Czy powalczyc o niego?

Hmm Moim zdaniem..Jest troszkę dziwny ..Bo raz ci mówi że cię Kocha a potem się nie odzywa..Jeżeli się Kocha drugą Osobę to takie zachowania nie powinny mieć Miejsca..Spotkajcie się.I porozmawiajcie ..do czego dążą wasze sms-y i czy on widzi was jako para.Tak będzie najlepiej..Będziesz wiedziała na czym stoisz..a teraz się tylko zastanawiasz..Czy zawracać nim głowę..Dlatego Musisz Być stanowcza..Jeżeli mu na tobie zależy to się z tobą spotka i coś postanowi w tej sprawie..hmm..Powinnien się streszczać..Bo potem będzie żałował co stracił..

Szczerze mowiac ciezki jest taki zwiazek. Co to za relacja, kiedy ludzie sie nie wspieraja, kiedy musisz sie zastanawiac , czy jestescie razem czy nie. Czekac, denerwowac sie. Ja rozumiem, ze facet jest dobry, ale on jest dobrym synem,a nie Twoim facetem. Nie przejawia specjalnie zainteresowania Toba, tylko jak sobie wypije. Troche to za malo z jego strony, zeby sie angazowac, nie sadzisz? Czy on Ci cos daje? Wsparcie? Milosc? Mile wspomnienia, randki itp? Bo tak powinny wygladac poczatki zwiazku.

Kawencja, dzieki. I tak mi wlasnie rozsadek mowi, tylko czasem przez emocje ciezko jednoznacznie zrozumiec sytuacje. Jego zachowanie moznaby tlumaczyc pewnie gdyby mial 16 lat, a nie byl, jakby nie bylo, doroslym facetem.

Rozsadek Ci dobrze mowi. Ciesz sie, ze to na poczatku zwiazku. Czasami kobiety marnuja sie latami z facetami, ktorzy nie wiedza, czego chca. Probowalas z nim rozmawiac, a on sie zachowuje jak dzieciak Nic na sile w zwiazku, sama kiedys latalam za facetem, ktory podobnie sie zachowywal. Czekanie na kazdy sms, na kontakt, na spotkanie, bo ciagle zajety, wykonczalo mnie po prostu. W koncu spotkalam swojego jedynego i przeszlo jak reka odjal, czego i Tobie zycze. Uszy do gory!:)

Dokladnie, inne swiat troche. W zniwach nie uczestniczylam nigdy, ale rozumiem go, dlatego to ja wtedy przyjezdzalam do niego. Problem, ze juz dawno po zniwach, a on ani razu przez ten czas do mnie nie przyjechal, a przeciez 100 km to nie taka duza odleglosc. Wtedy, gdy mial przyjechac, a potem powiedzial, ze nie moze to chcial sobie sprawy urzedowe zalatwiac, a w sobote wszystko zamkniete, o czym wiedzial. Fakt, w zlosci napisalam, ze koniec, on to odebral jako moje nieodzywanie sie i klotnie z tego co wiem, ale jak po tym chcialam z nim rozmawiac, to powiedzial, ze za chwile no i nie wrocil. A po miesiacu taki sms. Chlopak nie taki, zeby kombinowal, ale za duzo nie mowi, mam wrazenie, ze jak go cos gryzie to trzyma to w sobie, a ja nie jestem w stanie sie wszystkiego domyslic. Te dwa swiaty tez mnie niepokoily, ale po rozmowie z nim, on wlasnie stwierdzil, ze to pogodzimy, bo przeprowadzi sie do mnie, nie zna innego zycia, chcialam mu je tez pokazac. Ale przeciez nic na sile, szczegolnie jesli tak ciezko z nim porozmawiac gdy mamy rozne zdania.

Dzieki za odpowiedzi Po prostu staram sie zrozumiec logike jego postepowania, mi na nim zalezalo, ale 'kocham' to za mocne slowo, za krotko sie 'spotykalismy'. Bylam pewna, ze pewnie sie z kims spotykal, ale nie. On co weekend do domu wracal (i faktycznie pracowal ile mogl), a to mala wies, mam tam kuzynow, znajomych, to i bym wiedziala, bo wszyscy razem czas spedzaja - ale gdyby sie z kims spotykal to by bylo chociaz logiczne, ze do mnie sie nie odzywal. Zastanawialam sie czy go nie przytlaczam, bo wlasnie te dwa rozne swiaty, a do tego mam silniejsza osobowosc. Z drugiej strony: "gdyby skaly sraly, a mury pekaly..."

asikgdy - tez mi sie wydaje, ze podobna sytuacja. Ja nie czekalam roku, po 3 miesiacach mialam dosc, bo on tylko mowil, ze chce itd, a to nie o gadanie chodzi. Moj sie tlumaczyl praca na wsi, no ale skoro sam powiedzial, ze jest w stanie ze mna za granice jechac (bo taki mialam /troche dalej/ mam plan), to jestem ciekawa jakby wyjechal, skoro ciezko mu bylo przyjechac na weekend. Praca to ok, ale w listopadzie w polu juz nie ma tyle roboty, wiec cierpliwosc sie konczy. Poza tym mialam wrazenie, ze jemu ciezko dalej wyjechac niz poza dom rodzinny - co prawda w tygodniu mieszka i pracuje w miescie, kawalek od swojej wsi, jednak kazde wolne 5 min spedza z rodzina. Pewnie i tu problem, ale ja mu zaznaczylam na poczatku, ze za zadne skarby na wies nie pojade.

Ehh... ciężki z niego facet. Olałam sprawę, skasowałam jego numer z telefonu, żeby nie kusiło
Ale pojąć jego zachowanie jest mi strasznie ciężko - co tydzień dostaję trochę rozpaczliwe smsy czy będziemy razem itd, odpisuję grzecznie, neutralnie, nie poruszam tych tematów (dlatego, bo on nie potrafi mi w tygodniu odpisać, więc nie wiem na ile to wszystko poważne). Miałam przyjechać w ten weekend do ciotki, ale ze wględu na niego sobie odpuściłam (chyba bałam się swojej reakcji), no i oczywiście sms: że myślał, że przyjadę i że pogadalibyśmy w końcu (wcześniej się nie odezwał, dopiero jak mnie nie spotkał to sms, więc napisałam, że mam dużo pracy w weekend i nie mogłam przyjechać). Wszystko pięknie, ładnie, tylko czemu skoro tak mu zależy to odzywa się tak rzadko. Napisałam, że może chce do mnie wpaść, no i cisza od wczoraj. Staram się go sobie odpuścić, ale on co jakiś czas o sobie przypomina, a ja tu żadnej logiki nie widzę.
Pewnie marudzę, ale czy widzi tu ktoś jakąś logikę w jego zachowaniu? Mi jest ciężko wyjść z siebie i stanąć obok, bo jednak podchodzę emocjonalnie do sprawy. Ale nie rozumiem jak ktoś pisze dramatyczne: 'bądź ze mną', a potem się nie odzywa.

rumianek16, dzięki - właśnie też to tak trochę widzę. Ciężko mi się określić jeśli chodzi o uczucie do niego, bo tak naprawdę dobrze się nie zdążyliśmy poznać. Uważam, że może być fajnym chłopakiem, ale emocje trzymam na wodzy, to raczej on mi mówił, że chce być ze mną, kocha mnie i że przeprowadzi się do mnie (ja stanowczo powiedziałam, że na wieś nie pojadę i tu za nic nie ustąpię).
Do cioci się pewnie niedługo przejadę tylko nie wiem czy on mi znów nie wypali z wyznaniami miłości, a potem z problemami, żeby do mnie przyjechać (oboje mamy samochody, więc 100 km to nie jest problem).
Przede wszystkim chciałabym wiedzieć co za emocje nim targają. Bo mimo tego, że już mu wcześniej napisałam, że to wszystko bez sensu to on wypalił po jakimś czasie, że chce być ze mną.

Gwoli sprostowania (absolutnie nie zamierzam go tłumaczyć):
- jego kumple to moi kuzyni, nie ma po co się przed nimi chwalić (tym bardziej, że to od nich wiem, że on im powiedział, że się pokłóciliśmy, a nie że z nim zerwałam; zresztą oni są przekonani, że jemu na mnie zależy),
- to ON, a nie ja mówił, że mnie kocha i od dawna mu na mnie zależy (wyglądał tak, jakby to w nim długo siedziało i wtedy kiedy zgodziłam się z nim spotykać, jakby to z niego wyszło),
- faktycznie napisałam: 'jakby miał się oświadczyć', bo ciężko oczekiwać takich deklaracji po takim krótkim spotykaniu się, ale to ON mówił o wspólnym mieszkaniu itd (oczywiście traktowałam to pół serio pół żartem, bo najpierw wypadałoby się dobrze poznać).

Czasem się zastanawiam, że on wygląda jakby siedziały w nim dwie osoby. Wiem, że jego rodzice stwierdzili, że raczej nam nie wyjdzie, może i dlatego, że jesteśmy jakoś 4 czy 5 pokolenie rodziną.

Starałam się go zrozumieć, ale chyba faktycznie lepiej nie zwracać uwagi na te smsy i sobie darować.