Moim problemem jest to, że ludzie jakby nigdy nie zwracają na mnie uwagi. Kiedy poznaję z przyjaciółką kogoś nowego to zawsze jest większe zainteresowanie moją koleżanką a nie mną, nie że chcę być cały czas w centrum uwagi, bo nie o to mi chodzi, tylko chcę wiedzieć dlaczego nikt nigdy nie traktuje mnie jako osobę bardziej interesującą. Bo kiedy poznajemy kogoś to moja koleżanka od razu nawiązuje z tą osobą rozmowę i ja jakby nie mam co powiedzieć. Potem mówią mi, żebym po prostu się więcej odzywała, bo jestem małomówna, ale tak nie jest. Kiedy rozmawiam z moimi przyjaciółmi buzia mi się nie zamyka. Mam tak, że kiedy kogoś poznaję najpierw go obserwuję i słucham, bo jestem bardzo nieufna wobec ludzi, przez parę wydarzeń w moim życiu i wtedy jakby określam jaki jest i czy warto bardziej się z tą osobą zaznajamiać. Tyle, że te osoby jakby od razu kreują sobie zdanie o mnie "mało się odzywa, to nie warto się nią w ogóle interesować". Trudno jest mi to tak wszystko opisać. Z chłopakami też tak jest. Nikt nigdy się mną nie interesują i właśnie nie wiem dlaczego. Nawet dobrze mnie nie poznali, tak samo mojej koleżanki, a tylko od niej biorą numer tel. ode mnie już nie. Jestem aż tak brzydka, że aż odpychająca. Staram się zawsze ładnie ubrać i dobrze wyglądać. Wiem, że wygląd nie jest najważniejszy, ale jednak pierwsze wrażenie też jest ważne. Mam nadzieję, że zrozumiecie. 
Podobne tematy
- Marzena1
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Rozumiem i uważam że koleżanka Cię "troszkę" przytłacza, dużo mówi sprawia dobre wrażenie, a Ty spuszczasz głowe, bo nie wiesz co powiedzieć...
Czy idąc gdzieś sama potrafisz nawiązać kontakt ?
Bez rozgadanej koleżanki, z pewnością jesteś ładną dziewczyną i każdy się Tobą zainteresuje jak tylko pokażesz co masz w sobie jak tylko otworzysz usta :*
- charlotte_harris
- Netbabeczka
- Nieaktywny
Gdy chodziłam jeszcze do szkoły średniej (czyli całe wieki temu 
) też miałam podobny problem. Moja przyjaciółka należała do najpopularniejszych osób w szkole i w moim rodzinnym miasteczku, a ja... cóż - ani wyglądem, ani przebojowością nie mogłam z nią konkurować. Oczywiście bolało mnie to, że ja nie wzbudzam takiego zainteresowania jak ona, ale są rzeczy, których nie da się zmienić, więc tkwiłam w tej sytuacji.
Dopiero na studiach otworzyłam się na innych. Dotarło do mnie, że trzeba być sobą; że nigdy nie będzie tak, że będę brylować w towarzystwie, bo ja tak nie umiem, ale mogę być odrobinę bardziej otwarta. Nadal, gdy poznaję nowe osoby, nie rozmawiam zbyt wiele, bo też jestem zdystansowana, ale przełamuję tę swoją słabość, bo tak trzeba . Zmuś się do nawet błahej rozmowy - na te bardziej "zaawansowane" przyjdzie czas później. I przestań się porównywać do kogokolwiek!!! Ty to ty, a nie Twoja przyjaciółka. Możesz zainteresować sobą, mimo tego że nie jesteś tak przebojowa jak ona.
Właśnie porównywanie się z kimś innym zawsze było moim problemem. To chyba dlatego, że mam niskie poczucie własnej wartości. Co do nawiązywania kontaktów samemu, to w sumie dawno nie miałam takiej sytuacji, ale wiem, że kiedy poszłam do nowej szkoły poznałam sama parę osób i nie było to takim problemem. Wiele też zawdzięczam mojej przyjaciółce, bo tak właściwie dzięki niej bardziej się otwarłam na ludzi. Moja mama mówi, że zawsze przybieram minę bardzo niedostępnej, więc już sama nie wiem.
Ja kiedy przyszłam do liceum też tak miałam, ale ja z kolei bałam się odezwać, tłumaczyłam sobie to tak, że nie mam z nimi o czym rozmawiać. W efekcie wszyscy mnie olali i nikt ze mną nie chciał rozmawiać, nawet jeśli to ja podejmowałam rozmowę. W liceum miałam sporo problemów z powodu tego jak wyglądam, wszyscy mi dokuczali i stwierdziłam, że zmieniam szkołę. W nowej szkole postanowiłam sobie tak, że skoro mnie nikt tu nie zna nie wiedzą jaka ja jestem i zaczęłam do wszystkich sie normalnie odzywać, z początku było ciążko bo bałam się, że nie będę akceptowana, ale było całkiem inaczej. Musisz zmienić siebie, zawsze znajdzie się jakiś temat do rozmowy. W końcu to nowi ludzie nic o nich nie wiesz więc możesz z nimi o różnych rzeczach rozmawiać. Powodzenia!
- iw25
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
oj i ja skądś to znam. Tez mam koleżankę z która jak gdzieś wychodzę to interesują się tylko nią bo ładnie wygląda, umie rozmawiać z ludźmi a ja zostaje na szarym końcu
- Antoninakostrzewa
- O krok od uzależnienia
- Nieaktywny
musisz zacząć wychodzić z inną koleżanką. Przy gwieździe wieczoru, to i modelki szans na uwagę nie mają.
Zmień swoje myśli w głowie, bo skoro inni uważają, że jesteś niedostępna, to pewnie tak wyglądasz w ich oczach. Dobre nastawienie i będzie zdecydowanie lepiej.
Dobrze to znam. Też najpierw obserwuję, słucham a dopiero przy następnych spotkaniach bardziej się otwieram. To złe, bo tak jak piszesz, ludzie kreują o Tobie zdanie już od pierwszego spotkania.
W ogóle to nie wiem o czym można rozmawiać z nową osobą. Wnikać w jej życie prywatne przecież nie jest taktowne, wypytywać o wszystko też nie... więc o czym?
Dobrze to znam. Też najpierw obserwuję, słucham a dopiero przy następnych spotkaniach bardziej się otwieram. To złe, bo tak jak piszesz, ludzie kreują o Tobie zdanie już od pierwszego spotkania.
W ogóle to nie wiem o czym można rozmawiać z nową osobą. Wnikać w jej życie prywatne przecież nie jest taktowne, wypytywać o wszystko też nie... więc o czym?
Witam,
Też tak mam, wole obserwować i słuchać niż mówić, nie wiem o czym rozmawiać z nowo poznana osobą a już w szczególności jak tą nową osoba jest chłopak to już nie wiem jak zacząć rozmowę, i wychodzę na nudziarę która jest nie warta uwagi a przecież każdy z nas jest wartościową osobą która ma coś do zaoferowania. Pozdrawiam 
Widzisz, a ja z facetami lepiej się dogaduję. Z nowo poznaną kobietą rzadko kiedy mogę nawiązać rozmowę...
Tak czy inaczej warto coś z tym zrobić.
Mam ten sam problem co ty;/ Ja też ogolnie jestem małomówna wstydliwa cicha i nie ufna.. Mam takie samo zdanie jak ty też na początek słucham i obserwuję. ale moje takie zachowanie wynika z dziećinstwa byłam izolowana od świata nie nawiązywałam kontaktów z dziećmi nie chodziłam do przedszkola ani do zerowki. Miałam uraze do wszytskich dzieći. W podstawówce z nikim się nie kolegowałam dopiero w 4 klasie poznałam koleżankę teraz jest moją najlepszą przyjaciołką to ona mnie otworzyła. Teraz mam 15 lat i mam jeszcze trochę z dziećinstwa nie nawiązuję odrazu dialogu a zwłaszcza z chłopakami. Choć mam chłopaka to nic nie zmienia. poprostu każdy jest inny. Najlepiej trzymac się swojego towarzystwa ,bo przyjaciele są stali i lepiej nie poznawac nowych ,bo mogą cię wykorzystać.. Ja jestem jak narazie szczęśliwa. Życzę ci jak najlepiej ,żębyś nie trafiła na złe towarzystwo żebyś choć jeszcze trochę się otworzyła..
To o czym piszecie to częsty problem i nie ma się czym martwić. Wystarczy trochę popracować nad sobą i będzie lepiej. nie każdy z nas musi być przebojhpowy i nie wszyscy ludzie muszą mieć przebojowych przyjaciół, może popobracajcie się w trochę innych kręgach, w których będziecie czuły się pewniej?
polecam wam książkę philipa zimbardo - "nieśmiałość" - świetnie opoisuje, czym ona jest i jak można się jej oduczyć.
- dorieen
- Powoli się zadomawiam
- Nieaktywny
Znam ten problem z autopsji, jednak mogę powiedzieć że praktycznie udało mi się go przezwyciężyć. Jakąś gwiazdą może i nie jestem, ale teraz dużo łatwiej nawiązuję kontakty. Wcześniej jakoś tak było że moje koleżanki (a czasem i przyjaciółki) brylowały w towarzystwie, a ja zawsze siedziałam z boku, taka mała szara myszka. Poszłam na studia i wszystko się zmieniło (a zwłaszcza to że z kumpelą która zawsze mnie przyćmiewała miałam dużo mniejszy kontakt), okazało się że ja też potrafię kogoś zainteresować swoja osobą, tym co mam do powiedzenia, a to dodaje pewności siebie. Przełam się, może troszkę odsuń czasem od siebie koleżankę i powinno być dobrze