Jak pomóc bratu?

Napiszę po skrucie o co mi chodzi. Mój brat jest dwa lata młodszy odemnie i jakoś tak troche jak by nieogarnięty życiowo. To bardzo dobry chłopak , nie pije , nie pali pracuje i nie boi się pracy tylko jakoś ma pecha w życiu co do kobiet. Ale od początku. Mając 21 lat ożenił się z dziewczyną o dwa lata młodsza od niego . Ślub brali jak ich córka miała 7 miesięcy oni twierdzili ,że to nie powód do ślubu ,że się kochają. Ja jak się dowiedziałam ,że będzie ojcem mówiłam nieżeń się płac alimenty ale nie żeń się . Dziewczyna z którą się ożenił nie była dla niego. Po ślubie zamieszkali z moimi rodzicami mój brat pracował ona była w domu zajmowała się małą. Po jakimś czasie kupili mieszkanie i się wyprowadzili. Często do nich zaglądałam i widziałam jak moja bratowa traktowała małą. Kiedyś powiedziałam mojemu bratu o tym , ale reakcja jego przerosła moje oczekiwania . Wyrzucił mnie z domu i przez 7 lat nie odezwał się do mnie. Ja wiedziałam co u niego się dzieje ale nie rozmawialiśmy ze sobą. w między czasie moja mama wyjechała za granicę i swoją prace zostawiła mojej bratowej. Nie mineło dwa miesiące i okazało się ,że moja bratowa jest oskarżona o kradzież pieniędzy u jednego ze swoich podopiecznych. W tym czasie mój brat już przebywał za granicą i ściągnął ją do siebie. Po dwóch miesiącach ona pojechała do Polski i została zatrzymana, spędziła półtora miesiąca w więzieniu. W tym czasie mój brat zapłacił za adwokata aby jej pomóc 3 tysiące za rozprawe. Do tego musiała zwrócic 7 tysięcy o których kradzież była oskarżona i to on dał pieniądze. Potem ona wróciła do Włoch gdzie zdradziła go z przygodnym facetem . On wybaczył i aby się pogodzic zdecydowali się na drugie dziecko. Potem ona wróciła do Polski bo chciałą byc przy swojej mamie. Mój brat został we Włoszech. Po jakimś czasie poznał dziewczyne i stracił rozum. Pojechał do Polski aby ochrzcic syna i to był ostatni kontakt jego ze swoją żoną. Dodam ,że zawsze łożył na utrzymanie dzieci nigdy nie zalegał z płatnością. I tak mineło 7 lat on chcąc przedstawic nam swoją kobietę zaczoł ze mną rozmawiac. Dziewczyna bardzo mi się spodobała była naprawde ok. Mój brat zdecydował się na rozwód z żoną . Po rozwodzie pewnego razu mineło może dwa miesiące od rozwodu jak się dowiedziałam ,że się ożenił drugi raz. Zrobił to w tajemnicy. Mineło kolejne dwa miesiące dowiedziałam się ,że jego żona jest w ciąży. Mieszkałam w tym samym mieście co i on ale kontakty nasze były sporadyczne nawet fakt ,że pracował z moim mężem tego nie zmienił. Pewnej soboty zadzwoniła moja mama mówiąc mi ,że żona mojego brata jest w szpitalu i rodzi. Pobiegłam jak szalona przychodze a tam szok. Są wszyscy znajomi , koleżanki , nawet mój najmłodszy brat ,który mieszkał ze mną . Popłakałam się jak dziecko znowu czułam się jak idiotka , która się pcha tam gdzie niechca jej. Ale wmawiałam sobie bądź mądrzejsza on potrzebuje pomocy. Malusze urodził się w 8 miesiącu poprzez cesarskie cięcie. Ja zostałam w szpitalu na nocy z moją bratowa bo pomimo tylu znajomych ,którzy tam byli jakoś nikt nie mógł zostac z nią. Mały był w inkubatorze w niedzielę zaczeło coś się z nim dziac nie dobrego . To ja postawiłam cały szpital na nogi doprowadziłam do przeniesienia dziecka do szpitala specjalistycznego . A potem usłyszałam ,że nic im nie pomogłam. Nieważne , dlamnie to niema znaczenia. Zawsze starałam się pomóc jak umiałam byłam na każde zawołanie ,ale jak ja potrzebowałam pomocy to zawsze byłam sama. Mój brat przyjeżdżał do mnie do bloku do znajomych idąc pod moimi drzwiami nawet nie zapukał. Organizowali grille w naszym ogrodzie wszyscy szli na imprezke a ja kretynka siedziałam w domu nawet moj mąż był zapraszany. Po jakimś czasie zdecydowali się na stały powrót do Polski i tu się zaczeło. Zjechali w lipcu 2008 roku i do grudnia było ok. Od dwóch lat mój brat żyje w separacji z żoną i już odbyła się pierwsza sprawa rozwodowa. Po powrocie do kraju moja bratowa założyła konto na swoje imię i ma dostęp do pieniędzy tylko ona.On został  z niczym pierwszej żonie zostawił mieszkanie i wszystko co mieli wspólnego , płaci alimenty , druga zabrała mu wszystko co miał, jak tak można życ? Jak niema na alimenty to zawsze dzwoni do mamy ale ona ma jeszcze na utrzymaniu mojego brata ,który się uczy .Nie zawsze może mu pomóc. To dzwoni do mnie , a ja nie umię mu odmówic bo się zaraz obraża . Już niewiem co o tym wszystkim myślec. Nie zawsze daje rade z tamtymi alimentami a teraz jeszcze dojdą mu kolejne. Nadomiar tego wszystkiego musi się wyprowadzic z mieszkania. Niewiem jak mu pomóc boję się ,że zrobi sobie coś złego już prubował dwa razy odebrac sobie życie. On jest tak zaślepiony tą swoją żoną ,że nie macie pojęcia i nie dociera do niego ,że niema co ratowac już , że to już koniec. Proszę  poradźcie jak mu pomóc?