samoobrona

jezu nie przejmuj sie nastepnym razem jak bedziesz miała okazje to sie odgryziesz;P plotki są okropne a te dziewczyny... ja bym im już nie ufała. I powodzenia z tą głupią krową bo to pewnie nie ostatni taki tekst z jej strony

Niestety dziewczyny są często bardzo zawistne i wiedząc o swoich ograniczeniach zazdroszczą tym, którzy teoretycznie mają lepiej, a tak na prawdę dążą do swojego celu.
Miałam też sytuację w pracy, że chodziły o mnie plotki. I powodem było tylko to, że zmieniłam wydział  i zaczęłam być nagle zauważana, ponieważ z powodu moich obowiązków pracowych musiałam 'biegać', dowiadywać się, chodzić na spotkania, a przede wszystkim spędzać czas z facetami (pracuje jako informatyk). Oczywiście nie pasowało to dziewczynie, która dłużej pracowała w firmie i zajmowała się tylko "papierkami". Więc na swój temat też usłyszałam kilka niemiłych słów, mimo iż z tą dziewczyną nigdy nie rozmawiałam.
Czy samoobrona jest potrzebna w takich wypadkach? Wydaje mi się, że raczej nie. Jeżeli robimy swoje i się nie przejmujemy oraz nie zniżamy się do poziomu 'plotek' o osobach, których tak na prawdę nie znamy, to świadczy tylko i wyłącznie o naszej klasie.

Ja mialam dość inną  sprawę-mam córke która chodzi do 1 klasy w uk.Pewnych zimowych dni przyszła ze szkoły z karteczką od pani,że kolega ją popchną i upadła na beton, w tym czasie dziecko mnie uprzedzało i alarmowało,że kolega ciągle ją zaczepia w klasie i na przerwie, po paru dniach dostała znowu karteczke od pani, że chłopiec ją uderzył w brzuszek,i tak jak to w dzisiejszych czasach sie mówi << strzelił jej kokosa w czoło>> wiec DROGIE PANIE zgadnijcie co zrobiłam?? -zwracałam uwage rodzicom,aż im zbrzydnie,mówiłam,że jak oni niechcą z nim na ten temat porozmawiać  to ja to zrobie,jeżeli nieumieją do niego podejść z psychologią. Więc wiadomo,przy takiej sytuacji broniłam swojej pociechy.Rodzice tego oto chłopca mówili mi,że to normalne takie zachowanie,to są dzieci małe, przecież oni go dobrze wychowują!! Niestety znam tą pare-niepoświęcają dziecku zbyt wiele czasu-chłopiec siedzi przed komputerem grając w strzelanki i nie tylko.. obojga rodzice są pochłonięci pracą . Ja zwracałam nadal im uwagi, bo moje dziecko sie skarżyło,po nocach płakała,aby ją zostawił-do dziś dnia nierozmawiam z rodzicami to są polacy.Co było by najlepsze zwracałam uwage dosc delikatnie i profesjonalnie i łagodnie i co to pomogło NIC!! najgorsze,że to panią uwarzałam za b.dobrą znajomą wiecie co ta podła zrobiła,broniąc się???-- wygadywała mi i mojemu facetowi ze spraw których się jej powierzyłam.A pani nauczycielka tylko tyle powiedziała,że będą tą sytuacje mieli na oku:)))) niewiem co mam zrobić, bo uwagi moje nietrafiły ani do rodziców,ani do pani.NA dzień dzisiejszy moje dziecko ma zabronione jakiej kolwiek zabawy z tym chlopcem i wiem,,ze mnie slucha. A sutuacje nadal się powtarzają-typu popchnięcie,szarpnięcie,oplucie,stukniecie-ale tak dyskretne,że pani tego niewidzi,albo niechce widzieć. A to wiem od mojej córki.Poradzcie mi.