syndrom długiego bezrobocia

Ja dopiero pół roku jestem bez pracy i powoli tracę nadzieję, że coś uda mi się znaleźć. Cały czas bezskutecznie szukam. Powoli ogarnia mnie przerażenie, co dalej.... Nie mam żadnego wsparcia finansowego. Chcę i mogę pracować, ale nikt nie odpowiada na moje cv, a wysłałam już kilkadziesiąt. Powoli popadam w jakieś otępienie. Każdy dzień jest taki sam.
Może własny biznes byłby rowiązaniem, ale nie dość, że nie mam  pieniędzy na inwestycje to żaden pomysł nie przychodzi mi do głowy. Mam wrażenie, że już wszystko wymyślono i nie ma żadnej niszy rynkowej.

Czasami trzeba lepiej przyjrzeć się swojemu CV, poprosić kilka osób postronnych by rzuciły na nie okiem. mam podobne doświadczenia co wy. szukam stałej i konkretnej pracy juz dwa lata. jakiś czas temu właśnie tak zrobiłam. pozmieniałam cv, dodałam kilka fachowych określeń, pytałam innych co sadza o moim cv, poprawiłam nawet trzcionkę bo podobno to ma tez znaczenie. ważne jest tez dobre zdjęcie, tak żebyśmy wyglądały profesjonalnie na dane stanowisko.
efekt jest taki ze tak jak była cisza tak teraz miałam już kilka telefonów w sprawie pracy. Słyszałam tez ze jak ktos jest zarejestrowany w urzędzie pracy to warto prosić o spotkanie z doradca zawodowym, pytać o szkolenia i staże. Szczególnie jest to fajne dla osób długotrwale bezrobotnych takich jak ja które po odchowaniu dzieci chcą wrócić do pracy.

Mam podobny problem tyle ze ja bez pracy jestem 4 miesiące. Wszystko przez moj wypadek gdie o mało nie straciłe nogi i pracodawca z którym byłem na minutach jeśli chodzi o podpisanie umowy umilkł. Mozna powiedziec ze Dni są takie same ale jednak na razie bardzo sie ciesze z tego że jednak moje zdrowie nie ucierpiało i moge wciąż normalnie funkcjonować

Ewunia 33, 10 lat to długo. Nie wiem jakiej pracy szukasz i jakie masz oczekiwania. Róznie to bywa jedni wybrzydzają i czekaja na "gwiazdke z nieba" inni biora co jest bo trzeba zyc i dzieci wychowac.
Kilka dni temu dostałam prace. Jutro zaczynam. Administracja biurowa. Takiej pracy szukałam od dwoch lat. Ale przez ten czas nie siedziałam w domu z załozonymi rekoma. Pracowałam w róznych miejscach na zlecenia i robiłam bardzo rózne rzeczy, które nie mialy nic wspolnego z moim wykształceniem. Eh zycie!