mój facet żyje z dnia na dzień, bez planów na przyszłość

Witaj;)

Nie powinnas sie wogóle tym przejmować - faceci juz tak mają;) hehe
Najważniejsze że się kochacie, że chcecie być razem...to czy teraz czy poźniej będziecie mieć ślub to bez znaczenia...
ja też mieszkam z chłopakiem juz kilka miesięcy po 2-letniej znajomości i oboje jeszcze nie jesteśmy gotowi na takie "wydarzenia"...każdy indywidualnie musi do tego dojrzeć;)
Spokojnie, ciesz się chwilą...nie myśl tak dużo o przyszłości..
Pozdrawiam;)

Nie wszyscy faceci już tak mają , a o przyszłości w pewnym wieku już należy myśleć.
Nie wiem , co jeszcze mogłabym dodać do wypowiedzi Pauliny , która ujęła swój komentarz krótko i zwiężle , ale konkretnie.
Podtrzymuję pytanie: czy Twój facet robi coś w tym kierunku , żeby zarabiać pieniążki czy pomagać w utrzymaniu domu , czy masz wrażenie , że po prostu żyje z dnia na dzień ciesząc się terażniejszością i wygodnym życiem przy Twoim boku i pod Twoim dachem ?

Kiedy mnie mąż prosił o rękę to tak mnie zaskoczył , że na moment straciłam głowę. On młodszy ode mnie o 2 lata  i do tego potwornie smarkaty chciał stabilizacji a ja nie byłam gotowa. Mi jedynaczce u mamusi i tatusia było dobrze. A tu taka odpowiedzialność. Oświadczyny przyjęłam oczywiście ale poprosiłam o czas w ustalaniu daty ślubu. Jednak trochę życie odpowiedziało mi samo. Otóż mój mąż ( a wtedy narzeczony ) dostał wezwanie do woja. I wyjechał na cały, długi rok a ja umierałam z tęsknoty - żyjąc od przepustki do przepustki. I wtedy dojrzałam - gdy wrócił to chciałam być z nim już zawsze. Byliśmy młodzi ( nawet bardzo ). Ja miałam 24 ( niecałe ) a on 22 lata , gdy ślubowaliśmy. A rok po naszym ślubie pojawiła się córeczka. A , że urodziła się w rocznicę naszego ślubu to mieliśmy najwspanialszy prezent. Nigdy nie żałowałam , że mam ich obu bo są moim szczęściem.

A co do chęci stabilizacji to ani to od płci ani od wieku nie zależy. To osobista gotowość, konstrukcja psychiczna i pewnie preferowany model życia decyduje o tym kiedy to ma nastąpić.