On twierdzi że za mało się staram. Co robić?

Może on co do grosza nie wylicza, ale uznał ze on więcej się stara, więcej daje z siebie niż ja i jemu to przeszkadza do tego stopnia, ze zastanawia się co z nami będzie dalej.

Ale co to znaczy tutaj "starać się"? Wydać więcej kasy a dojazd? No proszę Cię. Jak mi zależy to przyjeżdżam, nie zależy to nie przyjeżdżam. I się z tego nie rozliczam. Jak nie mam kasy, to próbuję zrobić tak, żeby i tak dało się spotkać.
Dał Ci więcej prezentów? A przecież nie musiał. Prezent to prezent i z niego się nie wypada rozliczać.
Rzuć go, jeżeli ma takie wartości w życiu. Ale Ty też musisz swoje myślenie zmienić. Związek ma to do siebie, że rozliczanie się z wydatków jest naprawdę bez sensu i męczące.

Jak dla mnie - z nim nie stworzysz normalnego, szczęśliwego związku.
Nie potrafi jasno określić, czego oczekuje, a wymaga od ciebie domyślania się, o co mu chodzi.
Nie docenia tego co robisz, a zarzuca, że się nie starasz.
Psuje miłą atmosferę. A następnie zachowuje się, jakby nigdy nic. Gra na twoich emocjach. Stara się wpędzać cię w jakieś wyimaginowane poczucie winy. Chyba podoba mu się, że popsuł ci nastrój, czerpie jakaś przyjemność z obwiniania cię i siania niepewności. Uważam, że są to pierwsze zwiastuny zachowań toksyka.
Prezentów się nie wypomina, tylko daje z czystego serca.
Nie rozlicza się w normalnym związku każdej złotówki.

Poza tym, większość kobiet zarabia mniej niż mężczyźni. Zatem nieraz nie stać kobietę na tak samo drogie prezenty, żeby się zrewanżować w podobny sposób. Jeśli pojawi się dziecko, kobieta jest na jakiś czas wyłączona z życia zawodowego. W przypadku kłopotów zdrowotnych i problemów w ciąży / po porodzie / choroby jakiejś dziecka - większa odpowiedzialność finansowa spada na mężczyznę. Wiadomo, że nie zawsze tak jest, ale bywa. A ten chłopak kompletnie mi nie wygląda na osobę, która potrafiłaby coś takiego zrozumieć i zaakceptować. Nie z takim podejściem, jakie teraz wykazuje. To nie jest zadatek na wyrozumiałego partnera, który daje oparcie, ani psychiczne ani finansowe. Pachnie mi to kłótniami w jego przypadku.

Zgadzam się z przedmówcą. W mojej opinii sytuacja opisana przez Ciebie jest tak na prawdę bardzo prosta.
Facet nie chce z Tobą być, ale jest tchórzem by powiedzieć Ci to wprost, więc swoim zachowaniem próbuje wymusić, byś to Ty od niego odeszła...

Była już w naszym związku sytuacja, ze bardzo mnie obraził. Postanowiłam dać sobie spokój. Przyjeżdżał pod dom z kwiatami, próbował rozmawiać nawet z mija rodziną abym mu wybaczyła. Powiedział ze nigdzie nie znajdzie takiej kobiety jak ja. Przecież jeżeli nie chciałby się spotykać to by odpuścił. On na 200% nie ma na boku nikogo innego. Wtedy oczywiście wybaczyłam, myślałam ze przemyślał kilka spraw. Jakiś czas było super, ale znowu zaczynaja się pretensje w stosunku do mojego zachowania itp

Zamiast wymieniać się kto robi więcej. Zapytaj czego oczekuje, co mu odpowiada, a co nie. Jak miałoby wyglądać to staranie. Może czegoś nie widzisz. Będzie najprościej i sama też zobaczysz czy Ci to odpowiada.

I pytanie. Jesteście ze sobą już coś koło 3-4 lat?