dawna miłość.;(

Drogie Panie. Mam na imię Daga i mam 18 lat. muszę sięgnąć o Wasze porady ponieważ sama jestem już bezradna. chciałabym opisać Wam mój problem i bardzo proszę o odpowiedzi. szczególnie byłabym wdzięczna gdybyście mogły mi je przesłać na maila. a więc zaczynam.
3 lata temu poznałam na koloni chłopaka, który okazał sie mieszkać w tym samym mieście co ja. Od początku zapałaliśmy do siebie jakimś uczuciem. mimo iż byliśmy młodzi <jest moim rówieśnikiem> dla mnie było to coś wyjątkowego. Przez czas kolonii dużo się wydarzyło. spędzaliśmy ze sobą maksimum czasu wolnego, każda wycieczka polegała na rozmowach przeważnie nim. gdy nagle się rozchorowałam dbał o mnie i praktycznie nie wychodził ode mnie z pokoju, przynosił mi jedzenie i ciepłe herbatki. gdy wracaliśmy autokarem oczywiście siedzieliśmy razem. obiecał mi że nie będzie to tylko wakacyjna przygoda a coś o wiele więcej. rzeczywiście dopełnił obietnicy. jak się okazało mieszkaliśmy od siebie koło 20 min drogi autobusem. umówiliśmy się w połowie drogi już na następny dzień. gdy go zobaczyłam wróciły mi wszystkie uczucia jakimi pałałam do niego przez całą kolonię. bardzo miło i czule mnie przywitał i tak zostaliśmy parą na następne 3 miesiące. przyjeżdżał codziennie. był wręcz ideałem. lecz co dobre szybko się kończy. pewnego dnia przyjechał z kolegą na skuterze w dość chłodny dzień i poprosił bym dała mu jego bluzę którą u mnie zostawił. był jakiś dziwny. powiedział że musi szybko jechać bo ma sprawy do załatwienia na moje pytanie czy później przyjedzie nie odpowiedział nic tylko odwrócił sie i wybiegł z bramy. wieczorem otrzymałam od niego smsa że to koniec. nie wyjaśnił nic. zmienił numer i nie miałam już z nim  zadnego kontaktu. wiedziałam mniej więcej gdzie mieszka ale nie znałam dokładnego adresu. trudno mi było się pogodzić z tym że mnie zostawił ale mimo wszystko mój honor nie kazał mi go szukać. minęły dwa lata i założyłam sobie portal nasza-klasa.pl co jakiś czas wpisywałam tam jego dane z myślą że być może tam go znajdę i poproszę o wytłumaczenie. to były wakacje. pojechałam do nowej szkoły dać papiery a gdy z niej wychodziłam ujrzałam jego. To był Maciek. jechał na rowerze. Moje nogi odmówiły mi posłuszeństwa. przejechał obok mnie i mnie nie poznał a ja nie byłam w stanie wykrztusić z siebie żądnego słowa. stałam tak z dobre dziesięć minut w bezruchu i totalnej bezmocy. teraz wiedziałam że nie udało mi się go do końca wymazać z pamięci mimo to jak mnie potraktował. nie wiem czy na moje nieszczęście czy też szczęście w tym samym dniu znalazłam go na naszej klasie. po paru dniach w końcu zdobyłam się na odwagę by napisać. odpisał juz po godzinie że pamięta mnie lecz nie umie mi wytłumaczyć czemu tak mnie zostawił. mamy kontakt cały czas ale właśnie tu zaczyna się mój problem. raz pisze że nie umie zapomnieć a raz że nie chce ze mną gadać. sam proponuje spotkanie po czym pisze że to nie ma sensu bo znow namotamy sobie w głowach. pisze że się mną interesuje i interesuje go to co myślę o nim a potem wybucha i wyżywa się słownie na mnie. oczywiście ja też nie szczędzę mu słów które daja mu wtedy do myślenia. i wtedy potrafimy nieodzywać się do siebie przez około tygodnia bądz nawet dłużej. po czym on pisze że bardzo przeprasza i że już tak nie będzie i że nie chce się ze mną kłócić ale na następny dzień jest to samo. po godzinie od kłótni pisze czy się gniewam dalej itp a jak mu odpisze że chyba mam za co to na nowo się obraża. nie potrafię go zrozumieć. może któraś z Was podpowie mi co mam zrobić. czy w ogóle nie odpisywać ? bo chce uzyskać to żeby doszło między nami do spotkania i żeby wyciagnąć z niego czy udaje czy byłby w stanie prosto w oczy zaprzeczyć że nic do mnie nie czuje tak jak mówi. ja do niego nie czuję już nic poza tymi niektóymi fajnymi wspomnieniami ale nie chciałabym się z nim znów wiązać. jedyne co chcę to w miarę możliwości nie tracić z nim kontaktu ale tak żeby wiedział że nie jest u mnie w centrum zainteresowania i żeby zrozumiał że mam dość jego zachowań. co Wy na to ? czekam na odpowiedz. z góry bardzo dziękuję