Witajcie..Potrzebuję pogadać..

Hej... Stwierdziłam, że tu napiszę. Jakoś może ktoś podeprze mnie na duchu ? Pomoże? Sama się gubię i mam taki mętlik w głowie. Chodzi o faceta, jak często to bywa. I o zranioną miłość... Miałam związki i moim błędem było to, że znajdywałam sobie faceta za facetem.. Taa- głupota.
Ten związek przez który tak cierpię, trwał zaledwie pół roku. Wspaniałe chwile, rozmowy całonocne, uśmiechy... Ale coś się zepsuło.
Ja zaczynając z tym mężczyzną miałam wątpliwości.
Miał on wcześniej narzeczoną, zaszła ona w ciąże, on ją zostawił i po prostu kazał zniknąć. Spotykał się później z inną. To pamiętam. Jak pisał, że czuje coś do niej.. Jednak to im nie wypaliło - przez nią. Jakiś czas życie nas ze sobą złączyło. Bałam się. Tego że miał kobietę w ciąży, straszne złe rzeczy na nią mówił. Z początku mi się w ogóle nie podobał.. Wcale. Jednak czas wszystko zmienił. Zakochałam się. On poza mną życia nie widział. Nie przejmowałam się co ludzie mówią, że źle robię będąc z nim i jak wytrzymuję w jego domu - co z tego że zaniedbany.
Na prawdę było pięknie. Jednak.. był strasznie nerwowy. Mam krwiaka który jeszcze po tym czasie nie zniknął. Tłumaczył się tym że nie ma cierpliwości, przeprosił. Ale nie w tym rzecz. Poprzednia dziewczyna zaczęła się do niego odzywać. Zaczął mnie odpychać od siebie. chciał bym poszła na noc do siebie do mieszkania bo chce odpocząć. Spotkał się wtedy z nią. W nocy. Jego matka wcześniej mnie ostrzegała przed nim, że krzywdzi, że dziwi mi się że jestem z nim jeśli zostawił kobietę w ciąży. Przy mnie był inny.
Wyrzucił mnie, tak po prostu ze swojego życia. Przestał kochać.
W nerwach pisałam do niego przykre rzeczy, skądś musiały się one wziąć. Wygarnęłam wszystko. Minęło parę dni, zaczął się odzywać. Mówił że potrzebuje czasu by zapomnieć o tym co mu pisałam. Jednak to była tylko gra na uczuciach. Moich. Żeby bardziej mnie dobić. Wczoraj w nocy spotkałam się z nim. Był zupełnie inny. Cwaniakował wyzywał. Zwalał całą winę na mnie. I powiedział że klamka już zapadła. Że teraz będzie skakał z kwiatka na kwiatek. Że tęsknił ale nie mógł wybaczyć złych słów. ALE PRZECIEŻ JA TEGO NIE CHCIAŁAM NIE SKRZYWDZIŁAM. Wspierałam, pomagałam.. Czemu on mi to zrobił. Wiem, że psuje mi reputacje. Ja nie znałam jego byłej, a wiedziałam o niej tyle rzeczy - samych złych.

Problem w tym, że mimo jakie to piekło, ja nie potrafię przestać o nim myśleć. Boję się że zawsze będę porównywała innych do niego.. Nie jestem przyzwyczajona do bycia sama..

Jest to człowiek ktory ma bardzo duze problemy emocjonalne ze sobą.Jak się kocha to słowa można wybaczyc.To jest manipulacja Twoimi uczuciami.Przykro mi ze Cie to spotkało.Opisałas podobną sytuacje do mojej ktorą przeszam ostanio.
Piszesz,ze od początku miałas wątpliwości tak jak i ja ale poszło się dalej...zaangażowanie i nadzieja na piekne życie  z ukochanym a tak naprawdę żyło się w iluzji tak jak i ja...i wiesz co,ja nadal chyba go kocham-czy kocham? czy kocham w ogole bo ze mną był...bo był...???? Tak,potrzebowałam miłości mezczyzny,własnie mezczyzny...i tak sie zatraciłam ze zgubiłam po drodze siebie...straciłam tak wiele prze te kilkanascie miesięcy że aż do tej pory BOLI!!!!!

On jest chory-UCIEKAJ...DAJ SOBIE SZANSĘ!!!

Ja po tym wylądowałam w szpitalu psychiatrycznym na swoje żądanie bo nie wystrzymałam jego łgania...pisał o tesknocie,ragnął mnie...spotkaliśmy sie po miesiący,bo odeszłam...był taki,taki prawdziwy w tym co mówi i co robi i jak mnie przytula...był taki łagdony...a po dwuch trzech spotaniach po tej rozłace zniknął na tydzień od tak po prostu...ja sie nie odzywałam a potem nagle cos bzdurnego napisał w celu wyjasnienia jego nieobecności-bzdura totalna...potem miałam z nim wyjechac do danii na kilka dni ale przed tem zbawił mnie po pracy do domu aby sie kochac-on jest seksoholikiem i alkoholikiem...a potem zamilknął ponownie...a ja po tym miesiacy przerwy uwierzyłam w niego.....naiwna mała dziwczynka ze mnie...

Zmykaj od niego i nie zastanawiaj się nad nim....

to wszystko musi bolec, i napewno bedzie jeszcze dlugo bolec ale musisz znac swoja wartosc..aa on ta wartosc obniza.
znalam kiedys chlopaka, wydawalo mi sie ze bylam zakochana po uszy, przez rok co jakis czas pojawial sie w moim zyciu, obiecywal zlote gory, a po kilku spotkaniach przestawal odbierac telefony, milczal. po dluzszym czasie, kiedy juz nie chcialam go znac, znowu sie odzywal, jak odmawialam spotkan to zrzucal cala wine na mnie, manipulowal mna piszac ze jestem miloscia jego zycia, ze byl kretynem i ze sie zmieni, potem znowu cisza, po ciszy klamstwa itd w nieskonczonosc. dowiedzialam sie ze w tym czasie tak samo krecil w glowie innej dziewczynie, byl z nia zareczony, planowali slub. oklamywal mnie, i ja. strasznie to wtedy przezywalam, winilam siebie jak moglam byc taka glupia zeby w to wszystko wierzyc..gdzie ja mialam oczy ???
teraz z perspektywy czasu wiem, ze nie warto wchodzic w takie zwiazki, naprawde nie marnuj sobie zycia. rozstania bola, ale napewno kiedys popatrzysz na to wszystko "trzezwym" wzrokiem i uznasz, ze nie byl wart twoich nerwow.