chory noworodek, ból, strach, rozpacz, jak się z tym pogodzić?

Bardzo mi Ciebie jak i ich szkoda. Niestety pomóc Ci nie potrafię, mimo że bardzo bym tego chciała. Nie będę pisała, że będzie dobrze- tych słów nienawidzę..
Myślę, że skoro mały jest silny, poradzi sobie, wyjdzie z tego. Lekarzom czasem nie ma co wierzyć, wiele jest przypadków kiedy nie dają szans, a jednak te światełko w tunelu nadal świeci, aż w końcu się udaje.
Życzę Wam jak najlepiej, będę modlić się za tego małego szkraba, aby Bóg pozwolił  mu przetrwać, będę mocno trzymać kciuki, pewnie nie tylko ja. Bądż dobrej myśli, bądź oparciem dla tych dwojga skrzywdzonych ludzi, oni teraz potrzebują Twego dobrego słowa bardziej, niż sobie wyobrażasz. Daj znać co z małym, pozdrawiam !

życie jest kureskie

Moja corcia tez urodzila sie chora. Nikt nie wiedzial, ze tak sie stanie. Nie chce sie rozpisywac co i jak-nie moj temat.
Jest wczesniakiem-35 tydzien,ale jak na ten czas duzym-2950. Bralam w ciazy DX na rozwiniecie pluc i dlatego miala duze szanse.
Nikt nie wie co bedzie z maluszkiem, ale powiem, ze jego mama potrzebuje Ciebie i kazdego, kto ma troche dobrych slow. Jesli nie mozesz mowic to po prostu badz.
Do wczesniakow i dzieci w inkubatorach a takze na OIOM wpuszczaja rodzine. Te dzieci potrzebuja kontaktu z matka, ojcem.
Trzymaj sie. Wszyscy sie trzymacie.

Bardzo mi przykro z powodu śmierci Twojego siostrzeńca.Na Twoje ręce składam Moje najszczersze kondolencje dla Twojej całej rodziny, trzymaj się jakoś.Pozdrawiam.

Niestety nikt nie zna odpowiedzi na to pytanie.Mnie niestety nie będzie dane byc matką nigdy, ale rozumię Wasz ból. Ja nie urodziłam nigdy dziecka , ale poroniłam dwie ciąże, dlatego wiem jak to boli. Zwłaszcza jeżeli się czeka na ten cud jak na gwiazdke z nieba. Naprawde bardzo Wam współczuję. Musicie byc teraz bardzo silni , a przede wszystkim musicie bardzo się wspierac wzajemnie. Nie możecie sie zamknąc w sobie. Mówią , że czas leczy rany , niewiem ? W moim pzrypadku to już mineło 13 i 12 lat od poronień , a Ja ciągle wspominam to jak dziś, i oglądam USG . Może w waszym pzrypadku będzie inaczej , życzę Wam tego z całego serca,pozdrawiam.

To jest bardzo dobra rada. Najpierw należy dowiedzieć się co było przyczyną takiego stanu rzeczy. Bo wygląda to faktycznie na jakieś wady genetyczne, choć nie do końca opisałaś co dolegało oprócz znamienia i przetaczania krwi maluszkowi.
Teraz dla siostry będzie to ciężki czas, musicie być wszyscy przy niej. Wspierać i siostrę i męża bardzo! Jak długo ona będzie w żałobie po maluszku to zupełnie indywidualna sprawa. U mnie w rodzinie też zmarło dziecko, jego mama cierpiała bardzo, zdążyła już nawet zżyć się z maluszkiem (gdy zmarł miał 1,5 miesiąca) , wyszła z tego,ale chyba nie do końca, bo jak na razie dzieci nie chce mieć, zwyczajnie się boi, ale myślę, że czas leczy rany i z czasem, również po badaniach genetycznych zdecyduje się z mężem na kolejnego dzidziusia.
Bardzo współczuję.

Bardzo serdecznie Ci współczuje ja w swojej rodzinie rok temu przeżywaliśmy podobną tragedię. Wiem że słowa nic nie pomogą, nie ukoją bólu i braku zrozumienia, dla takiej straty. Bądź silna pamiętaj że siostra będzie potrzebowała Twojego wsparcia.

Lekarka mówiła że to nie jest dziedziczne, to była wada wrodzona, że drugie dziecko wcale nie musi tego mieć.
Dziękuje wam za wsparcie, do mnie to chyba chwilami nie dociera wcale, że to jakiś zły sen, kto by się tego spodziewał
tak bardzo był oczekiwany, ehhh
A mam takie pytanie, jak się ubrać na pogrzeb? a Facet w garnitur? bo kwiaty to wiem że na biało, bo to w końcu niewinny aniołek

Przede wszystkim strasznie mi przykro, że maluszek zmarł. A na pogrzeb to facet w garniturze. A jak nie ma to wystarczy czarna koszula i spodnie. A Ty też na czarno oczywiście.

Oderwanie łożyska może zdażyć się każdej ciężarnej, upadek na brzuch - kiedy? Zaraz przed porodem czy w czasie ciąży?

Bardzo mi przykro po przeczytaniu całego postu po prostu się poryczałam...............[*]