Irlandia w moich oczach

Bantry, co. Cork

Bantry to urocze miasteczko u wybrzeża Bantry Bay. W ostatnim czasie zbudowano długi deptak, gdzie można spacerować wzdłuż wody, nawet podczas przypływów, które wcześniej ukrywały kamienistą plażę w swych odmętach.

Charakterystycznym punktem miasteczka jest Wolfe Tone Square, wokół którego co piątek odbywa się lokalny targ. Jest wtedy kolorowo i często egzotycznie. Wśród wystawionych rzeczy można znaleźć ręcznie robioną biżuterię, rzeźby lub ceramikę.

Na rynku można zobaczyć pomik historycznego bohatera, na którego cześć ów rynek otrzymał swą nazwę  Theobald`a Wolfe Tone.  Ten rodowity dublińczyk był rewolucjnistą. Stanął na czele irlandzkiego powstania przeciw brytyjskiemu rządowi z pomocą Francuskich Republikanów. Niestety ze względu na niesprzyjające wiatry Francuska Armada nie mogła dopłynąć do brzegu zatoki.

Wzniesiona jest tam również rzeżba upamiętniająca św. Brendana ( St. Breanainn the Navigator ) w łodzi, który żył w Irlandii w VIw.

Kolejną ciekawostką historyczną jest kotwica Francuskiej Armady z 1796r, którą wyłowiono w wodach zatoki na północ od pobliskiej Whiddy Island. Zdobi ona teraz centrum miasteczka.

Dużą atrakcją turystyczną jest Bantry House and Gardens - imponująca posiadłość otwarta dla zwiedzających w 1946r, jako pierwsza tego typu w Irlandii. Dom ten jest zamieszkany przez  Egerton`a Shelswell-White, potomka hrabiego Bantry - Richard`a White. Obecnie budynek wymaga coraz bardziej remontu, co miejmy nadzieję, wkrótce nastąpi. Miejsce to jest popularne jako dom weselny, czy wdzięczne dopełnienie dla fotografii ślubnej.

Za miasteczkiem, wprost na polu lokalnego farmera, (jak to często bywa np. z licznymi kamiennymi kręgami w Irlandii), znajduje się zabytkowy wczesnochrześcijański słup zwany Kilnaruane. Zniszczone rzeźbienia przedstawiają czterech wiosłujących mężczyzn, apostoła i krzyż.

Na obrzeżach miasteczka, tuż obok szosy, ukryty jest piękny zakątek. Wystarczy w odpowiednim miejscu zejść w dół wśród gęstych zarośli, by znaleźć się obok ruin młyna. A za nim kryje się imponujący wodospad Donemark Falls. O tym, że jesteśmy nadal w miasteczku, a nie w zaczarowanej krainie, przypomina nam dobiegający z drogi hałas.

Region Bantry dzieli się na trzy części: Półwysep Beara (Beara Peninsula), Sheep`s Head i  Półwysep The Mizen (Mizen Head Peninsula), które rozciągają się w promieniu 30 mil w głąb Oceanu Atlantyckiego na południowy-zachód.

Górski krajobraz okraszony jest wieloma wzniesieniami, dolinami, lasami, rzekami i jeziorami. W regionie West Cork jest wiele interesujących miejsc, które zachwycają swym urokiem. Będę o nich wspominać w kolejnych notkach. Miejsca te, a szczególnie Bantry, są nam szczególnie bliskie już od kilku lat.

Tak, Boniu, baaardzo rzadko Mnie zauroczyło wiele mniejsc i dobrze, że do większości z nich mamy blisko.
Olinko, Ty wiesz co sprawi radość

Cudne  zdjecia Aniolku !! z przyjemnoscia sie je oglada

Killarney National Park

Park Narodowy Killarney rozciąga się na obszarze 10,236 ha, na którym są zarówno góry, jeziora, jak i otaczające je lasy. Wyróżniamy tam takie wzniesienia jak Mangerton, Torc, Shehy i Purple Mountains. 

Natomiast w zachodniej części parku wznoszą się MacGillycuddys Reeks - najwyższy górski grzbiet Irlandii.
Miejsce to jest pierwszym Parkiem Narodowym utworzonym w 1932r. w Irlandii. Wtedy ufundowano posiadłość Muckross dla hrabstwa Killarney. O tym interesującym zabytku opowiem innym razem.

Teren ten zasiedlony był przez ludzi od co najmniej Ery Brązu. Znaleziono pozostałości kopalni miedzi na pobliskiej wyspie Ross, na której znajduje się też okazały zamek. Jest to XVw. zamek typu wieża wybudowany przez ród O'Donoghues. Następnie w XVIIw. został przebudowany, a obecnie jest odrestaurowany i otwarty dla zwiedzających.

W Parku znajdują się ruiny Muckross Abbey - opactwa wybudowanego przez Franciszkanów w 1448r. Ten zabytek religijny był kilka razy niszczony przez najeżdżców i za każdym razem odrestaurowywany na ile pozwalały możliwości. Głównym punktem tego miejsca jest centralny dziedziniec, na którym rośnie potężny cis otoczony przez klasztorny krużganek.

Na terenie parku znajduje się też inny archeologiczny punkt pochodzący z ery wczesnego chrześcijaństwa - Inishfallen Abbey. Ten klasztorny zabytek został zbudowany w VIIw. przez St.Finian the Leper na Inishfallen Island i stanowił ważny punkt religijny aż do XIVw. Mnisi opisywali tam historię Irlandii i uznaje się, że nazwa jeziora, nad którym wznosi się klasztor Lough Leane wywodzi się od tego miejsca. Oznacza ona bowiem Jezioro Wiedzy. Rozciąga się ono na obszarze ok. 19 km2.

W Parku są jeszcze dwa jeziora oprócz wspomnianego przeze mnie Lough Leane (lower lake) -

* Muckross Lake (middle lake) - najgłębsze z jezior o maksymalnej głębokości 73.5m u stóp Torc Mountain. Jezioro to wyznacza geologiczną granicę pomiędzy piaskowcami na południu i zachodzie a wapiennymi wzniesieniami na północy.

* Upper Lake - najmniejszy z trzech jezior parku. Podobnie jak nad Muckross Lake - znajdują się tam liczne jaskinie wydrążone przez wodę w górach wapiennych. Największe możemy jednak zobaczyć nad jeziorem opisanym wyżej.

Wspomiane przeze mnie jeziora stanowią prawie 1/4 powierzchni parku i choć nierozerwalnie ze sobą pozwiązane, to kazdy z nich ma swój unikalny ekosystem. Łączą się ze sobą w miejscu popularnym turystycznie zwanym the Meeting of the Waters.

Inną atrakcją parku jest wodospad położony u podnóża góry Torc - Torc Waterfall, który ma 18 m. wysokości. O jego popularności decyduje malownicze położenie wśród bujnej i pełnej zieleni roślinności oraz łatwy dojazd z położonego ok. 8 km dalej Killarney. Jest to rozwinięte turystycznie miasto z mnóstwem okazałych hoteli.

Miejsce to bardzo nas urzekło, więc bywamy tam dość często. Teren jest rozległy i zawsze można zajrzeć do innego, równie interesującego, zakątka.

Aniołku, powiem tylko... cudnie .

Fort Karola, Kinsale, co. Cork

Kinsale to urocze miasto portowe, jak również znany ośrodek wypoczynkowy West Cork. Znajduje się na miejscu klasztoru założonego przez św. Multose?a w VI wieku.

W X wieku Kinsale było ośrodkiem handlowym Wikingów. Funkcja tego miejsca jako ważnego ośrodka handlowego wzrosła w XIII wieku, dzięki Normanom, którzy otoczyli miasto murem obronnym. Pod koniec XVI wieku miejsce to stało się jednym z najbardziej znaczących miast południowego wybrzeża Irlandii dzięki rozwinięciu handlu zamorskiego.
Jednym z najbardziej znanych i znaczących zabytków w Kinsale jest Fort Karola (Charles Fort).

Rys historyczny

Genezą jego powstania była konieczność poprawy stanu brzegowych budowli obronnych, co wykazane zostało podczas blokady ujścia Tamizy przez Duńczyków w 1667r.

Fort został zbudowany na miejscu zniszczonego 11 lat wcześniej z polecenia Cromwella Zamku Ringcurran (Ringcurran Castle). Budową obrony portu w Kinsale zajął się Hrabia Orrery (Earl of Orrery), pełniący funkcję Lorda Prezydenta prowincji Munster.

Najpierw na miejscu wspomnianego wcześniej Zamku Ringcurran powstały rozbudowane ziemne konstrukcje obronne, a następnie w poprzek kanału ? bariera z łańcuchów. Z czasem jednak niezbędnym okazało się wzmocnienie tych pierwszych fortyfikacji, co możliwe było jedenaście lat później, dzięki uzyskaniu zgody króla (Royal Assent). Dzięki temu na ich miejscu zbudowano trwałe kamienne fortyfikacje.

Autorem tego projektu był William Robinson - projektant Royal Hospital Kilmainham w Dublinie. Kamień węgielny został położony przez samego Hrabiego Orrery, natomiast 22 sierpnia 1681 r. fortyfikacje zostały nazwane Fortem Karola ku czci króla Karola II.
Pomimo starań, by ten fort spełniał jak najlepiej funkcje obronne, niespełna cztery lata później wybór jego lokalizacji został bardzo skrytykowany przez pełniącego wtedy inspekcję Kapitana Thomasa Phillipsa. Główny zarzut dotyczył widoczności jego wnętrza z wyżej położonych partii terenu w głębi lądu.

Obawy kapitana Philipsa potwierdziły się w 1690 r., gdy król Jakub II Stuart, wraz z wspierajacymi go francuskimi wojskami, podjął próbę odzyskania utraconego tronu. Jego przeciwnikiem był Wilhelm Orański. Wtedy to właśnie oddziały Wilhelma zainstalowały na pobliskich wzniesieniach baterie armat i wykopały okopy. Następnie rozpoczęto ostrzał doskonale stamtąd widocznego wnętrza Fortu Karola. Linie okopów stanowiły zaś schronienie dla oblegającej fort piechoty. Oblężenie to trwało 13 dni i po trzydniowym nieprzerwanym ogniu dział, gdy w kurtynie fortu powstał wyłom, zwolennicy Jakuba II byli zmuszeni skapitulować.
Po tym jak to wielkie niedopatrzenie zostało skutecznie obnażone, w późniejszych latach oprócz szeregu napraw foryfikacji, dokonano również wielu udoskonaleń. W wieku XVII powstały nowe budynki, choć znaczenie Kinsale jako floty wojennej I bazy handlowej wyraźnie zmalało na rzecz portu w Cork.

Wygląd fortu

Prawdopodobnie, na skutek działań militarnych w roku 1690, Brama Wjazdowa uległa zniszczeniu w stopniu, który wymagał jej przebudowy. Na kamiennej płaskorzeźbie widnieje, potwierdzająca te przypuszczenia, data 1759.

U wejścia do fortu znajduje się Wartownia ? jednokondygnacyjny budynek z frontem w formie trzech łuków. Charles Fort stanowi typowy przykład fortu zbudowanego na planie gwaiazdy. Posiada pięć bastionów: Diabła, Karola, Północny, Flagowy i ostatni, zwany Kokpitem.

Bastion Flagowy został zaprojektowany i zbudowany jako największy, pełnił więc bardzo istotną rolę Cytadeli. Można było się w niej bronić nie tylko przed atakami z zewnątrz, ale również z wnetrza fortu. Z tego miejsca równolegle rozciąga się mur ochronny, na którego końcu znajduje się główny arsenał. Przechowywano w nim przede wszystkim baryłki z prochem strzelniczym.

Magazyny w koszarach prawdopodobnie zostały zaprojaktowane jako dom dla Komendanta, o czym świadczą duże walory architektoniczne. Obok tego budynku znajduje się remiza strażacka, gdzie możemy nadal oglądać zabytkową ręczną pompę pożarniczą.

Długi szereg budynków we wschodniej części fortu to kwatery żonatych żołnierzy wraz z kantyną oraz Domem Gubernatora. Natomiast kwatery oficerów, a także oddzielne - dla żonierzy usytuowano frontem do placu musztry. Obok nich znajduje się kwatera Głównego Ogniomistrza.

Dwukondygnacyjny budynek nieopodal to szpital. Prowadzą do niego krótkie kamienne schody. Przechodząc przez kamienny łuk, znajdujemy się na placu powyżej otoczonego z trzech stron przez kolejne kwatery żołnierskie.

Fort Karola odegrał ważną rolę w wielu przełomowych działaniach wojennych na terenie Irlandii i stanowi jedną z największych fortyfikacji przybrzeżnych w kraju.

Godziny otwarcia:
?    koniec XI ? 8 XII: 10.00 - 17.00 (codziennie)
?    9 XII - 13 III: 10.00-17.00 (od wtorku do niedzieli)
?    14. III ? X : 10.00 - 18.00 (codziennie)

Wstęp:
Dorosli: ?4.00
Seniorzy: ?3.00
Dzieci: ?2.00
Rodziny: ?10.00
Jest również możliwe zwiedzanie z przewodnikiem w grupie maksymalnie 40 osób., a ostatni zwiedzający są wpuszczanie na 45 min. przed zamknięciem.

Dokładne usytuowanie: 3 km od Kinsale. Należy skręcić z drogi Cork-Kinsale (R600), 2 km za miastem.

Informacje historyczne opracowałam na podstawie materiałów źródłowych OPW (The Office of Public Works)

Cieszy mnie, gdy kogoś zainteresują te moje mini-opowiastki Do prawdziwego fotografa mi daleko, ale te miejsca, które mnie urzekną, zawsze uwieczniam. Też podobają mi się te wyspiarskie widoki, choć pogoda mogłaby być trochę lepsza-zwłaszcza to lato
Mieszkamy w super rejonie, bo mamy blisko w góry, nad ocean, czy jeziora. Dzięki temu można często być w świetnych miejscach. A gdy trafi się dłuższy weekend, to ruszamy dalej w głąb Irlandii, do nowych, jeszcze nieznanych miejsc.
Nie dziwię Ci się, że snujesz już tak poważne plany związane ze swoim miejscem zamieszkania.
Czasem jeszcze coś tu skrobnę, cieszę się, że ktoś czyta.Pozdrawiam.

Celtic Cross

Ten zabytek wystepujący licznie w Irlandii, Szkocji czy Walii od dawna mnie fascynuje, dlatego postanowiłam zgłębić dostępne o nim informacje. Krzyże celtyckie mają w sobie piękno, oryginalność i pewien rodzaj gracji, co czyni go unikatowym przykladem architektonicznym.

Choć krzyże te są pozornie podobne, to wielokrotnie właśnie dzięki tym detalom różnią się znacznie od siebie. Dawniej można było je zobaczyć głównie na cmentarzach i kościołach. Obecnie można je również spotkać  jako symbole ozdabiające irlandzkie rękodzieło, zwłaszcza biżuterię, ale również ceramikę i rzeżby.

Geneza pochodzenia krzyża celtyckiego nie jest jednoznaczna ? istnieje wiele przekazów ustnych i legend, o których możemy się dowiedzieć z rozmaitych żródeł historycznych na temat zwyczajów i tradycji celtyckich.

Według jednej z legend św. Patryk podczas przekazywania nauk chrześcijańskich narysował krzyż w wyrytym okręgu na głazie, który symbolizował boginię księżyca. Pobłogosławił ten głaz, który w ten sposób stał się pierwszym krzyżem celtyckim.

Wprowadzając chrześcijaństwo na tereny Irlandii często łączono pogańskie tradycje Celtów z wczesnochrześcijańskim przesłaniem, aby pełniej połączyć  się z żyjącą tu społecznością.

Na pewno łatwiej było przekazywać swoje nauki i poglądy oraz zachęcać do ich przyjęcia poprzez niejako wkomponowanie się w istniejącą już kulturę.

Ówcześni mnisi prowadzili proste i skromne życie, odnajdując radość w kontemplacji i wdzięczności Bogu za cud stworzenia. Podobnie Druidzi oddawali cześć naturze, czerpiąc z jej dobrodziejstw i pozostając z nią w zgodzie. Duchowni dostrzegali to podobieństwo i zapewne stąd wynikał ich szacunek wobec symboli i tradycji celtyckich.

Wielu uważa, że krzyże celtyckie zostały po prostu wyryte w pogańskich stojących głazach Druidów, które miały znaczenie falliczne.  Dzięki temu straciły swoje pierwotne znaczenie i nabierały nowego, związanego z szerzeniem na tych terenach wczesnego chrześcijaństwa w IV w p.n.e.

Krzyże celtyckie wznoszone przez chrześcijan, czyli od ok. 6 w. p.ne. zostały już pozbawione tego pierwotnego pogańskiego znaczenia, gdyz rzeźbione były przez chrześcijań jako wyraz ich uwielbienia dla Boga. Taki symbol krzyża był przez nich znany i nie mieli oni już w zamyśle symboliki pogańskiej.

Liczne rzeźbienia, które pokrywają krzyże celtyckie zachwycają swoją różnorodnością. Są to nie tylko charakterystyczne dla wczesnych obiektów fantazyjne formy takie jak spirale, węzły, czy też bardziej rzeczywiste symbole różnych zwierząt. Te krzyże bowiem, które były wznoszone przez wyznawców chrześcijaństwa, bogate są oczywiście w rzeźbienia przedstawiające postaci i wydarzenia biblijne. Wyraźnie widoczne jest tu powiązanie starego z nowym.

Na pewno interesującym aspektem jest badanie znaczenia symboliki pogańskiej ? najczęściej można spotkać się z wyjaśnianiem obecności okręgu w krzyżu jako wyrazu kultu słońca czczonego przez Druidów. Odkąd symbol ten ewaluował do obecnej postaci krzyża celtyckiego, koło jest najczęściej interpretowane jako symbol wieczności.

Symbolika krzyża celtyckiego może odzwierciedlać ludzkie pragnienie do zrozumienia i doświadczenia tajemnicy życia.
Według zwolenników zachęcających do kontemplowania jego piękna, można w ten sposób pogłębić swą duchową świadomość.

Spotkałam się z podziałem dotyczącym symboliki krzyża ze wskazaniem na znaczenie:

a)      Duchowe - cztery ramiona krzyża (zwłaszcza niskiego o równych ramionach) mogą symbolizować odpowednio: Boga/Boginię, Madrość, Naturę i  Osobowość. Ramiona krzyża spotykają się w jego centralnej części, a więc łączą się nierozerwalnie w jedność.

b)      Cykliczne ? dotyczy zmienności pór roku: Celtyckie święta Samhain, Imbolc, Beltain, Lughnasadh prawdopodobnie odzwierciedlały zmienność i przemijanie życia. W ten sposób przypominano, by czerpać radość z tego, co oferuje nam w danym czasie natura.

c)       Czasowe  - oprócz zmienności pór roku, wygląd krzyża może symbolizować dzień i noc. Zwłaszcza, gdy weżmiemy pod uwagę obecność okręgu przedzielonego przez poziomą linię, to górna część okręgu przypomina wschód słońca, a dolna -  jego zachód. To może z kolei odpowiadać wzrastaniu naszej świadomości poprzez rozwijanie życia duchowego.

Podobnie można rozpatrywać symbolikę pionowej linii utworzonej przez ramiona krzyża niskiego bądź jego podstawę w przypadku krzyża wysokiego.

Być może zasadnym jest porównanie jej do osi czasu: przeszłości i przyszłości wraz z centrum krzyża symbolizującym teraźniejszość i stanowiącym niejako klamrę je łączącą.

Często chrześcijanie interpretują obecność okręgu w symbolu krzyża jako przesłanie, że znaczenie ukrzyżowania Chrystusa i jego zmartwychwstania jest ponadczasowe. Nie ogranicza się bowiem tylko do tych konkretnych wydarzeń z przeszłości, ale stanowi podwaliny wiary chrześcijańskiej, która przetrwała  wieki i przesłanie to jest aktualne rownież dla współczesnych ludzi. Generalnie okrąg przywołuje wielu z nas na myśl takie obrazy jak całość, pełnię i jedność.

Interpretowanie znaczenia poszczególnych symboli, jak i samego krzyża celtyckiego na pewno w dużej mierze bywa intuicyjne i wiąże się z osobistymi przekonaniami.

Dla mnie osobiście  jest to umiejętność dostrzegania w tych zabytkowych rzeźbach przede wszystkim bogatej i niewątpliwie ważnej dla tego kraju spuścizny kultury Celtów, którzy spotkali i w pewnym momencie zaakceptowali, a potem przejęli  przesłanie  podarowane im przez ówczesnych chrześcijan.

Wiadomości historyczne uzyskałam z materiałów źródłowych:

?         Avia Venefica: ?Behind the Signs?

?         Stephen Walker: ?Celtic Cross History and Symbolism?

Aniołku, świetne pomysły! Zwłaszcza te mroczne - zwłoki i gąbczasty mózg . Moja koleżanka urządza jutro dla dzieciaczków wieczór Halloween, więc podrzucę jej ten post .

Światowej sławy nazwiska związane z Irlandią

I.                    Irlandzkie pochodzenie prezydenta  J.F. Kennedy

Okolice New Ross w hrabstwie Waterford są miejscem pochodzenia rodziny  prezydenta  John?a  Fitzgeralda  Kennedy. Jego pradziadek Patrick opuścił Dunganstown i wypłynął z portu New Ross w 1894r. Został bednarzem w East Boston i poślubił Brigid Murphy-również emigrantkę z tych samych okolic.

Syn Patrick?a, a dziadek Johna F.Kennedy, PJ zaczął budować renomę nazwiska Kennedy odkąd objął posadę dyrektora banku. Wspomagał finansowo członków rodziny, którzy pozostali w Dunganstown, dzięki czemu uniknęli oni eksmisji ze swego domu rodzinnego.

Siostra J.F.K ? Jean została ambasadorem Irlandii w USA w 1993r, a jego druga siostra Eunice ma duże zasługi w rozpoczęciu w Irlandii Igrzysk Specjalnych w 2003r.

W porcie New Ross znajduje się unikatowy pomnik prezydenta J.F.Kennedy ? można uścisnąć jego dłoń wyciągniętą ku nam w geście powitania.

Dom rodziny Kennedy

Kuzyni rodziny prezydenckiej nadal mieszkają w tym samym domu, który jest jednocześnie otwarty dla zwiedzających. Nadal zajmują się rodzinną farmą. Miejsce to funkcjonuje pod nazwą: The Cultural Museum and Visitor Center.

Znajdują się  tam ciekawe pamiątki rodzinne, jak również zdjęcia i nagrania video z wizyty prezydenta Kennedy?ego w rodzinnym domu w 1963r. Był to ważny moment dla Irlandczyków. Przodkowie prezydenta symbolizują bowiem sukces emigranta ? od trudnych czasów głodu aż do osiągnięcia tytułu prezydenckiego w trzecim pokoleniu w Stanach Zjednoczonych.

Oprócz wspomnianego muzeum znajdują się tam również sklep z pamiątkami oraz teren piknikowy. Miejsce to przystosowane jest także do zwiedzania przez osoby niepełnosprawne.

Opłaty za wstęp:

Dorośli: ?5.00 euro

Dzieci: ?2.50 euro

Bilet rodzinny (2 dorosłych + 3 dzieci): ?14.00 euro

(Stawki grupowe podawane są na życzenie)

Arboretum im. J.F.Kennedy

W New Ross w 1968r. utworzono kolejne miejsce ku uczczenia pamięci prezydenta ? rozciągający się na 623 akrach park o nazwie John F. Kennedy Arboretum.  Jest to interesujące miejsce, gdzie rośnie ponad 4500 róznego rodzaju drzew i krzewów, a także 500 różnych odmian rododendronów i azalii. Do wybory jest spacer po lesie, czy wzdłuż jeziora karmiąc kaczki i ryby, jak rónież podziwiać piękno  kilku ozdobnych ogrodów.

Można też zabrać dzieci na znajdujący się tam plac zabaw, a w sezonie letnim wybrać się wraz z nimi na przejażdżkę ciuchcią lub kucykami. Z punktu widokowego Slieve Coillte rozciąga się ładny widok na teren obejmujący aż sześć irlandzkich hrabstw. Ciekawostką jest, że w każdą pierwszą środę miesiąca jest wstęp wolny dla wszystkich chętnych.

Terminy otwarcia:

Październik ? Marzec: codziennie 10am - 5pm.

Kwiecień: 10am - 6.30pm

Maj ? Sierpień: 10am - 8pm

Wrzesień: 10.am - 6.30pm

Ostatni zwiedzający mogą wejść 45 minut przed planowanym zamknięciem.

Opłaty za wstęp:

Dorośli - ?3

Seniorzy/Grupy - ?2.

Dzieci/Studenci - ?1

Bilet rodzinny -  ?8

II.                  Coroczne wakacje Charlie Chaplin?a

Rodzina Charliego Chaplina, wielkiego aktora i reżysera, którego filmowa kariera rozpoczęła się w 1913r, zaczęła odwiedzać Waterville  w hrabstwie Kerry od 1961 roku. Mieszkańcy zawsze byli i są dumni z faktu, że tak znamienity twórca filmowy wybrał to miejsce na swe coroczne wakacje.

Chaplin bardzo lubił łowić na jeziorze Lough Currane. Jego wnuk Julien, który często odwiedza to miejsce, wspominał taka zabawną anegdotę - Gdy pewnego dnia nie udało mu się złowić ani jednej ryby, udał się do sklepu rybnego w pobliskim Caherciveen, gdzie zakupił potrzebną ilość łososia, a po powrocie do ulubionego Butlers Arms Hotel i nabrał wszystkich na to, że te okazy pochodzą z jego porannego połowu.

Wielu mieszkanców wspomina go spacerującego po pięknych zakątkach okolicy. Być może czuł się tu tak dobrze również dlatego, że zawsze respektowano tu jego prywatność.

W 1997 roku uczczono jego pamięć poprzez wzniesienie pomnika przedstawiającego jego najbardziej znany wizerunek - w charakterystycznym meloniku i z laseczką, do których przyzwyczaił on widzów przez długie lata tworząc niezapomniane kreacje filmowe.

Posąg został wyrzeźbiony przez Alan?a Ryan?a Hall a jej uroczyste odsłonięcie nastapiło rok później, czyli w 1998r. Pomnik ten znajduje się nad piękną zatoką na głównej ulicy Waterville, co sprawia, że często zatrzymują się w tym miejscu przejeżdżający samochody, by przyjrzeć się tej pamiątce z bliska.

Ten wspaniały aktor i reżyser potrafił wprowadzać radosny nastrój w czasach trudnych i ciężkich, co sprawia, że nadal jest uważany za jednego z najwspanialszych twórców filmowych. Ku jego pamięci od roku 2011 odbywa się tu corocznie w sierpniu Festiwal Filmów Komediowych jego imienia.

III.                Ford T z irlandzkim akcentem

W centrum Ballinascarthy w hrabstwie Cork znajduje się niezwykły pomnik z metalu przedstawiający pierwszy model słynnego Forda T. Upamiętnia on rodzinę Ford, bowiem w Ballinascarthy urodził się ojciec Henry`ego ? William, skąd wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Ciekawostką jest, że można wsiąść do tego wehikułu i na chwilę cofnąć się w czasie.

Nieopodal znajduje się dom rodzinny Henry'ego Forda. Niestety stworzenie muzeum jest cały czas w planach, a sam budynek niszczeje.

* Wiadomości historyczne opracowałam na podstawie materiałów dostępnych podczas zwiedzania tych miejsc

* Internet-vacationkillarney.com

Zdjęcia: moje prywatne archiwum, vacationkillarney