Każdy jego wyjazd przeżywam bardziej:(

Chciałabym wam w skrócie opowiedzieć moją historię. Jesteśmy razem ponad dwa lata. Kocham tego faceta najbardziej na świecie, uwierzcie mi, że nigdy nie spotkałam tak wspaniałego mężczyzny. W tamtym roku w sierpniu okazało się, że on musi wyjechać. Do pracy. Do kraju, który nawet nie graniczy z naszym. Byłam załamana. Ale wiedziałam, że muszę dać radę. Dla Niego. Widywaliśmy się kiedyś codziennie, pochodzimy z tego samego miasta więc nie mieliśmy z tym problemów. Jednak, gdy wyjechał pod koniec sierpnia wrócił dopiero na święta bożego narodzenia. Gdy go zobaczyłam ryczałam jak małe dziecko. Potem widzieliśmy się w lutym i teraz - na święta wielkanocne. Dziś w nocy wyjechał znów. A ja siedzę i płaczę. Wciąż wspominam nasze wczorajsze wieczorne pożegnanie jak płakałam, jak on mocno tulił mnie do siebie. Nie daję sobie rady. Od października zaczęłam studia, siedzę teraz sama w akademiku i czekam na skype, może późnym wieczorem jak dojedzie na miejsce pojawi się choć na chwilę. Ciągle zerkam na telefon, czekam na znak. Kocham go, ale tak bardzo bym chciała go mieć przy sobie ;((( Oczy mam już spuchnięte od płaczu. To było nasze czwarte pożegnanie, z każdym razem jest coraz gorzej ;(( Wiem, że on mnie kocha, wiem, że jeśli oboje będziemy się dalej starać to przetrwamy, ale gdy pomyślę, że zobaczę go dopiero w lipcu to łzy same ciekną mi z oczu. Naprawdę go kocham ;(((