trudny związek...:(

Czesc dziewczyny!  Proszę  o poradę, bo juz sama normalnie głupieje i nie wiem co mam mysleć. Jestem ze swoim chłopakiem 4lata. Dotychczas było sielankowo a momentami wręcz cudownie. Nigdy z jego strony nie było jakiegoś super okazywania uczuć, ale mi to nie przeszkadzało. oboje przyznaliśmy że super do siebie pasujemy, świetnie się rozumiemy a dodam ze zarówno ja jak i on jestesmy ludźmi którzy zawsze mieli tzw swoje światy i trudno nawiązywali powazne związki. No więc wszystko zaczęło się od przyjaźni a na skończylo na miłości.
Ja przez ten czas zmian dosyc sie zmienilam, bo byłam juz go pewna, mniej sie starałam itd. no i co najgorsze zaczęłam mu matkować, obiadki itd co go max zaczęło denerwować. Jednym słowem wkradła sie totalna rutyna. Na dodatek różne małe błędy sprawiły że wszystkie się zsumowaly i nagle bomba rozczarowania i rozgoryczeniaa wybuchła...
Ja teraz robie co mogę, daje mu więcej czasu dla siebie, nie narzucam się, bardziej dbam o siebie, nie matkuje, ale on zaczał czepiać się normalnie wszystkiego i wyolbrzymiac wszystkie moje wady które wczesniej mu nie przeszkadzały. nie wydaje mi się żeby charakter aż tak mi sie zmienił, ale on twierdzi że kiedys byłam zupełnie inna, starałam sie go czyms zaciekawić a teraz jest tylko nuda itd.
Abstrahujac w sexie jest nadal super, pożadanie nie wygasło z obu stron i to widać. Mimo ze ciągle nadmienia że liczy sie przede wszystkim charakter by kogos pożadać.
Myslałam że moze trzeba troche dac mu odetchnąć, wiec jak kiedys spotykalismy sie codziennie tak teraz 2-3 x w tyg. troche pomogło, sam zaczął się barzdiej starać ale i tak jak tylko pojawi się mały pretekst do kłótni to zaraz bomba CAŁEJ złości wybucha...Doszło nawet do tego że czasem boję się cokolwiek powiedzieć bo i tak on widzi tylko swoja rację a to co ja mówie jeszcze bardziej go irytuje. Więc w takiej sytuacji znów kłótnia że nic nie rozumiem, że kiedys wiecej mówiłam...
Zapytałam go czy cos jeszcze czuje do mnie, to mi powiedział ze chyba jeszcze tak skoro to wszystko mi mówi i kłócimy się, inaczej nie chciałby ze mna w ogole rozmawiać. Ale tez powiedział że nie sądzi żebym sie zmieniła bo ludzie sie nie zmieniają, więc obawia się że jak nei będzie jakiegos przełomu to z każdą kolejną kłótnią będe mu coraz bardziej obojetna.Jak to ratować??? Bardzo go kocham i chciałabym by udało sie zmienic jego nastawienie do mnie, bo tylko wtedy zacznie na nowo mnie pozytywnie odbierać inaczej nie ma szans.Jak sie zachowywać w takiej sytuacji. Nie zamierzam sie poddawać i szukac sobie innego...;(((