Uczucie wygasło?

Czytam tego posta i w sumie tak jakbym czytała o sobie, jestem w podobnej sytuacji. Chciałabym zawalczyć o ten związek a nie wiem jak. Podobnie jak Ty sama nie potrafie uwierzyć w to jak szybko to sie rozegrało, i również zaczęło się psuć po kłótni- wywołało to w nas bardzo skrajne emocje, a mnie chyba przestało już zależeć na tym związku. I kiedy sobie to uświadomiłam doznałam szoku, bo jak to możliwe??
Mój chłopak również jest bardzo dobry i również bardzo często wyznaje mi uczucia, chyba nawet zbyt często jak dla mnie a mnie to przytłacza. Co zrobić?? Na razie staram się jakoś urozmaicać czas wspólnie spędzany, staram się nie siedzieć tylko w domu. Będę obserwować co się dzieje, cały czas mam nadzieje, że to tylko chwilowe...

Mój chłopak jest tak zaangażowany, że byłby gotów już mi się oświadczyć, ale ja mu otwarcie powiedziałam, że nie jestem gotowa. Jednak on nieustannie wraca do tematu ślub, wspólne mieszkanie, rodzina, dzieci .... czasem mnie to zaczyna męczyć i mam wyrzuty sumienia, że nie jestem aż tak zaangażowana.

Nikt Ci nie da gwarancji czy to się uda, ale myślę, że musisz zrobić wszystko co w Twojej mocy aby to uratować. Ja osobiście uważam, że nie wolno się poddawać bez walki.

Może po prostu Wasz związek jest rutynowy, nie robicie razem nic ciekawego, a Twój chłopak jedynie gada, jak bardzo mu zalezy, ale tego nie pokazuje?

Ja początkowo się broniłam przed tym związkiem ale później nagle się bardzo zaangażowałam byłam gotowa z nim zamieszkać, i nawet nie wiem kiedy to wygasło... tzn wiem tylko, że było kilka kłótni, po których się pogodziliśmy ale chyba przestałam w nas wierzyć. Tak jak teraz o tym myślę to do takich wniosków dochodzę, ale ciężko mi to pojąć.

Jestem też już po bardzo poważnym związku, gdzie byłam bardzo zaangażowana i zostałam boleśnie skrzywdzona. I po tym bardzo bałam się zaangażować, a gdy były jakieś sprzeczki między nami to ja uznawałam automatycznie że to nie ma sensu, chyba przez wzgląd na to co było wcześniej, bo to bardzo odbiło się na mojej psychice....

przede wszystkim bez paniki naprawdę nie ma co do razu mówić "chyba go nie kocham", "uczucie wygasło"
Naprawdę ! Kochasz go na pewno ! To że Ciebie to przeraziło, że mogła byś już go nie kochać-to oznaka że go kochasz.Przyzwyczailiście się do siebie, jesteś nim zmęczona, oderwij się od niego troszkę, zrób coś osobno, nie z nim, miałam prawie tak samo
Ale gdy po 2 tygodniach męczenia, poczytałam trochę stron na temat miłości i kochania.
Przede wszystkim "kochać' to nie tylko czuć, to przede wszystkim chcieć !
Związek nie polega tylko na tym że jesteś w stanie uniesienia, i cały czas czujesz że go kochasz, to przede wszystkim przywiązanie i szacunek dla drugiej osoby i dbanie o jego dobro - to jest miłość.
Nie martw sie nie raz Ci przyjdą takie małe "kryzysy" będziesz miała dość, i będziesz się bała ze go nie kochasz, ale po prostu o tym nie myśl, jesteś zwykłym człowiekiem i "nic co ludzkie nie jest mi obce".Być może to przesilenie wiosenne tak działa, jesteś zmęczona, spokojnie nie dramatyzuj wszystko będzie w porządku!