Powiedziec mu o zdradzie?!!:-/

nie mów, to w sumie nawet nie zdrada:) nie byliście ze sobą na poważnie a przecież nie mogłaś wiedzieć, że tak pomiędzy Wami się rozwinie:) po co sobie komplikować...
a myślisz, że on się może o tym dowiedzieć? ktoś mu doniesie?

Nie sądzę żeby się dowiedział...robiłam to z nim kilka razy. nie leciała mi krew... Ale trochę bolało. W styczniu zrobiłam to kolejny z obecnym chłopakiem. Wtedy zaczęłam dość mocno krwawic. Myślę że nawet by mi nie uwierzył... Ale źle mi z tym ...;-(

do cytrynki:) piszę z tela i nie mam wszystkich opcji jak coś:-P

Nie mów, skomplikujesz życie sobie i jemu. Podzielam zdanie Red, nie obarczaj go tym.

Powinnaś mu powiedzieć. mimo wszystko.. Nie możesz oszukiwać kogoś kogo kochasz bo to nie ma sensu..

Co ma do tego krew, bóle i w ogóle ten dziwny opis? oO

Odpisze Ci jako facet,nawet niech nie przyjdzie Ci do glowy powiedziec mu o tym,stracisz Go bezpowrotnie jak nie dzis to kiedys,nie strawi tego nigdy.Zrobilas zle musisz z tym zyc,'tego' sie nie czyni niestety dla zasady,idei,milosci i przyszlosci.

niestety nie wybaczy,wiem ze prawidlowa forma byla by rozmowa z wyjawieniem tego faktu,ale to tylko ksiazkowa teoria.

Co bylo a nie jest nie pisze sie w rejestr. Nie mow. Po co? Dla zasady?

Nie mów nic.
To głupie że zdradziłaś go z ex... no ale cóż stało sie i tego nie cofniesz. Jeżeli chcesz utrzymac ten związek do niczego sie nie przyznawaj ponieważ na pewno obecny partner poczuje się oszukany upokorzony i nie wiadomo czy wybaczy a skoro twierdzisz że go kochasz że ci na nim zależy (pomijając fakt o którym piszemy) zostaw to tak jak jest.

Do autorki wątku - pytasz się o taką rzecz, która gryzie Cię wewnętrznie - na Twoje nieszcęście otrzymujesz odpowiedzi,z  dziurawą argumentacją (nie wszystko ale jednak) pewnie bym tu nie pisał - bo temat jest hmmmm, ale właśnie ta argumentacja mnie tu przyciągneła - która chyba może najbardziej zaszkodzić spojrzeniu piszącym tu osób

Do adwersarzy autorki - Ciekaw jak by wyglądało głosowanie, nad waszymi -partnerami - czy byście chciały byście zostały oświecone czy nie. Zamknijcie oczy i sobie to wyobraźcie....i co? Starcza Wam taka krótka argumentacja?

Ale mam pomysł. Z tej pezproduktywnej ankiety zróbmy coś wielkiego. Proponuję temat dać na sam TOP FORUM z gwiazdkami przytupem i wszystkimi ohami. Autorka zobowiązuje się że w zależności od demokratycznej większości postapi tak, jak wyjdzie po zliczeniu głosów- dziś nam to musi obiecać. A potem nam opisze w szczególikach relację - o ile padnie na to, że powie chłopakowi - na co akurat ja w takiej sytuacji stawiam swoje - tak. Choć prywatnie jestem na nie.

No a właśnie ten powyżej zacytowany wpis zmobilizował mnie .. boshe chroń nas przed takim myśleniem.
Ale co tam właściwie, to pewnie ten chłopak też pukał swoją była w między czasie - bo pewnie nie przypuszczał że z zimba193 coś mu wyjdzie, a potrzeby przecież były, nie? zimba193?

A tak z ciekawości cytrynka1985 - autorka nazywając rzczy po imieniu - przyznała się przed sobą i nie tylko, że to co zrobiła to była zdrada, znaczy że rozumie to zjawisko i ma zdrowe wyrzuty sumienia, co dla Ciebie jest zdradą, odkąd ona się zaczyna.
Albo nie, nie odpowiadaj mi, bo w pryzmacie tego co już napisałaś, mógłbym dostać wstrząsu. Wiesz nie jest sztuką udawanie że coś się nie wydarzyło jedynie poprzez nie nazywanie tego po imieniu - bo to po prostu kłamstwo. Sztuką jest zmierzenie się z konsekwencjami tego. Jeśli się zdradziło - z jakiś przyczyn - ok - nadchodzą tego konsekwencjie. Miało sie ochotę na numerek z obca osobą - ok, stało się - ale, nazwywanie tego np. zapomnieniem, albo brakiem zdrady - jak niektórzy by powiedziel np tłumacząc że oni to zrobili bo mieli alkohol we krwi - albo, ponieważ nic nie czuli do tamtej osoby to nie byla zdrada - to obłuda. Powiem Ci czym dla mnie jest zdrada - to świadome zrobienie czegoś, o czym bałbym się powiedzieć osobie, z którą jestem, bo by to ją zraniło. Czasem to drobnostki, o których się zapomina po chwili, czasem nie - sam mam takie. Lecz nie sądzę, by ktokolwiek mógłby się pochwalić, iż nie ma nic sobie do zarzucenia, o czymś kiedyś swojemu partnerowi nie powiedział, bo uważa, że to by go zraniło. Choć tylko niektórzy, nazwaliby to zdradą - to dla mnie jedynie semantyką. A jeśli nadal ktoś ma wątpliwości, to zawsze może pójść do osoby, która potencjalnie została przez nas zdradzona i zapytać się jej, jak by się z tym czuła.
Zatem jak w większości tu piszących, Zimba193 sama zadecyduj czy powiesz - bo konsekwencje tego wyboru będziesz ponosiła wyłącznie TY sama. Ale jeśli zdecydujesz się na głosowanie - to daj znać.

Jakbym była na Twoim miejscu to bym powiedziała już rok temu, ale skoro dręczy Cię teraz sumienie to również bym to powiedziała nawet teraz. Zaczęłabym taką rozmowę od słów, które mówiłyby o miłości do partnera, opowiedziałabym początek związku, że na początku jeszcze byłaś zdruzgotana po rozstaniu z byłym, że na początku związku jeszcze nie wiedziałaś co będzie z Wami dalej, no i że tak bardzo go kochasz, że sumienie do tej pory Ci nie pozwala normalnie funkcjonować i że kochasz go, dlatego będziesz z nim szczera - i tutaj prosto z mostu "na samym początku naszego związku, jak jeszcze to było zauroczenie, zrobiłam największą głupotę życia, zdradziłam cię z byłym chłopakiem i tak bardzo tego żałuję, musiałam ci to powiedzieć, proszę wybacz, przepraszam, od tamtej pory nawet na nikogo nie spojrzałam, zakochałam się w tobie" itd. itd. Po prostu powiedz mu to co czujesz, przeproś, pokaż, że żałujesz, bo widać, że żałujesz bardzo.
Moim zdaniem zdrady nie powinno się ukrywać... Gdyby mój facet powiedział mi o zdradzie w pierwszym miesiącu naszego związku - byłabym nieziemsko wściekła, na pewno zaufanie by trochę kulało, ale nie odeszłabym, bo szczerość i prawdziwa (!) skrucha by tutaj wygrały.

Jesteś winna. I babska solidarność nie pomoże Ci w decyzji moralnej...

Jeżeli byłabym z moim facetem szczęśliwa, układałoby się nam, to uważam ze takie wyznanie z jego strony było by zbędne. Po cholerę mi ta wiedza. Gdyby to było na początku związku, kiedy nic nie było pewne, dojrzale, to pewnie wybaczyłabym. Niesmak by jednak pozostał. W imię czego burzyć to szczęście? A no tak, bo to by było niemoralne z jego strony i dla zasady powinnam ukarać niegodziwca. Mimo to wybieram szczęście jakie czuje w danym momencie. Stawiam na zaufanie wypracowane latami, a nie incydent z początku związku kiedy słowo "my" miało inne znaczenie niż po latach wspólnego życia.

Sam milczałbym jak grób i tego samego oczekiwałbym w stosunku do siebie. Zdradzający jeśli ma choć % przyzwoitości i szacunku dla drugiej osoby musi zachować swoje kurestwo dla siebie a nie odciążać się obarczając tą wiedzą partnera czy partnerkę.

Wiem, dlatego wycieram nimi podłogę
W takich wypadkach prawda miałaby efekt bomby atomowej a chyba nikt nawet przeciętnie inteligentny nie chciałby żyć w napromieniowanym związku. Ciekawe też czy taki prawy moralista czy moralistka ze szczegółami opowiada jak to było, co i jak robili?, mogłoby być ciekawie

To znaczy jak?

nic nie mow
nie traktowałaś go poważnie, jako chłopaka więc to nie jest zdrada

Ja uważam tę całą sytuację za zdradę, jednak gdyby mnie to dotyczyło, to wolałabym się o tej zdradzie nie dowiedzieć. Jeśli oczywiście było by to jednorazowe zdarzenie. Nie widzę sensu ani celu w mówieniu o tej sytuacji po roku związku...

Wytnijmy najistotniejszy kawałek z pierwszego posta w temacie...

Byłaś z kimś i spotkałaś się z innym = zdrada.

Napawa mnie wstrętem i obrzydzeniem jak wiele 'kobiet' jest w stanie wyłuskać z rzeczywistości tylko to co im odpowiada - istny fałsz i zakłamanie. Jak mi to ktoś kiedyś powiedział, wiele 'kobiet' to tchórze, nie potrafią przyznać się do błędu, przeprosić i co najgorsze przyznać się przed samą sobą.
Zwykle odbywa się to tak że tak długo gadają o sprawie aż same siebie przekonają że nic złego nie zrobiły, mało tego są w stanie przekonać siebie że zrobiły dobrze

Wiele dziewczyn z Tego postu próbuje namawiać koleżankę, żeby samej poczuć ulgę że zdrada była dozwolona.
Zimba ja Ci się zwierzę że jak sam się przyznałem do zdrady, poczułem jak mi ogromny kamień spadł z serca.
Przez to popadałem w depresje.
Najwyraźniej nie jesteś kimś kto mógłby zdradzać i to olewać.

Sama musisz podjąć tą decyzję  czy powiedzieć, tak jak zdecydowałaś się na zdradę - licz się jednak z jej konsekwencjami.

Jak mój były powiedział mi o zdradzie - owszem, powiedziałam że wybaczam, jednak nie potrafiłam żyć z nim z tą świadomością, zapomnieć. Coś we mnie wtedy umarło wobec niego- rezultat był taki, że zerwałam.

Szanties, mówisz to na własnym przykładzie? Czy sama tak potraktowałaś swojego chłopaka i nic mu o tym nie mówiłaś? ;>
Ja bym nie była w stanie zapomnieć o czymś takim, sumienie by mi nie pozwoliło.

kami_la, a skąd wiesz, ze sumienie by Cie dręczyło i co ma do tego skleroza

No właśnie, bo jeszcze mu odwali i zacznie chodzić w męskiej bieliźnie. (żart dla wtajemniczonych)

Bardzo smieszne, zaraz pekne...tak serio, jak sie czegos nie rozumie to nie powinno sie robic z tego zartow, mozna wyjsc na idiote.
Po drugie to chwalisz sie ze sie przyznales do zdrady, fakt, ale dopiero po dwoch latach i Twoja od razu zerwala z Toba kontakt.
Wiec do czego namawiasz, cos slyszalam ze zle Ci bylo...a nie uczyli w kosciolku: "nie rob drugiemu co Tobie nie mile?"
Wstydz sie, zarty sobie robic z cudzego nieszczescia. fuj. brzydki chlopczyk.

Masakra jakas, ja chyba w innym swiecie zyje bo dla mnie pojscie do lozka to jeszcze nie zwiazek, to ze mialem z kobieta seks nie oznacza, ze jestem automatycznie tylko dla niej.
Zimba proste pytanie: czy w momencie pojscia do lozka z tamtym facetem obiecalas cos wczesniej swojemu obecnemu chlopakowi, skladaliscie sobie jakies przyrzeczenia? Ustalaliscie jakies zasady etc.? Sama piszesz, ze nie traktowalas go wtedy powaznie, wnioskuje, ze dopiero sie poznawaliscie - wiec o zadnej zdradzie mowy byc nie moze! Jezeli nie skladasz jakis obietnic ani przyrzeczen to mozesz spotykac sie z dowolna iloscia facetow i z takaz tez iloscia chodzic do lozka - to twoja sprawa i nikomu nic do tego.

ps. i nie sluchaj tych forumowych tradycjonalistow bo cie wpedzaja w poczucie winy z dupy wziete.

Jedno nocna przygoda o niczym nie świadczy, z tym że autorka tematu napiasała że chodziła z nim już. Poza tym co to za moda, żeby umawiać się z kilkoma osobami na raz?? Jak się zakochujesz to wiesz że chcesz się spotykać z tą jedną osobą inaczej jest to zwykłe cwaniactwo z nadużyciem kogoś. Inaczej mówiąc, łopatologicznie: spotykam się z dziewczyną, zostaję regularnie u niej na noc przez około 3 miesiące. I jak pójdę do innej od czasu do czasu to jest to w porządku??

Poza tym to nigdy nie jest takie proste w rzeczywistości... I jeszcze jest kwestia taka że masa osób spotyka się z byle kim tylko po to by być z kimś/mieć kogoś do łóżka i tak to wyglądało chyba u autorki. Potem zaczęli być oficjalnie razem z przyzwyczajenia i pojawiły się wyrzuty sumienia. Tak to widzę.

Kobra99] w pełni popieram.
Jeśli jest się z kimś to się to wie zwyczajnie, i moim skromnym zdaniem jeśli dochodzi do sytutacji "ustalania" czy jesteśmy razem, co nam wolno, co nie to mamy raczej do czynienia z UKŁADEM a nie parą kochających się ludzi.

Z początku bulwersowały mnie takie układziki między ludzkie, nie miałem zdania o takich ludziach za dobrego. Ale na dzień dzisiejszy uważam, że to raczej wynik braku odpowiedniego partnera. W miejscu którego często gęsto ludzi podstawiają jakiś substytut. I później dochodzi to takich sytuacji niejasnych, gdzie ktoś z czasem może poczuć się oszukany. Kobra99] sprawnie to ujęła w słowa, pewnie dlatego że wie o czym mówi i miała to szczęście trafić na właściwego jej faceta.