Powiedzcie mi kochane czy ze mną coś jest nie tak? Zaczne od początku jestem z chłopakiem 3 lata poznaliśmy się w szkole ja wpadłam mu w oko odrazu ale ja musiałam dobrze go "wyoglądać" zanim zobaczyłam w nim to "coś". Dobrze nam sie razem układa on ma prace, przyjaciół itd. ale niestety w jego życiu nie układało się zbyt dobrze ma starszego brata który ma innego ojca, on sam też ma innego, a z kolei jego dwie siostry i w sumie 3 w drodze tez z innego ojca... 
z pozoru wyglądają na dość normalną rodzine, tylko jest mały problem jego matka jest zbyt opiekuńcza (rozumiem ze chce wynagrodzić to co im zrobiła) ale bez przesady... , jak do mnie przyjezdza (ma 4km) to czasem potrafi w 1 dniu dzwonic 3 razy (czy rozłożyc mu łózko, czy wróci na noc, czy zrobic mu kanapki do pracy, czy podrzuci ja rano do pracy... mogłabym wymieniac godzinami) , ale to jeszcze nie wszystko. Próbowałam z nim nie raz rozmawiać ale sie nieda non stop wychodzą kłutnie, i troche jest miprzykro jak mówi cytuje"boty masz dom, prawdziwą rodzine, prawdziwą siostre;() moge sie tylko domyślać co on może czuć. Ale niech nierobi z siebie za każdym razem ofiary. Powiedzcie mi jak można zmienić jego nastawienie? co można zrobić zeby on nie zachowywał sie jak typowa "ciota". i jak moge go pocieszyc albo raz na zawsze odciążyć go? czytalam ze w wieku 25lat u mezczyzn wydobywają sie emocje ze zlego dziecinstwa. (on ma 22) ja już dłużej niemoge go podpierać emocjonalnie wkoncu też jestem czlowiekiemw dodatku kobieta a kobiety bardziej potrzebuja milosci, czulosci, wiecie o czym mówie? tak chciałabym sie czuc przy nim bezpiecznie.. ale sie nieda:( co robić?
- blondyna4
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
Podobne tematy
Przede wszystkim czy ktoś ma biologiczne rodzeństwo czy przy rodnie to nie zmienia to faktu, że to rodzeństwo wiec nie rozumiem tego argumentu ,że ty masz prawdziwą siostrę a on nie. On też ma prawdziwych braci bo łączy ich wspólny rodzic to głupota tak mówić.Większość młodych ludzi miało lepsze i gorsze dzieciństwo nie każdy różowe wiec nie rozumiem jego wiecznego użalania się nad sobą i to nie twoja wina ,że rodzice stworzyli ci cudowny dom i nie masz obowiązku czuć się winna z tego powodu.Według mnie on trochę użala się nad sobą bo mu tak łatwiej co do mamy tu trochę ciężej będzie bo ją kocha, i zawsze ją będzie bronił kłótnie młodych o rodziców to najgorsze co można zrobić ponieważ każdy będzie bronił swojego rodzica ty też byś broniła to naturalne.Dlatego może niech ona robi co uważa niech się nad nim rozczula może i on do tego dorośnie ,że już nie jest małym dzieckiem, a może mu zawsze tego brakowało zainteresowania matki i z stąd cieszy go ta nad opiekuńczość .Masz dwa wyjścia albo wykażesz ogromną dawkę cierpliwości albo zmienisz chłopaka.
- blondyna4
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
;(
Mnie żal chłopaka, skoro osoba, która kogo ponoć kocha myśli i pisze o nim "ciota". I każdy potrzebuje miłości, czułości i wsparcia, skąd Ci się wzięło, że "kobiety potrzebują bardziej"?
A "nie" z czasownikami pisze się osobno(NIE DA).
5 2011-11-28 00:58:12 Ostatnio edytowany przez blondyna4 (2011-11-28 00:59:51)
- blondyna4
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
Mnie żal chłopaka, skoro osoba, która kogo ponoć kocha myśli i pisze o nim "ciota". I każdy potrzebuje miłości, czułości i wsparcia, skąd Ci się wzięło, że "kobiety potrzebują bardziej"?
A "nie" z czasownikami pisze się osobno(NIE DA).
żal ci go? mi tez i to jest tutaj problemem bo niewiem co z tym zrobic jak mam go pocieszac itd. nienapisalam ze jest "ciota" tylko ze sie tak zachowuje (dziekuje za zbędną krotką lekcje polskiego ),,,