Czy to koniec? Kiedy ja po takim czasie nadal go kocham:(

Ewidentnie widać, ze ciągnie Was do siebie
Myslę, ze jeśli na prawde powodem rozstania była zbyt długa odległość, to wrócicie do siebie prędzej czy później. Nigdy się nie zrozumie co się ma dopóki się to straci...
A Ty spokojnie poczekaj na przebieg losu, odzywaj się do niego tak jak dotychczas ale nie rob nic na siłe...to On zerwał i to On powinien "starać sie" o Ciebie znów...

Naprawdę go kochasz i zależy Ci na nim. I bardzo mi Ciebie szkoda,bo z tego co wywnioskowałam nie zasłużyłaś na takie traktowanie. Ja,bym walczyła na Twoim miejscu. Sama potrafiłam zostawić rodzinę,znajomych,przyjaciół na śląsku i wyprowadzić się na pomorze do ukochanego. Powinnaś zagrać w otwarte karty. Zabawa w kotkę i myszkę nie ma sensu,a Ty tylko się męczysz. Powiedz mu co Cię trapi,że kochasz,że jesteś zdolna do pozostawienia wszystkiego i zamieszkania w jego miejscowości lub zamieszkania z nim. Skoro on twierdzi,że zerwał,bo dzieli was 300km. Może on czeka na taki ruch z Twojej strony? Jeśli nie masz odwagi mu tego powiedzieć,tak jak napisałaś to napisz mu to wszystko w smsie,e-mailu,liście. Tak wiem takich spraw nie powinno załatwiać się w ten sposób,ale może to jedyne wyjście z tej całej sytuacji? Przynajmniej dowiesz o co mu tak naprawdę chodzi i na czym stoisz. Weź się w garść i walcz! Nie możesz się tak męczyć. Z tego co napisałaś wychodzi,że i jemu w jakiś sposób zależy. W życiu czasami warto ryzykować. Jeśli będziesz miała problem z rozpoczęciem z nim rozmowy lub napisaniem mu co tak naprawdę czujesz i co chciałabyś zmienić w tym wszystkim z miłą chęcią Ci pomogę,a nóż się uda? Nie jestem tego w 100%-u pewna,ale w 95,że w końcu ulży Ci,gdy to wszystko z siebie wyrzucisz. Jeśli to ten jedyny,będziesz sobie pluła w brodę,że zmarnowałaś taką szanse.

Trzymam za Ciebie kciuki !

alice_21 nie ma sprawy wyślę Ci na maila co mogłabyś mu powiedzieć,ale troszeczkę później,bo teraz tylko zerknęłam i muszę uciekać załatwić parę spraw,usiądę na spokojnie,napiszę i wyślę

Kochana dopiero dzisiaj weszłam na netkobiety,także czekaj na e-maila ode mnie. Przed tymi świętami mam tyle latania eh !

E-mail wysłany,jeśli forma nie jest taka na jaką oczekiwałaś,pomyślę nad czym innym.

Mozesz zagrac w otwarte karty spotkac sie z nim i wyjawnic mu swoje uczucia, powiedziec ze chcialabys sprobowac raz jeszcze, porozmawiac o tym dlaczego zwiazek sie rozpadl, co mozna zrobic zeby go naprawic.
Albo mozesz zostawic sprawe tak jak jest majac nadzieje, ze mu sie cos odmieni,
Albo mozesz urwac calkowicie kontakt, zeby o nim zapomniec.
Co mi sie wydaje, to ze on sam nie wie czego chce. Raz do Ciebie pisze po kolezensku, a raz sie nie odzywa.
Nie odpowiedzial nic na temat tego, jak mu napisalas, ze brakuje Ci jego. Dlatego bardzo wazna sprawa, nie pisz do niego juz pierwsza. Ty mu wyjawnilas co w danej chwili czulas, wiec teraz trzeba czekac na jego ruch.
Czas gra na Twoja niekozysc, bo im dluzej sie nie widzicie, tym uczucia pomalu umieraja...

Beata810 -Beata przestałam się do niego odzywać. Lecz on się odezwal i pytal mnie co sie dzieje,że sie nie odzywam ? Gdy powiedzialam mu, czym to jest spowodowane (że skoro, chciał, abysmy nie byli razem, to nie widze sensu, by do siebie wydzwaniac i prowadzic taki dialog, jak wczesniej, jakbysmy ze soba ciagle byli) On mi powiedzial, ze przesadzam i ze czeka az sie odezwe...

Nie wiem dlaczego, ale, nie umiem sobie go odpuścić, bo wiem, że to jest ktoś z kim chce być. Ale z drugiej strony chce dać sobie spokój i zacząć zyc normalnie. Bo obecnie to nie moge nic robić od dłuższego czasu, bo w głowie mam tylko go...
noc sylwestrowa spedzilismy osobno, na zabawe zabralam ze soba kolege, ktoremu wiem, ze sie bardzo podobam. Po zabawie, gdy wróciliśmy do pokoju, długo z nim rozmawialam i on sam mi powiedzial:
ze widzi, ze jestem zakochana i, że bardzo zaluje, ze nie moze to on byc ze mna, ale mam robic wszystko, zeby byc z tamtym chlopakiem, że sie męczę, będąc bez niego, że nie widzial od naszego(mojego i mojego bylego faceta) rozstania mnie szczesliwej, że udaje od kilku miesiecy, że wszystko jest ok, gdy w środku każdy kawałek mnie 'umiera' z tęsknoty za nim... Kolega nawet stwierdzil, że gdy patrzy w moje oczy to widzi pustke, żal i smutek. Gdy z nim rozmawiam, to musi czasami powtarzac pytanie, bo choć cialem jestem z nim, czy innymi znajomymi, to myślami wedruje do niego. 

Przed zabawa sylwestrowa, rozmawialam z mojej siostry facetem(jak juz wczesniej wspominalam oni od czasu do czasu sie spotkaja) i S. mi powiedzial, ze nie chce byc wredny, ale musi mi to powiedziec. ja zamartwiona zapytalam o co chodzi, a on, że cholernie widać to, jak bardzo zalezy mi na nim... i ze moze teraz mi powiedzieć, ze gdy ostatnio sie widzieli, powiedzial mu, ze wkurzylo go to(mojego bylego), ze przez ostatni miesiac ani razu do niego nie przyjechalam. Problem w tym caly, ze ja naleze do osob, ktore nie potrafia sie 'wpraszac' do kogos i jesli z jego strony nie padlo zaproszenie, to tez nie pojechalam, tylko zapraszalam go do siebie... wiem, ze to glupie, ale niestety tak jestem nauczona, zeby nie jezdzic do nikogo na sile, jesli on sam o tym nie napomknął.

Kurde, gdybym mogła cofnąć czas i wiedziałabym, że takie bzdury, moga to zniszczyc, wpraszałabym sie do niego cały czas

to nie głupie...to jest całkiem rozsądne i nie rozumiem, dlaczego miałabyś do niego jeździć i błagać o miłość...skoro mu źle, że się do niego nie odzywasz przez dłuższy czas, to niech ruszy zad i do Ciebie przyjedzie..taka sama droga...związek na odległość na pewno jest większym wyzwaniem niż wspólne mieszkanie..ale odległość nie jest przeszkodą w związku, kiedy jedna ze stron będzie w stanie i będzie mieć mozliwość przeniesienią sie, a druga ze stron przyjąć ją...

najwidoczniej Twój chłopak pomimo Twoich zapewnień, że byłabys w stanie zmienić pracę, miejsce zamieszkania, nie jest w stanie wyobrazić sobie Was razem...przynajmniej na tą chwilę...gdyby Cię kochał tak mocno jak Ty kochasz jego, nie zerwałby z Tobą, sam by walczył...to ON z Tobą zerwał a teraz oczekuje, że to TY będziesz sie starac i walczyć? tak według Ciebie zachowuje sie facet, który wie, co to miłość, który kocha, który tęskni, który pragnie?

Wiem, że najrozsądniej byłoby wszystko zapomnieć.
Zerwać kontakt.
Nie pamiętać o nim i o niczym z nim związanym...

Ale niestety nie potrafię, od tak wyrzucić go z głowy, a co gorsza z serca... mogłoby wydawać się, że to kwestia czasu, ale upłynęło już go sporo.

A ja nieszczęsna nadal tkwię, po uszy w nim zakochana i najgorsze jest to, że z każdym dniem, z każdym nowo poznanym facetem, zdaję sobie sprawe, ze to wlasnie ON!-był tym jedynym.

Tym, przy którym każde zwykłe zajęcie mogłam robić z uśmiechem na twarzy, bo ON był przy mnie.
Tym, przy którym nie miałam żadnych zahamowań...
Tym, z którym mogłam porozmawiać o wszystkim... bo oprócz tego, ze był moim facetem, był najlepszym przyjacielem.
Tym, dzięki ktoremu, cały tydzień zleciał(nawet w pracy) w oka mgnieniu, bo czekalam od weekendu do weekendu... na niego.
Tym, na którego nigdy nie byłam zła, nawet gdy w środku nocy dzwonił(że czeka na mnie na pkp), abym go odebrała...
Tym, dla którego zrobiłam wszystko i wiem, że mogłabym zrobić jeszcze więcej...

...On po prostu swoją osobą, sprawił, że jestem szczęśliwa... -Przepraszam, sprawiał, że BYŁAM szczęśliwa.

Zawsze byłam zdania, że nie ma w życiu rzeczy niemożliwych. Kurczowo się tego trzymam i czuję, ze pierwszy raz kogoś/coś trace i nic nie potrafię zrobić, aby to odzyskać. 

Skoro, że nie można się cofnąć, trzeba znaleźć najlepszy sposób, aby pójśc naprzód.  -tylko,że ja jestem w tej kwestii bezradna.
Nie wiem, jaki zrobić krok, aby było dobrze między nami. Ale jednego jestem pewna, że nie chce z niego rezygnować.

Dziękuję Wam, że ''sprowadziliście'' mnie na ziemie...  I chociaż było trudno przestać się do niego odzywać, w koncu jestem z siebie zadowolona, że już tego nie robie. Musiałam wykasować jego numer, bo bardzo, ale to bardzo korciło mnie, żeby wybrać ten głupi numer i zadzwonic... Ale niestety wraz z nim i  wspomnieniami  w głowie został numer Którego zapomnieć nie mogę, tak samo jak jego.

Co prawda nadal jest mi cholernie ciężko bez jego osoby przy mnie, to jednak czuje się odrobine lepiej. Bo wiem na czym stoję. Aby o nim zapomnieć całą swoja uwage skupiam na pracy. W wolnych chwilach spotykam sie z ludzmi, ale nadal spotykając się z różnymi facetami, potrafię usiąść i niby słuchać, a myślami błądzić i wracać do niego... Każdego nowego mężczyzne porównuje do niego, doszukuję się wad. Ale te wady, to moje wymysły, że nie robi tego, co robił on... Wiem, że to jest złe. Nie sądziłam, że będę potrzebowała AŻ tyle czasu, aby zapomnieć. 
Mimo, iż jest mi ciężko jest mi również cholernie wstyd! Wstyd, że tak zabiegałam o niego i o to, aby to wszystko naprawic. Gdyż tak jak pisaliście, to powinna być jego rola, bo ON to zniszczył. W tym wszystkim żałuję, że od razu WAS nie posłuchałam. Tylko ludziłam się, chciałam naprawiać... A miałam czarno na białym napisane, to, co doświadczyłam teraz na własnej skórze.
Boję się tylko, że ON znów się odezwie. A ja nie jestem jeszcze na to gotowa. Bo gdy to zrobi, wiem, że jak dziecko dla słodyczy, ja przystane na to co bedzie w danej chwili... 

Uwierzcie mi proszę, że nie chciałabym, aby to nastąpiło... Przede wszystkim życzę sobie, aby on sie nigdy nie odezwał. Mimo upływu czasu i tego, ze nia ma zadnej zdrady z jego strony... Ja nie potrafię mu wybaczyć, tego w jaki sposób mnie potraktował.

Chcę: Zapomnieć. Wyrzucić te cholerne wspomnienia. Zyć dalej.
Żyć bez niego.