prosze o pomoc drogie panie ,ja juz powoli nie daje rady zyc !

Może w ten sposób manifestuje poprzedni stan waszego małżeństwa.
Z kumplem można pogadać nie wrzeszczy się na niego do upadłego ,może wstać i odejść w każdej chwili gdy atmosfera robi się za gęsta.
Pod jednym dachem trudno uwolnić się od gorzkich słów a i uciec nie ma do kąt.
Chcesz za szybko znów ją udomowić zamiast dać jej czas to powoduje wycofanie ,6-7 tygodni to za mało na poskładanie czegoś od nowa a tym bardziej jeżeli chodzi o relacje dwojga ludzi i ich uczucia .Na to trzeba dużo więcej czasu jeżeli Ci na żonie zależy znajdziesz siłę aby jej ten czas dać nie niszcz pośpiechem teraźniejszej relacji znasz powiedzenie ,,Co nagle to po diable"
Im bardziej będziesz naciskał tym bardziej Ona wycofa się i możesz ją stracić .
Jej pewnie też nie wszystko w tym pasuje ale widocznie uznała to wyjście za jedyną alternatywę i być może odrodzenie związku  może lepszego niż był przez ostatni czas .Pozwól jej na nowo w Tobie się zakochać a na to potrzeba ........!

Bombassa podobnych sytuacji jest wiele ale niestety każda jest inna i indywidualnie brzydko mówiąc rozpatruje się każdy przypadek
To zależy od psychiki ,sfery uczuć i uogólniając od osób zainteresowanych w tym wypadku Ciebie i żony dlatego nikt przy zdrowych zmysłach nie podsunie Ci gotowego rozwiązania bo tylko wy dwoje wiecie co tak naprawdę się zepsuło w waszym związku i tylko wy możecie to naprawić albo zepsuć całkowicie.
Wykorzystaj ten czas nie na leczenie psychiki (twojej)ale na zaloty ,miłe gesty ona tez to bardzo przeżywa i nie jest jej z tym wygodnie
przeanalizuj wstecz to co było i zacznij jej słuchać bo jak na razie trochę egoistycznie liżesz swoje rany a nie szukasz specyfiku na szybsze zagojenie-drapanie w głowę nie pomoże tu trzeba działać delikatnie i przypomnij sobie co tak naprawdę żonę w tobie ujęło że była z tobą tyle lat a przede wszystkim dlaczego się w tobie zakochała .
A samobójstwo niczego nie naprawi a wręcz przeciwnie zrujnujesz jej życie poczuciem winy (znów egoizm z twojej strony)
Chyba własnie nad tym musisz popracować nad własnym egoizmem.
<<Do przemyślenia dla odważnych >>.

Powodzenia

Bombassa piszesz ze byłes agresywny ,czy wiesz ile czasu potrzeba aby zapomnieć i przestac budzic  się z krzykiem ,z przerażeniem w środku nocy.Chcesz wiedziec dlaczego twoja żona tak na ciebie reaguje ,to zastanów sie jak ja traktowałeś -żona to nie praczka ,sprzataczka i dziwka do łóżka.Podejrzewa ,że własnie tak sie czuła ,bo to znam z autopsji.Daj jej czas ,bo dużo go potrzebuje ,a przede wszystkim pokarz jej że sie zmieniłes ,że rozumiesz swój błąd .Skoro się z toba spotyka to znaczy że jeszcze nie jest za pózno.Samobójstwo to głupota.Wiesz kiedy stałam na dachu 25 lat temu powiedziałam sobie że nie dam mu tej satysakcji ,pokaże mu że potrafie i to pomogło.Dzis ja jestem szczęsliwą męzatką i matką o on od paru lat nie zyje.Ty masz jeszcze szanse wszystko naprawić jeżeli sie postarasz próbuj bo warto.Pamietasz jak ja zdobyłeś to rób to samo, ona kocha tego chlopaka z przed lat.Tego nieda sie zapomnieć.Choć jestem 24 lata żona innego to są dni kiedy myślę o tamtym księcu z bajki i otym jak bylismy szczęśliwi zaraz  po ślubie.Wróc do poczatku i odzyskj ją stopniowo i powoli .Powodzenia życze.

znowu Twój egoizm. Musisz naprawdę popracować nad sobą...

A co do waszych relacji, to bodajże marena7 kiedyś coś takiego mi napisała, że osoba skrzywdzona oczekuje żeby spojrzeć na krzywę jej oczami... spróbuj postawić sie w jej sytuacji.
Pamietaj, nie wystarczy mówić o zmianach, trzeba te zmiany pokazywać. Jak o zrozumiesz będzie Ci łatwiej
3mam kciuki

dobrze macie racje ona jest strasznie zraniona ,ja jestem zupelnie tego swiadomy i czy chce czy nie to musze to wszystko akceptowac jak jest.moje pytanie tylko czy ma ona prawo(czuc,myslec) ze ja ja chce poprostu ukarac tym ze nie chce miec wiecej z nia kontaktu jako kumple bo chciec moge chciec ale uczucia mnie niszcza w drobny mak.co o tym myslicie drogie panie ???

i nie mialem tego wcale na mysli ze nie wiadomo co ,ze jestem pepkiem swiata i ze bezemnie nie moze funkcjonowac i byc szczesliwa !
chodzilo mi tylko o pewne sprawy ktorych nie koniecznie chcialem pisac na forum.dajmy na to ze chodzi tu np o sprawy finansowe i jeszcze inne.dlatego tak sie o nia martwie i tu jest pies pogrzebany.

cholera nie wiem juz nic ,muzg mi wysiada.latwo komus mowic stojac obok ,ale serio myslicie ze lepiej powinienem zacisnac zeby ztlumic moje wszelkie uczucia i zaczac znowu udawac ze chce(jestem) byc jej najlepszym kolega.i ze wedlug was byla by to jedyna szansa zeby ja wogule odzyskac jako partnerke ???

pozdrawiam wszystkich

witam ciebie sofia282 ,po 1sze bardzo dziekuje za odpowiedzi i ze mi chcecie pomuc.wiesz ,mozliwe ze ja nic nie rozumiem.taki nie raz jestem ,nie mam latwego charakteru.jednak do teraz nie moge pojac dlaczego na ostatnim spotkaniu sie rozplakala i powiedziala mi ze wlasnie odrzucajac kontakt z nia to jest dla niej karanie ? malotego ona na sile chce zrobic rozwod ale jednoczesnie zostawic mnie jako kolege.czy ktos potrafi tez poztawic sie w mojej sytuacji (uczuciach) ???
a dodatkowy problem wielki co wczesniej nie pisalem to taki ze ja bede musial (chcial) juz za pare miesiecy wyprowadzic sie daleko do innego miasta.dlatego wogule jestem w takiej panice ,bo boje sie ze moglbym ja calkiem stracic.i wiem tez na 99% ze jezeli bysmy tak czy inaczej byli razem to ona tez by chciala wyprowadzic sie wlasnie w te okolice.i tak ,wiem ze bylem kiepskim facetem (partnerem) ale wiem tez kim jestem i co soba reprezentuje.namysli mam to ze przez te 3miesiace zmienilem sie bardzo.psycholog,tony ksiazek,internet,rozmowy ze znajomymi i nie tylko.moze teraz mnie lepiej zrozumiecie ze jest mi nie latwo bo ze tak powiem czas mi doslownie ucieka !!!

jak myslicie teraz czy jest jakas nadzieja ? bo ranic wiecej jej nie chce i nie moge ,ale wyprowadzic sie bede musial ,to jest raczej nie odwracalne.

dziekuje i pozdrawiam

Z wlasnego doswiadczenia powiem Ci moj drogi, ze pomijajac cala Wasza historie malzenstwa, to zachowanie Twojej malzonki, w tym konkretnym przypadku, jest dla mnie BARDZO malo zrozumiale i niedojrzale. Nie mozna tak ludzmi manipulowac, na zasadzie "nie chce Cie ale chce". Albo rybki albo akwarium, albo rozwod i koniec spotykania albo to nie jest zadne rozstanie tylko jakies pogrywanie. Nie wiem co nia kieruje, moze zwyczajnie nie chce z Toba zyc razem (z powodow jakie sam podales) ale nie przestala Cie lubic i uwazac za osobe bliska (wspomnienia z 10 lat to sporo) i nie chce Cie jeszcze calkiem z rak wypuscic. Co wcale nie oznacza, ze nadal Cie kocha.

Niestety tak sie nie da i nie powinno postepowac, bo, jesli nie jest to rozwod, na ktory OBIE strony chetnie (powiedzmy zgodnie) przystaja, to zawsze bedzie strona powiedzmy "wygrana" (pisze w cudzyslowiu, bo nikt na tym nie wygrywa) i ta przegrana, ktora nie chce rozwodu i bedzie tesknic i cierpiec o wiele bardziej. Winna czy niewinna rozwodu, to nie ma znaczenia w tej chwili..zreszta do rozwodu doprowadzaja obie strony. Takie spotykania po kolezensku, tylko przedluzaja agonie tej osoby cierpiacej i niepotrzebnie daja jej jakies nadzieje. To nie jest fair. Jak sie powiedzialo A to trzeba powiedziec i B. Rozwod oznacza rozstanie - w calej rozciaglosci.

Jesli Twoja ex jest w 100% zdecydowana na rozwod i zadnych innych powodow do spotkan nie macie (dzieci, jakies sprawy majatkowe, zawodowe, rodzinne itp.), to calkowity brak kontaktow jest jedynym i najlepszym rozwiazaniem i lekarstwem dla Was obojga. Trzeba te pepowine przeciac.

Byc moze za lat kilka, kiedy poukladacie sobie juz wlasne zycie, takie przyjacielskie spotkania beda mozliwe, nie beda wtedy budzic zbyt wielu emocji po zadnej stronie. Teraz to jest bez sensu.

A czy Ci sie uda ja odzyskac..to mozna rozwazac tylko wtedy jesli ten rozwod nadal stoi pod znakiem zapytania. Jesli nie (czyli ona go naprawde chce) to tracisz czas i zyjesz nadzieja. Wiec od tego zacznijcie ew. dyskusje. Pozdrawiam.

Bombassa napisałeś "naprawde przez te ostatnie miesiace walczylem o nia.i pomalu nie widze zadnego horyzontu.myslicie ze w takim ukladzie warto jeszcze walczyc ,czy lepiej dac jej odejsc ?" piszesz ostatnie miesiące a nie masz wrażenia , że twoja żona toczyła taką walkę przez powiedzmy kilka lat waszego małżeństwa , że wtedy nie dawała ci kolejnych szans, nie próbowała dać ci możliwość zmiany twojego zachowania - myślę że tak właśnie było ale wiesz przychodzi moment gdy już nie widzi się możliwości na poprawę relacji w związku gdy człowiek się wypala i nie ma siły na dalszą walkę i tak stało się z twoją żoną dlatego wreszcie powiedziała dość - przegrałam - czas się rozstać wypaliła się milość zostały tylko pewne miłe chwile, wspomnienia i dlatego widzi tylko możliwość dobrych relacji między wami ale dopiero po rozwodzie gdyż jako małżeństwo wam nie wyszło. Czy dać jej odejść - myślę że w tym wypadku nie masz już dużo do powiedzenia bo ona odeszła już i fizycznie i psychicznie od ciebie jako męża a dalsze próby zatrzymania jej spowodują tylko to że zacznie cię nienawidzieć gdyż jak sądzę twoje obecne postępowanie nie wynika z miłości ale egoizmu - bo tobie było dobrze w wszym małżeństwie ale jej nie.
Jeśli ją naprawdę kochasz pozwól jej być szczęśliwą nie myśląc o sobie-bo prawdziwa miłość to myślenie o drugiej osobie bez egoistycznych pobódek więc może to co czujesz to tylko przyzwyczajenie, zranione ego itd...????

Mogę zrozumieć to że przez jej powiedzmy nie pełne odejście (spotkania na stopie koleżeńskiej) są dla ciebie raniące i powodują że żyjesz jakby w zawieszeniu, ale z drugiej strony sądzę że rozumiem postępowanie twojej żony. Bo tak:
1/jeżeli faktycznie jest manipulowana przez osoby trzecie to tak naprawdę może ona do końca nie wie czy chce tego rozwodu czy nie widocznie w jej glowie i sercu jest równowaga pomiędzy tym aby odejść i tym aby zostać i żadne nie może przeważyć jej decyzji.
2/może przez fakt wspólnie spędzonych tylu lat nie umie całkiem odciąć się od twojej osoby, sam piszesz jestem dobrym człowiekiem i widocznie ona o tym wie ale niestety dobry człowiek nie zawsze sprawdza się jako dobry mąż dla tej konkretnej osoby.
Wiem że najlepiej było by gdybyście rozstając się nie mogli już na siebie patrzeć bo to by ułatwiło wam obojgu rozstanie i było by ono jak szybkie cięcie noża - raz a dobrze, ale ludzie na poziomie którzy mimo wszystkich nieporozumień mają do siebie szacunek powinni umieć rozstać się w cywilizowany sposób i móc przy jakiś spotkaniach pogadać jak ludzie.
Powiem ci że twoja żona zrobiła to czego ja nie potrafię a może po prostu już pogodziłam się z "losem" i każdego dnia powtarzam sobie "no cóż jest jak jest" i uwież nie wiem czy takie życie jest lepsze.
Co do ciebie to jeśli jesteś przekonany że postępowanie twojej żony jest pewne (czytaj -chce rozwodu) to chyba czas żebyś ty podjął decyzje za was dwoje (skoro ona nie potrafi) i powiedział koniec , więcej się nie spotkamy- może to pozwoli ci spokojnie spać.
Pozdrawiam.

wiem co czujesz ale to tak na poczotku jest jestes zak
ochany wniej ale jesli ona cie juz nie kocha to daj sobie znią spokuj,zycie jeszcze przed tobą

jesli wydaje ci sie ze ona nadal cie kocha to walcz o nią ale daj jej czas do przemyslenia. jesli cie naprawde kocha to napewno wróci do ciebie.ja terz byłam męzatką 9 lat kochałam go i nadal go kocham ale nie potrafie mu wybaczyc to co zrobił. ale wam może sie udac naprawić to co was porózniło

po 1sze witam i bardzo dziekuje za wasze odpowiedzi i wsparcie.drogie panie nawet nie wiecie jak bardzo mi to pomaga w tych ciezkich chwilach mojego zkomplikowanego zycia.coz mam pisac ,no mysle ze w tym momencie to moja zona sie chyba ze tak powiem pogubila bo ja na dzien dzisiejszy wiem co bylo zle w ostatnich latach i jestem praktycznie teraz jakby nowym(innym) czlowiekiem.zrozumialem wlasnie przez ten szok co bylo nie tak ze mna i pragne teraz zyc nowym ,lepszym zyciem.prosze mnie nie zrozumcie zle ze chce sie chwalic ,ale mysle i mam dosyc dowodow na to ze jest nie wiele mezczyzn co naprawde chca sie zmienic i rozumiec bledy.no i tak jak juz pisalem ,poprostu nie szanowalem jej ,bylem oziebly ,za bardzo dominowalem wszystko ,robilem fochy ,obrazalem ja ,nie bylo mnie w momentach gdy ona mnie bardzo poczebowala ,bylem egoistyczny itd,itd.poprostu takie sprawy(problemy).no i wiadomo ,nie musimy o tym sie rozpisywac ,to wszystko byly straszne wady.tylko tak ,jedna kobieta bedzie miala taki charakter ze bedzie jeszcze miala odrobine zaufania i wybaczy itd a 2ga zablokuje sie calkiem uczuciowo i nie bedzie w stanie dac zaufania i szansy.czy dobrze mysle ?
a moja zona nalezy na 100% do tej 2giej kategori kobiet.ona ma bardzo wrazliwy charakter tak bym powiedzial.
no tak ,i tak naprawde ani w te ani w tamta.nie wiem ,ale mysle ze lepiej jak juz nie bede sie nigdy do niej odzywal i dal jej spokoj i jej wolnosc.i tak i tak bede sie za pare miesiecy wyprowadzal w zupelnie inne miejsce ,moze po jakims czasie ona sie zorientuje jakiego stracila faceta.boje sie tylko ze moze kiedys,kiedys byc dla niej za pozno ,jezeli spotkam kiedys inna(nowa) kobiete na drodze mojego zycia.a w tym sensie jestem za mlody zeby isc przez zycie sam.

pozdrawiam bombassa