Jakies 10 lat temu poznalam pewnego mezczyzne, ktory zrobil na mnie wrazenie. Bylismy znajomymi, ale zawsze wiedzialm, ze byla chemia miedzy nami, ja bylam bardzo niesmiala i nie umialam z nim rozmawiac z powodu wewnetrznego paralizu. Na poczatku on byl bardzo mna zainteresowany, probowal mnie osmielic, byl cierpliwy,probowal na wszystkie sposoby ale ja sie nie osmielalam,bylam sztywna i dziwna, paraliz nie ustepowal i w koncu zrezygnowal, przestalismy sie widywac. Najgorsze jest to, ze przez te wszystkie lata nie znalazlam nikogo, lacznie z moim obecnym nazeczonym, z ktorym mialabym podobna chemie. Ostatnio zaczelam myslec o tamtych czasach i o tym facecie i o tym, ze juz nie jestem niesmiala i moglabym teraz z nim rozmawiac. Jestem w szczesliwym zwiazku, bardzo kocham mojego nazeczonego, ale nie czuje takiej samej magii. Wydaje mi sie, ze moj "mezczyzna z przeszlosci" tez czul te wyjatkowosc miedzy nami, jego zachowanie na to wskazywalo. Nie moge przestac myslec, ze moze to on jest moja druga polowa, jezeli takie istnieja i ze powinnam go odnalezc i sprawdzic czy dalej byloby to dziwnie magiczne uczucie.
Podobne tematy
2 2012-03-11 07:23:13 Ostatnio edytowany przez LapkaPandy (2012-03-11 07:24:21)
Jestem w szczesliwym zwiazku, bardzo kocham mojego nazeczonego, ale nie czuje takiej samej magii.
Po co jesteś w związku?
Jak można patrzeć się na osobę z którą się jest w związku i zwyczajnie ją oszukiwać?
edit: zdanie :bardzo kocham swojego narzeczonego powinnaś wyciąć'
3 2012-03-11 09:21:47 Ostatnio edytowany przez Leila01 (2012-03-11 09:23:30)
Oj moze kocha swojego narzeczonego ale zyje wyimaginowanymi wyobrazeniami na temat tamtego chlopaka.
Magia...jakaz to magia jak minelo 10 lat i nic?
Magia.. uwazasz, ze jest? Przeciez kompletnie nie zblizyliscie sie do siebie z tamtym chlopakiem.
Ona robil tylko"podchody",a to zawsze jest fajne.
Czy jak Twoj obecny partner staral sie o Ciebie, nie bylo fajnie?
Z pewnoscia bylo, tylko, ze teraz nastal dzien powszedni, a Tobie zamarzyla sie magia.
Zapomnialas, ze masz ja pod nosem tylko trzeba odkopac.
I mysle, ze szkoda zycia na rozpamietywanie tego, czego w ogole nie bylo i dopisywanie do tego scenariuszy.
na pytanie zawarte w tytule Twojego wątku odpowiem Ci : tak, istnieje druga "połowa" i uważam, że nie jedna..
odnośnie do problemu zawartego w poście..czy to nie jest tak, że Twoje wątpliwości, co do słuszności wyboru partnera pojawiły się w chwili, kiedy zdałaś sobie sprawę, że życie zmieni Ci się diametralnie? (narzeczeństwo, może niedługo planowany ślub, poszerzenie rodziny?) zdarza się tak, że kobiety boją się takich zmian i stąd ich refleksje na temat przeszłości i często niepotrzebne "gdybanie"...uważam podobnie jak Leila
szkoda zycia na rozpamietywanie tego, czego w ogole nie bylo i dopisywanie do tego scenariuszy.
Dziekuje bardzo Leila 01 i semiramida za Wasze odpowiedzi. Pomogly mi nabrac dystansu do sprawy, bo nie mialam z kim o tym pogadac i kiedy czytam co piszecie zupelnie inaczej patrze na te sprawe. Chyba mam duzo stresu zwiazanego z duzymi zmianami i moze troche panikuje, ze moze to nie ten- takie ostatnie watpliwosci czy to aby na pewno ten jedyny. Macie obydwie racje, emocje pierwotne w zwiazku juz dawno minely i rzeczywiscie marzy mi sie ten dreszczyk poczatkow. Swietne obydwa komentarze i juz mi lepiej. Dzieki jeszcze raz.
Jest taka zasada, ze jesli w okresie narzeczenstwa mamy chociaz jedna powazna watpliwosc w zwiazku z miloscia do naszego partnera, powinnismy zaniechac decyzji o slubie. Tutaj watpliwosc jest powazna, bo nie chodzi o negatywne emocje wywolane drobnym konfliktem, a o uczucia zywione wobec innej osoby. Moze byc tak, ze po zawarciu zwiazku malzenskiego ze swoim obecnym narzeczonym autorka watku bedzie przez cale zycie plula sobie w brode, ze nie sprobowala z tamtym mezczyzna, ktory zdawal sie byc jej druga polowka. Tym bardziej, jesli rzeczywiscie okaze sie, ze bedzie czula sie przy nim tak, jak przy milosci swojego zycia. Wiem z wlasnego doswiadczenia, jakie to uczucie, kiedy nagle uswiadamiamy sobie, ze dana osoba jest nasza druga polowka. I wiem tez, ze najglupsza rzecza, jaka mozna zrobic, to nieustannie tlumaczyc sobie, dlaczego nie mozemy z nia byc (bo chlopak, bo narzeczony, bo odleglosc itp.). Droga autorko, masz moze jakis kontakt z tym mezczyzna lub mozliwosc uzyskania go?
witam i dziekuje za wpis. Niestety nie mam jak uzyskac informacji na jego temat. Wiem jedynie w jakim miescie mieszka. Najlepsze rozwiazanie jakie mi przychodzi do glowy to wybrac sie z kolezankami na babski wypad do tego miasta i miec nadzieje, ze jezeli to on mi jest pisany to go jakos spotkam przypadkiem i moze cos sie wyjasni. Jezeli nie dane mi bedzie go zobaczyc, to znaczy, ze nic sie za tym nigdy nie krylo i ten facet pozostanie tylko fajnym wspomnieniem, a ja bede wiedziala, ze nie siedzialam bezczynnie i bede mogla w pelni cieszyc sie, ze wychodze za tego wlasciwego. Nie jest to plan idealny, ale lepsze to niz nic.
Na Twoim miejscu nie wierzylabym tak slepo w przeznaczenie, bo wraz z chwila, kiedy Twoj obecny narzeczony po slubie zacznie Cie zdradzac, pic albo zaniedbywac (moze sie tak zdarzyc, niezaleznie od tego, jakim teraz kochanym czlowiekiem by nie byl), bedziesz je przeklinac. Szukaj realnego kontaktu z tym gosciem. Nasza-klasa, Facebook, jakis stary wspolny znajomy, moze numer telefonu - cokolwiek, byleby nie zdawac sie na lut szczescia.
Oczywiscie najlepiej by bylo jakbym miala do niego kontakt, ale nie znalazlam nic na internecie, znajomi tez nic nie wiedza i jedyne co mi zostaje to pojechac do tego miasta sie zabawic, dla samej swiadomosci, ze cos zrobilam, a potem dac sobie spokoj i do tego nie wracac. Jezeli kiedys bede miala okazje go spotkac, na pewno to zrobie, z czystej ciekawosci.