Zdezorientowana.Rozmowa o slubie.Nie wiem jak to odebrac....

Masz myśleć, że:
1. On nie chce ślubu i o tym w ogóle nie myśli.
2. Chce ślubu, ale nie z Tobą.
3. Jest ograniczony i durny, bo stwierdzenia, że ślub to tylko papierek, a kościół to sekta są na poziomie gimnazjalisty w okresie buntu.
4. Nie jest jeszcze gotowy.
5. Zagłaskałaś go i dobrze mu jak jest.
6. Ostatecznie wszystko mu jedno, ale nie będzie do niego dążył chyba że wpadniecie.

Jamam25 lat,On 30.Jestesmy niezalezni finansowo.Powodzi nam sie super.Jestesmy szczesliwi. Wprowadzam sie do Niego na dniach... Nie bardzo wiem jak mam teraz reagowac... Co myslec.Nie chce jednoczesnie nic wymuszac,ta rozmowa miala byc czysto informacyjna...

Tak,tylko teraz to juz sama nie wiem co robic...

Kurde, nie martw się. Nie rób z tego problemu.
Mnie też nie podoba  się ślub, wesele  i cała ta otoczka.
Moglibyśmy żyć na 'kocią łapę' albo wziąść tylko cywilny.
Rodzina i narzeczony chcą wesele z prawdziwego zdarzenia. Mnie wszystko jedno, więc czemu mam narzeczonemu tego odmówić? A niech się cieszy, a przy tym, ja też już się napaliłam na ten ślub.
Rozumiem Twojego narzeczonego i problemu nie widzę.
Chce być z Tobą, kocha Cię,ale może najzwyczajniej w świecie nie chcieć ślubu, bo nie i już,co wcale nie oznacza, że Cię nie kocha i nie chce kiedyś z Tobą założyć rodziny.

No tak, ale on miał jej się oświadczać, a o tym, że Tobie się oświadczać wcale nie myśli.

Wiesz, ja jestem z facetem 2 i pół roku i u nas pewnie zaręczyny nastąpią dopiero za 3 - 4 lata, ale wiemy, że tego chcemy. I nie zmienia tego fakt, że nie jest on katolikiem ;-)
Może to ja jestem napalona bardziej na ślub, ale to nie zmienia fkatu, że on mnie rozumie.

A jak on Cię traktuję na co dzień?

No rozumiem, to może faktycznie kocha Cię, lecz nie przywiązuje do ślubu takiej wagi ---> co nie znaczy, że go nie będzie
Jeżeli naprawdę nie masz obiekcji do tego jak Cię traktuje na co dzień to ok.

Ale skąd taki wielki nacisk na ten ślub? Jesteście ze sobą półtora roku - to tyle, co nic. Jesteś JUŻ TERAZ pewna, że chcesz z nim być całe życie? Poza tym akurat zgadzam się ze stwierdzeniem, że ślub to papierek - czy byłoby tyle rozwodów, gdyby był czymś więcej? Czy gdybyś miała spędzić ze swoim chłopakiem resztę życia, ale bez ślubu - czy zmniejszyłoby to jakoś wagę waszego uczucia? Czy ten związek byłby wtedy niepełnowartościowy? A już tak całkiem poza tym - nie jest katolikiem. I mimo to weźmiecie katolicki ślub? Wydaje mi się, że bardziej zależy Ci na białej sukience i imprezie niż na faktycznym przypieczętowaniu związku.

A ja uważam, że bardzo dobrze zrobiłaś. Nie ma znaczenia czy jesteście ze sobą 1,5roku czy 1,5miesiąca. Tak naprawdę to masz prawo wiedzieć czy możesz liczyć na coś poważnego czy nie. Oczywiście wiadomo, że możecie się rozstać, albo nie, ale fakt posiadania perspektyw jest istotny. Prosta sprawa:

Ja wiem, że chcę ślubu i rodziny. I sorry, ale chcę wiedzieć na początku czy np. facet chce mieć dzieci. Gdybym na starcie wiedziała, że nienawidzi dzieci i nie chce ich mieć, to z marszu darowałabym sobie taki związek. To samo ze ślubem. Wszyscy gadają, że to papierek pierdu, pierdu, ale jak się żyje na kocią łapę i wydarzy się jakaś tragedia np przedwczesna śmierć partnera to potem wielki płacz, że są problemy urzędowe. Bo sorry, ale kto myśli o testamencie w wieku 30lat? Albo o daniu komuś pełnomocnictwa, etc. A tak naprawdę nawet do szpitala Cię nie wpuszczą, nie udzielą informacji  bo NIE JESTEŚ FORMALNIE DLA NIEGO RODZINĄ.

Tak samo jak z pracą zawodową. Chcesz awansować, robić karierę i rozwijać się to szukasz takiej pracy gdzie istnieje możliwość podniesienia kwalifikacji i awansu. Oczywiście nikt Ci nie gwarantuje, że osiągniesz to wszystko, ale wiesz, że jeśli będziesz się starać to masz taką możliwość, a nie startujesz od razu ze spalonej pozycji.

Jak najbardziej uważam, że takie rozmowy powinno się prowadzić, a nie ładować się w ciemno w związek, który może okazać się ślepym zaułkiem. Oczywiście nie mówię, że masz go męczyć i naciskać na niego. Ale zapytać się, powiedziec o swoich oczekiwaniach i sprecyzować konkretnie swoje cele to absolutna podstawa.

Moim zdaniem nie ma tu mowy o żadnej presji. Normalnie pogadałaś z facetem na temat ślubu, przedstawiłaś mu swoje oczekiwania i oboje zgodziliście się na takie rozwiązanie jak opisałas. Normalna zdrowa rozmowa, dzięki temu oboje znacie swoje poglądy i przystaliście na kompromis. Jak dla mnie wszystko jest w najlepszym porządku

Jest chrzczony,ma Komunie i bierzmowanie. W Boga nie wierzy -jest za teorią ewolucji. Ogólnie jest "bardzo trzeźwo myślący" i wszystko potrafi logicznie wyjaśnić.Jego argumenty o ślubie nie były tylko logiczne.

Zgadzam się ! Tzn ja rozumiem, że dla kogoś ślub może byc papierkiem, ale ten ktoś nie może wymagać żeby dla mnie ślub był tym, samym.
I też nie chciałabym być z facetem, który nie chce ślubu, dzieci.