Witajcie kochane.. Pisze do Was bo nie mam nikogo z kim moglabym porazmawiac.. niewiem ale boje sie rozmawiac o tym z bliskimi bo nie chce dokladac im swoich problemow.. A sama nie daje juz rady.. czuje jak powoli ucieka ze mnie zycie.. jak gasne..
Jestem z NIM ponad 5 lat- dla NIEGO zostawilam meza -dom-prace..wyjachalismy razem do UK, planowalismy razem zycie , rodzine.. dzieci..po 3 latach cos sie zmienilo, temat dziecka skonczyl sie tak jakos momentalnie.. mowi mi ze nie chce dziecka .. ze nie czuje tego zeby miec dziecko , ze chyba podda sie wasektomii (czy jakos tak) zeby nie miec dzieci.. probowalam pytac, blagac , plakac... nic nie pomaga.. Kocham go i nie wyobrazam sobie zycia bez niego ale takze pragne dziecka.. i zawsze pragnelam tego dziecka z nim.. wyobrazalam sobie nasze spacery do lasu z psem.. czasem kiedy zamykam oczy widze to wszystko ale czuje ze coraz mniej wyraznie .. czuje ze ucieka mi to marzenie a ja nie moge juz go zlapac..jest mi ciezko i smutno- czuje sie oszukana i zraniona...niewiem jak zyc , jak sobie z tym poradzic.. chcialam odejsc... ale jak odejsc gdy sie kocha tak mocno.. zyje nadzieja ze moze cos sie zmieni , ze moze jednego dnia powie mi ze chce dziecka...ale czasami on mowi "czy Ty myslisz ze mi sie kiedys zmieni? na dzien dzisiejszy wiem ze sie nie zmieni" ...
Prosze napiszcie co wy zrobilybyscie na moim miejscu.. wiem ze sama musze sobie poradzic z tym wszystkim.. ale potrzebuje Waszej pomocy bo nie mam nikogo, jestem z tym sama...
a moze po prostu on mnie nie kocha ............i dlatego nie chce tego dziecka ....ze mna.................
Dodam ze mamy oboje po 32 lata -wiec nie jest juz chlopaczkiem tylko wydawac by sie moglo doroslym i dojrzalym mezczyzna....
Dziekuje Wam za pomoc..... buziaki
