Bardzo potrzebuję rady-jak go zrozumieć?

Musisz mu to powiedzieć twarzą w twarz. Niestety to wiąże się z przełamaniem nieśmiałości. Ale inaczej się nie da, skoro facetowi nie wystarczają Twoje emaile jako wyraźny znak czegoś więej niż tylko koleżeńskiej zażyłości.

Nadal się spotykamy. Teraz właśnie zastanawiam się, czy powinnam powiedzieć mu to osobiście, nie chcę być nachalna dlatego proszę o radę. Nie wiem właśnie, czy jego brak reakcji oznaczał "koniec tematu", czy coś innego. Minęło już tyle czasu od kiedy się poznaliśmy, że chciałabym wiedzieć na czym stoję, myślę, że to już nie jest przedwczesne....

Jasne, ja nie zamierzam mu mówić, że go kocham, ani nic z tych rzeczy. Szczerze mówiąc wydaje mi się, że tak właśnie jest, ale rozum i tak mówi mi, że za wcześnie na takie słowa, poza tym wiadomo, że mogłabym go tym przestraszyć. Sama nie wiem jak ubrać w słowa, to co chcę mu powiedzieć, tak żeby zabrzmiało jednoznacznie, ale właśnie nie "strasznie", a jednocześnie, żeby musiał na to zareagować.
A co myślisz/myślicie o tym, że zapomniał o ostatnim spotkaniu? Nie byliśmy umówieni konkretnie na godzinę i miejsce, tylko na poprzednim spotkaniu mówiliśmy że spotkamy się w środę, miał się odezwać i zapomniał. Jest bardzo zapracowany, to fakt, ale chyba jednak jakby mu zależało to by pamiętał? Napisałam mu sms apropo tego, że mnie wystawił, przeprosił i chyba bylo mu głupio. Ja już nic nie odpisałam. Od tamtej pory cisza. A mnie już korci, żeby napisać mu cokolwiek...

Rozum mówi mi, żebym dała sobie spokój, ale serce mi nie pozwala. Wiem, że pewnie większość dziewczyn by się nie odezwało, a ja się zastanawiam, czy jemu nie jest glupio, czy przypadkiem nie myśli, że więcej nie będę się chciała z nim spotkać. Po ostatnim spotkaniu dostałam od niego smsa z przeprosinami, że niby źle się zachowywał. Ja tymczasem nawet nie wiem o co mu chodzi. Chyba strasznie musi rozmyślać nad tym co zrobił, powiedział itp. Już raz mi powiedział, że myślał, że więcej nie będę chciała się z nim spotkać...
Kurcze, strasznie on skomplikowany. Albo to ja tak wszystko komplikuje ;/

Najlepiej porozmawiaj z nim szczerze  twarza w twarz oczywiscie ze bedzie to trudne po takiej sytuacji ale sadze ze bedzie to dla Ciebie najlepsze wyjscie. Bedziesz wiedziala na czym stoisz. I posluchaj i rozumu i serca wprawdzie nie zawsze to idzie w parze ale zastanow sie co bedzie dla Ciebie najlepsze i czy naprawde go Kochasz.

Nie pisz posta pod postem uzywaj opcji edycji

a ja uwazam, ze tutaj szczera rozmowa niczego nie wniesie, mozesz go tylko wyploszyc. ja bym tobie radzila sie z nim jeszcze pospotykac, ale traktuj go tylko jako kolege, nie patrz na niego maslanym wzrokiem, zachowuj sie, jakbys widziala w nim tylko fajnego kumpla, z ktorym lubisz sie czasem zobaczyc. ja wyznaje zasade, ze facet musi troche pozdobywac i nie moze byc na poczatku pewny dziewczyny.

Może i brak doświadczenia, może i nieśmiały, ale może i chce Ciebie sprawdzić czy Tobie zależy
nie znam go nie chcę oceniać

ja jestem może trochę inna, ale jeżeli facet mi się podoba, zaczynam czuć coś do niego to nie zastanawiam się czy to na pewno wypada podrywać, odzywać się pierwsza.
Wydaje mi się, że tak samo jak facet zabiega o kobietę tak samo kobieta zabiegać o faceta.
Nigdy sie na tym nie przejechałam i nic na tym nie straciłam, ale to jest moje zdanie
i moj L. tak samo zabiega o mnie jak ja o niego bo jak to on zawsze mówi "trzeba starać się razem"

Kiedyś miałam bardzo podobny problem. Do tego jakoś bez sensu siedziało mi w głowie że dziewczynie pierwszej "kocham cię" nie wypada powiedzieć ... oboje nie byliśmy wylewni, wiedzieliśmy że rodzi się między nami uczucie ale go nie nazywaliśmy. Na początku mówiliśmy sobie i pisaliśmy : bardzo Cię lubię no ale później człowiek zaczął oczekiwać czegoś więcej ... zabawne jak sobie teraz to przypominam (miłe wspomnienia), następnym krokiem był taki tekst : "jak ja Cię ... " wiedzieliśmy oboje co tam sie mieści ale nadal żadne z nas nie wypowiedziało tych słów. Po około roku znajomości padły te słowa jednocześnie : kocham cię Może wyda Wam sie to dziecinadą co tu napisałam ale my pokochaliśmy się jednak nie bylismy gotowi by sobie to powiedzieć i warto było poczekać na ten moment cały ten proces wspominam bardzo miło i ciepło i niczego bym nie zmieniła. A dzisiaj ? Uwielbiamy mówić sobie nawzajem : kocham cię i z uśmiechem wspominamy całe te podchody

Bardzo dziękuję za wszystkie opinie.
Ja zdecydowałam jednak, że z nim porozmawiam. Nie wiem jeszcze co mu powiem, nie wiem czy mi się to uda, bo sama do najśmielszych nie należę, ale spróbuję. Uważam, że jeśli też mu na mnie zależy, to to doceni, a jeśli nie to cóż, przynajmniej będe wiedziała, że nie mam szans. Jak już powiedziałam, poznaliśmy się w wakacje, więc od tamtej pory powinien się zorientować, czego chce. A ja też chcę wiedzieć na czym stoję, inaczej taka sytuacja może trwać latami, może on mnie po prostu zwodzi, a ja zakochana po uszy będę czekała, aż doczekam się staropanieństwa.
Kiedyś też udawałam niedostępną, chciałam, żeby o mnie faceci zabiegali. Teraz wiem, że tak naprawdę wcale mi nie zależało. Teraz mi zależy z całego serca i dlatego właśnie muszę wziąć sprawy w swoje ręce i wyjaśnić tę sytuację
Aha i jeszcze jedno, nie wytrzymałam i się odezwałam. I nie żałuję

moze to jest też sposób udawać niedostępna i czekać teraz na jego krok
Ty musisz sama podjąć decyzję, my tego nie zrobimy jedynie możemy podpowiedzieć co i jak
Ty najlepiej go znasz wiesz jak się zachowuje i jakie są dokładnie Wasze relacje

Czy są między Wami jakieś relacje bardziej intymne : przytulanie, pocałunek ?

ja nie wiem dlaczego (może taka moja natura) ale podbijałabym i tyle.
postawiła sprawę dość jasno
spotkała umówiła się z nim powiedziała co czuje i tyle ;p

Oczywiście że tak,jeśli już raz był "buziak" to dlaczego nie robi on kroku naprzód
sygnały więc były.

ehhh dziwne

Buziaki to były, ale tylko w policzek

Powiedz mu co czujesz później piłeczka jest po jego stronie

Właśnie o to chodzi, nie wyobrażam sobie, że mogłabym usłyszeć coś, czego nie chcę usłyszeć, a potem gadać i śmiać się i świetnie bawić. Trochę nie wiem jak to rozegrać, bo znając nas pewnie pójdziemy na spacer, i co tak po prostu sobie pójść? Chyba, że porozmawiam z nim niedaleko domu, jak po mnie przyjdzie... Ale to znowu będzie mało romantyczne, tak między blokami ;p

A z innymi jak się np wita ?

a powiedzieć, że ja od początku spotykałam się z nim, mając nadzieję na coś więcej? Czy udawać, że po jakimś czasie się to rozwinęło? Mówię oczywiście w razie negatywnego zakończenia.

Ja Ci radzę postaw sprawę jasno ale delikatnie : chcesz wiedzieć kim dla niego jesteś to go o to zapytaj. Może powie że nie wie ... wtedy mu uświadom, że już jakiś czas się spotykacie i Ty angażujesz się coraz bardziej a nie chcesz cierpieć ... A jeśli Ci powie że jesteś jego koleżanką : to po prostu mu odpowiedz że liczyłaś na coś innego, że trochę Ci przykro i niech się nie gniewa ale musisz sobie to przemyśleć i odezwiesz sie do niego ... i odejdź , bo dla was obojga w tym scenariuszu dalsze spotkanie może być uciążliwe. A tak to przerwiesz go Ty ładnie grzecznie bez focha , jemu sie trochę głupio zrobi że sprawił Ci przykrość ... bedzie przepraszał pewnie albo czekał na Twój znak ...

I na Twoim miejscu  bym nie odkrywała wszystkich kart. Wystarczy że powiesz że się coraz bardziej angażujesz w ten związek. No ale to moja rada a Ty zrobisz jak uważasz

dokładnie zgadzam się z Kasia
żeby nie było takiej niezręcznej sytuacji że nie wiadomo co powiedzieć jak się zachować

To prawda, zagadka...

Właśnie o to chodzi. Gdyby dawał mi znaki, że nic z tego, to bym nawet nie próbowała. A widzicie jak to wygląda. Niby tak, ale nie. Te walentynki i jak to ujął "wyrazy sympatii" to nie wiem co znaczyły. Dzień kobiet podobnie- sms, po kilku dniach jak się widzieliśmy dostałam kwiatek. Przecież nie musiał, po co koleżance kupować kwiatka już po dniu kobiet? On jest jedną wielką sprzecznością. A może włąśnie takiego go uwielbiam

jak to czytam to trochę jak mój L. w nie których sytuacjach
niby tak niby nie ale ja nie wiem.;p
az się śmieje do tej klawiatury

napewno dasz radę
będę trzymać kciuki żeby wszystko się dobrze ułożyło

masz jeszcze jakieś pytanka?

No koniecznie daj znać się tu wszyscy wciągnęlismy w Twoją historię Trzymam kciuki za pomyslny obrót spraw !!

O SpotkaniACH. Ale raz? To sie moze zdarzyc absolutnie kazdemu. Ja sama jestem troche roztargniona, zapominalska, dosc czesto sie spozniam, ale to nie znaczy, ze mi zaraz nie zalezy na czyms

Co do Twojego posta "on musi to przemyśleć" :

Być może jest tak jak mówisz, tzn że po prostu się wystraszył i uciekł.
Z drugiej strony może być tak, że zaskoczyłaś go, nie spodziewał się tego i potrzebuje czasu by sobie to przemyśleć. Być może nie myślał o Tobie w takich kategoriach i musi się nad tym zastanowić.
Wydaje mi się osobiście, że ta pierwsza opcja jest chyba w tym przypadku bardziej realna. Jeśli dawałaś mu znaki, to musiało coś do niego dotrzeć. Faceci szybko widzą takie rzeczy

Ja tu widzę dwie opcje.

Pierwsza to taka, że trafił Ci się gość wyjątkowo niedomyślny, jednakże w tym przypadku myślę, że nawet gdyby On w końcu załapał o co biega i stworzylibyście związek to nie trwał by on zbyt długo, bo życie z takim <za przeproszeniem> "tłukiem" byłoby dla Ciebie bardzo trudne i wymagało sporo cierpliwości.

Druga opcja wydaje się dla mnie jednak bardziej realna i ku niej bym się skłaniał. Z prostej logiki wynika, że skoro sama piszesz do rzeczy i z sensem to gość do którego poczułaś coś więcej nie może być "tłukiem" Chodzi mi o to, że ludzie z reguły sobie nie "zaniżają poprzeczki"

Więc było to tak, po tym jak: "Napisałam m.in. że jest dla mnie kimś więcej niż kolegą." On już wiedział na 100%, że chciałabyś czegoś więcej, ale gdy: "Odpisał mi tylko, że prawie go nie znam (taki był sens tego, co napisał)." oznaczało to tak naprawdę: "Dobra, ja już wiem, że coś do mnie czujesz, jednak problem leży we mnie, w tej chwili nie jestem pewien tego co czuje do Ciebie, czy w ogóle czuję coś więcej oprócz sympatii, dlatego też będziemy się nadal spotykać, nie będę się określał, będę Cię trzymał w stanie zawieszenia/niepewności, być może potrzebuję więcej czasu i coś się w końcu urodzi w moim sercu, a jeśli w końcu stwierdzę, że nic z tego to po prostu przestanę się z Tobą spotykać i tak w sposób naturalny nasza znajomość się zakończy. Po jakimś czasie, gdy nie będziemy się widywać Tobie przejdzie cokolwiek się urodziło i wtedy oboje będziemy wolni itd." - mniej więcej taki tok myślenia z jego strony by mi tu pasował.

Co prawda to wszystko zalatuje trochę tchórzostwem i wyrachowaniem, ale w sumie nie jest tak źle, bo zawsze mogłoby być gorzej np. moglibyście zostać parą i w tym czasie On stwierdziłby, że to nie to, a wtedy zostałabyś "rzucona" i to zapewne bolałoby dużo bardziej.

martus991 bardzo dobrze zrobiłaś, że sama wyszłaś z inicjatywą i powiedziałaś mu co czujesz, a to, że po tym On udał Greka to już świadczy tylko i wyłącznie o Nim. Wyszło, że nie jest człowiekiem odpowiedzialnym, ponieważ nie potrafi wziąć odpowiedzialności za czyjeś uczucia. Myślę, że coś w tym jest, wśród Nas, mężczyzn, że w obliczu prawdziwego uczucia, którego nie potrafimy odwzajemnić często stajemy się takimi właśnie zakamuflowanymi tchórzami.
Pewnie to zabrzmi banalnie i nie bardzo w tej sytuacji poprawi Ci humor, ale w moim odczuciu zasługujesz po prostu na kogoś lepszego od Niego

A co do tej "iskierki nadziei" to z nią niestety jest jak w tym powiedzeniu: (...) umiera ostatnia.

Czy po takim wyznaniu wypada odezwać mi się pierwszej? Czekam już trzy dni, a on milczy. Nie chciałabym, żeby ta znajomość skończyła się przez nieodzywanie, ale nie chce być też nachalna.