mam mało znajomych;(

ja szukam znajomych chcesz popisac moj adres megastokrotkaa@gmail.com

Wcale nie jest błahy^^przeciez kazdy chce miec znajomych albo jednego na ktorego moze zawsze liczyc wydaje mi sie ze jest to zrozumiałe^^Wsumie nie tylko Ty masz mało znajomych ja ostatnio bardzo zawiodłam sie na "przyjaciołce" a znajomosci w realu ida mi kiepsko;\

a i jeszce jedno slavek35 nie przekreslaj sie na poczatku  z powodu wieku^^

Ja mam jedną przyjaciółkę. Nie mamy dla siebie wiele czasu ale na bieżąco jestem z nią w kontakcie. Piszemy emalie, smsy, mam do niej darmowe minuty.
Reszt to tylko znajomi. Wiem że nie warto się przywiązać do nikogo za bardzo ani nikomu do końca zaufać bo wiele razy już zawiodłam się na takich ?przyjaciółkach od serca?.
Czasami wąskie grono znajomych jest lepsze niż całe stado niby przyjaciół.
Piszesz że jesteś otwarta na ludzi a Twoje dane personalne nie wiele mówią. Ja na tym forum poznałam bardzo fajną dziewczyną i mam nadzieję że nasza znajomość jeszcze się rozwinie a napisałam do niej bo po jej postach stwierdziłam że mamy podobna zainteresowania i jest z tego samego miasta co ja. Powiedz nam coś więcej o sobie a może znajdziesz tu znajomych.
Nie mam przepisu na to jak znaleźć dobrą koleżankę ale pamiętaj że to forum pełne jest kobiet takich jak Ty. Każda z nas może okazać się przyjaciółką

prawie 27 latka, z dzieckiem szuka przyjaciółki, jestem z wlkp....

Liren25 nie pisz tak że nie masz dla kogo żyć. A my
Masz ponad 400 postów. Bez Ciebie nasze forum nie było by już takie same .
My Ciebie potrzebujemy

To taki paradoks naszych czasów, na nk czy facebooku mamy po 300 znajomych,  ale pogadać nie ma z kim. A co do pogadać to pod kreską jest mój numer gg jak macie ochotę to piszcie. Pozdrawiam

Dziękuję za wsparcie. Ale jest mi smutno czasami nie mam do kogo się odezwać dlatego piszę tu na forum.

Liren25 byłam kiedys w bardzo odobnej sytuacji do Ciebie nie miałam chłoapka z rodzicami wogole nie mogłam sie porozumiec razem mieszkalismy a wsumie bylismy dla siebie obcy....a znajomi??nie było nawet o tym mowy coz byli rozni ludzie ktorych znałam ale co mi z tego jak nigdzie nie wychodziłam ani sie z nimi nie spotykałam.Teraz jedyne co sie zemieniło to ze znalazłam chłopaka,rodzice no coz nadal jest to samo ....chłopaka mam bardzo daleko a oni sie niczym nie interesuja juz obcy ludzie sa bardziej zainteresowani co tam u mnie słychac a znajomi...coz tak jak wczesniej wspomninałam przyaciołke straciłam nadal z nia rozmawiam ale juz nigdy nie bedzie tak samo.....a bardziej mi odpowiada znajomosc przez internet wtedy ludzi naprawde lepiej sie poznaje moim zdaniem ^^

Ja powiem tak...Lepiej miec jednego sprawdzonego przyjaciela niz gromade znajomych, ktorzy chca Cie widziec jedynie usmiechnieta. Mam tylko jedna przyjaciolke (i paru dobrych znajomych ale z powodu rodzin i pracy nie widujemy sie zbyt czesto), w prawdzie kilka lat temu wyprowadzila sie do innego miasta, ale wciaz jestesmy w kontakcie, piszemy do siebie, dzwonimy i mozemy sobie powiedziec o wszystkim, bez zachamowan. I nie zamienilabym jej na nawet setke bardzo dobrych znajomych.

Ja też mam mało znajomych...

czesc dziewczyny moge dolaczyc ? Liren masz mnie

Hej witajcie to temat dla mnie,bo tez niestety nie ma z kim gdzie wyjsc,jeżeli uda mi sie jakies kolezanki poznac,to po jakims czasie okazuje sie że jak ja sie nie odezwe,to juz jest cisza....ja dziękuje,nie bede się narzucac.W pracy sa koleżanki,ale one mają swoich znajomych,rodziny,i owszem od czasu do czasu gdzies sie wyjdzie,ale to jest bardzo rzadko.A ja tak nie potrafię życ,samotnosc mnie dobija,ogranicza.Zatem jesli ktos tutaj nie ma z kim wyjsc do pubu,a jest z piotrkowa,to zapraszam:):):) Pozdrawiam Wszystkich

dziwnie jest z tym zawieraniem znajomosci w pracy.... od niedawna pracuje w szkole jezykowej, jest nas ok. 30 lektorow, mamy wspolne szkolenia, w sumie jest okazja zeby sie zakolegowac, a jednak tak sie nie dzieje... tylko pedzimy na zajecia, w pokoju lektorow to tylko zwykle czesc-czesc
po pracy na kawe też sie trudno umowic... kadzy ma juz jakies obowiazki

Hej:)ciesze sie że temat sie rozwinal:) moze ktos przynajmniej sie lepiej poczuje:) nie rozumiem tylko wypowiedzi Slavka ja mam 24 lata i to mialo znaczyc niby ze jestem za stara na nowe znajomosci? napweno nie..:)ja tak nie uwazam i mam nadzieje ze jeszcze poznam prawdziwa kumpele:)

Aktualnie studiuje-  ale na studiach mam bardzo duzo pracy bo juz prawie koncze dlatego czesto od razu po zajeciach musze spieszyc do domu zeby wyrobic sie z zajeciami;)ale wezme sobie Twoja rade gleboko do serca i pokonam ta niesmiaosc i postaram sie z kims poznac:)pozdrawiam

widzę, że nie jestem sama.. mnie tez dręczy problem braku bratniej duszy. mam tylko chlopaka, powiem AZ tylko, bo bez niego bylabym zupelnie samotna..:(

dziwna sprawa z tymi znajomymi.. zauwazylam w swom zyciu ze niektore znajiomosci są etapowe: szkoła, studia, praca.. ale koncza sie wraz z koncem jakiegos etapu...czasem wpływ ma odległość albo to ze bylo sie znajomym na zasadzie tylko i wylacznie wspolnego robienia czegos.. czasem mam wrazenie ze kontakt z niekorymi ludzmi to ja podtrzymuje.. i to nie tylko ze znjaomymi ale równiez z rodzina.. mam niby wiele kuzynek ale co z tego skoro maja czesto mnie gdzies.. jak nie zaproponuje kawy czy spotkania to nie zadzwonia, nie napiszą.. w sumie jestem ostatnią ktora wychodzi za mąż i jakos tak potworzyly sie takie kregi w ktore ciezko wejsc.. a niby rodzina.. ciekawe jak to bedzie po slubie.. ktore znjaomosci przetrwaja choc nie ma ich wiele.. a niektorzy sa jeszcze rozsiani po Polsce.. troche poplątalam mój wpis ale mysle ze zrozumiecie o co mi chodzi

Hej ja też szukam znajomych piszcie mir333@onet.eu

Kurcze jest tyle samotnych osób. Dlaczego nie możemy się znaleźć?

Czemu nam brakuje znajomych czy zmuszeni jesteśmy zostać odludkami ? aniak201.

Ja się cieszę, że mam swojego faceta, wolę mieć jedną osobę, której ufam w 100% a nie parę innych 'dobrych' koleżanek którym boję się cokolwiek powiedzieć bo wiem że zaraz wszyscy w mieście będą wiedzieć

Kazdy ma w zyciu lepszy i gorszy okres. Ja mialam tez dosc nieprzyjemna sytuacje kiedy rozstalam sie z kilkuletnia przyjaciolka. Mialam wrazenie, ze zostalam sama. A jednak okazalo sie, ze dopiero po tej klotni z nia ja zaczelam byc soba! Dopiero wtedy poczulam, ze zaczynam wszystko od nowa. I co, okazalo sie, ze jestem teraz bardziej lubiana niz kiedy kolwiek, teraz kiedy jestem soba i nie zastanawiam sie co kto o mnie pomysli. A ci, ktory mnie blizej poznaja wiedza, ze mozna na mnie liczyc. Powiem, ci tak nie zastanawiaj sie, czy masz malo czy duzo znajomych i nie skupiaj sie na tych kolezankach, ktore zostaly, tylko otworz sie na nowe znajomosci: w szkole, pracy na studiach... Usmiechaj sie do ludzi i badz soba, a jak przyjdzie czas to odwiedzisz swoje dawne kolezanki i zobaczysz wszystko sie ulozy:). Pozytywnego myslenia, bo ludzie weseli przyciagaja do siebie fajnych ludzi:D

Ja wychodzę z założenia, że lepiej miec mniej przyjaciół/znajomych, niż zbyt wielu. Jak się jest dla wszystkich, to się właściwie jest dla nikogo. Po co mi 500znajomych na fb, czy nk, których poznaję tylko po zdjęciach profilowych z obowiązkowym dzióbkiem Lepiej miec mniejsze grono, ale zaufane i lojalne, wtedy jest bardziej wartościowe.

____________________________
...in this world of tanks all I need is a bigger rifle...