Sama nie wiem co zrobić... Być z nim czy nie?

Niby rozmawiałam z nim na ten temat to twierdzi że mi się tylko to wydaje że tak jest. Że mnie kocha z całych sił i nigdy nie zostawi. Tylko dlaczego tego nie okazuje tak jak kiedyś... I jeszcze non stop wydaje mi się ze kłamie. Np z tym alkoholem już dwa razy od niego wyczułam ale on idzie w zaparte że nic nie pił.

Co to znaczy: niby rozmawiałam z nim na ten temat? jak to niby, w Twoim związku coś dzieje się źle, meżczyzna wysyła Ci niepokojące sygnały, a Ty piszesz, że niby z nim rozmawiasz to on cię zapewnia, że niby wszystko jest okej, a nie jest ok.. czujesz od niego alkohol, a do tej pory nie czułaś.. i nie reagujesz ?!

Czemu nie lubisz jeździć z nim do domu? Jaki jest powód, może on tęskni za rodziną, za rodzeństwem, jest bardziej zżyty z nimi, a Ty nie masz takich silnych więzów i moze masz do niego o to pretensje.. ?

Piszesz, że rodzeństwo ma Ci za złe, ze zabrałaś im brata, a co zrobiłaś, żeby nawiązać z nimi jakąś nić przyjaźni..., bo chyba nic, wręcz przeciwnie jesteś wrogo nastawiona.

Piszesz, ze on nie okazuje Ci uczuć i tego, że Cie kocha .. moze czuje, że nie ma wsparcia w Tobie..

To, że mieszkacie razem, nie oznacza wcale, że on musi cały czas być z Tobą, każdy potrzebuje prywatności.

Justysia, może Twojemu chłopakowi już się znudziła "zabawa w dom"? Nie napisałaś ile on ma lat, ale te jego powroty do domu rodzinnego, szukanie innego niz twoje towarzystwa, alkohol, mówia mi, że jest młody.

Często młodzi podejmuja decyzje o wspólnym zamieszkaniu w momencie gdy motyle w brzuchu wariują. I myślą, ze to już tak będzie zawsze, że będą żyli w swoich objęciach, a słowa "kocham cię", zastąpią im przecinki w zdaniach. A prawda jest taka, że gdy już nasycą się dostepnym w dzień i w nocy seksem, gdy stała obecność ukochanego partnera spowszednieje, odzywaja sie inne potrzeby. W przypadku Twojego chłopaka to potrzeba intensywnego kontaktu z domem rodzinnym, koledzy i piwko z nimi. Czy można tu mówić o dojrzałości?

malaiduzy to też jest jakiś pomysł bo to ja ostatnio obskakiwalam koło niego obchodziłam się jak z jajkiem. Zostawiłam przyjaciółki dla niego. Teraz jak się poklucimy to nawet nie mam komu się wygadc.

Justysia, radzę Ci przeprowadzić powazna rozmowę z chłopakiem i ustalić zasady, które mają was oboje obowiązywać w sprawie alkoholu, wizyt u rodziny, spędzania wolnego czasu. To nie chodzi o ograniczanie wolności, ale o to by liczyć się z ta drugą osobą, skoro jestescie ze soba i razem mieszkacie. Związek nie może być oparty tylko o to, że śpicie w jednym łóżku. Jeśli z kims jestem, to jego dobre samopoczucie jest dla mnie ważne. Dla twojego chłopaka powinno byc ważne to co czujesz, powiedz więc mu o swoich niepokojach i potem obserwuj jak na to zareaguje. Jeśli nie skoryguje swoich zachowań to bedzie znaczylo, że sie z Tobą nie liczy. Oczywiscie Ty też musisz wziąć pod uwage jego potrzeby i czasami tez razem z nim odwiedzić jego rodzinę, mimo, że tego nie lubisz. Dobry związek to sztuka kompromisów!

Kaju ja po prostu zauważam, że on delikatnie się wycofuje z tego związku nie ma tu żadnych poważnych problemów aczkolwiek wiem, że usuwa się nam grunt spod nóg kiedy facet nagle zaczyna tracić nami zainteresowanie... a my wtedy doszukujemy się jakis problemów powodów oni nam mówią, że nic się nie dzieje a my wiemy, że coś jest nie tak. Właśnie oni sami nie wiedzą co się dzieje i dlatego nam tego nie powiedzą. Moim zdaniem aby facet znów nami zaczął się mocniej interesować należy Go jakos do tego zachęcić poprzez danie mu impulsu do działania a tym impulsem będzie właśnie zajecie się własnymi sprawami a nie tylko zamartwianiem.
To jest tylko moje zdanie, a piszę to z własnego doświadczenia.

justysiu chciałam wyciagnać od Ciebie więcej informacji, na temat relacji Twoich z jego rodziną.. pisałaś, ze on jeździ tam a ty nie chcesz z nim, .. bo się nie lubicie, wiesz prawda jest taka, ze jak wchodzimy w nowe towarzystwo, to chcemy zdobyć sobie sympatię, czy to w pracy, czy na studiach itd, podobnie jest w rodzinie, trzeba się troszkę czasem napracowac, a jak chłopak ma siostry to jest to pewnego rodzaju specyficzna więź .. moze chciałby abyś się z nimi zaprzyjaźniła.. oczywiście one ze swojej strony też powinny dac ci szansę, ale to jest trudne dla nich - wiem coś o tym

ja radzę szczerą rozmowę najpierw z chłopakiem, nie lekceważ tego, że czujesz od niego alkochol, poza tym okłamuje cię, to już początek do czegoś złego,a  z tego co piszesz było wam dobrze..

moze okazać się, ze faktycznie Marena ma rację, chłopak mierzył wysoko, a teraz czuje , ze chce do mamy

radzę ci również porozmawiać z siostrami, powiedz wprost kocham waszego brata i nie chce dla niego źle, on także mnie kocha .. moze dajmy sobie szansę na przyjaźń, w końcu łączy nas miłość do jednego faceta!

nie bój się rozmawiać

Wiesz co do tego alkoholu to rozmawiałam z nim o tym powiedziałam że czuje od niego alkohol powiedział że nic nie pił. Drugim razem powtórzyła się sytuacja. A co do tego że mierzył wysoko a teraz chce do mamy. Rozmawiałam z nim, pytałam czy chce żebyśmy zamieszkali osobno? Powiedział że nie. Wiesz przypomniała mi się jedna rzecz Jak jego siostra pisała z jego była to napisała jej że on jest ze mną bo mu tak wygodnie. Chodziło jej o to że ma blisko do pracy. Bo pracujesz moim mieście a pochodzi z miejscowości o 30 km oddalonej od mojej.

Powiem Ci tak. Sytuacja bardzo podobna do mojej. Byłam zła, o to, że mieszkając ze mną wszystkie decyzje o naszym wspólnym życiu podejmuje nie ze mną tylko z mamą.
Tak szczerze to nie wiem czy jest jakieś wyjście z tej sytuacji. Złością nic nie zdziałasz a tylko pogorszysz sytuację. Albo zrezygnujesz z Niego, albo będziesz musiała pogodzić się z takim zachowaniem. Piszę z własnego doświadczenia. I to, że jakąś decyzję podejmiesz sama, moim zdaniem nie zrobi na Nim wrażenia.

Czytajac te wszystkie historie podane w linku to widze ze wiekszosc sytuacji sa takie jak moja ale nie dowiedzialam sie wogole jak moge temu zaradzic. jakis jeden pomysl co zrobic zeby to zmienic

Gratuluję podjęcia wspaniałej decyzji,związek z maminsynkiem jest straszny! Korzystaj z życia