Studia i co dalej?

Jeśli ktoś idzie na studia po to, żeby mieć zawód, to źle wybrał - powinien wybrać zawodówkę. Szczególnie mówię o studiach humanistycznych i filologicznych (no bo w przypadku np. medycyny to inna sprawa). Na studia idzie się uczyć myśleć, poszerzać horyzonty myślowe, nabrać ogłady i nauczyć się języka (tak, mówię też o języku polskim). Co będziemy robić w życiu to zupełnie inna sprawa - od tego są właśnie szkoły zawodowe, kursy itd. A czasami uczymy się też przez praktykę.
Wielki błąd popełnia ten, kto przy wyborze studiów kieruje się tylko i wyłącznie zarobkami albo idzie na studia "bo wszyscy idą" - stąd później mamy magistrów nie umiejących napisać zdania poprawnie po polsku czy absolwentów filologii nie radzących sobie z przekładem prostego tekstu (znam takie przypadki). I później płacz, bo przecież skończyłem/skończyłam studia to każdy pracodawca powinien o mnie zabiegać!

Uwierz mi, że jest sens, tylko tym sensem nie są pieniądze. Wiem, że w tych czasach ciężko pojąć, że nie wszystko się robi dla pieniędzy, ale jednak czasem tak jest.
A studia humanistyczne mają sens, pod warunkiem, że czuje się ku temu powołanie, a nie idzie "bo są łatwe". Rzeczywiście, prześlizgnąć się przez nie łatwo, ale studiować tj. wynieść coś z nich, oprócz kredy, znacznie trudniej.
Jeśli ktoś sugeruje się przy wyborze studiów przede wszystkim przyszłymi zarobkami to szkoda czasu na studia - później mamy marnych prawników, marnych budowlańców i beznadziejnych lekarzy. Bo tym skutkuje wybranie czegoś "bo będzie po tym praca".

Dołożę swoje 5 groszy, skoro od 5 rano nie śpię;) Mi się marzyły studia na ASP, nie powiodło się. Wydawało mi się, że tylko malować potrafię, i tylko to dobrze robię. Otóż nie, pokochałam administracje. Studiowałam z pasją, aby wiedzieć jak najwięcej. Po pierwszych praktykach wiedziałam, że to chcę w życiu robić. W trakcie 1 roku studiów, zainteresowałam się ekonomią i rachunkowością (poza tym, uważałam, że może mi się przydać). Wiedziałam, że będzie ciężko, ale nie zdawałam sobie sprawy, że aż tak. Jak mam być szczera to myślałam, że podratuje mnie staż z Urzędu Pracy (marzenia). W każdym razie i tak po części się realizuje, nieodpłatnie. Chętnie pomaga w załatwianiu spraw urzędowych (pisanie pism itp.). To mi przynosi radość i satysfakcję. Mam bardzo wiele w sobie empatii, dlatego często mi mówiono, że to nie zawód dla mnie. Wiem, że tam nie ma miejsca na sentyment. Tam są prawne granice i nic poza tym, ale czasami mnie "trafia", jak mam coś załatwić, i staję w oko w oko z wredną urzędniczką. Wszystko wszystkim, ale trochę życzliwości, uśmiechu jeszcze nikomu nie zaszkodziło. Pozdrawiam

Lena, ale nie każdy absolwent się tak zachowuje. Ja mam 9 miesięcy praktyk zrobionych w trakcie tych 5 lat studiów, a miałam 2 kierunki i pracowałam dorywczo (umowa zlecenie lub nic) w solarium, sklepie spożywczym, w barze, na kuchni, sprzątając. Oczywiście nie ma tego w CV, bo nie wszystko potrafię udokumentować. Ile razy słyszałam, jak tak można za darmo, ja bym nie robiła (na szczęście te osoby, które się tak wypowiadały pracują, bo mają znajomości i nie przeszkadzał im puste miejsce w podpunkcie CV: Doświadczenie).
Natomiast bardzo mnie denerwowało, kiedy szłam do prywatnego przedsiębiorstwa pytać się o darmowe praktyki lub bezpłatny staż i z miejsca byłam skreślana: "Wie Pani, mieliśmy tutaj praktykantkę nie wywiązywała się ze swoich obowiązków lub przyszła na koniec praktyk dopiero po referencje lub chowała się po kątach lub (...)" Strasznie nie lubię, gdy ludzie szufladkują. Wiesz jak czasem ciężko było znaleźć taką darmową praktykę. Własnie przez takich studentów/absolwentów lub osoby, które wrzucają wszystkich do jednego worka.
Nigdy nie traktowałam studiów jako drzwi do wielkich pieniędzy (zawód: urzędnik państwowy to nie jest dobrze płatny zawód, mam na myśli najniższe stanowiska, bo o innych nawet nie marzyłam, w małej gminie). Studia to tylko teoria. Chcę pracować i się rozwijać, za najniższą krajową na początek. Być może później ktoś doceni mój zapał i ciężką pracę. Nie cenie tego, co umiem na duże pieniądze na rozmowie zawsze podkreślam, że mam niewielkie doświadczenie i stąd się to bierze. Niemniej jednak raz zwrócono mi uwagę na rozmowie, że się tak nisko cenię. Pewnie pracodawca miał więcej do zaoferowania, ale niestety mnie nie chciał, bo nie oddzwonił.
Krótko mówiąc, student/ absolwent- studentowi/absolwentowi nie równy. Nie szufladkujemy!

Poniosło mnie;) Przepraszam;) W sumie to pierwszy akapit był do Ciebie. Nawet nie wiesz jaka byłam wściekła, gdy mi kolejne przedsiębiorstwa odmawiały bezpłatnych praktyk. Znalezienie ostatnich bezpłatnych praktyk, które robiłam zajęło mi 3 miesiące. W końcu znalazłam w mniejszym mieście, a szukałam w 3 (jedno duże). Niektóre firmy na darmowe praktyki robią 3 etapową rekrutację we Wrocławiu i mają takie wymagania, że ja jakbym je spełniała to bym nie szukała praktyk, ale pracy. Czasem widzę takie ogłoszenia o bezpłatne praktyki lub bezpłatny staż, że nie wiem czy mam się śmiać czy płakać. Zawierają całą listę wymagań, umiejętności, których osoba bez doświadczenia nie ma, a "chce" je zdobyć. Także chciałam również zwrócić na to uwagę.

Z drugiej strony nie wszyscy mogą odbyć takie praktyki. Studiowałam z kolegą, który nie dość, że kawał drogi dojeżdżał do Wrocławia, bo nie było go stać na stancje, to jeszcze w wakacje musiał ciężko pracować fizycznie, żeby mieć na bilet, ksera, a po zajęciach musiał pomóc rodzicom w gospodarstwie. U mnie w domu też się nie przelewało, ale na szczęście udało mi się takie praktyki odbyć. Coś kosztem, czegoś... wiadomo. "Przebidowałam (moja babcia tak mawiała)" całe studia, żyją skromnie i żałując sobie na wszystko, aby po studiach "bidować" dalej. W sumie jakbym miała wybierać wyjście gdzieś np. imprezę, a książkę to kupiłabym książkę;) Może kiedyś się to zmieni. Chciałabym, aby moje dzieci kiedyś lepiej miały. Chciałabym, aby mnie było stać na stancję, na różne zajęcia, szkoły językowe...- o ile one będą chciały, rzecz oczywista;) Nie ma co wybiegać, aż tak w przyszłość. Póki, co szukam może ktoś da mi szanse;)

Znalazłam ostatnio taką tanią księgarnie, że... wniebowzięta byłam jak ją odkryłam;) Wcześniej zaopatrywałam się w antykwariatach lub na aukcjach. Często można było znaleźć fajną książkę w rozsądnej cenie.

smutna niestety w naszym kraju są też firmy, które bezpłatnymi praktykantami czy stażem obsadzają sobie wakat. Stąd ta piękna litania wymagań nie do spełnienia i stąd też pewnie bierze się coraz większa ilość studentów, którzy nie chcą się na bezpłatną praktykę godzić.

Małgorzatka jeśli jesteś na rozmowie o pracę to nie mów, że możesz pracować nawet za darmo. Możesz jednak śmiało podkreślać, że bardzo zależy Ci na zdobyciu doświadczenia w dziedzinie, która Cię interesuje. Stąd też biorąc przykładowo pod uwagę Twoje niewielkie dotychczasowe doświadczenie wysokość wynagrodzenia nie będzie tutaj najważniejsza. Co do tego jak odbierają to pracodawcy - niestety nie siedzę w głowie każdej osoby zajmującej się rekrutacją, co więcej ma świadomość, że bardzo często zajmują się nią osoby, które nie mają na ten temat zielonego pojęcia. Widzisz jak dla mnie Twoje tłumaczenie jest ok. ponieważ mamy podobne priorytety w tej dziedzinie. Jednak mam świadomość, że możesz też trafić na osobę, która będzie właśnie reprezentować myślenie w stylu "popracuje trochę, nauczy się, a później odejdzie i kogoś na nowo będziemy musieli szkolić." Tylko moim zdaniem skoro już na tym etapie nie nadajecie na tych samych falach to może i dobrze, bo po co marnować swój czas w miejscu, w którym będzie się niezrozumianym. By the way to jest jeden z elementów, dlaczego mimo doskonałych kwalifikacji nie zawsze dostajemy dane stanowisko - po prostu nie pasujemy do danej kultury organizacyjnej i reprezentujemy odmienny sposób myślenia.

Urlop zdrowotny w trakcie studiów - na tej informacji bym poprzestała gdy Cię zapytają. Jeśli nie będą drążyć to nie tłumacz co i jak, w sumie nawet jeśli będą chcieli wiedzieć to też nie musisz ich wtajemniczać. To już Twój wybór. Na pewno sama z siebie nie mówiłabym, że nie mam męża, dziecka jestem w pełni dyspozycyjna. To zależy od człowieka, na którego trafisz jeden pomyśli, że ok. to bardzo dobrze, inny że to jakiś akt desperacji, że mówisz o takich kwestiach a jeszcze inny, że ok. teraz nie masz, ale może tylko czekasz na umowę na dłuższy okres i pach będzie i mąż i dziecko i urlop zdrowotny. Dla kogoś tam jeszcze może to być też wadą, ponieważ niektórzy wychodzą z założenia, że kobiety z mężem i dzieckiem są bardziej stateczne i odpowiedzialne i nie będą tak często zmieniać pracy. Kwestie stanu cywilnego, sytuacji rodzinnej, nawet niepełnosprawności są tymi, które podpadają pod ewentualną dyskryminację. Zatem nie powinno się o to wypytywać na rozmowach. Jeśli chodzi o Twoją niepełnosprawność - tam gdzie w ogłoszeniu jest zaznaczone, że mile będą widziane osoby z orzeczeniem o niepełnosprawność, wpisuj tą informację w CV. Będzie to Twój atut. Tam gdzie nie ma takiego wymogu nie musisz o tym w dokumentach informować, tym bardziej że nie musisz pracować w warunkach zakładu pracy chronionej. Z tego co się orientuję obowiązuje Cię jednak 7 h czas pracy a nie 8 h. Stąd też w momencie gdy będziesz rozmawiać z pracodawcą  o konkretnej propozycji - warunkach zatrudnienia, wówczas musisz mu też o tym fakcie powiedzieć (przynajmniej tak mi się wydaje, żeby miał poczucie że jesteś fair; jeśli będzie ok to nie zrobi z tego problemu a jeśli nie to cóż). Zasadniczo i tak do dokumentacji kadrowej będziesz musiała taką informację podać.

Lena, ja jeszcze mam pytanie. Jestem studentką pracowałam dopiero miesiąc w jednym miejscu pracy, byłam też w innym, ale zrezygnowałam już po paru dniach i to nie tylko ja, bo wiele osób. Czy w takim razie tego miesięcznego doświadczenia mogę nie wpisywać w Cv ? Słyszałam , że tak, mogą mnie wtedy dziwnie traktować i ja wtedy dziwnie bym się czuła, a nie chcę w nowej pracy być traktowana mocno z góry..

Wiem, wolę chyba nie wpisywać. Jak będzie to zobaczymy Dziękuje
A tak m slyszalam o tym. A nie zalamuje sie, bo dopiero mam niecale 20 lat, wiec tragedii nie ma

A ja też słyszałam, że czasem nie warto zanosić dokumentów osobiście, bo potem często o nich tak trochę zapominają. Ja parę razy kiedyś zanosiłam osobiście, o nic nie pytali, tylko wzięli i nigdy nie zaprosili mnie potem na rozmowę. A jak wysyłalam przez internet to częsciej oddzwaniali i ustalali spotkanie. No ale mowie tylko z mojego bardzo skromnego doswiadczenia.

Wchodząc na SPAM można wziąć udział w konkursie, w którym można wygrać możliwość studiowania za darmo

Gwarancji nie dają, ale jest to w sumie taki wymóg konieczny żeby w ogole gdziekolwiek startować

W sumie aj obecnie szukam pracy i powiem, że pomimo 2 kierunków studiów matematyka i ekonomia + łącznie rocznego doświadczenia w rożnych miejscach staże, praktyki, praca dodatkowa jest cięzko. Tez zawsze aktywna osobą byłam i naprawdę tych rzecz i dodatkowych aktywności w CV mam dużo, ale raczej to wrażanie nie robi
Na razie cierpliwie szukam, zobaczymy jak się sytuacja potoczy