O jeden krok za dużo..

Właśnie chyba musisz kochankowi powiedzieć i coś razem musicie postanowić. Z tego co piszesz to małżeństwo wygląda toksycznie. Chociaż cięzko coś radzić a pewnie stwierdzenie że trzeba wierzyć ze sie ułozy dla Ciebie nie wystarczy.

Czyli najpierw mam porozmawiać z kochankiem?? nie chce mu psuć że tak powiem życia.
Z drugiej strony nie mowiac mu jestem nie w porzadku ... boje sie strasznie..

A wdając się w romans co zrobiłaś?? Zepsułaś życie i jemu i sobie bo wprowadziłaś dodatkowe komplikacje.
Stało się.Mleko się rozlało.Trzeba teraz posprzątać.
Ojcu dziecka powiedz prawdę i zobacz co on na to.
Potem powiedz mężowi - jaki by nie był musi znać prawdę.
Nie będzie prosto ale jakoś będzie.Głowa do góry

Absolutnie aborcja nie wchodzi w grę choć miałabym zostać sama ..
Siebie nie usprawiedliwiam bazując na mężu bo on jest taki czy taki nie ważne zrobiłam to co zrobiłam na pewno nie żałuje..
Łatwo powiedzieć skończyć jeden związek i wziąć sie za drugi .. Sytuacja patowa wdając się w romans słuchajcie pzrecież nikt mnie ani ja nikogo nie zmuszałam tak wyszło ... i do tego jeszcze ciąża ... żeby nikogo nie zranić może lepiej byłoby zwyczajnie bez słowa odejść .. i od jednej i od drugiej strony..

Mam przyjaciół ale nie chciałabym ich obarczać swoją osobą myślę że wsparcie z ich strony moglabym mieć duchowe właściwie tylko tego mi trzeba.. co do ciazy mam mieszane uczucie raz sie ciesze raz nie.. za dwie godziny mam spotkanie z tata malenstwa mam nadzieje ze dam rade coś z siebie wydusić .. dziekuje za odpowiedzi na moj wątek

Totalnie nie rozumiem powyzszego stwierdzenia...a czymze Ty niby mu to zycie popsujesz??!! tym, że bedzie ojciem ??!! tożto nonsens...domniemam ze jestescie w pelni swiadomymi ludzmi i liczyliscie sie z konsekwencjami czynow...a teraz to nie widze innego rozwiazania niz to, aby powiedziec zarowno mezowi jak i kochankowi o zainstnalej sytuacji.

Zgodzę się z tym dziecko ma prawo znać swego ojca a ojciec dziecka powinien wiedzieć,że nim jest.

juz po rozmowie nigdy tak się nie bałam ale w końcu wydusiłam to z siebie... D nie był  nawet zaskoczony tak jakby przeczuwał ..
ucieszył sie a zarazem przyparł do muru ze koniecznie musze powiedzieć mężowi i tu jest problem tego to nie pzrełknę.. zwyczajnie maz wpadnie w taki szał ja juz to widze wiem ze odwlekac nie ma sensu .. ale strach jest mocniejszy.. wstyd tu pisać troche to upokarzajace jak dla mnie mysle ze powinnam rozmawiac z mezem w miejscu publicznym bo zwyczajnie mnie zabije ..
choc nie wiem tez czy miejsce publiczne cos zadziala .. jednak barzdo wam dziekuje za wsparcie..

Nawiązując do tematu, chciałbym prosić o uściślenie - co jest tym jednym krokiem, nazwanym - za dużo?

- że mąż zmienił sie i były tego opisane następstaw?
- że zaczełaś sypiać z żonatym mężczyzną, zamiast singlem?
- że za późno wyciąnął?
- że nie zabezpieczyliście się?

Bo zajście w ciąże to nie jest krok, kroki robi się mniej lub bardziej świadomie ciąża w Waszym wykonaniu to bezmyślność - dorosłych ludzi - ryzykanctwo albo jak to inni nazywają - wpadka, Ci bardziej poboćni nazwą błogosławieństwem.

Podsumujmy:
Zniosłaś zmiany w mężu - choć nikt Ci pewnie nie kazał - to była Twoja decyzja.
Przeżyłaś jego zdrady, awantury - znasz jego oblicze.
Poukładało się co nieco w małżeństwie.
Jednak Ty poszłaś śladami męża - nikt Cię przecież za to nie będzie winił - powodów wymyślisz 1000 i nawet ja się z każdym zgodzę - zrozumiem pobudki - zemsty, spróbowanie czegoś nowego , zafascynowanie, chemia itd. - ludzkie sprawy.(to że zrobiłaś to na modłę męża , nie rozstajac się z nim wcześniej to inny temat - stało się nie ma co wracać)
Zatem może sprawiedliwie będzie powiedzieć mężowi, że nie różnicie się tak bardzo zachowaniem, choć pobudki pewne wytłumaczycie sobie każde na swój sposób.
Może Twój mąż poradzi z tą sytuacją, równie dobrze jak Ty poradziłaś sobie z jego wybrykami.
Chyba że uważasz się za lepszą od niego - a może i jego benkart chodzi gdzieś po świecie. (to nie obraza - tak się nazywa dzieci z nieprawego łoża).
Jesteście w końcu małżeństwem - a zatem macie podstawy do tego by wychować wspólnie dziecko.

Co do pytań kto jest tatą - to zostaw to dla małego/małej.

Dla mnie facet ktory choć raz podniosl reke na kobiete powinien byc skreslony, chocby bolało, huczalo i wszystko sie bez niego mialo zawalić. Wiem wiem, latwo mowić nie bedac w takiej sytuacji. Wspolczuje ci rozmowy z mezem, bo na pewno sie wscieknie. Z drugiej strony - on tez cie zdradzal. A w ciaze mozna zajść nawet i zabezpieczając sie. I pozostaje pytanie -na ktorym facecie zalezy ci bardziej. Kochanku czy mezu?