nerwica, depresja, a to wsyztsko przez chlopaka, szkole i przyjaciolke

Witam! Mam od ponad pól roku problemy natury psychologicznej. wszytsko zaczelo sie od toksycznego zwiazku w ktory weszlam niecaly rok temu. na poczatku chlopak, ktorego pokochalam, wydawal sie byc bardzo fajny, miec dobry charakter. Niestety, po krotkim czasie okazalo sie, ze jest kolokwialnie ujmujac , świnia i prostakiem- zdradzał mnie na prawo i lewo, wyrobił mi opinie niezbyt dobrze swiadczaca o mojej osobie, mimo iz miedzy mna a nim nigdy nie doszlo do niczego powaznego, rozdal moj prywatny numer swoim kolegom na wypadek, gdyby ze mna zerwał i przy tym wszystkim wciaz pieknie potrafił czarowac i wmawiac, ze mnie kocha, ze mnie nie zostawi. Nic o jego wyczynach NIE WIEDZIAŁAM! jego 'przyjaciele' poinformowali mnie o wszytskim dopiero po rozstaniu.zakonczyl trwajacy kilka miesiecy zwiazek ze mna smsem, i narobil przy okazji nadziei, ze jeszcze sie zmieni i moze kiedys znow sie zejdziemy,. długo nie mogłam pozbierac sie po tej 'przygodzie'.w miedzyczasie odeszla ode mnie rowniez bardzo bliska mi osoba-moja przyjaciolka, jak sie pozniej okazało, zainteresowana od bardzo dawna moim eks chlopakiem, nawet w czasie trwania naszego zwiazku chamsko flirtowala z nim za moimi plecami, udawajac caly czas dobra kolezanke. ta 'zdrada zabolała okropnie. szczegolnie, ze nastapila ze strony dwoch bliskich dla mnie osob. po tym wszytskim stalam sie markotna, mialam mysli samobojcze. co rusz dochodzily do mnie plotki o nim, mimo iz nie sledzilam go, nie zabiegalam o jakiekolwiek wiadomosci na jego temat, i owe newsy zbijaly mnie  z nóg i wprawialy w zazenowanie, smutek. kilka razy mi sie przysnił, gdy sie obudzilam, caly dzien mialam z głowy, duzo razy plakałam, nie moglam dojsc do siebie. Bardzo wiele wlozylam w tamten zwiazek i to co sie wydarzylo, naruszylo moje zaufanie wobec wszystkich mezczyzn. Mimo, iz niedawno znalazlam nowego chlopaka, nie czuje do niego tego samego co do tamtego ktory mnie zranil. Po odejsciu tamtego chlopaka nie rozmawialam z nim, mimo iz bardzo chcialam, aby wytlumaczyl mi to wszytsko w oczy, a nie smsem. Nie poskutkowalo. Niedawno rowniez naz wspolny kolega powiadomil mnie, iz łukasz wyciagnał od niego moj numer telefonu pytal o mnie, i ze wraca do polski. Nie ukrywam, ze czekalam na jego telefon. nie zadzwonil.sama nie wiem, czego oczekiwalam. sadze, ze nie bylabym w stani wrocic do niego po tym wszytskim, co mi zafundowal i uwierzyc w jego nagla przemiane, poza tym znow sie zakochalam w innym, lepszym czlowieku. sadze, ze bardziej zalezalo mi na wyjasnieniu tej calej farsy, ktora miala miejsce. czuje, ze nienawidzac go coraz bardziej zatracam sie, i zyje wspomnieniami o nim. Wolalaby porozamwiac z nim, ale nie ma takiej mozliwosci, zreszta nie chcialabym pisac do niego, gdyz moglby odebrac to jako fakt, iz nie zapomnialam o nim i chce jego powrotu. Nie jestem zbyt doswiadczona w zwiazkach z mezczyznami, zatem caly czas dazylam, aby utrzymac ten zwiazek i reanimowalam tak naprawde cos, co juz dawno umarlo smiercia naturalna. Dlatego teraz boje sie, ze w relacjach z nowym chloapkiem bede popelniac te same bledy a nie chce ranic go, bo naprawde jest dla mnie dobry, jest calkowitym przeciwienstwem lukasza Niestety, niedawno moje mysli samobojcze nabraly nowego charakteru-przeszly w czyny. sama nie wiem, jak to mozlwie ze po zazyciu tylu tabletek nic mi nie było. czuje, ze nie chce zyc, nie potrzebuje tego swiata i tych cierpien. jestem zmeczona, wyniszczona. dodatkowo cierpien dodaje mi tez nowa szkola. Trafilam do niezbyt fajnej klasy, nauczyciele nie sa za dobrzy, zaczelam opuszczac lekcje, mimo iz z gimnazjum wyszlam z bardzo dobra srednia, paskiem i licznymi nagrodami,teraz mam okropne oceny. nie sadze, ze sie opuscilam. Nie leze i pachne w domu, ucze sie tego co mnie interesuje, jednak i tak mam problemy, co rusz wpadnie jakas 1. bardzo mnie to zasmuca, gdyz demotywuje mnie to do pracy, jestem uwazana za lenia, mimo iz wczesniej bylam jedna z najlepszych. Chcialabym zrobic wszytsko, nadazyc za tym, co sie dzieje, jednak z obawy przed porazka nie robie nic, albo szukam wymowek-np. nie pojscie do szkoly.wszystko odkladam na pozniej. Nie wiem, czy to przerost ambicji, czy prokrastynacja. bardzo prosze o jakakolwiek porade, przepraszam za bledy,a le jest juz pozno i jestem zmeczona...