Postawiłam mu ultimatum albo ja albo spotkania z dzieckiem.

Wiążąc się z nim wiedziałaś, że ma dziecko a on jako ojciec ma wobec swojego syna obowiązki ale też jest z nim związany już na zawsze. To, że utrzymuje z nim kontakt, jego częste wizyty u dziecka akurat wspaniale o nim świadczą. Czy tak trudno Ci zrozumieć, że ten bobas jest jego częścią i że Twój chłopak zwyczajnie kocha swoje dziecko. Mnie zastanawia czy Ty masz serce?? Jak można postawić komuś ultimatum, albo ja, albo dziecko. Ja na Twoim miejscu spaliłabym się ze wstydu stawiając osobie którą kocham takie warunki.

sara23 - twoje wypowiedzi i stawianie sprawy "ja , albo dziecko" świadczy tylko o braku serca i dojrzalości. Uwazasz że pieniądze to wszystko co powinien zrobić ojciec dla dziecka ??? Jesteś.... brak mi słów kim ale napewno nie kobietą bo prawdziwa kobieta była by dumna z takiego postępowania faceta i powinna mu przyklasnąć i pomóc bo on ojcem będzie do śmierci a czy ty będziesz jego dziewczyną, żoną to już nie jest takie pewne i z mojego punktu widzenia przy takim twoim podejściu to lepiej by bylo dla faceta i jego synka gdybyś dała im spokój.

Zgodzę się z przedmówczyniami, choć zdaję sobie sprawę, że jest to dla Ciebie problem.
Tylko dziewczyno nie można być zazdrosnym o dziecko???
Może obawiasz się tego że coś go jeszcze łączy z matką dziecka ??? Może tu tkwi problem. Ufasz mu w tej kwestii ???

Jasne że mu ufam ale mam czasem dosyć. Mamy w tym roku jechać w bieszczady jesteśmy przodownikami turystyki górskiej a on małego też chce zabrać żebym go lepiej poznała nie wiem co mam o tym myśleć co robić.

Zastaw go i poszukaj sobie faceta bez dziecka. Teraz to dla Ciebie ogromny problem, to co to będzie jak w przyszłości pojawi się wasze wspólne dziecko. Wtedy Twoja zazdrość sięgnie chyba zenitu. Twoje zachowanie jest bardzo niedojrzałe i egoistyczne w tej kwestii, więc nie wiąż się z facetami którzy są po przejściach i mają jakieś zobowiązania, nie nadajesz się do tego.

Jest to spowodowane Twoją niedojrzałą postawą.......  nie akceptujesz tego, że facet jest odpowiedzialny?
Odpowiedz, co jest dla Ciebie wartością związku?

Zatem czemu walczysz z lojalnością partnera w stosunku do własnego dziecka? A chyba jest szczery skoro mówi z tobą o swoich planach wychowawczych w stosunku do niego?

Tak co cudowny facet bo myśli, opiekuje się swoim dzieckiem ale jak jaj mam się w tych górach zachowywać. Niem mam żadnego doświadczenia zresztą on  też rok ojcostwa to jednak niedużo. Myślałam że jak tam pojedziemy to będziemy mieć trochę czasu dla siebie. Nie umiem opiekować się dziećmi nie mam podejścia.

Jestem w szoku naprawdę. Słuchaj, dziecko nie jest przedmiotem ma uczucia i potrzeby, potrzebuje tak samo matki i tak samo ojca i Ty nie masz prawa decydować o tym kiedy ojciec jest potrzebny a kiedy nie jest. I nie masz prawa decydować o tym czy ojciec ma ochotę zabrać dziecko w góry czy jej nie ma. Bo widzisz przegrasz, bo nie da się wygrać z miłością bezwarunkową jaką  jest miłość rodzica do dziecka i odwrotnie. Pomyśl troche o tym.
Jak masz się zachować? odpowiedzialnie, czyli: dbać o to aby dziecko zjadło, dbać o to aby się nie "uszkodziło", dbać abyście mieli we trójkę super zabawę i mase cudownych wspomnień. Trudne?

Skąd wiesz, że nie potrafisz zachować się normalnie, że nie masz podejścia?

Jeśli nie zmienisz tego założenia (nikt nie rodzi się z gotowym scenariuszem postępowania z dzieckiem), to daruj sobie nie tylko ten wyjazd, ale również posiadanie własnego dziecka.

Odwróć sytuację i pomyśl, czego byś oczekiwała od swojego partnera, gdybyś to Ty miała trzyletniego syna?
Co byś poczuła i pomyślała, gdyby Twój parter postawił Cię przed wyborem: albo Twoje dziecko, albo on?
I czego byś oczekiwała od swojego partnera, gdyby przyszła mu później do głowy myśl, że przesadził?

I, jeszcze jedno.
Rozpoczynając związek z jakimkolwiek człowiekiem, bierze się go z całym dobrodziejstwem inwentarza. Gdy człowiek ten ma dziecko, wiążesz się i z tym dzieckiem, bo później wspólnie (z tym dzieckiem) spędzać będziecie święta, urlopy, itd. I to dziecko mieszkać będzie też czasami w waszym domu.

Muszę coś zrobić nie mogę pozwolić aby sypał się nasz związek. Nakłonię go żeby zemną jechał w góry sam a z małym pojedziemy w jakiś lżejszy teren. Na pewno ulegnie zawsze ulega

Masz po prostu byc. Na poczatek obserwuj a pozniej samo pojdzie, Male dzieci lubia ogladac, poznawac nowosci. Nawet kolorowy kwiatek czy zabka wprawiaja je w zachwyt. Dasz rade. Nastaw sie pozytywnie, ze bedzie dobrze i bedzie.

Edit: wczesniej czy pozniej pojedziecie gdzies razem. Jesli stale bedziesz wymyslac, ze cos bedzie nie tak i chcesz z nim byc wszedzie sama to juz przegralas. Nie zmienia sie ustalen wyjazdu, bo dziecko juz czeka na ten wypad. Tak nie wolno postepowac i robic dziecku wody z mozgu. Swoim zachowaniem sprawisz, ze on jeszcze czesciej bedzie jezdzil do dziecka chcac mu wynagrodzic zmiane planow. A zmiana nastepi, bo Ty NIE CHCESZ i juz. Sama sobie szykujesz wiadro wody na glowe. I to lodowatej wody.

Jeśli nie chcesz, by Twój związek się posypał, musisz zmienić swoją postawę i do partnera, i do jego dziecka.

Do partnera, bo nie było tak, że on ulegał, tylko zmieniał swą decyzję (a to olbrzymia różnica). Nie traktuj go jak bezwolne stworzenie, bo możesz się kiedyś, dość nieprzyjemnie dla siebie, zdziwić.

Do jego dziecka, bo czy to się Tobie to podoba, czy nie Twój partner jest jego ojcem, a dziecko, często zupełnie nieświadome tego, jest testerem przyszłej macochy (tak, tak - to Ty).

Trzymam kciuki za Ciebie i Twe mądre decyzje.

Facet nie jedzie w góry ze swoją byłą, tylko z dzieckiem które jest częścią niego. A Ty go kochasz.

Nie bój się tylko zawczasu poczytaj książki o dzieciach, jako przewodnik pierwszą pomoc już znasz. A najlepiej usiądź na czterech i się zastanów, bo dziecka nie wyeliminujesz. Jeżeli będziecie razem "na poważnie" a nie "na przepychanki kogo na wierzchu" jego dziecko stanie się nieodłączną częścią Twojego życia. Jego ospa wietrzna, polucje nocne, kłopoty sercowe, matura i palenie gandzi. ZAWSZE BĘDZIE W TWOIM ŻYCIU. Dopóki tam będzie jego tata.

Mało tego - jazda się zacznie kiedy Wy będziecie mieli wspólne dziecko czy dzieci - i z Twoim podejściem "kto ważniejszy" ewoluujesz na "To czyje dzieci są ważniejsze?". Lipa totalna.

Ty chcesz budować związek na wyłączność, a nie pomyślałaś że tej wyłączności nigdy mieć nie będziesz. Przenigdy. Koniec kropka bez dyskusji. Albo bierzesz, albo unieszczęśliwisz trzy osoby hurtem, w tym jedno dziecko ktore jest gucio winne.

Jak dla mnie to charakter faceta poznasz właśnie po tym jak traktuje swoje dzieci (jeśli je ma), a Twój partner Sara zachowuje się na prawdę dojrzale, pomimo młodego ojcostwa. Ja spotykałam się kiedyś z kimś kto miał dziecko...Dowiedziałam się o tym po 3 miesiacach regularnego spotykania i szok, bo potem kiedy zagadywałam go o dziecko to nie chciał o nim mówić i dla mnie to było okropne! Bo coby było gdyby ze mna miał dziecko a potem nasz zwiazek by się rozpadł, też by uciekł? I od tamtego momentu mi przestało zależeć więc się rozstaliśmy. Mi nie przeszkadzał fakt że to dziecko ma, tylko, że zachowuje się jakby tego dziecka nie było...
Tak że faceta tylko pozazdrościć, a jeśli go kochasz to zrozumiesz że bierzesz go w pakiecie z dzieckiem. Nie stawiaj mu ultimatum bo na pewno przegrasz z kretesem.

jesteś wredną egoistką.
puknij się w głowę dziewczyno! na miejscu tego faceta zostawiłabym Cię od razu!

Serio , żal dosłownie.. Zachowujesz się jakbys była pepkiem świata;/..
Jakbyś miała dziecko chciałabys aby tatuś tylko wysyłał alimenty a nie utrzymywał kontaktów z dzieckiem?
Zastanów się dziewczyno co Ty w ogole robisz;/
To dobrze o nim świadczy , że sie zaczoł interesować dzieckiem , a kontakt z była zawsze będzie mieć bo ma z nia dziecko , i jeśli tego nie akceptujesz to zakończ zwiazek.

Czytam, czytam i nie moge uwierzyc !!
Jaka ty jestes wredna ! Okropna egoistka ! za samo to co robisz nie da sie ciebie polubic i zrozumiec !
Jestes jedynaczka, i tu jest twoj problem, jedynacy zazwyczaj sa samolubni i mysla o sobie ! (bez urazy dla innych, nie pisze, ze kazdy taki jest)..

Kobieto ! Twoj chlopak ma DZIECKO; KTORE JEST CHORE i potrzebuje jego milosci najbardziej.. a ty mu stawiasz jakies ultimatum? Co z ciebie za czlowiek? Tylko : ja, ja, ja..
Jak ty tak mozesz, nie masz sumienia?
Ciesz sie, ze facet chce dbac o to dziecko, jak ty bys sie czula, gdybys zostala sama z chorym dzieckiem, a nowa kobieta twojego bylego partnera zabrania mu sie z nim spotykac, mimo, ze dziecko teskni.. tak tak.. takie dziecko ma uczucia! a ty je krzywdzisz..

Jezeli, twoj facet chce wziac dziecko w gory, to sie nie wtracaj, 3 latek to juz nie takie malenstwo, a pooddychalo by swierzym powietrzem..
A moze twoj chlopak juz wspominal swojej bylej kobiecie, ze chce zabrac synka, moze ona juz wspomniala dziecku, a ono sie nastawilo, ze pojedzie z tatusiem? A ty chcesz teraz to wszystko zniszczyc! Wyobrazasz sobie rozczarowanie chlopca?

Owszem, masz prawo do szczescia.. jezeli ci nie odpowiada przeszlosc faceta i nie akceptujesz go, to skoncz z tym, bo pamietaj.. z dzieckiem nie wygrasz! Facet widuje sie od niedawna z nim, a ty chcesz mu to zabrac? Jakim prawem? Kim ty jestes?

Moze za ostro, ale dla takich pannic jak ty, nie mam ani troche szacunku..
Mam nadzieje, ze po naszych slowach zastanowisz sie nad soba.. bo pepkiem swiata nie jestes, sa jeszcze inni.

Monia, to twoj byly partner dobrze trafil.. niestety nie wszyscy takie maja podejscie .. a szkoda

Eh... ja mam 20 lat.. mój chłopak 27,  eh.. też ma dziecko 5-cio letnią Julie...  nie potrafie jej znosic.. polubic a tym bardziej pokochac tego dziecka, zawsze ona jest wazniejsza, dziesiatki odwolanych spotkań, "bo Julka" Eh... Kochamy sie a on biegnie jak oszalały do telefonu, bo ona dzwoni.. Nie jestem szczęśliwa w naszym związku... Zawsze są oni i ja... na doczepke, piąte koło u wozu... ale może tak ma byc? eh... Najchętniej postawiłabym mu ultimatum "albo ona albo ja"... ale dobrze wiem że wtedy go strace, wybierze ją,a przecież mimo wszystko tak bardzo go KOCHAM...

Musisz zaakceptować taką sytuacje. Warto zaprzyjaźnić się z dzieckiem. Czasem z chłopakiem i małą gdzieś wyskoczyć. Niech chłopak czuje Twoje wsparcie w tej sytuacji.
Nikt nie mówi, że taka sytuacja jest łatwa. Ale wyjścia są proste: albo akceptujesz to i starasz się, albo odchodzisz.

Ja nie wiem po co taki bulwers od razu... Krzywdy ani jemu ani jego corce nie robie, a to wszystko jest takie trudne... i tak bardzo boli... i chyba jednak powinnam sie udac do wątku "złamane serca" i już zacząc leczyc rany... eh

Sara jesli się prawdziwie kocha to i zasmarkanego...jak ma dziecko to tez...Jesli nie jestes w stanie z tym zyc to odejdź!

Odbyłam wczoraj chyba najgorszą rozmowę w swoim życiu z Igorem. Rozmawialiśmy na spokojnie i chyba coś do mnie dotarło.
Już teraz wiem że jemu zalezy i na mnie i na Alanku i że ja jestem dla niego ważna ale dziecko również. Chciał by żebym jeździła z nim do małego i żebym porozmawiała z matką małego o tym że nie mam podstaw do obaw z jej strony bo im się po prostu nie ułożyło ale są w dopbrych stosunkach i chciał by żeby zemną też tak było bo nie ma sensu krzywdzić dziecka. Chce abym poznała małego jeszcze przed wyjazdem wtedy będzie mi łatwiej a on nie chce wybierać i zrobiło  mu się przykro gdy postawiłam to ultimatum. Szczerze po tej rozmowie żałuję że tak postąpiłam. I tak zaproponował mi że w góry pojedziemy we trójkę a później wyskoczymy gdzieś sami

Gratuluję Tobie tak mądrego partnera.

A i jemu gratuluję partnerki, która naprawia, popełnione przez siebie, błędy.

Widać zależy chłopakowi. Staraj się i wspieraj go, na pewno to mu pomoże

Znajdź sobie faceta, który nie ma dziecka...
To bez sensu jak będziesz się szarpać z trzylatkiem o godziny i minuty. Powinnaś się cieszyć, że Twój facet troszczy się o swoje dziecko i je kocha i chce z nim być. Zamiast tego zachowujesz się jak rozkapryszona egoistka. Przecież to dziecko nie jest z Wami non stop.

Eh. prawda jest taka,że trudno jest zaakceptowac związek z mężczyzną który ma dziecko z inną, i najłatwiej jest się wypowiadac komuś kto ma własne dzieci albo kto nie miał okazji poznac tego uczucia na własnej skórze... Ja jestem ze swoim chłopakiem już ponad rok... nadal płacze po każdym spotkaniu w trójke, z nim i z jego dzieckiem... Bardzo go kocham, ale zaczyna mi brakowac sił...

Jak miałam 23 lata moje dziecko miało 2 latka - to nie była wpadka!!! i teraz tak czytam wypowiedzi 23latki i naprawdę jestem tak zniesmaczona Twoją niedojrzałością - gratuluję Ci, że zdecydowałaś się spróbować, ale masz tak beznadziejne podejście - Twój facet wytłumaczył Ci tak oczywiste kwestie, oczywiste dla każdej dojrzałej osoby. Twój facet będzie miał przechlapane jestem tego pewna. Napisałam Ci to dlatego, abyś zastanowiła się nad że tak dużo osób zaznacza Twoją niedojrzałość -może warto pomyśleć o tym zanim kogoś skrzywdzisz. powodzenia

A wiesz dlaczego nie będziesz szczęśliwa? bo sama sobie zabierasz możliwość bycia szczęśliwą u boku ukochanego. Bardzo trudno mi jest pojąć Twój tok myślenia w kwestii konkurencji z dzieckiem..... sama jesteś kobietą i być może kiedyś urodzisz dziecko. Napisałaś o mamie, że została wymieniona na młodszą zadam Ci takie pytanie:
napewno  pragniesz aby Twoja mama była szczęśliwa, jakbyś się czuła gdybyś była przeszkodą dla jej szczęścia? jakbyś się czuła gdyby Twoja mama się zakochała z wzajemnością ale na jednym warunku - jej facet zaznaczyłby, że ich związek jest możliwy jak Twoja mam wybierze  albo On albo córka....... no jakbyś się czuła? co?

ale o co Ty płaczesz po tych nocach? o to, że Twój facet ma przeszłość?o to, że kocha swoje dziecko? Wiesz dobrze tzn tak mi się wydaje, że powinnaś wiedzieć, że uczucie do Ciebie a uczucie do dziecka to dwie różne płaszczyzny emocji. To, że facet kocha córkę nad życie wcale nie oznacza że Ciebie kocha mniej. Wiesz ja muszę to tłumaczyć swojemu 6latkowi, że to że kocham również jego kuzynkę nie oznacza wcale że mam mniej miejsca w sercu dla niego. Wiesz, kiedyś spotykałam się z facetem, który nie jest ojcem mojego synka i widzisz zderzyłam się z niedojrzałością......... on nie umiał zaakceptować faktu, że rzekomo nie jest najważniejszy. BYŁ NAJWAŻNIEJSZY - kochałam go nad życie, starałam się godzić obowiązki matki z jego potrzebami - bo był dla mnie ważny - co nie oznacza, że dziecko kochałam mniej albo że przestalam o nie dbać. Nie wiem czy  dobrze Ci to wytłumaczyłam. Chciałam Ci pokazać poprostu tą drugą stronę. TO ŻE TWÓJ FACET MA CÓRKĘ, NIE OZNACZA, ŻE NIE MOŻESZ BYĆ DLA NIEGO KSIĘŻNICZKĄ, KRÓLEWNĄ czy co tam sobie wymarzyłaś.