Witajcie.
Jestem tu nowa. Chciałabym poprosić o radę.
Od ponad 3 lat jestem w związku z mężczyzną (l.23). Na pozór to fajny związek, jednak ja mam wątpliwości czy chcę go kontynuować.
Na początku wielka miłość (jak to zwykle bywa), a teraz widzę, że mój partner zachowuje się jak dziecko. Mam wrażenie, że nie dorósł do poważnego związku. Widzę, że on bardzo się stara, okazuje mi dużo zainteresowania, uczuć. Jest bardzo wierny, nawet nie spojrzy na inną kobietę, pod tym względem nie mogę mu nic zarzucić. Mówi także, że ma wobec mnie poważne plany, ślub, rodzina itp, ale kiedyś... no właśnie kiedyś.
Rok temu mój partner oświadczył się, zaczęliśmy planować ślub. Teraz on się wykręca, twierdzi, że nie jest gotowy do ślubu i chcę ale "za parę lat". Ok nie zamierzam go absolutnie zmuszać do niczego, skoro nie jest gotowy. Tylko drażni mnie, że nie chce wyjechać ze mną do innego miasta, jest po prostu niezaradny. Czasem jak dziecko. Sam za pracą też wyjechać nie chce, bo "nie poradzi sobie". Przeraża go życie na własny rachunek.
Ma złe stosunki z matką z którą mieszka, a pomimo tego nie chce się wyprowadzić. Ciągle obiecuje, ze kiedyś. Ja chciałabym spróbować wspólnego życia, wyjechać, zacząć żyć jak w poważnym związku, a on ciągle nie jest gotowy. Boje się, że za rok, dwa i trzy także nie będzie, ponieważ wyjazd obiecuje mi już od 2 lat. Wyznaje wielką miłość, a wspólnego życia jeszcze nie chce.
Ciężko z nim żeby coś załatwił, matka od małego leciała za nim ze wszystkim i on wyrósł na niezaradnego. Nie jest skłonny do podjęcia ważnej decyzji, zawsze musi mu ktoś doradzić, nawet w najmniejszych sprawach. Już raz go zostawiłam, bo ja chcę poważnego związku. Prosił i błagał żebym wróciła, zrobiłam to, jednak nie widzę zmian na lepsze. Moja rodzina go uwielbia, a ja? Ja mam go dość. Denerwuje mnie jego niezaradność, niezdecydowanie, brak perspektyw. Z drugiej strony tyle lat razem, jest wierny co też mnie trzyma przy nim.
Proszę o radę, czy to ma sens.
Podobne tematy
- Marzena1
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Witaj, zaręczyliście sie, ale na razie nie chcę wziąść ślubu?
Może z powodu pieniędzy ?
Nie pracuje więc podejrzewam że nie ma ich, chyba że się mylę ?
Może boi się odpowiedzialności, bo go tak mama nauczyła?
Nie odcięta pępowina ?
Co do niezaradności czy rozmawiałaś z nim o tym ?
Czy mówiłaś mu że przeszkadza Ci jego niezaradność ?
Mieszka z mamą to nie będzie zbytnio zaradny bo ma wszystko podane na tacy przez mamę ?
Możliwe że jak juz z mamą nie będzie mieszkał i będzie musiał nauczyć się zaradności, może wtedy się zmieni, lub całkowicie zamknie w swoim "ja" ...
Pozdrawiam Marzena 
Marzenko dziękuję za odp.
Tak zaręczyliśmy się rok temu, to był jego pomysł. Wtedy rozmawialiśmy, że w przyszłe wakacje (czyli obecne) pomyslimy o załatwieniu sali weselnej itp. Teraz on twierdzi, ze nie jest gotowy. Zrzuca winę na pieniądze, jednak sądzę, że to tylko wymówka, bo koszty wesela pokryją rodzice z obu stron. Ja nie będę go zmuszała, tylko czuję się trochę wystawiona, bo najpierw sam wychodzi z ta propozycją, potem przekłada. Zapytałam go kiedy w takim razie ma zamiar brać ślub. Odpowiedział, ze za 3-4 lata, bo wtedy będzie już gotowy.
Mój partner pracuje, bardzo ciężko i niestety za małe pieniądze. Dlatego namawiałam go do wspólnego wyjazdu do większego miasta. Ja także szukam pracy i chciałabym żebyśmy spróbowali razem.
Myślę, że problem właśnie tkwi w tym co napisałaś "Może boi się odpowiedzialności, bo go tak mama nauczyła? ". W byle jakiej sprawie mama od dziecka nie pozwalała mu decydować, tylko robiła to za niego, a on biernie się przyglądał. Dyrygowała nim we wszystkim. Pomimo tego, że nie dogadują się zupełnie, bo on ma już dosyć jej ciągłego wtrącania się (jego słowa) to nie wyprowadzi się, bo brakuje mu zaradności i odwagi. Od 2 lat ciągle słyszę, że ma plany wyjazdu, tylko ja już zaczynam wątpić czy to kiedykolwiek nastąpi. W tym roku skończył studia. Wcześniej deklarował, że po studiach. Jak nastąpił ten moment to oczywiście nadal nie jest gotowy.
Boje się, że on nigdy nie zdecyduje się na ten wyjazd, bo zawsze znajdzie się 100 powodów na nie.
Rozmawiałam z nim już o tym wielokrotnie. Twierdzi, że jest mu źle z tym, że tak jest i że nie podoba mu się obecna sytuacja, ale "w tym momencie nie jest gotowy na wyprowadzkę". Widzi , że ta sytuacja psuje nasz związek, obiecuje zmiany - dalej to tylko słowa.
Ja nie będę całe życie decydowała za niego w co ma się ubrać, czy kupić na śniadanie szynkę czy ser, czy ma iść na spacer czy zostać w domu, a on jest tak nauczony. Boję się, że nie mam szans dorobić się z nim czegokolwiek, bo on nie chce wyjechać, a tu gdzie mieszkamy nie ma na to szans. Nie chcę być skazana na mieszkanie całe życie u rodziców.
Zastanawiam się czy faceci kiedykolwiek przecinają taką pępowinę ;/
Pozdrawiam.