Nakazy i zakazy w związku

Zakładasz, że tak jak jest teraz, to i za 10 i 50 lat będzie tak samo fajnie... a w większości wypadków tak nie jest, gdy minie chemia, a nastaną codzienne problemy wiele związków się rozpada.
Pewnie, że nakazy, zakazy są głupie i najczęściej działa reguła przekory

A co jeśli kogoś kochamy. Wprawdzie ta osoba nie jest taka jak sobie wymarzyliśmy, ale chcemy z nią coś zbudować? Może tak od razu na hura wszystko zmieniać to raczej nie zadziała, ale kropla drąży skałę. Mężczyźni za moich młodych lat pili więcej niż kobiety. Potem człowiek się żenił i takie coweekendowe imprezy się kończyły. Czy to już twoi zdaniem za dużo czy jeszcze w normie? A jak żona zmusiła mnie do umieszczania brudnych ubrań w koszu na bieliznę zamiast przy łóżku to jeszcze w normie? Nie wiem gdzie jest granica, ale każdy z nas trochę się zmienia dla partnera. Jedni muszą bardziej, inni mniej, ale znam pary tak różne jak ogień i woda (jak choćby ja i moja żona), a jednak dzięki kompromisom żyją ze sobą od lat.

Dla mnie jest to nie do przyjęcia, dlatego jestem singlem, nie potrafię podporządkować się żadnym zakazom i nakazom
Jestem wolnym czlowiekiem,

nie wiedziałam, że temat już był.

Mocny ateista

Dla mnie to luźna dyskusja, zapytałam o opinie.
Ale to logiczne, że jak się żyje razem, to jakieś tam normy są choćby po to, żeby śmieci się nie walały wszędzie dookoła.
Do jakiegoś tam stopnia też jedna osoba jest w stanie nagiąć się do drugiej i jej sposoby życia (np. czystość do ślubu). Ale nie wyobrażam sobie stawiania całkowitego zakazu np. wychodzenia z kolegami (jak było gdzieś w wątku tutaj) albo picia piwa.
Może to wynika z tego, że sama nie chciałabym, żeby mój partner czegoś mnie zakazywał.
Nakazywanie wynika raczej ze zdrowej motywacji. Jak chodzę po domu przez tydzień i marudzę, że mam problem z zabraniem się za magisterkę to dostałam nakaz pisania pół strony dziennie. Ale to nie jest nakaz na zasadzie: "jak tego nie zrobisz, to nie będę z Tobą rozmawiał".

Nie zakazuję i nie chcę, aby mi ktoś zakazywał.

Lepiej znaleźć kogoś, kto nam odpowiada taki jaki jest.

To straszne !!!

Jak mozna zabronić komuś skoku w bok...........to niekrasnoludzkie

A poważnie, kiedyś nazywano to kompromisem, docieraniem się w związku.......dzisiaj to są zakazy i nakazy......ograniczanie wolności. Takie czasy.

Zamiast komentarza, cytat:

Roraty o 5:30 w grudniu?
ja pasuję

przykład był raczej dla zilustrowania tematu

No i widzisz a ja właśnie pytam o to, gdzie kończą się kompromisy i wzajemność, a zaczynają nakazy i zakazy.
Bo dla mnie to logiczne, że nie toleruję zdrady albo to, że chcę, żeby mój partner wyrzucił śmieci i odkurzył mieszkanie (czy cokolwiek innego co wynika z podziału obowiązków). Zastanawiam się, w którym momencie zaczyna się zmienianie partnera pod swoje upodobania i jak bardzo jest to tolerowane w związkach

Coś koło roku rok, a zmieniać go zaczęła od samego początku w mojej opinii to bardziej było tak, że ona miała wymagania co do tego, jaki ma być jej facet i umieściła go w tych ramach, a on naćpany "motylkami" nie oponował. Co też w sumie prowokuje mnie do zadania pytania, jak bardzo powinniśmy dać się w takich kwestiach ponosić motylkom
nie chcę tutaj się rozwodzić nad ich związkiem, bo to nie o to chodzi, a też to ich sprawa. Tak jak mówię - posłużyło mi to do zilustrowania problemu i natchnęło do dyskusji.

No ja bym to już podciągał pod terroryzm czy zamordyzm
Znam takich co nie cierpieli chodzić do kościoła, a teraz zasuwają co niedzielę i częściej, bo kobita każe. W tej materii, to pamiętam tylko jeden nakaz, to jest, że miałem się wyspowiadać przed ślubem, a potem chyba przed chrzcinami. Jakoś to załatwiłem, pewnie powiedziałem, że byłem. Chociaż przed ślubem, to zbierali chyba jakieś pieczątki, to może i byłem. Nie wiem, nie pamiętam, bo szczerze mówiąc nie pamiętam też dat ślubów, cywilnego i kościelnego. Dobrze, że rok kojarzę
Jakiś innych specjalnych zakazów nie kojarzę. Nawet jak mówię, że kroi mi się impreza do rana z laskami, to ona mówi - zrobisz jak zechcesz... Wtedy ja mówię, że oj nie bardzo mi się chce iść, w krzyżu już boli głowa będzie boleć potem. Nie no wiesz, nie chcę żeby wyszło, że ci zabraniam. Nie chce mi się, będzie picie, trzeba będzie tańczyć i w ogóle... nie, Barbara! W końcu ona mnie zawozi na imprezę i odbiera o świcie

Tę przypadłość ma pewnie jakieś 90% mężczyzn, przy czym co najmniej 90% kobiet uznaje to jako jeden z największych grzechów przeciwko małżeństwu i bardzo zabiega, aby nie był popełniany. Za to panowie bywają niezwykle w tej materii oporni, a jeśli cokolwiek zmieniają, to najczęściej ze zwykłego strachu przed wyrzutami i fochem .

Nie wiem, o którym dokładnie wątku była mowa, ale przy okazji zachęcam do lektury także tego: http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?id=89263 .

Czy takie zakazy się sprawdzają? Czy warto naginać się pod drugą osobę? Zmieniać dla niej? Czy nie lepiej szukać kogoś, kto nas po prostu akceptuje?

Dlatego zupełnie nie rozumiem po co być z kimś,  dla kogo trzeba się zmieniać, bo to, jakim się jest, jakoś nie pasuje. To mi się kojarzy z tymi wszystkimi wątkami, w których jedna strona ogromnie się w związku męczy, ale już tyle poświęciła, że żal jest to kończyć.

Dlaczego ktoś pozwala sobie założyć obrożę, a potem narzeka, że jest prowadzony na smyczy?

O tym: http://www.netkobiety.pl/t27953.html

Niech żyje manipulacja!

A czy wydawanie nakazów i zakazów nie jest tresurą?

Czy system prawny i normy moralne ograniczają człowieka i go uciskają?

Drogie Panie, piszecie o zakazach i nakazach, a zwracacie mi uwagę, gdy podaję bardzo łagodną wersję tychże zaleceń.

I to nie jest tresura! Każdy ma wolną wolę i w moim sposobie nie ma żadnego nakazu! ŻADNEGO!
Zresztą, co powiecie o fochach? To też rodzaj tresury! Bardzo wyrafinowany i dziecinny sposób. Wiele kobiet używa tej metody i oczywiście się do tego nie przyzna. W związku trzeba też się komunikować i jeżeli chcemy żeby nasz partner się w pewien sposób zachowywał, to po prostu łagodnie z nim o tym rozmawiamy. A jeżeli nam wszystko jedno to niech robi co chce... PIJE, ZALICZA PANIENKI, ŹLE TRAKTUJE, NIE DBA O ZWIĄZEK.

NIECH ŻYJE WOLNOŚĆ!

Nie uznaję ani zakazów, ani nakazów, ani fochów..
Ale takie manipulacje jak podałeś są obliczone na to, że ktoś się nie zorientuje, co się dzieje. To jest obrzydliwe, bo uwłacza czyjejś inteligencji, i wskazuje że otwarta komunikacja jest niemożliwa..

żadnych nakazów ani zakazów
w żadna stronę
gdybym usłyszała cos takiego od ewentualnego partnera badz partnera in spe, to bym zakonczyla znajomosc

i ja sama nigdy nikomu niczego nie zabranialam w związku

i nie zamierzam

Też wolałabym żeby mi ktoś wprost powiedział że coś robię źle zamiast robić takie podchody jak Artur proponuję.
poza tym jeśli nadużywam na imprezie alkoholu po czym mój facet oznajmia mi że lubi jak trzymam fason w towarzystwie to bardziej uznam że to jakiś żart albo on ma odmienną ode mnie definicje trzymania fasonu od reszty społeczeństwa

A co to za dorosły czlowiek, który chodzi do kościoła, bo ktoś mu tak każe?

Sie wszystkie rzuciły na Artura za ta manipulacje jak nie wiem co. A dobra manipulacja nie jest zła. Jest kilka zasad których należy przestrzegać ale jak ma sie wyczucie to można cuda osiągnąć.
Ja ja czasem stosuje i wcale sie tego nie wstydzę. Nie przyznaje sie mężowi ale sie nie wstydzę.
Zakazy i nakazy na mnie nie działają. No bo poza zabronienie mi czegoś słownie to co? Zwiąże mnie ktoś? Albo ja kogoś? Nie, nie da sie. Jak dwie osoby sie szanują i rozumieją to zakazy i nakazy nie sa potrzebne.

Tak się zastanawiam PO CO ktoś miałby się pode mnie naginać? Bo muszę sobie COŚ udowodnić, może, że jestem na tyle ważna, żeby ktoś musiał to udawadniać poprzez wywracanie się na lewą stronę?
Z drugiej strony PO CO ja miałabym się pod kogoś naginać? Żeby potwierdzić sobie to, że taka, jaka jestem nie jestem dość dobra do związku?

Wolę kogoś, dla kogo pewne preferowane przeze mnie wartości i zachowania są NATURALNYM WYBOREM a nie wynikają z ZAKAZU, który prędzej czy później chce się złamać, albo z NAKAZU, który wreszcie chce się sobie kiedyś odpuścić.

Normalny, nikt nie mówi, że się nawrócił.
A ty nigdy nic nie zrobiłeś z miłości dla kogoś