teściowa,rozpad związku,dlaczego mnie zwalcza ...i reszta problemów

Nieodcięta pępowina to rzecz trudna do strawienia, fakt.
Jednak moje uwagi nie dotyczą wymyślania i upubliczniania sposobów walki z teściową. Może napiszę o tym później.

Przeciwna jednak jestem wylewania całego kubła z pomyjami na teściowe.
Protestuję, mimo że często teściowa jest osobą gderliwą, czepliwą, itd.

Ale to nie tylko teściowa odpowiada za rozpad związku, niezależnie od jego etapu.
Główną rolę odgrywa, i proszę nie pozbawiać go jego zasług, mężczyzna będący synem tejże teściowej. Pomijając jego osobę, jako co najmniej współautora, mamy do czynienia z typową wojną dwóch kobiet. A z boku stoi spokojnie facet i czeka na rozstrzygnięcie sporu p.t. "Czyj jest on?".

Historia wygląda tak.
Spotykaj się dwoje młodych ludzi. Ona i on. Każde z nich, gdy przytomne i dojrzałe, ocenia drugą osobę. I mając przed sobą tzw. maminsynka, czy mamincóreczkę (bo to uzależnienie od mamusi może dotknąć obie strony),ocenia czy warto "pakować się" w taki związek. Jeśli decyzja zapada na kontynuowanie związku z maminsynkiem/mamincóreczką, to czemu później pretensje wyłącznie do teściowej? Wszak "widziały gały, co brały", bo prawdą jest fakt, że wybierając sobie partnera, wybieramy także jego rodzinę.

Napisałam to, co napisałam gwoli zastanowienia i wyciągnięcia wniosków przed wciągnięciem teściowej i jej syna/córki na listę najbliższej rodziny.

Na te pytania i ja chętnie chciałabym dostać odpowiedź, bo mam do czynienia z "trudnym" przypadkiem... Obawiam się jednak, że to nie jest takie proste, nie da się stworzyć "przepisu" na sposób na teściową. A szkoda.

Ja sama próbuję już 6 lat znaleźć sposób na tą kobietę i bezskutecznie. Jest wścibska do granic możliwości, do tego w niewyobrażalny sposób fałszywa. I nie są to tylko puste zarzuty, na każdy z nich mam co najmniej kilka mocnych argumentów!
Oceniła mnie zanim mnie jeszcze poznała. Jakim prawem? Tego nie wiem. Co gorsza, to wszystko nadal się ciągnie.

Na szczęście nie poślubiłam maminsynka i mam wsparcie w mężu (a mąż we mnie ). Powiem więcej, teściówka zrobiła podziały wśród swoich dzieci i dwóch synków jest kochanych i najlepszych, a dwóch niestety już nie. I mój mąż jest w tej drugiej grupie. Coraz częściej jest mi go zwyczajnie żal, że ma taką matkę Dla mnie to tylko teściowa, a przecież dla niego to mama. I skoro mnie to dotyka w jaki sposób ona traktuje mężczyznę którego kocham (i ona też przecież powinna!), to jak musi boleć takie traktowanie jego?