Poradzcie mi co ja mam robic i myslec, zalamana :(

Jak osoba wirtualna może być dla Ciebie wszystkim? Miłość to nie tylko rozmowy przez internet czy telefon. Zwyczajnie się zauroczyłaś, jak widać dla faceta takie portale to tylko rozrywka. Poznanie kogoś na chwilę. Uwierz mi takie zauroczenia mijają. ;]

Jaka zemsta?
Umila sobie czas pisząc z Kobietami i wcale nie ma zamiaru się z nimi spotykać.
Nie zdziwiłabym sie gdyby był w związku.

To nie zakochanie tylko zauroczenie Omamiło Cię to, że dzwonił, interesował się, może zaimponował jakimś hobby, dojrzałością... Jeśli facet chciałby się z Tobą spotkać to nie szukałby wymówki. Najpierw koleżanka z pracy, teraz obawa, że go zostawisz, oszukasz... Skasuj konto na tym portalu, wykasuj jego numer i .... ciesz się życiem Nie przejmuj się jakimś tępym bucem, który zawrócił CI w głowie a teraz się cieszy. Spotkaj się ze znajomymi, zapisz się na jakiś wakacyjny kurs, owiedź rodziców, rodzeństwo, przyjaciółkę lub kogokolwiek innego Jesteś młoda i na pewno spotkasz kogoś bardziej wyjątkowego. Po własnych doświadczeniach mogę CI podpowiedzieć, że nie warto jest randkować przez internet - strata czasu i większe prawdopodobieństwo, że ktoś tak Cię wykiwa...
Życzę dużo siły i jeszcze więcej pozytywnego myślenia

Tak wczoraj mi napisał :  Myślisz że ja się fajnie czuje?? Nigdy się tak źle nie czułem. Mam ochote teraz wyjść z domu i się uchlać.

Musisz mieć strasznie nudne i bezbarwne życie skoro ktoś z internetu stał się dla Ciebie całym światem... Współczuję...

Teo Ty nie wiesz co Ty piszesz, ja mam 25 lat nie 16 i zycie mnie zawsze mocno doswiadczalo, nigdy nie bylo laskawe dla mnie, Nie wszyscy maja kolorowe zycie.

Sama w większym stopniu decydujesz o swoim zyciu...
W tej chwili tez to robisz.

Poznałam wiele osób przez internet, tak moje życie tez nie było kolorowe,a wręcz beznadziejne, ale nigdy nie zakochałam się w kimś przez internet. Zresztą to jakiś oksymoron (no może nie do końca, ale logicznie, niestety tak). Wielokrotnie z kimś pisałam np na gg, opowiem historię, może nie podobną, ale dającą do myślenia.
Kiedyś byłam chora, antybiotyk miałam brać co 12 godzin, głupia pela wzięła pierwszy o 14 i potem czekała do 2 w nocy, siedziałam na czacie co by nudę zabić i czas oczekiwania. Zagadał jakiś chłopak, nazwijmy go absolwent, bo chyba miał taki nick. Świetnie się pisało, rewelacyjnie, potem pisaliśmy codziennie, przez kilka tygodni, potem miesięcy, zaczęliśmy planować spotkanie. Tak wiadomo zauroczyłam się, brakowało mi rozmów, albo na nie czekałam, chociaż wiadomo, że niczego sobie nie obiecywaliśmy, bo co można obiecać komuś kogo się nie zna. Potem jakoś kontakt się urwał, najpierw było mi przykro, źle strasznie, myślałam o nim itd, ale potem przestało mi to doskwierać. Zaznaczę, że z wyglądu, z zasad, z charakteru był idealny dla mnie- oczywiście na tyle na ile mogłam wywnioskować przez internet. Po jakimś czasie znowu zaczęliśmy pisać, ogólnie znajomość internetowa trwała w sumie jakieś 1,5 roku, może dłużej. W końcu Pan Absolwent powiedział: "jak się dzisiaj nie spotkamy, to już chyba nigdy" Mam jakieś 1,5 godzinki przyjadę po Ciebie, no ok, przyjedź. Zanim przyjechał, jak szukał miejsca spotkania to do mnie zadzwonił. Nigdy nie przeżyłam takiego szoku:p miał głos jak dziewczynka (wiadomo to szczegół, ale już mnie coś tak dziwnie ukuło), zeszłam na dół wsiadłam do samochodu- nie piszcie, że głupota bo wiem to, z tym, że wiedziałam o nim wszystko łącznie z adresem i w ogóle czułam się jakbym go znała od zawsze; i się zaczęło, w ogóle był inny niż przez internet, aparat na zębach- ok to nie problem, ale znowu coś mnie ukuło, bo właśnie tak jak Ty stworzyłam sobie jego raz w łepetynie, a prawdziwy absolwent okazał się inny, nie gorszy, czy lepszy realnie, tylko gorszy niż moje wyobrażenie na jego temat. Widać ja też okazałam się gorsza od wyobrażeń;) bo potem żadne z nas nie reflektowało na kontynuacje znajomości. Z grzeczności napisałam po spotkaniu kilka słów, ale jakoś coś "miał do załatwienia, potem się odezwie"... ta jasne
i tak się skończył mój internetowy romans wszech czasów, a żałuję... bo gdyby był taki jaki był wg mnie to byłby idealny:P

O tak tak tak, ja wiem, życie nie oszczędzało, rzucało kłody i zawsze było pod górkę... wiem, znam, NIKOGO nie oszczędza. A poza tym... co to ma do tego, że jest ono nudne? Nic. Twoje jak widać jest.

Ja sie zgadzam z Leila, jakby cos do Ciebie czul to juz by dawno do ciebie przyjechal aby Cie poznac czy sie sptokac. Facet sie bawi i gra twoimi uczuciami bo mu powiedzialas, ze sie w nim zakochalas.

Jesli wszystkie Ci tak mowimy to chyba mamy racje.

W 100% się zgadzam Powiedziane dosłownie, rzeczowo - pełna klasa

Paulinka każdy z nas ma swoje życie i swoje doświadczenia. Mnie też życie nigdy nie oszczędzało, jednakże robiłam wszystko, żeby nie było nudne i bezwartościowe. Zgadzam się z Teo, życie nikogo nie oszczędza.

Owszem można szukać miłości przez internet - ale bez przesady, żeby idealizować kogoś kogo nie widziałaś w życiu na oczy. Nastolatkę to bym jeszcze zrozumiała - wtedy ma się pstro w głowie choć człowiekowi się wydaje, że jest niebagatela doświadczony. Ale 25-latka?? Chyba życie Cię aż tak bardzo nie doświadczyło, skoro w takim wieku wyrabiasz i wygadujesz takie głupoty...

Osobiście poznałam przez internet kilka osób, z którymi znajomości przeniosłam do życia realnego. Moze miałam duze szczęście, ale w żadnym przypadku sie nie zawiodłam. Jedna z tych relacji to były chłopak z którym było mi wręcz świetnie. Odległość nas poróżniła niestety.  I wcale nie mam nudnego zycia;)

w tym przypadku w pełni popieram słowa betheone. On nie chce sie spotkać. Nie czuje takiej potrzeby