Zakazy i nakazy w moim związku

nie dziwię się twojemu chłopakowi, że nie cieszy się, że zwierzasz się innemu facetowi - cierpi na tym jego ego oraz śiwadomosć, że przez takie zwierzenia niejedno koleżeństwo przerodziło się w uczucie - i pewnie tego się też obawia.

ale też nie dziwię się, że dla ciebie to normalna relacja z tym kolegą - jest ci z tym dobrze i już. nie czujesz nic więcej do niego więc nie widzisz powodów do takiej reakcji ze strony swojego faceta. miałam to samo. potrzeba zwierzenia się mądremu koledze przeszła mi z wiekiem i nadejściem tej prawdziwej, jedynej miłości. w wieku 21 lat chciałam mieć kolegów i ich miałam. a jak jakiś mój chłopak robił afery to z kolegów rezygnowałam - dusiłam się z tym. z chłopakiem prędzej czy później zerwałam ( z innych powodów) i na nowo musiałam budować relacje z kolegami... sorry - jak chce mieć cię tylko dla siebie to niech się oświadczy

a skoro on miał jakieś"odpały"w kierunku innych dziewczyn, to nie ufa sobie. a więc tym bardziej tobie.

Dla nie większym problemem byłoby to, że jesteście razem kilka miesięcy a on już próbował się z kimś innym umówić. Nie uważasz?

Nie wiem czemu nazwałaś wątek "zakazy i nakazy w moim związku", jeszcze coś chłopak na tobie wymusza, albo ty na nim?
Bo co do tej sytuacji to mam zdanie jak poprzedniczka. Nie dziwie się twojej reakcji, ale jemu też się nie dziwie. Więc pogadaj z nim szczerze i wyjaśnij, że to twój kumpel i na jakich zasadach z nim gadasz. Myślę, że powinien zrozumieć, ale jeśli nie to hmm, musisz wybrać. Ja też bym się nie czuła komfortowo, gdyby mój chłopak opowiadał o naszym związku swojej koleżance (gdyby ją miał;p). Co innego gadanie między facetami, a co innego z przyjaciółką.

byłby jeden, wielki, przeogromny FOCH, że go sprawdzam, kontroluje, że mu nie ufam, itd....

Przede wszystkim to wszystko co tu napisałaś powinnaś powiedzieć swojemu chłopakowi i powinniście na ten temat porozmawiać.
Jakich rad od nas oczekujesz?
Zarówno Ty jak i On nie zachowujecie się jak osoby w związku - tylko jak dwie niezależne osoby, które czekają tylko na błąd drugiego aby się rozejść.

Dokładnie. Wysłać na drzewo.

też tak sądzę, dlatego nie widzę nic złego w tym, że pogadałam z kimś po prostu, tak zwyczajnie
co gorsza - mój chłopak jest bardzo obrażony. tak strasznie uraziłam jego godność, opowiadając obcemu facetowi co się u nas dzieje, że nie wiem czy kiedykolwiek mi to "wybaczy"...
cóż... przynajmniej mam czas na przemyślenia.

dodam tylko, że moja mama słyszała niestety wczoraj tą kłótnie i skomentowała to: "szanuj się dziewczyno".
no i już w ogóle jestem w rozsypce....

To co to za związek gdzie  mąż może więcej od żony, zwróć mu na to uwagę że nie może tak być że on cie szpieguje a ty go nie możesz.

O bogowie, i Ty jeszcze z nim jesteś? Facet ma jakiś kompleks męskości, jest niepewny siebie i obwinia Ciebie za ten stan rzeczy. Z jakiegoś powodu niektórzy mężczyźni nie pojmują, że jeśli są w związku z kobietą, to ona nie jest ich własnością. Po pierwsze: jakim prawem on czyta Twoje prywatne rozmowy? To ja bym focha walnęła, że mnie sprawdza i mi nie ufa, a na dodatek jest na maksa bezczelny. Bo nie dość, że złamał świętą zasadę nieczytania cudzej korespondencji, to jeszcze się do tego bez zażenowania przyznaje i ma pretensje, bo mu się nie podoba co tam znalazł. Ma gość tupet. Po drugie: zwierzanie się koledze to żadne przestępstwo. Zwłaszcza, że w sprawach związków dobrze jest porozmawiać właśnie z facetem, żeby lepiej zrozumieć męski punkt widzenia. Po trzecie: zakazy wychodzenia na imprezy? Proszę Cię... Jesteście w związku, czy układzie pana władcy i niewolnicy?

W rozmowie nic złego nie ma, ale jak ty dopuściłaś do tego że twój facet ma dostęp do twojego fb. Załóż sobie jakieś inne fb pod innym nazwiskiem gdzie będziesz mogła spokojnie porozmawiać ze znajomymi, no i żeby facet nie znał do niego hasła

Po co inne FB. Wystarczy zmienić hasło. Co to za ukrywanie się? Każdy ma prawo do prywatności.

racja. bo idąc tym tropem, to i numer bede musiała zmienić, później adres, a na końcu nazwisko i samą siebie...

Miał powód do złości. Moja największa kłótnia z chłopakiem wynikła z tego, że przez przypadek dowiedział się, że rozmawiam ze swoimi koleżankami na temat naszego związku. On jest typem faceta, który zawsze sobie sam radzi z problemami i nie oczekuje niczyjej pomocy. Myślę, że złość mu przejdzie ale musicie szczerze pogadać - podstawa to zaufanie. Bez tego nie da się zbudować związku na dłużej...

dzięki

btw. on zachowuje sie tak, jakbym go zdradziła

zdaje sobie sprawę, że nie jestem bez winy... ale mam już dość oskarżania mnie. teraz co bym nie powiedziała, to słyszę
"może wyżal się Patryczkowi, on jest taki mądry, na pewno coś Ci doradzi..."

ale najbardziej boje się, ze jak się rozstaniemy to będę długo sama. nie miałam wielu facetów, nie chodziłam nigdy z nikim "tak o", bez uczucia.
nie czuje się teraz atrakcyjna, wydaje się mi się, ze nikt nie zwroci na mnie uwagi, a nawet jak - to tylko po to żeby się zabawić... jak to bywało niegdyś.
a ja sie boje tej samotności, jak już pisałam wcześniej. FAKT, że teraz na swój sposób też jestem SAMOTNA, ale tu raczej chodzi o te wieczory, o to poczucie że ktoś jest, na dobre i złe, ale jest.
tylko, że racje jest w tym, jak sami piszecie, że po co mi takie "bycie z kimś" dla samego bycia...

poza tam tyle się mówi, ze dorośli, dojrzali ludzie umieja naprawić sypiący się zwiazek. więc się staram, tylko że tracę motywacje coraz bardziej...

Margolinka, przypadkowo natknęłam się na jakiś temat, gdzie pisałaś, że swojego męża poznałaś na czacie.
to znaczy, że "normalni" mężczyźni (szanujący kobietę) są wszędzie?

Boję się, bo czuje się gorsza od niego. Ale on nie wie. ze tak jest. Po prostu do niego wypisują te "koleżaneczki" jak to one chciałaby się z nim spotkać, jaki przystojny, fajny. On zapewnia, że nigdy mnie nie zdradził. Ale pisze z  nimi. I nie mam nic przeciwko normalnej relacji - znajomy, znajoma. Owszem, czasem się wkurzam, ale delikatnie. Nie robi takich afer jak on! I co z tego mam? Poniżenie - bo tak się teraz czuje...

jesteś świetną Panią redaktor dzięki za wszystkie odpowiedzi

MówMiDobrze, ależ dziękuję za takie miłe słowa
Piszę tylko co myślę, a myślę że żadna dziewczyna nie zasługuje na takie traktowanie. Co innego zazdrość, a co innego poniżanie i brak szacunku. Zrób sobie takie "za" i "przeciw", wypisz na kartce, co jest za trwaniem w tym związku, a co przeciwko i podejmij decyzje. To musi być Twoja decyzja.
W każdym bądź razie, powiem Ci jedno... To, ile czytam na forum wątków, o młodych dziewczynach "bojących się samotności" i trwających przez to w toksycznych związkach, przeraża mnie. Tak być nie powinno. Trzeba mieć swoją godność i poczucie własnej wartości.

Mi przychodzi jeszcze coś innego do głowy: "debil wie, że jest debilem dlatego by poczuć się =lepiej= w tym swoim debiliźmie, będzie wmawiał najbliższej osobie ten poziom".

ja proponuje:
1. zerwać z tym toksycznym facetem. on może umawiać się z kobietami, ty nie możesz zwierzyć się koledze! gdzie równouprawnienie? czy naprawdę jesteś szcześliwa w tym związku?
2. masz niskie poczucie własnej wartości, trzeba z tym walczyć. nawet Twoja mama powiedziała, żebyś się szanowała. od tego trzeba zacząć, musisz szanować sama siebie, wtedy inni też będą Cię szanować.
3. jeżeli zaczniesz w siebie wierzyć i pokochasz samą siebie, zycie w pojedynke nie będzie już takie straszne.
4. miłość przyjdzie w najmniej oczekiwanym momencie, musisz tylko umieć wybrać. zapewniam Cię, że kobieta, która zna własną wartość, będzie umiała odróżnić idealnego partnera, z którym jest szczęśliwa od tego, który jej nie szanuje

nie daj sobie wmówić, że to Twoja wina, nic złego nie zrobiłaś. nie pozwól sobą pomiatać! to pierwsza rzecz, którą możesz zrobić dla siebie. ciężka droga, ale zapewniam Cię, że będzie warto. zrób to póki jesteś jeszcze młoda, nie marnuj życia z kimś takim, trzymam kciuki za Ciebie!

Jakby mi facet wbił na mojego fb i czytał moje prywatne posty to dostałby taką zj*bę, że chyba musiałby z domu uciekać, bo mogłoby mu się coś niechcący rozbić na głowie np. wazon Moja prywatna korespondencja jak sama nazwa wskazuje jest prywatna i nie wolno nikomu poza mną jej czytać. Też mam kumpla, z którym rozmawiam o związku. Szczerość szczerością, ale czasami nie mam ochoty dyskutować o czymś z moim facetem, bo kumpel spojrzy na to inaczej i inaczej się z nim gada. Tak samo jak o pewnych rzeczach gadam tylko z moim facetem, bo tak mi po prostu pasuje. Poza tym co innego przedyskutować problem z partnerem, a co innego pogadać o tym z kimś, kto spojrzy na to z innej, neutralnej perspektywy.

Albo facet akceptuje Twoją prywatność, albo niech się zabiera. Nie ma prawa Ci zabraniać gadać z kolegą - przeczytał coś czego nie miał prawa czytać i czuje się obrażony? Daj mu jasno do zrozumienia, że nie jesteś jego własnością i masz prawo pogadać z kolegą.

dziękuje;) rozumiem doskonale i dojrzewam to tego, żeby powiedzieć "słuchaj, nie wyszło nam. było fajnie, dziękuje"
aczkolwiek na tą chwilę będzie to trudne