobnie byłam traktowana .gdy miałam 19 lat ,tylko ,że jeszcze dochodziło do rękoczynów .Wytrzymałam 4 miesiące i nie żałuje .Paradoksalnie myślę ,że gdybyś była twardą babką to by tak nie pogrywał .W chwilach tęsknoty pisz tutaj ,nie rozpamiętuj dobrych chwil ,tylko te najgorsze ,wszystko ci tobie zrobił lub jak cię upokarzał ,powinna przejść wszelka tęsknota.3 mam kciuki