21 lat a ja nic, zero, null

Jedynym Twoim problemem jest niecierpliwość Jeszcze wszystko przed Tobą! Masz dopiero 21 lat, poczekaj, a trafisz na tą jedyną

Gitarzysta? Biorę w ciemno Ach ta moja słabość do gitarzystów, niech to szlag

A tak serio, to vinnga ma rację. Pewnie gdybym była na takiej  imprezie, gdzie siedzi osobnik płci męskiej, całkiem przystojny, gitarzysta i małomówny to prędzej zjadłabym kilo surowej cebuli niż odważyła się zamienić z nim słowo. Bo byłabym pewna, że patrzy na mnie z góry.

No i musisz sobie odpowiedzieć na pytanie czego chcesz - seksu i macanka na imprezach czy związku?
Jeśli tego pierwszego no to musisz się przemóc i być jak twoi kumple z zespołu. A jeśli interesują cię dziewczyny na nieco wyższym poziomie niż panie dające co imprezę innemu, strategia musi być inna.

Hmm a jeśli widzisz jakieś urodziwe dziewczę to podchodzisz czy nie? Bo to chyba najważniejsze

Poza tym moim zdaniem bycie spokojnym i stonowanym to żadna wada tylko po prostu cecha charakteru.

No właśnie... Bo nie wszystkie kobiety lubią metal... I tym może je odstraszasz.

bejbe, daj mi swój numer telefonu A tak poważnie to jesteś w takim wieku, że hałaśliwi mają wzięcie ale za jakieś 4 lata sytuacja się odwróci. Wiem co mówię, mam 28 lat i tak było kiedyś, jest i będzie. To już taki wiek, a każdy wiek ma swoje prawa. Jak będziesz miał 25 lat to zobaczysz co się będzie działo, nie opędzisz się od dziewczyn. W tym wieku kobiety myślą już poważniej i szukają kogoś kto będzie dla nich oparciem a nie tylko imprezową zabawką. Jesteś perełką w wielkim łajnie i takich jak Ty to się trzeba długo naszukać, żeby znaleźć. Poza tym, nie trać czasu na głupie panny, poczekaj na kogoś odpowiedniego. Wtedy pierwszy pocałunek i pierwszy raz będą smakowały wyjątkowo. Nie ma się czym przejmować, poza tym popatrz na kumpli, ile z tych imprezowych znajomości trwa dłużej niż jeden wieczór? Szkoda czasu na takie bzdety, choć może teraz Ty na to patrzysz inaczej ( bo koledzy, to ja też chcę) Takich kolegów, którzy zarywają dziewczyny to po jakimś czasie kobiety nie szanują, bo wiedzą, że to wszystko jest tylko na chwilę. Masz 21 lat, jeszcze Twój czas widocznie nie nadszedł, do wszystkiego trzeba dojrzeć, a jak dojrzejesz to i zagaić do panny będzie łatwiej.

Myślę że jesteś fajnym facetem
Racja że na imprezach dziewczyny zwykle tłoczą się wokół facetów którzy robią wokół siebie hałas ale pewnie nie o taką dziewczynę Ci chodzi, z która będziesz mógł tylko imprezować i będzie Cie postrzegać przez pryzmat twojego zespołu.
Powinieneś poznać dziewczynę która ma inne priorytety niż wieczne imprezowanie i będzie dobrze.

Niektórym jest łatwo mówić, ale osobiście znam wielu ludzi, którzy mają taki problem. A problem nie tkwi ani w nieśmiałości, ani nawet w wyglądzie. To kwestia nastawienia! Głównie nastawienia.

To jak postrzegasz siebie (przez mówienie sobie - jestem zaje*isty! Cieszę się z tego każdego dnia), tak samo postrzegają Cię inni. Ludzie często nie dostrzegają swoich plusów, a wolą szukać minusów.

Zanim pytać: co jest nie tak?

Zastanów się: co jest w Tobie najlepszego i wykorzystaj to!

Jeżeli ktokolwiek z Was (facetów) ma problem, to zapraszam na priv. Pokażę Wam ciekawą technikę.

Lemmy, jesteś ciekawym człowiekiem, z pasją, zainteresowaniami. Główna - powiedziałabym - rada z mojej strony: bądź sobą. Nie udawaj kogoś, kim nie jesteś. Każde udawanie zostałoby wykryte szybciej, niż myślisz!
Imprezy, koncerty - to okoliczności specyficzne. Alkohol leje się strumieniami. Ludzie się obmacują, pajacują... Ciekawe, jak wyglądają te relacje, kiedy alkoholu już nie ma, natomiast jest ta tzw. szarość i przeciętność dnia codziennego. Czy ci ludzie potrafią ze sobą rozmawiać? Czy mają jakieś wspólne tematy poza muzyką metalową i tym, jak fajnie było na ostatniej imprezie?
W sumie, po opisie całej sytuacji, wnioskuję, że zależy Ci raczej na poważniejszych relacjach. Jeśli tak jest, to zaręczam, nie stworzyłbyś takiej w wyniku pajacowania, udawania przed kimkolwiek (szczerze? osobiście uważam, że jest to żałosne). Pod tym względem przyjąłeś dobrą - moim zdaniem - strategię. Nie udajesz, jesteś sobą, chcesz rozmawiać.
Piszesz, że dziewczyny nie szaleją za Tobą, a lecą na kolegów, którzy pajacują. Jak myślisz, czy te dziewczyny są wartościowe? Czy zasługują na Twoje zainteresowanie? Może zasługujesz na kogoś więcej, niż na pannę, która lubi żenujące "pokazówki".
Moja odpowiedź: bądź cierpliwy, poczekaj. Może nie siedź cicho, rozmawiaj. Spróbuj wyczuć, która dziewczyna ma więcej do zaoferowania, a która chce być tylko zaciągnięta do łóżka. Nie udawaj, bądź sobą. Zobaczysz - pewnego dnia, kiedy spotkasz wartościową, mądrą kobietę, "pajacujący" koledzy będą Ci zazdrościć. Dlaczego? Bo im zostanie przypięta łatka bawidamków, nic nie wartych cwaniaczków, którzy biorą do łóżka wszystko, co się rusza. Możliwe, że będą mieli problemy z tworzeniem trwałych związków.

Lemmy

Ja mam tak samo jak ty. Jesteś po prostu typem człowieka, który szanuje siebie i tym samym innych. Nie masz potrzeby obmacywania obcych dziewczyn na imprezach z prostego powodu - nie masz problemów z samym sobą i własną seksualnością! Twoi koledzy mają pewien rodzaj kompleksu ,,boją się wytykania palcami'' i są jak inni czyli nie liczy się jakość tylko ilość. Ja mam prawie 23 lata rozwijam się zawodowo mam straszne ,,branie'' aż mnie to przeraża czasami ale nigdy z nikim nie byłam i też się nie całowałam po prostu nigdy nie poczułam do nikogo czegoś istotnego. Prawda jest taka, że musi Ci po prostu na kimś zależeć. Widocznie jeszcze nie spotkałeś dziewczyny dla której zrobiłbyś wszystko i na odwrót:) I niech Ci wszyscy mówią że tu chodzi o pozycję o modę i o to że przecież wszyscy ,,to robią'' ale prawda jest taka, że oni bardziej się boją być ,,mniej cool'' niż żyć w zgodzie z samym sobą. Jeśli wybierzesz tą trudniejszą drogę to powodzenia i z czystym sumieniem zakochasz się i będziesz szczęśliwy ale jeśli presja otoczenia spowoduje, że nie będziesz w stanie wytrzymać w obecnym stanie , cóż nie ty pierwszy i  nie ostatni. Masz jeszcze dużo czasu, masz swoją pasję widać, że jesteś ,,gotowy'' na fajny związek, szukaj a znajdziesz:D powodzenia^^

Doczytałam posty innych użytkowników, cóż kilka propozycji już masz hehe. Szczerze? mnie by to nie zainteresowało a Ciebie? Taka dziewczyna to nie wyzwanie.

ja to mam problem z tym postem dlatego go komentuje. mianowicie mam identyczny problem co kolega powyzej ,tyle ,ze ja nie muzyk jestem  i starszy jestem od niego. mam 30lat niestety ,choc moj wyglad sprawia zupełnie inne wrazenie -25lat.
      nie moge sie zgodzic konkretynie z tym o to cytatem:"A tak poważnie to jesteś w takim wieku, że hałaśliwi mają wzięcie ale za jakieś 4 lata sytuacja się odwróci. Wiem co mówię, mam 28 lat i tak było kiedyś, jest i będzie. To już taki wiek, a każdy wiek ma swoje prawa. Jak będziesz miał 25 lat to zobaczysz co się będzie działo, nie opędzisz się od dziewczyn."
nie zgadzam sie ,że to taki wiek bo ja jak pisałem mam juz 30 i nic sie nie zmieniło a przecierz kiedys tez miałem 25lat.Nigdy nie miałem powodzenia u kobiet,owszem wyjatkowo zdarzyło sie kilka zainteresowanych mna ale niestety nie podobały mi sie.O dziwo tez czesto słyszałem ,ze nie brzydki jestem ale co z tego ,kiedy zawsze kazda znajomosc blizsza z dziewczyna konczyła sie na relacjach przyjacielskich i basta i to nie dlatego,ze ja nie chciałem.

"Chłopak z gitara byłby dla mnie parą"- trallaalaaa

A tak na poważnie to nie masz się czym przejmować chłopaku Jesteś młodym facetem z pasją nie jesteś jakimś psem na baby, bardzo dobrze,ze szanujesz kobiety i nie traktujesz ich wyłącznie jako obiekt seksualny,.to się ceni,niejedna to doceni,musisz tylko dać jakieś sygnały jeśli jakaś dziewczyna ci się spodoba,wszystko tkwi w szczegółach, spojrzenie,uśmiech, gesty,:)

Na pewno nie jedna do ciebie wzdycha,tylko tego nie dostrzegasz
Zobacz ile dziewczyn tutaj w twoim wątku ma na Ciebie chrapkę hehe
No gdybym i Ja była parę lat młodsza eheh :P

Nie martw się na zapas wszystko przed Tobą pozdrawiam

Lemmy, nie przejmuj się! Jesteś młody, wszystko przed Tobą!
Pocieszę Cię, bo ja mam w tym roku 20 lat i jestem w takiej samej sytuacji:)
Czasem to przykre, ale staram sobie mówić, że mimo wszystko jestem sobą!

Ech, żal ściska 4 litery, ale i ja niestety muszę się pod tym podpisać...

Samotność zabija duszę...

Na początku studiowałem informatykę, ale z powodu kompleksów i trudności w nawiązywaniu kontaktów rzuciłem ten kierunek po czterech latach, potem przyszła kolej na prawo, gdzie dużo dziewczyn, ładnych, ale żadna nawet nie raczyła okiem rzucić, chyba, że jak na dziwaka. Prawo też rzuciłem, teraz zawaliłem drugi rok administracji.

Psycholog, psychoterapeuta i psychoanalityk nic nie pomogli, rezonans głowy (może to coś w budowie fizycznej mózgu) też nic nie wykazał...

Zaczynałem już w swoim życiu wiele rzeczy, żadnej nie skończyłem - pływanie, rysunek, kenjutsu, karate, dwie próby samobójcze.

Mam 27 lat.

Lemmy, nie załamuj się, nie masz najgorzej, poczytaj rady forumowiczów, spróbuj coś wcielić w życie, masz jakieś osiągnięcia, coś sobą reprezentujesz.

Czerp z życia garściami, nie zadręczaj się.

Trzymam kciuki.

Ehh ja też mam taki problem no cóż wrodzona nieśmiałość już nie raz mi przeszkodziła w poznaniu chłopaka.Hehe a co do metalu ja uwielbiam tą muzykę a też uważam że ludzie słuchający metalu są bardzo inteligentni i mają swój styl(nie są podatni na tą radiową papkę).Trzymam kciuki za wszystkich indywidualistów singli(za siebie też) na pewno nam się uda znaleść drugą połówkę:)

Kurcze felek, wiecie co, czytając tę burzę, którą Lemmy rozpętał, mam wrażenie, iż po prostu młodzi ludzie nie rozmawiają ze sobą. To taki straszny problem rozpocząć z kimś dialog? Gdyby ludzie więcej ze sobą rozmawiali, mieliby więcej szans na poznanie kogoś interesującego.Czy to banał? Możliwe, ale jaki praktyczny.

Jak nie wypada robić pierwszego kroku? Na mnie kilka kobiet się "rzuciło" i chodziło o seks. Nie musiałem wykazywać inicjatywy. Tylko wtedy nie chciałem...

Znam ten ból, podobnie mam. Znaczy ja to mam tak, że czuje sie przystojny, pewny siebie, inteligentny z poczuciem humoru, potrafię być miły (choć przyznaje że nie zawsze), widzę tylko że brak mi doświadczenia takiego fizycznego w kontaktach z dziewczynami.
Dobija to że jest się ciągle odrzucanym. W liceum byłem cholernie nie śmiały, i z góry już wiedziałęm jak się skończy moje pierwsze "podejście". Zakochany w jednej dziewczynie, odrzucony przez nią, musiałem ją mijać dzień w dzień, straszny ból. Potem na studia byłem już sobą, relacje z dziewczynami bardzo łatwo nawiązywałem, z jedną koleżanką się zaprzyjaźniłem, a z tego wyrosła z mojej strony miłość. Kiedy to wyznałem znów dostałem kosza, tym razem żyłem w totalnej depresji i zerwałem z nią kontakt aby przestać czuć coś do niej, pomimo codziennego mijania się z nią. W końcu znów nadzieję moje wzrosły gdy zaczęłem się z inną kumplować, zacząłem czuć coś, ale tym razem zawczasu się upewniłem i... tak dostałem kolejny raz kosza. Po roku druga z tych dziewczyn stwierdziła "ze popełniła błąd" i chce ze mną spróbować, powiedziałem żebyśmy się spotykali tak normalnie jak kiedyś, może znów ją pokocham, ale starczylo jej zapału na tydzień...

Najgorsze w tym wszystkim jest to paskudne poczucie samotności, jak bardzo bym chciał mieć dziewczyną iść z nią na spacer za rękę, namiętnie kochać się, wspierać, spędzać czas...
Ale chyba jestem osobą której samotność chyba przeznaczona jest, bez doświadczenia w zbliżeniu fizycznymi, żadnego seksu, całowania, nie potrafię czasami pokazać dziewczynie o co mi chodzi żeby sama się domyśliła, nie potrafię jej tak poderwać. Smuci mnie to że gdy jestem zakochany i chce dać wszystko od siebie ukochanej wiem jaki może ją spotkać wielki zawód jak powiem "nigdy tego nie robiłem".
Ponadto mam wrażenie że jestem jakimś głupim idealistą, zakochuję się tylko w koleżankach, ale takich z którymi łączą mnie naprawdę dobre realcje, dziewczyna taka staję się w moich oczach piękniejsza i chce od niej więcej, a dla nich jestem tylko kolegą, z zaskoczeniem odkrywają że nie chce być tylko kolegą. Nie potrafiłbym pójść na impreze zaczac podrywac jakas dziewczyne i (zakladajac ze bym potrafil) zaczac sie z nia calowac i tak stworzyc zwiazek. Przez mysl by mi to nie przeszło cos takiego, nawet jakby dziewczyna byla seksowna, mam wewnterzna blokade i juz. Ale ta droga nie nigdzie nie dojde... gdy uplywa kazdy miesiac tym bardziej czuje ze sie marnuje i ze moj brak doswiadczenia jest coraz wieksza wada.

Przynaje ze takie posty dodaja otuchy:

21 lat mam. Wiem że to podejście najpierw przyjaźń potem miłość jest dziwne i chyba nienaturalne ale inaczej nie potrafię. Jak się zakochiwałem to tylko w koleżankach, zresztą wydaje mi się taka kolej rzeczy jest piękna, są nawet sentecje w internecie "najpiekniejsza milosc powstaje z przyjaźni". Po prostu nie wyobrażam sobie że mógłbym się zakochać w kimś innym niż osobie z którą znam, dużo spędzam razem czasu, się spotykam tak zwykle, aż stopniowo rośnie we mnie miłość . Zresztą z reguły próbuje to zmienić jakoś, ten stan "kolega", jak już czuje że chce więcej, ale jakoś mi nie idzie to kompletnie .

Wiesz miałem na myśli przede wszystkim że jak już jestem zakochany i wyobrażam sobie zbliżenie z ukochaną boję się jej zawodu.
A tak po za tym, czuje wtedy że moja miłość tak mnie napędza że szybko nadrobie zaległości

Autor zebral tu duzo pochlebnych opinii, ale nie oszukujmy sie, będąc siedzącą w kącie niemotą nie można liczyć na zainteresowanie dziewczynek. Trzeba wykazać się jajami i jakoś się zaprezentować, niekoniecznie robić z siebie debila. Nie można mówić, że ci aktywni to od razu pajace i bawidamki, choć część z nich na pewno. Poza tym ci niesmiali niekoniecznie są romantykami i liczą na wielką miłość (odniosłem wrażenie, że takie myslenie przoduje w tym temacie), równie dobrze może zależeć im wyłącznie na seksie, tylko nie potrafią do niego doprowadzić.

No takie posty jak pauliny20 przyznaję potrafią dowartościować .

Im bardziej mi zależy tym bardziej czuję niepokój że zawiodę ukochaną. Nie wierzę że dla dziewczyny umiętności i swoboda w kontakcie fizycznym nie mają żadnego znaczenia. Aż takim idealistą nie jestem.

Jeśli to też o mnie to wybacz, ale na pewno nie siedzę w kącie, raczej jestem osobą mocno rozponawalną .
I też nie powiem żebym nic nie robił w celu zdobycia wybranej dziewczyny, po prostu kończy się to niepowodzeniem.

W jednym przypadku mi się udało, ale za późno się "obudziła" .

Teraz się podniecacie, potem płaczecie. Ten gość Was ściemnia, liczy na "litość" , a widzę ,że nie którę panny już ozorki wywaliły.

Podstawa to CHCIEĆ. Chcieć się uczyć, chcieć zadowolić partnerkę i pytać, nie bać się pytać. Jeśli masz taka podstawę, to nauczysz się wszystkiego.

Ja może nie mam jakiegoś szerokiego doświadczenia seksualnego (co do ilości partnerów), ale wydaje mi się, że jeśli się bardzo chce, to wszystko się da. Trzeba być po prostu otwartym na ciągłe poszukiwanie lepszych rozwiązań. Ja po 4 latach związku wciąż czasem odkrywam nowe rzeczy, które mnie podniecają. Robiłam "to" z prawiczkiem i może rzeczywiście nie bardzo się znał, nie wiedział, jak dotykać, ale nie zniechęcało mnie to, tylko starałam się go nakierować. (Dużo tu tez zależy od samoświadomości kobiety, bo skoro ona nie wie, co jej się podoba, to skąd ma to wiedzieć partner). Ja takie rzeczy traktuję jako chwilowa niedogodność, bo do seksu skłania przede wszystkim fascynacja osobą. A wspólne poznawanie siebie nawzajem to może być super sprawa.

Dwie zasady:
1. Dziewczyna odczuwa nie tylko dwa strategiczne miejsca, ale całe ciało.
2. Jak poznasz jeden "sposób", to nie opieraj się już tylko na nim, ale eksperymentuj i obserwuj. Warto też zaskakiwać.

Btw - przykład faceta, który miał 10 dziewczyn i w tym temacie NIC mu to nie dało
http://www.netkobiety.pl/t36307.html

PS Nawet po wspomnianych 4 latach nie jest tak, że facet czyta mnie jak otwartą księgę. Często go na coś nakierowuję, podpowiadam i tak dalej, bo człowiek uczy się cale życie, a i moje potrzeby się zmieniają.

No właśnie Paulina20 poruszłaś ten właściwy problem.

Oczywiście to że ktoś przespał się z kobietą tyle a tyle razy nie znaczy że będzie dobrym kochankiem. Jednak ja prawiczek, bez żadnego doświadczenia jestem skazany na to że mój pierwszy seks na pewno nie będzie satysfakcjonujący dla dziewczyny. A co innego gdy ten pierwszy raz jest w wieku 17-18 lat gdy dziewictwo jest raczej oczekiwane, niż gdy się ma ponad 20 lat i oczekuję się raczej "młodzieńczego szaleństwa".

Brak doświadczenia jest moim takim codziennym utrudnieniem jak myślę o relacjach bliższych z dziewczynami i gdy chcę z którąś coś więcej. Wyobrażam sobie nawet sceny takie że układa mi się z którąś, spotykam się, spacerujemy randki, w normalnych warunkach któreś z nas pod wpływem impulsu rzuciło by się i zaczęło całować drugą osobę. Ja muszę tego unikać bo ani sam nie potrafię się za to zabrać, a jeszcze gorzej gdyby ona by rzuciła się na mnie a ja nie bardzo wiedział bym jak najlepiej zareagować. Ostatnią zresztą miałem w zasadzie taką sytuację, tyle że akurat dziewczyna ani mnie nie pociągała, ani nic do niej nie czułem, więc problem został przełożony na później, na ewentualną przyszłą miłość. A z każdym tygodniem miesiącem i rokiem ten problem bardziej mi ciąży. Zadaję się z dziewczynami w swoim wieku, większość na pewno miała jakieś kontakty z mężczyznami, związki. Dla nich pewne zachowania są już normalne, a ja jeszcze mam je przed sobą...

Z seksem jest podobnie. Gdy sobie wyobrażam że mówię wybrance "słuchaj to będzie mój pierwszy raz", czuję już jej zawód. Nie zajmę się nią jak by to zrobił inny mój rówieśnik przynajmniej na początku.

Oczywiście "chęć" aby zaspokoić ukochaną jest przeogromna. A ile im bardziej zależy tym większe obawy. Mam nadzieję tylko że jak już (no mam nadzieje że będzie w końcu taki dzień) dojdzie do mojego pierwszego zbliżenia z ukochaną nadrobię braki w doświadczeniu zapałem napędzanym miłością .

Jak by dodać tego ogólnie poczucie samotności (choć ostatnio jakoś mi aż tak nie przeszkadza) przez cały okres młodości marnie wygląda moje życie uczuciowe. Tylko patrzę na te zakochane pary w wieku ok. 18 lat, i przypomina mi się że ja wtedy płakałem w domu że mnie ukochana odrzuciła albo czuje się jakbym dojrzewał trochę później.

Widzę jakieś tam zalety tego. Dzięki temu że tyle czasu byłem samotną mam mocno wyrobioną potrzebę czułości, miłości, po prostu bycia z kimś, a seks tu schodzi na drugi plan (a wraca na pierwszy gdy myślę o "spełnieniu" miłości).
Zresztą taki seks dla seksu zawsze mi się kojarzył ze zwierzętami stąd wzrastało moje obrzydzenie do "wolnej miłości" (niby też jesteśmy zwierzętami, ale jednak wyjątkowymi, mamy rozum, silnie rozwinięte uczucia i świadomość), co nie znaczy że dla ukochanej nie chciałbym puścić trochę fantazji .

Ostatnio staram się do życia wprowadzić zasadę - mysleć pozytywnie albo nie myśleć wcale I wychodzi mi ona dobre. Na bardzo dobre Spróbuj dziękować za to, co już w życiu masz, z czego możesz się cieszyć, zamiast skupiać się na brakach.

Ja też się zadręczałam różnymi rzeczami, na przykład tym, że nie będę się fizycznie żadnemu chłopakowi podobała. Było to całkowicie niepotrzebne, bezproduktywne i zżerało moją radość życia.

PS Bycie prawiczkiem postrzegasz tylko negatywnie, podczas gdy dla wielu jest to właśnie zaleta, lub coś neutralnego, ponieważ naprawdę znacznie bardziej liczą się inne rzeczy.

Nie potrafię być takim optymistą żeby udawać że pewnych problemów nie ma choć są. Dziękuje za słowa wsparcia, zbliża się nowy rok, może to będzie ten dla mnie w którym przeżyję swoją pierwszą szczęśliwą miłość (choć w sumie myślę tak co roku ).

Ja mam 27 i też zero tylko raz pocałowałem dziewczynę w...policzek

Sex to nie przymus ani obowiązek. Przez to co oglądamy, czytamy, widzimy na każdym kroku jaki postawimy ludzie zaczynają myśleć, że coś z nimi nie tak. Nic bardziej mylnego! Ja teoretycznie mam 25 lat, jestem prawiczkiem i JESTEM Z SIEBIE DUMNY !! Wiesz dlaczego? Dlatego, że oparłem się pokusie, nie zrobiłem tego z pierwszą lepszą dziewczyną z którą kręciłem kiedyś, nie uległem wpływom telewizji, radia, gazet, kolegów. Jeżeli kiedyś uda mi się znaleźć tą przy której zarówno serce jak i rozum i cała reszta ciała jednogłośnie stwierdzi, że to ta, że jestem gotów i druga strona również to wtedy kiedy będzie sposobność przestanę być prawiczkiem! Grunt to być sobą (!!) a nie tym kim chcą abyś był inni.
Co do wyjścia ze strefy przyjaciel - jest to możliwe, ale dosyć często jest praco- i czasochłonne i nie za każdym razem się udaje . Wiem coś o tym, brakowało już tak nie wiele gdyby nie pojawił się ON i cała praca poszła na marne. Trzeba żyć dalej i się nie poddawać.

Ale tu nie chodzi wcale o mnie. Jak dla mnie to mógłbym go nie uprawiać jak by było trzeba całe życie, nigdy instykt zwierzęcy nie będzie wyznaczał mojego zachowania.

Chodzi o fakt że mam 21 lat, poznaje dziewczyne, intryguje mnie, wydaję mi się piękna, świetnie mi się z nią rozmawia, żartuje, pociąga mnie. W normalnych warunkach to jest jakaś randka, kino spacer, ok. Ale kurde...
dziewczyna to też (tylko) człowiek! Poczytaj tematy choćby z tego forum, sex jest jednym z ważniejszych elementów związku, zaspokojenie partnerki to jedna z ważniejszych rzecz, cała otoczka podniecenie itp. itd. najlepiej powiedzą Tobie to ci którzy są w związku.

Uczucie też nie rodzi się od razu, nie jest tajemnicą że czasem trzeba dziewczyne dobrze pocałować, albo spędzić z nią namiętny sex, aby powstał związek, powstała miłość.

Nie mówię że to przeszkoda nie do przejścia ale mocno utrudnia potencjalne nawiązanie bliższe kontaktów z dziewczyną.
Jak mówiłem przychodzi w końcu do tego momentu gdy należy dziewczyne pocałować, i cała romantyczna otoczka, cała sceneria, jej zapał, i podniecienie, może rozpaść się w chwili gdy usłyszy "to mój pierwszy pocałunek więc wiesz nie za bardzo wiem..." albo gdy pójdę na żywioł i pocałunek będzie katastrofalny.

To chyba oczywiste, możesz nawet założyć temat, czy dziewczyna woli prawiczka czy dojrzałego kochanka. Oczywiście znajdzie się pewnie kilka dziewczyn które odpowiedzą "no prawiczek potrafi być czuły" itp. ale większość powie "prawiczek nie wie jak się mną zająć, oczywiście że doświadczonego".

Mówi się też "miłość sama przyjedzie" czy coś w tym rodzaju.

Do mnie zapukała dwa razy, ale do wybranek ani razu. Ja znalazłem te z którymi chciałbym spędzić pierwszy sex, które bym chciał kochać, ale one mnie nie. To pomaga przestać być idealistą... niestety.

Nie no to ja wiem o tym tyle że mi to nie specjalnie wychodzi .

W pierwszym przypadku to wcale nie okazywałem uczuć i zainteresowania innego niż koleżeński gdyż, głupio to straszni zabrzmi, myślałem że nie muszę, że ona chcę i to kwestia z mojej strony (wstyd, ale popełniłem ten błąd). Potem kiedy już byłem totalnie zakochany (i odrzucony) potrafiłem naprawdę okazywać to jak należy, niestety za późno zmieniła zdanie.

W drugim przypadku, było o tyle lepiej że starałem się okazywać zainteresowanie, i o tyle gorzej że nawet jako koleżanka nasze relacje były strasznie dziwne (ona strasznie obojętna i zamknięta w sobie, w szczególności do chłopaków, nie ważne czy kolega czy nie).
I o tyle lepiej że się "zawczasu" nie zakochałem. Odrzucenie nie bolało aż tak bardzo.

Być może uczę się na błędach, szkoda tylko że w takim wieku, i z takim bólem.

No właśnie Ty miałaś szczęście i komfort całować się z kimś kto też to robił pierwszy raz.

Wyobraź sobie że masz robić pierwszy pocałunek z kimś dla kogo to już jest "normalka" i jedynie może ocenić kto lepiej a kto gorzej całował a na kim Ci cholernie zależy.

No przeczytałem sobie od razu jeden artykuł i akurat zgadza się także niestety z tym co i ja już wiem, czy co mi się wydaje...

http://www.rozwoj-uwodzenie.pl/2012/02/10/3-powody-przez-ktore-robi-z-ciebie-przyjaciela/

Kiedy nadmiernie zwlekasz z pokazaniem swoich intencji, z wykonaniem pierwszego kroku do pocałunku lub w stronę seksu, to tracisz na tym. W 99% przypadków możesz bez problemu iść po to, czego chcesz, dużo wcześniej niż Ci się wydaje.

Idź po pocałunek jak tylko zobaczysz, że jest do tego okazja. Być może wydaje Ci się, że idąc po pocałunek możesz na tym stracić, a tak nie jest. Zawsze kiedy idziesz po pocałunek, niezależnie od tego czy się uda czy nie ? zyskujesz na tym.

Masz gościa, który w ogóle przez 3 spotkania nie odważył się na pocałowanie kobiety. Co ona o nim myśli? Ped**, nie jest mną zainteresowany. W takim razie zostanie moim przyjacielem. (To tylko jedna z opcji jakie może sobie pomyśleć, ale większość z nich będzie prowadziła do tego samego wniosku).

Kobieta widzi w Tobie atrakcyjnego mężczyznę, ale Ty tracisz je, bo boisz się wykonać pierwszy krok. One są zainteresowane, ale szukają faceta, który się nie boi i nie czai. Który wie co robić gdy jest z kobietą.

To jest to o czym mówię. Aby zdobyć ukochaną czasem trzeba po prostu być nieco bezczelnym, rzucić się do całowania, mieć jakieś doświadczenie, czego ja nie potrafię i czego ja nie mam.

Musisz sie przelamac, pokazac jaja mimo stresu i strachu. Zaryzykowac. Im szybciej tym lepiej, ile chcesz sie bujac z tymi problemami

Tak czytam od dłuższego czasu co piszesz i nie mogę uwierzyć, że takie myśli siedzą w Twojej głowie. Jeden z moich chłopaków też całować nie potrafił (nie miał żadnej wcześniej dziewczyny) i też się bał, że mi się nie spodoba jak mnie pocałuje. I wiesz co się okazało? Okazało się, że świetnie całuje.
To prawda, że my kobiety lubimy jak mamy potem satysfakcje z seksu, ale za pierwszym razem i tak to nie jest takie najważniejsze. My najpierw patrzymy na to czy się czujemy bezpieczne przy facecie a dopiero potem jaki jest w łóżku. Więc naprawdę nie masz się czym martwić, bo początki zawsze są trudne dla każdego.

Ja również nie miałem okazji poznac dziewczyny z którą mógłbym to zrobić;) ale nie ma tragedii da się żyć;)

Vold, przepraszam jeżeli tak to odebrałeś, nie miałem zamiaru Ci pojechać ani nic Może faktycznie trochę za ostro napisałem i pochopnie wyciągnąłem wnioski z tego co napisałeś, widać sesja mnie wykańcza Sam po prostu przerabiałem podobną historię i dosyć alergicznie na to reaguję. Po tym co piszesz widać, że w porządku z Ciebie gość, ale źle trafiasz.. trudno próbuj dalej, z innymi
A doświadczenia też nie mam nie wiadomo jakiego więc