mieszkamy razem, ale co dalej?

Czesc ,jestem troche starsza od Ciebie mozna powiedzieć duzo ,przezyłam rozwod ,kilka zwiazkow,i wiesz nie wiem pisze tylko to co ja mysle ,Ty wcale tak nie musisz,jesteś młoda kobieta,wiele przed Toba,pamietaj jednak ,ze w zwiazku dwoje ludzi musi sie uzupełniac,widze,ze Ty jesteś dziewczyna ktora powaznie myśli o przyszłosci wiec on tez taki musi byc,nie mozesz pozwolic na to by w wasze zycie weszla rutyna lub cos takiego ja pracuje a on przykladny facet studiuje,zajmuje sie soba,pamietaj Ty tez sie liczysz i wiedz jedno zawsze moze byc tylko gorzej z biegiem czasu.Pozdrawiam Cie i niech Cie w koncu wysłucha,bo masz racje!!!

Ojjj, Misiu -miej się na baczności..
Sama radzisz sobie świetnie , jednak nie dasz rady myśleć i zarabiać na Was dwoje.
Zastanawiam się jak dzielicie się finansami mieszkając we dwoje? Mogłabyś o tym więcj napisać? ale tak szczerze...

To z czego żyjecie?

Właśnie, jak się mieszka razem, to się trzeba razem starać o kasę też. A planowanie przyszłości bez pieniędzy?...marna perspektywa.

Mam pytanie, czy on będzie miał dwa kierunki skończone, bo teraz dokańcza drugi, a jeden już skończył, czy aktualnie jest dwukierunkowcem? Bo to może mieć znaczenie:) Bo jeśli jest na dwóch kierunkach, to może być bardzo absorbujące czas, energię i wtedy jestem go w stanie jakoś zrozumieć, że nie ma już sił na pracę.
Jeśli natomiast on nie dostaje od rodziców wystarczającej sumy pieniędzy, jest na jednym kierunku i nie ma jakichś ciężkich zajęć, to troszkę dziwne, ze nie garnie się do pracy.
Może te zajęcia, które ma, choć jest ich kilka, go wyczerpują? Ja mam teraz nie tak dużo zajęć, ale są one ciężkie, wyczerpujące. I to wcale nie o kolokwia chodzi, ale o robienie projektów. Napisanie paru stron projektu to cały dzień wyjęty z życia...
Jeśli on nie jest zawalony robotą, to może rzeczywiście jest leniwy i to by było niepokojące, bo mogłoby oznaczać, że w przyszłości ciężar utrzymania rodziny spadnie na Twoje barki?

Skoro już mieszkacie razem to razem powinniście dbac o utrzymanie , dlaczego Ty masz tylko pracowac  starac się a on co ? tylko na komputerze będzie siedział? Studiujecie tym bardziej pieniądze są Wam potrzebne. Siedzi i ma dużo czasu to zamiast grac powinien sie wziąśc za szukanie pracy np. w internecie. Mi się wydaje ze jemu jest tak po prostu wygodnie. Jak będzie wybrzydzac to wiadomo że niczego nie znajdzie a tym bardziej nie będzie miec doświadczenia bo niby skąd. Ja też teraz szukam pracy nie powiem jest z tym ciężko ,ale sie staram i w końcu znajde. Mam mieszkanie i chce z moim razem już zamieszkac ,ale powiedział mi że najpierw muszę sobie znaleśc prace żebyśmy byli w stanie sie utrzymac. Według  mnie to powinnaś coś zrobic z tym żeby jednak też był odpowiedzialny i pracował ,żeby Wam było lżej. Wspólne mieszkanie to wspólne decyzje, ale i też wspólne obowiązki.

Witaj.
Moi synowie, w okresie studiów ( dzienne) dosłownie " biegali" za pracą.
Imali się wszystkiego: udzielali korepetycji - zazwyczaj w soboty i niedziele, spisywali liczniki wodomierzy- praca okresowa na umowę, jakieś inne jednorazowe prace zlecone na komputerze, ankiety, w okresie wakacji jeździli za granicę na zbiór truskawek,a raz jeden z synów( naukowiec) pracował na lotnisku przy myciu garów, drugi ( ekonomista) w jakiejś fabryce dźetów i cekinów. Godzili naukę z pracą. Nie goniliśmy ich do pracy,ale chcieli mieć jakieś swoje pieniążki to wiedzieli, że " bez pracy nie ma kołaczy'.

Myślę, że po prostu trzeba czuć ten obowiązek pracy, zarabiania chociaż w części na swoje potrzeby, a nie liczyć tylko na many od rodziców. Twój chłopak, chociaż to przecież już dorosły człowiek, nie widzi takiej potrzeby, woli spędzać czas przy komputerze na grach, oglądać mecze...pracy nie podejmie , bo za mało płacą, albo wykręty, że brak doświadczenia. Doświadczenie nabywa się w trakcie pracy. Chyba nie myśli, że po studiach zaraz zajmie jakieś wysokie, odpowiedzialne stanowisko i zarobi dużo kasy.

Moim zdaniem masz słuszne obiekcje, bo niepokoisz się co będzie w przyszłości, a planujecie związek na stałe.
Nie bierz wszystkiego na swoje barki, gdy tymczasem on " spoczywa na laurach" i zagoń go do roboty, im wcześniej tym lepiej dla Waszego związku.

Serdecznie Cię pozdrawiam.

nie studiowalam to nie wiem jak jest
ale gdy sie wyprowadzilam z domu nigdy nie poprosilam o grosz od matki, nigdy nie dostalam, bo niby z jakiej racji??
to co rodzice maja utrzymywac bo dzieci studjuja 15kierunkow bo po pol roku co raz zmieniaja?
chodzi mi o to ze trzeba stanac na nogi, gadki typu ":zamalo placa" sa conajmniej glupie! przeciez siedzac przed komputerem nic nie zarobi! ja wzielam to na honor i nawet jak mieszkalam z rodzicami i np jezdzilam ich samochodem to i tak tankowalam bo niby z jakiej racji mieliby placic za moje wycieczki? ja tak uwazam, ze jak sie konczy jakis tam wiek to trzeba odciac pepowine, bo ciagnac z rodzicow mozna pewnie dlugo, ale oni pracuja cale zycie na dzieci? a co im zostaje? im tez sie nalezy! i w zyciu mam nadzieje ze moje dzieci nie wyrosna na takich sepow!
to juz nawet mneijsza z tym czy jest sie mezczyzna czy kobieta, ale warto pracowac
-z szacunku do rodzicow aby ich odciazyc
-z satysfakcji bo chocby to bylo 5zl za umycie okna to to jest twoje 5zl!
-dla dowartosciowania sie ze umie sie zarobic wlasnie pieniadze
-dla rozwijania sie, bo mysle ze jakakolwiek praca daje nowe znajomosci i perspektywa jak to jest
-i co najwazniejsze, nauczy pokory i szacunku to kazdego grosza gdy w te 5zl wsadzi sie duzo pracy aby je zarobic...

ale takie lewusy co siedza przed kompem po co maja pracowac? przeciez kasa od rodzicow nic nie wymaga i co mnie obchodzi czy rodzice musza zasowac po 12h zeby mi dac? czy moze odmawiaja sobie? co mnie to obchodzi to ich bobowiazek...
przeraza mnie takie myslenie!! rodzice kochaja dzieci-studencikow a oni po porstu wykorzystuja ich

i brawo autorce tematu, dobrze zrobila ze choc probowalam, to znaczy ze ma ambicje byc samodzielna!
a facet...skonczy 2 kierunki, nie dostanie pracy w zawodzie i bedzie dalej czekac przed kompem az ktos sypnie mu tysiacami zlotych za nierobienie nic!

ahhhh, dziękuję wszystkim za rady i porady

na wstępie pragnę tylko powiedzieć, żeby po jednym poście nie określać kogoś jako: "lewusy co siedza przed kompem po co maja pracowac" bo z całą pewnością ja tak o Nim bym nie powiedziała. Myślę, że jest to dość obraźliwe, a ja nie mam zamiaru nikogo obrażać, chcę tylko ZROZUMIEĆ dlaczego tak się zachowuje.
Nie wiem, inteligentny z niego chłopak, też myśli o wspólnej przyszłości tylko właśnie o to chodzi, że on chyba chce mieć od razu dobrą pracę (bo pracował już dorywczo kilka tygodni i dobrze zarabiał). Ja nie mówie, że poszłabym gdzieś tyrać dorywczo za 5zł/h bo to się mija z celem, jeszcze mieszkając w miejscu gdzie podstawowe produkty są dość drogie.
Obserwuje już to wszystko od jakiegoś czasu i wiadome, niepokoję się. Kocham go i chcę z nim być, dlatego będe rozmawiać, próbować rozumieć i tłumaczyć. Po prostu chcę żebyśmy żyli spokojnie, nie martiwąc się, że braknie do 1szego, żebyśmy mogli zapewnić swoim dzieciom jakieś normalne życie.

Dam Wam dziewczyny taką radę, którą pewnie nie raz już tu przeczytałyście, ale jeśli się powtórzę to będzie potwierdzenie że tak jest: Źle jest, kiedy jest komuś ZA dobrze. Nie wolno nikogo wyręczać w tym, co sam może zrobić, dawać, wszystko co zechce, wyprzedzać prośby, zaspokajać wszystkie potrzeby. Od czasu do czasu -OK, ale nie ciągle. To się zwykle niedobrze kończy dla obu stron.
Jeszcze raz dziękuję wszystkim

Cześć. Odpowiadając na twoje pytanie, to niestety dokładnie tak samo będzie po ślubie. Wygląda na to, że twój facet ma o sobie za duże mniemanie. Dobre wykształcenie to jedno, ale znalezienie dobrze płatnej ii satysfakcjonującej pracy to już zupełnie co innego. W każdym razie tekstami typu "nie mam doświadczenia" tego doświadczenia nie zdobędzie. Ty możesz z nim rozmawiać, prosić, grozić, ale to się chyba na niewiele zda. Ja na twoim miejscu postawiłabym mu twarde ultimatum, chociaż to może się skończyć rozstaniem. Z drugiej strony, po co Ci facet, który wszystko zostawia na twojej głowie? Ja bym w to nie weszła... Pozdr.

Niestety niektórzy studenci żyją iluzją. Studiuję więc jak skończę dostanę pracę, teraz muszę jedynie pracować na ocenę dyplomową. Brednia. Nie liczy się papier, tylko doświadczenie.
Ja pracuję w weekendy. Szukam jeszcze dodatkowego zajęcia, które mogłabym wykonywać w tygodniu, bo dla mnie praca w weekendy to jednak trochę za mało. Mimo zajęć mam jeszcze trochę czasu popołudniami. Nie muszę pracować, bo mam rentę (ze względu na moje problemy zdrowotne). Fakt, gdy wracam wieczorami z pracy (np. przed chwilą) to czuje się fatalnie. Moje zdrowie nie pozwali mi, abym była całe 8 godzin na nogach (w tym ok 30 min siedzenia na przerwie, reszta stanie). Ale pracuję. W moim miejscu pracy spotykam znajomych ze studiów (zdrowych, bez pracy). Czasami widzę ich głupie uśmieszki, bo oni przecież studiują, nie mogą pracować. Jeszcze zobaczymy, kto będzie się śmiał ostatni
Odkąd zdałam maturę zaczęłam pracować i tak jest cały czas. Byłam za granicą. Nie biorę pieniędzy od rodziców, którzy zabronili mi pracować. Bo przecież mam rentę, całkowitą niezdolność do pracy i zdrowie mi na to nie pozwala. Ale pracuję, bo moje sumienie nie pozwali mi na to, aby brać pieniądze od rodziców. Tym systemem udało mi się nawet odłożyć sporą sumę na koncie, mój bilans miesięczny ciągle wychodzi na plus. Zresztą nie chcę być całe życie na utrzymaniu państwa. To są marne pieniądze, wolę pracować.
Mój chłopak teraz nie ma pracy, ale pracował gdy się poznaliśmy więc jest jakiś cień nadziei. Jednak jeżeli za jakiś czas nic nie znajdzie, nawet nie będzie próbował to będę poważnie się zastanawiała nad sensem związku. Fakt pieniądze nie są żadnym wyznacznikiem Ale nie można się oszukiwać, bez nich nic się nie układa. W sumie to nie chodzi o pieniądze, ale o zwyczajną zaradność, plany, cel w życiu. Ja nie chcę w mojej przyszłości egzystować, chce poprostu normalnie żyć nie liczyć na pieniądze z nieba.

Wiesz Misiu, raz jeszcze przeczytałam Twojego pierwszego posta...a następnie kolejnego.
Różnią się diametralnie-pierwszy rozżalony, drugi-..."nic się takiego nie dzieje, dam sobie radę"....
Coś Cię wystraszyło...takie mam ważnie ...i przypuszczam że jesteś bardzo lojalna wobec chłopaka-stąd ten rozstrzał.

Wpierwszym poście piszesz:

"mój chłopak ma zwykle 2-3 zajęcia... ogólnie większość dnia spędza przed komputerem(...)czy tak będzie po ślubie: non stop gry komputerowe, mecze..."->rozumiem, ze tak spędza czas w domu.
a dalej:
"Ja nie mówię, że poszłabym gdzieś tyrać dorywczo za 5zł/h bo to się mija z celem, jeszcze mieszkając w miejscu gdzie podstawowe produkty są dość drogie."

cóż , wydaje mi się że praca za 5zł to o wiele lepsze rozwiązanie niż to co tak Cię mierzi-czyli marnotrawienie czasu przed kompem.
Bo jeśli nie chce pracować za piątaka ( a i taka praca to sporo-doświadczenie, poszerzenie kwalifikacji, może poszarzenie grona znajomych...ludzie pracują charytatywnie-w wolontariacie i to później bardzo procentuje:))), to ten sam czas, który spędza przed komputerem mógłby poświecić poszukiwaniom lepszych ofert.
Nie chodzi więc o ambicje-tych najwyraźniej nie ma...bo 2 kierunki to zaden wyczyn w obecnych czasach.

"będę rozmawiać, próbować rozumieć i tłumaczyć."
robiłaś to do tej pory.
Jesteś tak wyrozumiała i ugodowa-wspaniale. Ale może pora żebyś zadbała o własne potrzeby i poszła za emocjami, które dało się wyczytać między słowami w pierwszym poście.
Chcecie żyć jak dorośli , odpowiedzialni ludzie-stawcie czoło dorosłym problemom. Oboje.

btw. być może umknęło ci moje wcześniejsze pytanie, ponawiam je więc- skąd macie pieniądze na utrzymanie? Skąd on je ma, że  pozwala sobie na komfort nie-pracowania.

Potwierdzam to co napisał Facet50+. Ja też ciągle szukam młodych chłopaków do pomalowania płotu, skopania ogrodu czy porąbania drewna kominkowego. I nie ma ich. Kobiety biorą każdą pracę, mężczyźni grymaszą. Coś tu jest nie tak!

MisiaZdzisia widac, ze masz za duza wiare w idealizowanie przyszlego formalnego zycia  we dwoje, a stanowczo za malo doswiadczenia w odroznianiu jednego od drugiego. Przeanalizuj milosc i ew.obowiazki  obojga we wspolnym zwiazku. A tylko po to aby zaoszczedzic sobie ROZCZAROWAN jakie niesie niedopasowanie pod tym wzgledem .Bo milosc nawet ta najbardziej namietna moze wam nie wystarczyc gdy przyjdzie o zobowiazania wynikajace z  bycia razem. Odpowiedzialnosc to nie tylko mowienie i obiecywanie , ale przede wszystkim CZYNY majace zapewnic byt i sytabilnosc waszej przyszlej rodzinie , a nie rozdzwieki i oskarzenia konczace sie pretensjami lub awanturami. Uwazam , ze dobra i uczciwa ROZMOWA jest kluczem do porozumienia sie w tej delikatnej kwestii. Byc moze, twoj partner jest odpowiedzialnym facetem  i byc moze wlasnie jego punkt widzenia na sprawe ew. pracy jest wlasciwy. ? Nie wiem. Ale podejrzewam , ze ma wobec ciebie odpowiedzialne zamiary.Zycie czesto pokazuje, ze nie zawsze nasze obawy sa slusznie i nie zawsze je wlasciwie oceniamy. Rozmawiajcie szczerze i  dowiedzcie sie czy nadajecie na tych samych FALACH.Zycze  powodzenia.

Powiem szczerze , że nie spotkałem się jeszcze z taką kategoryczną postawą co do możliwości zakończenia związku z uwagi na nie wypełnienie konkretnie postawionych warunków , w tym przypadku można powiedzieć warunku zatrudnienia , pracy na samego siebie . Piękne połączenie uczucia z rzeczywistością , ale tak chyba trzeba robić , tylko wtedy można sprawdzić czy partner myśli o nas poważne , szanuje nas oraz naszą wizję przyszłości i czy patrzy w tę samą stronę .
Jestem tym bardziej oczarowany , ponieważ widzę , że w pierwszej kolejności wymagasz od siebie , dając tym jakby przykład i motywując do działania . Na prawdę jestem pod wrażeniem , tylko gdzie szukać takich dziewczyn , które obalają mit lecących na kasę "panienek" , same pracując jak widać nieraz ciężej , albo nawet w ogóle zamiast ich facetów .

tez kiedys mieszkalam z chlopakiem przez prawie rok, mielismy wspolna kase i chociaz pieniadze nie byly wcale powodem rozstania, to jednoznacznie moge doradzic, ze choc razem mieszkacie, rozgraniczcie swoje fundusze.

skad w tej chwili macie pieniadze? domyslam sie, ze nadal utrzymuja Was rodzice. placcie za mieszkanie, rachunki itp po polowie i pozostale pieniadze niech kazde z Was traktuje jak tylko swoje. moze jak Twojemu chlopakowi zacznie brakowac kasy pod koniec miesiaca, to sam zajarzy, ze warto by popracowac?
nie widze powodu, dlaczego mialabys pracowac i go utrzymywac. ja rozumiem, zebyscie sobie pomagali itp, ale skoro Twoj chlopak nawet nie wyraza chceci pomocy 'bo mu sie nie chce', to zle to wrozy.

hejka
vanila zgadzam się z tobą całkowicie tylko trzeba byłoby być bardzo kąsekwętny na koniec tego miesiąca 

pozdrawiam serdecznie

off

o mamo! tę perełkę, warto zachować:)))

koncz jak najszybciej ta znajomosc bo to nie ma sensu. dobrze ze zamieszkalas z nim i przekonalas sie jaki jest jak teraz nie mysli o tym zeby znalesc prace to i pozniej nie bedzie mu do tego spieszno bedzie siedzial przed kompem a ty bedziesz pracowac na nieroba szkoda czasu dla takiego faceta chyba ze sprobuj dac mu do zrozumienia ze jak sie nie zmieni to go zostawisz powiedz mu ze musi byc troche bardziej odpowiedzialny .jesli przestraszy sie ze go zostawisz i zacznie myslec jak dorosly czlowiek to bedziesz wiedziala ze mu na tobie zalezy i ze beda jeszcze z niego ludzie ale szczerze to watpie

@Małgorzatka , to co mówisz o swoim kontakcie z ojcem , tylko potwierdza to co czytałem niedawno w jakimś tygodniku o roli ojca w wychowaniu dzieci , która to wbrew pozorom jest większa niż może nam się wydawać i dobry , zdrowy kontakt ojca z dziećmi , może im w życiu dać dużo pozytywnych efektów .
Drugą część twojej wypowiedzi również popieram , a potwierdzam to tym ,że czytałem co 30/40/50-paro latki mówiły o "mądrości" jaką z perspektywy przeżycia tych kilkunastu lat w związkach udanych/nieudanych , mówiły praktycznie jednym głosem , iż nauczyły się ,że o swoje szczęście muszą zadbać same i je wywalczyć, bo tak na prawdę nikt im gwiazdki z nieba nie przychyli .

p.s. co do tego egoizmu , to myślę , że jeszcze do niego daleko , w sumie , twój chłopak powinien się cieszyć ,że ma ambitną i za razem wymagającą dziewczynę , bo dzisiaj nie jest to takie oczywiste i widziałem nie raz jak te cechy nie szły ze sobą w parze , co więcej myślę sobie ,że taka dziewczyna u boku , to dla tych mniej obrotnych powinna być niezła motywacja do działania , o ile oczywiście nie każe jej się na to działanie zbyt dłużej czekać , bo racjonalny rachunek jest prosty ,że z bumelanta nie będzie nic dobrego i dziewczyna może sobie znaleźć lepszy "model" .