stoje w miejscu w zwiazku, staram sie za bardzo, nic nie otrzymujac

uważasz ,  że chłopaki w Twoim wieku chętnie się zaręczają i szybciej padają w małżeństwo?  nie sadze...
nie rozumie jeszcze jednego.... czy papierek w ozdobnej teczce i krążek na palcu da ci pewnosc?  bo teraz jestes nie pewna bo nie masz obrączki i świstka z urzędu stanu cywilnego... wiążąc się z nim nie dogadałas się czy po rozwodzie bedzie gotowy na kolejne malzenstwo....??? postaw sie w jego sytuacji... moze on boi sie kolejnego slubu bo boi sie kolejnego rozwodu ze bedzie musial przez niego przechodzic . a rozwod nic milego przytlacza cie jego malzenstwo...??? a predzej ci nie przeszkadzalo ze juz mial zone??? masz podane sniadanie do lozka... jestes rozpieszczana... czego jeszcze oczekujesz? myslisz ze mezowie czy narzeczeni czesciej podaja sniadania i bardziej rozpieszczaja? jestes w bledzie... tylko wyjatki to robia.... wiedzialas co cie moze czekac wiazac sie z facetem duzo starszym od siebie....

to skoro nie jestes pewna i nie masz pewnosci takiej na maxa to chyba problem lezy w wyborze faceta a nie kwestii slubu... bo wierz mi slub pewnosci nie daje... nawet dzieci nie daja... a jak daje slub i dzieci komus to slepa pewnosc a pozniej wielkie zdziwienie np bo maz zdradzil i odchodzi i sie w glowie nie miesci bo przeciez sa dzieci jak on moze... ale jak facet jest jaki jest to jego dzieci interesuja go tyle co zeszloroczny snieg...

zgadzam sie z toba orbitko....

kochana...powiem Ci tak...jeśli chcesz czegoś wiecej- powiedz! Nie czekaj az on wyjdzie z inicjatywą! Rozumiem Cie doskonale....tez do niedawna byłam w takim związku( różnica wieku ta sama i poznalismy sie jak byłam w Twoim wieku). Nie chce byc złym prorokiem....zycze aby Ci sie udało ( z NIM) bo jesli teraz mówisz,ze tęsknisz za kimś w Twoim wieku...to wierz mi- ten związek nie przetrwa! U mnie nie przetrwał- właśnie dlatego bo spotkałam kogoś w moim wieku. To było jak tchnienie nowego życia ...w moje życie! Teraz kiedy mam 35 lat a on 55 ( próbowalismy niedawno wrócic do siebie-wcześniej byłiśmy prawie 10 lat) ...to katastrofa- przynajmniej dla mnie. Kompletna rozbieznośc w oczekiwaniach,pragnieniach...wierz mi - to dopiero później jest najbardziej odczuwalne.( mój ex tez był po rozwodzie). proszę Cie zastanów sie nad tym związkiem...bo bedziesz miałą poczucie straconego czasu - jak ja....

Rozumiem Cie dokładnie bo mam można powiedziec podobną sytuacje.Jestem z partnerem dużo starszym od siebie kochamy się ,zależy nam na sobie itd. jednak gdy zaczynam snuc plany na temat ślubu to odnoszę wrażenie ze unika odpowiedzialnościi "bo dobrze jest , tak jak jest a jeśli jest dobrze to po co to zmieniac". Masz prawo oczekiwac od swojego partnera czegoś więcej to jest normalne. Dla jednych ślub czy zaręczyny są czymś zbędnym a dla innych są bardzo ważne ,ja osobiście nie uważam że zalegalizowanie związku to nie jakieś zbędne kłopoty ,papierek czy  krążki na palcu . Jeżeli ktoś twierdzi że dla niego jest to obojetne , to dlaczego nie zrobi tego poważnego kroku jeśli wiemy że bliskiej nam osobie bardzo na tym zależy, że da jej to poczucie stabilności, bezpieczeństwa. Jeżeli bierze się ślub to juz bierze sie tez odpowiedzialnosc za druga osobę i nie tylko. Nie widzę w tym  nic zlego ,bo co z tego ze dzis masz śniadania do lużka ,jesteś rozpieszczana, jak nie wiesz do końca czy ktoregoś dnia mu sie to nie odwidzi zbierze sie i do widzenia, bedac w zwiazku malżeńskim człowiek sie zawsze zastanowi dwa razy ,a Ty już widzisz ze oczekujesz czegos wiecej  powinnaś szczerze o tym porozmawiac z partnerem  powiedziec o tym wszystkim co cie uszczesliwia ale tez o tym co cie boli. Rozmowa ,rozmowa i jeszcze raz rozmowa

strach przed zmianami, wielkimi zmianami, jednak ja nadal twierdze to samo że żadne pierścionek i żaden ślub nie da pewności że on z Tobą zostanie. Jak ma być dobrze to będzie jak nie to nie będzie. A może nie do końca czujesz sie spełniona w związku dlatego tak duża zmiana Cię przeraża?
Każdy ma większe czy mniejsze kłótnie, wbrew pozorom oni też czują i są wrażliwi, nawet na punkcie pewnych tylko wypowiedzianych w złości słów. Hm naprawdę ślub niczego Ci nie zapewni, chodzi tu o pewność jego, nie dziwię się że skoro nie jesteś go pewna na dzień dziesiejszy boisz sięz robic tak duży krok.

Dziewczyny moze jakas jest szansa...
Podam przyklad z dzisiaj. Bo byla rozmowa o przeprowadzdce i zazrtowalam ze chyba bedzie musial sie ozenic( wtracilam miedzy slowa) obrocil sie w moja strone bo przy komputerze byl i powiedzial spokojnie i calkiem powaznie : przeciez wiesz ze jak bedzie trzeba to napewno ale narazie sama wiesz ze nie moge i wiesz czemu ( chodzilo o to jest po rozwodzie juz 6 lat ale podzial majatku dopiero w tym roku bedzie skladal...)
Po tej wypowiedzi mysle ze chyba jednak nie boi sie az tak....i moze jakby faktycznie przyszlo codo czego nie balby sie. Ja tak to rozumie, moze zle?

Dokładnie ! Zgadzam się z orbitka . Obiecywac można wszystko , a jak zaczniesz egzewowac to żeby słowa zamieniły się w czyny to może się okazac że to były obietnice bez pokrycia.

Moim zdaniem normalna potrzeba ludzka jest chec wejscia w zwiazek narzeczenski z czasem , a potem w malzenski. Tak jest od wiekow. Choc oczywiscie, nie mam tez nic do ludzi, ktorzy zyja bez slubu, im takze moze byc dobrze, o ile oboje maja takie same priorytety.
Ja sama tez nie moglabym byc z facetem wiedzac, ze chce zyc ze mna na kocia lape wiecznie. Tu chodzi o okreslenie sie. Osobiscie jestem z facetem 2 lata, jak chce to moze oswiadczyc mi sie i za 5 lat, i wiecej, jestem mloda dziewczyna, nie spieszy mi sie, ale na pewno nie zgodzilabym sie byc wiecznie bez slubu. A 5 - 7 lat na zareczyny moge czekac, bo jestesmy mlodzi, uczymy sie, dopiero zaczynamy prace [tzn ja dopiero szukam] i wiem jakie to powazne przedsiewziecie,.
Autorce raczej tez chodzi o te pewnosc, ze taki dzien nastapi. Rozumiem ja. Ma prawo chciec zareczyn, slubu i tak jak mowilam ta chec to traka normalna potrzeba czlowieka, ze moim zdaniem autorka nie musi argumentowac czemu tego chce i nie zgadzam sie z dziewczynami, ze chce tego dlatego, ze jest niepewna zwiazku. Tyle ludzi sie zeni, a nie sa niepewni zwiazku, wrecz przeciwnie

Wedlug mnie musisz powaznie z nim porozmawiac, powiedziec, ze rozumiesz, ze jest rozwiedziony i boi sie na pewno ponownego malzenstwa, zapewnic o swojej milosci, oddaniu, ale powiedz tez, ze zawsze chcialas slubu, tej stabilizacji i jest to dla Ciebie wazne i wierzysz, ze Wam sie uda. Moze wtedy cos zmieni sie i Twoj partner podejmie kroki. No, ale oczywiscie nawet jesli wtedy podejmie decyzje, ze ok bedzie slub, to moim zdaniem i tak jeszcze poczekaj w razie czego, jestes nadal mloda, a on moze bedzie potrzebowal jeszcze czasu. Nie mowie, zebys czekala dlugo, bo czekac dlugo to bys mogla, jakby on mial 20 lat czy troche ponad (np jak moj facet ) i moglby jeszcze nic byc gotowy na malzenstwo,bo w tym wieku to naturalne , tak jak wlasnie w moim zwiazku my poczekamy pewnie pare ladnych lat ale  fakt  ma ponad 40 lat,ale troche poczekac mozna.

Jesli jednak nie bedzie w stanie wziac z Toba slubu, nie bedzie tego chcial kategorycznie, to wtedy nie widze innego rozwiazania niz rozstania. Inne priorytety czesto sa nie do pogodzenia , a Ty zaslugujesz na takie zycie jakiego pragniesz.

On nie jest gotowy na małżeństwo i wiązanie sie własnie dlatego,że się rozwodzi!Jaka ma pewnośc,że ci sie nie znudzi za kilka lat jest sporo starszy od ciebie,ty jeszcze młoda,dojrzewasz do pewnych mysli,zmieniasz się,a jeśli za 5lat spotkasz miłośc swojego życia,zakochasz sie od pierwszego wejrzenia na zabój co wtedy?równiez uważam,że nie powinnaś sie śpieszyć z tym ślubem,on w pewien sposób nie dając ci tego chroni cię,on wie co robi wierz mi!