Zakazy w związku

Zabranianie swemu partnerowi (?) czegokolwiek związane jest, moim zdaniem, z własnymi lękami, obawami i z magicznym myśleniem: z myśleniem, że nasz zakaz spowoduje uniknięcie kłopotów i trudności w życiu; z myśleniem, że jesteśmy wszechmocni i wszechwładni, że bez naszego pilnowania świat zginie.
To również efekt trwania w związku nie partnerskim, lecz opiekuńczo-wychowawczym.

Osoby zabraniające czegokolwiek swemu partnerowi (?) wyznają prawo Kalego: gdy robią to one, to bardzo dobrze, czynią to w imię dobra tej drugiej osoby; gdy zaś postępuje tak ktoś wobec nich, wówczas jest to pogwałcenie wolności, decydowanie za nich, w ogóle - święte oburzenie.

Nie zakazuję niczego swojemu mężowi, nie zakazuję niczego swoim dorosłym dzieciom (gdy były małe też nie zabraniałam), nie zakazuję niczego swoim znajomym, bo nie mam do tego żadnego prawa.
Gdyby ktoś z mojego otoczenia zabroniłby mi czegokolwiek, spotkałby się z moim zdziwieniem i śmiechem.

Zakazy są głupie. Gdy mi coś nie pasuje, to mówię, to mojemu partnerowi, przecież kochający partner zrozumie . A zakazy nic nie dają i związek to nie więzienie przecież .

Myśle, że gdyby mój mąż czegoś by mi zabronił to pewnie spowodowałoby to odwrotny stutek
Ale na szczęście tego nie robi, w końcu każdy jest wolnym człowiekiem a bycie żoną czy mężem nie czyni z nas niewolników

A czego tu potem żałować?
W związku jest tak, że jak się ufa drugiej osobie to zakazów nie trzeba dawać. A jak już je dasz to jaką masz pewność że ich nie złamie?
Bez sensu.
Ja i mój mąż nie dajemy sobie zakazów nawzajem. Każde z nas wie jak ma się zachować, ubrać itd.
Do Karoliny Co jest złego w tym że ubierzesz krótką spódniczkę? Jeśli wyglądasz schludnie i nie zachowujesz sie jak "dziwka" to czemu miało by to przeszkadzać? Niech się patrzą! Przecież to że seksownie wyglądasz nie oznacza że zapraszasz każdego do łóżka.
Może źle zrozumiałam co napisałaś. Nie bierz moich słów do siebie. To moje przemyślenia - nie oceniam ani Ciebie ani Twojego narzeczonego.

Ja osobiście (dla mojego związku) mówię zakazom stanowcze NIE. Niczyją własnością nie jestem, a mój mąż swój rozum ma więc co miałabym mu zakazywać?

Zakazy prowadzą donikąd. Podstawą związku jest zrozumienie i zaufanie, a co za tym idzie dawanie sobie nawzajem odrobiny wolności. Wiem wiem to nie jest łatwe, ale zakazy rodzą jedynie bunt i co za tym idzie robienie sobie na przekór, znam to z autopsji

On ma tylko takie dziwne obawy, ponieważ jego mundurowi koledzy przynajmniej niektórzy mają dość dziwne zwyczaje wypatrywania cudzych żon a potem mówienia co oni by z nimi zrobili. A mój facet nie może słuchać jak ktoś wygaduje o mnie takie rzeczy bo juz jedna taka sytuacja kiedyś była  i źle się to skończyło dla tego drugiego. Więc woli jak idziemy na imorezę od niego z jednostki to żebym nieco więcej miała zakryte. A co do innych zakazów to uważam że lepiej mojego faceta trzymać krótko i czasem nie pozwalac mu na wszystko.

wiecie, są chyba różne zakazy, które można różnie interpretować.
moja koleżanka miała patologiczną rodzinę, wiecznie jakieś libacje, ojciec ją napastował, ogólnie ona sama była przesiąknięta alkoholem od czterech ścian.
spotkała faceta marzeń, ale on ma zakaz- mianowicie taki, że nie może się nigdy upić. może strzelić max jedno piwko.
poniekąd ją rozumiem,a wy?

Taka sytuacje rowniez rozumiem, po prostu ona ma pewne obawy i boi sie.
Mam nadzieje, ze jej partner rowniez ja rozumie pod tym wzgledem choc napewno mial by ochote podrinkowac z kolegami badz choc w gronie rodziny.

Kochana, taką sytuację to prędzej rozumiem, bo sama mam ojca alkoholika.
Też kiedyś zakazywałam np żeby nie pił. Ale to nie zmienia faktu, że uważam zakazy za złe. Teraz to wiem. Po prostu z czasem zrozumiałam, że nawet to, że mój tata taki jest nie uprawnia mnie do tego, by całkowicie zabraniać pić alkoholu przez niego i że muszę się z tym uporać.

ja bylam z facetem 3,5 roku. podkreslam BYLAM. do dzis czasem slysze ile wydalas?? po co to kupilas jest jeszcze!! za dentyste tyle zaplacilas!!! chcesz isc do fryzjera?? znowu kupujesz sukienke na wesele!!! co wesele nowa sukienka!!! na solarium idziesz przeciez opalona jestes|!!! meble do domu najtansze, ciuchy z przeceny i tak mnie skur.... ograniczal a sam chlal browar za browarem. nigdy wiecej!!!! aha seks tez ograniczal 5, 10 min raz czy dwa w tyg!!! zenada!!!! o powiecie na to?? wiem, ze 3,5 roku to stanowczo za dlugo. ale jak sie kocha to tak sie ma. drugi raz tego bledu nie popelnie

Bardzo zainteresowało mnie to co powiedziała Wielokropek na temat dlaczego stosujemy zakazy.
"(..)z myśleniem, że nasz zakaz spowoduje uniknięcie kłopotów i trudności w życiu; z myśleniem, że jesteśmy wszechmocni i wszechwładni, że bez naszego pilnowania świat zginie.
To również efekt trwania w związku nie partnerskim, lecz opiekuńczo-wychowawczym(..)".
W sumie nie pomyślałam o tym jako o trosce o drugą osobę. Bardziej zawsze kojarzyło mi się z tym co również ujęłaś  w swojej wypowiedzi a mianowicie o "cudownej mocy wybawiania świata". Zwłaszcza kobiety uważają, że mają w sobie taki dar, dzięki któremu sprawimy, że nasi partnerzy staną się lepsi. I dlatego uważamy, że stawianie zakazów pozwoli ustrzec naszych panów od zła wszelkiego. I nie patrzyłam na to przez pryzmat troski a właśnie przez idee, że "bez naszego pilnowania świat zginie".

Większość z nas pisze, że nie stawia zakazów ale czy samo bycie w związku nie uważacie za uczestniczeniu w odgórnie przyjętym zakazie? Np. na kolanach naszego faceta nie może usiąść żadna inna obca kobieta. Nasz facet nie może pchać łapek tam gdzie nie trzeba i co uważamy za oczywiste tworzymy związki monogamiczne. Przecież zazwyczaj nie są to ustalone przez nas zasady funkcjonowania naszego związku tylko taka oczywista oczywistość. A czy taka oczywista oczywistość jest również sprawą jasną dla naszego partnera?

I zgodziłabym się z Wami, że zakazy są głupie i bez sensu ale czy zawsze? Uważam, że nie koniecznie zakazy są złe ponieważ bywają sytuacje w życiu kiedy te zakazy nas chronią. Np wspomniana historia Desire. Gdyby spojrzeć na to z drugiej strony może taki zakaz spożywania alkoholu w tygodniu uchronił jej partnera przed alkoholizmem bądź czymś znacznie gorszym?
Nawet w życiu są zakazy, które chronią naszą osobę np zapis w dekalogu tudzież w konstytucji ( kto co woli) jest mowa o tym, że zabrania się zabijać, kraść etc etc . Czy ktoś z nas chciałby być zabity? Okradziony?

Wydaje mi się, że my po prostu nie lubimy jak coś ogranicza naszą wolność. I zakazy same w sobie może nie są złe do póki nadto nie ingerują w nas samych (?)

Według mnie związek tzw. opiekuńczo-wychowawczy nie ma nic wspólnego z rzeczywistą troską o drugą osobę(celowo umieściłam po słowie "partner" znak zapytania). To troska fałszywa, a przynajmniej zafałszowana.
Jeśli druga osoba jest dla mnie partnerem, to wg mnie jest osobą mądrą, samodzielną i decyzyjną; wobec tego żadne zakazy z mojej strony nie są potrzebne; albo sama wie, jak postępować, albo też poprosi o pomoc.

apoteoza, zgadzam się z Tobą, że zakazywanie jest efektem myślenia magicznego "beze mnie on/ona zginie".
Zakazywanie komuś jakiegoś zachowania (palenia, picia, wydawania pieniędzy, itp.) jest, wg mnie, równoznaczne z wątpieniem w jej rozsądek, mądrość, samodzielność. To myślenie typu: muszę pilnować wszystkiego, co on/ona czyni, bo jest za głupia, zbyt roztargniona, zbyt zajęta... Można w nieskończoność dopisywać uzasadnienia takiego zaborczego zachowania. Jednak najczęściej stosowanym jest: "robię to w jej/jego własnym interesie".

apoteoza, dziękuję Tobie za stworzenie kolejnego wątku, który spowodował chwilę refleksji nad, również, własnym postępowaniem.

Również się zgadzam, że zakazy do niczego dobrego nie prowadzą. Jestem w związku 5 lat i nigdy niczego nie zabraniałam mojemu facetowi - on mnie także. Ufamy sobie i nie widzimy powodów aby czegokolwiek sobie zabraniać. Każdy jest wolnym człowiekiem i ma prawo do realizacji własnych pasji czy potrzeb. Zresztą takie osobne wyjścia są wskazane dla zdrowia psychicznego każdej jednostki.

Uwielbiam czytać Twoje posty Wielokropku skłaniają do refleksji
No i wyrwałaś mi to z ust :
"Zakazywanie komuś jakiegoś zachowania (palenia, picia, wydawania pieniędzy, itp.) jest, wg mnie, równoznaczne z wątpieniem w jej rozsądek, mądrość, samodzielność. "
No właśnie, nasz partner, który jest zazwyczaj naszym świadomym wyborem traktujemy raptownie jak dziecko. Zaczynamy wątpić w jego samodzielność, zaradność itp.

Wydaje mi się, że bardzo trudno jest nie ingerować w czyjąś wolność. I czasem granica między tą prawdziwą troską, a egoizmem bywa bardzo subtelna. I takie zakazy zaczynają się bardzo niewinnie i przybierają łagodniejszą formę np.  kompromisu" Jak Ty przestaniesz palić, to ja przestanę pić".
A ile razy zdarzają się sytuacje w których używamy szantażu? Jak Ty mi zabronisz pójść do koleżanki, to ja Ci zabronię pójść na mecz. Uważam, że pomimo chęci bycia szlachetnym człowiekiem nie da się nie zakazywać, nie da się nie szantażować i nie da się nie manipulować.

Ale nawet ustalenie zasad może być czasem w naszym osobistym odczuciu zakazem, na które zgadzamy się z miłości do partnera. Wspomniany zakaz palenia jest racjonalnym pomysłem ale dla nałogowca palenie papierosów jest czymś co go relaksuje i dlaczego ma przestać palić? To jest jego zdrowie i ma prawo o sobie decydować. A z drugiej strony czy ma prawo być tak samolubnym, żeby nie zwracać uwagi, na partnera któremu te palenie przeszkadza?
Palacz może się zgodzić ale może odbierać tą troskę jako zakaz.

IneedYourBlood bardzo dobrze, że zakończyłaś ten toksyczny związek . Serdecznie gratuluję i życzę zdrowej i spokojnej ciąży

Zgadzam się z Tobą enya. Podoba mi się to jak ujęłaś temat. Myślę, że powinniśmy w miarę możliwości rozwiązywać wszelkie niesnaski w taki sposób aby w jak najmniejszym stopniu wpływać na wolność naszego partnera.

Apoteozo, ja osobiście nie przepadam za palaczami, choć wiadomo, czasem zakochujemy się w kimś, mimo że coś tam w nim nam przeszkadza i chciałybyśmy , by to jednak zmienił - choćby dla zdrowia. Wtedy nie wyobrażam sobie zakazywać jemu palenia, najwyżej zasugerowałabym. Wiem, dorosły człowiek, lecz moim zdaniem warto zwrócić uwagę, a w szczególności jeśli partner np bardzo przesadza z paleniem i staje się ono ważniejsze od nas. Czy to jest wtedy zakaz ? Nie uważam.
Oczywiście, jeżeli kompletnie nie wyobrażałabym sobie związku z palaczem, to nigdy bym z takim w związek nie weszłabym, bo i po co się męczyć ?

Kurcze wszystkie piszecie, że zakazy są bee i co to za związek, gdzie są zakazy.

A tak naprawdę zakazy są formą funkcjonowania jakies kontroli społecznej. Każdy ustanawia jakieś zakazy, nie zawsze je werbalizując (a często własnie bez tego).

Nie mówcie mi na przykład, że w Waszych związkach nie ma zakazu zdrady, wzajemnej przemocy, nie szanowania się nawzajem? To są przeciez bardzo wazne regulacje życia partnerskiego, które też stanowią zakazy.

A co do form skrajnych, jak zakaz noszenia szpilek czy dekoltów - tutaj zgodzę się z Wielokropkiem, brak pewności siebie i "odczarowywanie" pewnych czynności, żeby mieć poczucie, że zrobiło się wszystko, by ta druga osoba nie uciekła.

No skoro miałby dużo racji, to pewnie tak. Choć cięzko gdybać, bo nie noszę spódnic i sama nie lubię takiego ubioru
Jeżeli mam szerzej zaanalizować, to faktycznie niektóre rzeczy subiektywnie możemy odebrać jak zakaz, ale wtedy najlepiej właśnie zastanowić się czy w tym nie ma ziarna prawdy.

Bardolka, ja tego nie uznaje za zakazy, tylko po prostu oczywistość. Jesteś z kimś, kochasz tę osobę, to chcesz tylko jej i jesteś wierny,. Nie będę mówić partnerowi "Masz być wierny". Jeżeli zdradzi, to się ludzie np pożegnają, to była jego decyzja o zdradzie i o tym ile znaczy związek dla niego, nie odbieram tego jako zakaz, po prostu reguły funkcjonowania związku , które dla każdego, który kocha są chyba oczywiste i ktoś kto kocha sam nie chciałby innej osoby.. Oczywiście, są osoby, którym nie przeszkadza może, żeby dzielić się partnerami, mają jakieś luźne podejście, lecz zazwyczaj na początku jak poznajemy tę osobę, to to widać i określamy sami wzajemnie czy zależy nam na zwiążku, gdzie będzie wierność pełne oddanie czy coś innego.

Zgadzam sie z Toba.
Oczywiste jest, ze w zwiazku nie powiemy "zakazuje Ci mnie bic", "zakazuje Ci mnie zdradzac", "zakazuje Ci mnie ponizac". W szczesliwym zwiazku, pelnym zaufania i szacunku nie powiemy tego bo znamy siebie i partnera i jest to zbedne. Kazdy powinien znac swoje zasady.
Dlatego u mnie w zwiazku nie ma zakazow i nie bedzie, kazdy powinien wiedziec na ile moze sobie pozwolic bo sa jakies granice i co moze uarazic partnera. Takie jest moje zdanie na ten temat, ale moge sie mylic.

Troche znam mojego partnera i on nawet zwyklego "ja pier****" nie powie
Znamy siebie i sadzie, ze wiemy na ile mozemy sobie pozwolic.
On mnie szanuje ja Jego, jesli ma ochote wyjsc ze znajomymi gdzies, zawsze dzwoni do mnie i pyta o moje zdanie
Nie zabronie mu tego bo facet 38 lat ma i wiem, ze nie w glowie mu jakies panienki i nie wiadomo co
Znam Jego, znam znajomych i wiem, ze nie mam sie o co martwic
Powiedzielismy sobie, ze to co nas boli i irytuje mowimy sobie szczerze bo po co to skrywac skoro on mowi " z kazdej sytuacji jest jakies wyjscie"
Oczywiscie w kazdym zwiazku jest inaczej. Mowie tylko z tego jak jest u mnie

niedoceniona cieszę się, że układa Ci się w swoim związku- to ważne. Myślę, że jednak życie czasem weryfikuje nasze poglądy A zakazy same w sobie nie zawsze są dla nas czymś złym.
Truskaweczko no właśnie, do końca nigdy nie mamy pewności co nam przyniesie życie. Dziękuję za fajną wymianę zdań.